บทที่ 302 วันนี้ผมจะจัด ‘ชุดใหญ่’ ให้พี่เอง

บทที่ 302 วันนี้ผมจะจัด ‘ชุดใหญ่’ ให้พี่เอง

การเปลี่ยนคนนวดน่ะเป็นไปไม่ได้หรอกครับ เพราะคนที่หลิวหรูเยียนจัดมาให้ไม่ใช่ช่างนวดทั่วไป แต่เป็นนักกายภาพบำบัดมืออาชีพ.

หลินโม่ที่พอมีความรู้ด้านนี้ สัมผัสปุ๊บก็รู้ปั๊บว่าพวกนี้คือมืออาชีพสายรักษาตัวจริง ถึงท่าทางจะไม่นุ่มนวลเท่าสาวสวย แต่พวกเขามีน้ำมันสมุนไพรและเทคนิคสลายรอยฟกช้ำที่ยอดเยี่ยม.

โบราณว่า "หมอไม่สามารถรักษาตัวเองได้" หลินโม่ซึ้งถึงคำนี้จริงๆ ต่อให้เขานวดคนอื่นเก่งแค่ไหน แต่ไหล่ตัวเองเขาก็เอื้อมไปนวดเองไม่ได้.

หลังจากโดนรีดเส้นจนระบม หลิวหรูเยียนก็ยอมให้ช่างนวดสาวเรต 99 มาช่วยนวดผ่อนคลายให้เขาต่อ แต่นั่นก็ตอนที่หลินโม่สลบเหมือดไปแล้ว.

วันต่อมา หลินโม่ตื่นมาด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่า รอยช้ำที่ไหล่ดีขึ้นมาก เขาและหลิวหรูเยียนแยกย้ายกันกลับไปทำงานตามภาระหน้าที่ของตน.

หลินโม่กลับมาถึงห้องพัก สิ่งแรกที่เห็นคือเงินนานาชาติที่เขาวาดทิ้งไว้เต็มพื้นห้อง.

“รู้ว่านายรวยแล้วนะจ๊ะ แต่ไม่ต้องขิงขนาดเอาเงินมาปูพื้นห้องแบบนี้ก็ได้มั้ง สู้เปลี่ยนเป็นแบงก์ร้อยสีแดงๆ แล้วไปนอนเกลือกกลิ้งบนเตียงไม่ดีกว่าเหรอ” ซูเหอที่แวะมาส่งบ่นอุบ.

หลินโม่รินน้ำเลี้ยงต้นเบิร์ชให้พี่สาวลองดื่ม แล้วเริ่มเก็บกวาดเงินบนพื้น.

“ผมวาดเล่นน่ะพี่...”

ซูเหอชะงัก: “วาดเองเหรอ?!”

หลินโม่ไม่พูดมาก เขาหยิบพู่กันมาวาดดอลลาร์โชว์ต่อหน้าพี่สาวทันที ความนิ่งของมือที่ได้รับบัฟจากระบบทำให้เขาวาดออกมาได้สมบูรณ์แบบราวกัปเครื่องพิมพ์.

ซูเหอยืนค้างไปพักใหญ่: “นายไปเรียนวาดรูปมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?!”

“นี่มันจิ๊บจ๊อยครับพี่ ผมยังวาดรูปช่วยคนตามหาญาติจนติดเทรนด์ฮิตมาแล้วนะเนี่ย” หลินโม่เปิดคลิปในมือถือให้ดู.

ซูเหอแทบจะไม่อยากเชื่อสายตา เธอเดินเข้าไปดึงแก้มหลินโม่ทั้งสองข้าง: “นี่นายโดนปีศาจตนไหนเข้าสิงหรือเปล่าฮะ? เอาลูกพี่ลูกน้องจอมขี้แพ้คนเดิมของฉันคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!”

หลินโม่เจ็บจนต้องร้องขอชีวิต เมื่อหลุดมาได้เขาก็ต้องมานั่งฟังพี่สาวบ่นเรื่อง "ความผิดกฎหมาย" ของการวาดเงินที่เหมือนจริงขนาดนี้.

ซูเหอกำชับนักกำชับหนาว่าห้ามเอาเงินวาดพวกนี้ออกไปใช้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเธอจะโดนคุณตำรวจจับแน่นอน ซึ่งหลินโม่ก็รับคำอย่างว่าง่าย.

ไม่นานนัก ควนเม่ย หวังชู่ และสองสาวหัวหน้าห้องก็บุกมาที่ห้องของหลินโม่.

“ไอ้โม่! มึงดูสิ กูติดเทรนด์จริงจังแล้วนะมึง!” ควนเม่ยตะโกนเข้ามาอย่างตื่นเต้น.

เขาเปิดคลิปวิดีโออัปเดตเรื่องครอบครัวเสิ่นที่ได้พบกันให้หลินโม่ดู ยอดวิวกระฉูดไปถึง 30 ล้านวิว และยอดฟอลโลเวอร์ของควนเม่ยพุ่งทะลุ 2.8 ล้านไปเรียบร้อยแล้ว.

“มึงเดินสายทำความดีแบบนี้แหละเพื่อน รวยได้แบบสง่างาม” หลินโม่ยิ้มชื่นชม.

ควนเม่ยยิ้มแห้งๆ : “เออ... ว่าแต่กูมีเรื่องจะรบกวนมึงหน่อย คือตอนนี้ในคอมเมนต์มีคนส่งรูปมาให้ช่วยตามหาญาติเยอะมากเลยว่ะ.”

“วันนี้มึงช่วยกู ‘ไลฟ์สด’ หน่อยได้ไหม โชว์แค่ ‘มือ’ วาดรูปเหมือนเดิมนั่นแหละ มึงสะดวกไหมเพื่อน?”

หลินโม่นิ่งคิดไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าตกลง: “ได้สิ วันนี้ผมว่างพอดี มึงจะเริ่มตอนไหนล่ะ?”

“เริ่มตอนนี้เลยโว้ยยย!” ควนเม่ยดีใจจนจะลากตัวเขาไป.

หลินโม่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ยืดนิ้วมือที่เพิ่งอัปเกรดสกิลมา:

“ไม่ต้องรีบเพื่อน... พอดีกูเพิ่งไป ‘ฝึกวิชาใหม่’ มานิดหน่อย วันนี้กูจะจัด ‘ชุดใหญ่’ ให้คนดูในไลฟ์มึงอึ้งไปเลย!”

ควนเม่ย: “??? วิชาใหม่อะไรของมึงอี๊กกก!”