บทที่ 380 ดวงตาของหม่าหงจวิ้น
บทที่ 380 ดวงตาของหม่าหงจวิ้น
วิชาวิญญาณทั้งหกของสื่อไหล่เคอกำลังจะกระหน่ำใส่สตรีทั้งสาม ทันใดนั้นเสียงถังซานถ่ายทอดเข้าหูไต้มู่ไป๋และพวกเขา
“ระวังการเคลื่อนย้ายพริบตาของเสี่ยวอู่!”
ทุกคนสะดุ้ง เฝ้าระวังรอบกายทันที
พวกเขารู้ดีทักษะที่สามของเสี่ยวอู่ “เคลื่อนย้ายพริบตา” สามารถหนีจากวงล้อมเช่นนี้ได้
เมื่อคืนวางแผนกันไว้แล้ว สถานการณ์นี้คนที่อาจหลุดออกไปได้มีเพียงเสี่ยวอู่เท่านั้น
ส่วนคนอื่น? ตามทฤษฎีของอาจารย์ใหญ่ วิชาประเภทมิติเป็นของหายากยิ่ง หนึ่งในแสนจึงจะพบได้
ดังนั้นพวกเขามั่นใจเต็มที่ ตราบใดที่สองสาวแมวถูกจัดการต่อให้เสี่ยวอู่หนีได้ ก็ไม่ยากจะรุมสังหารทีหลัง
ท่ามกลางคลื่นวิชาที่ถาโถม
เสี่ยวอู่เงยหน้ามอง “ดาวตกพยัคฆ์ขาว” ที่จะถล่มลงมา ใบหน้างามเคร่งเครียด
จูจู๋ชิงและเสี่ยวลี่ก็เช่นกัน
ความโกรธปะทุในใจ
‘สำนักสื่อไหล่เคอช่างต่ำช้า!’
เสี่ยวอู่ตะโกน
“จับข้าไว้แน่น!”
ทั้งสองไม่ลังเล รีบกอดเสี่ยวอู่คนละข้าง
นี่เป็นปฏิกิริยาที่ฝึกจนเป็นสัญชาตญาณ เพราะทุกครั้งที่ถูกกู่เยวี่ยนาซ้อมหนัก เสี่ยวอู่คือคนที่ยืนหยัดรับแรงแทนเสมอ
ทันใดนั้นวงแหวนที่สี่ของเสี่ยวอู่ส่องสว่าง!
แสงทองเจิดจ้าปะทุออกจากร่าง
วิชาที่สี่กายสุวรรณไร้พ่าย! ป้องกันการโจมตีต่ำกว่าระดับเทพได้สามลมหายใจ
ยิ่งพลังสูง เวลายิ่งยืด
ถังซานตกใจ
ไม่ใช่เคลื่อนย้าย… แต่เป็นป้องกัน?!
“เพิ่มกำลัง!” เขาตะโกน
ค้อนฮ่าวเทียนฟาดลงเต็มแรง
ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และคนอื่นเร่งพลังวิญญาณสุดกำลัง
ดาวตกพยัคฆ์ขาว คลื่นแสงพยัคฆ์ เพลิงฟีนิกซ์ ฟันอเวจี ท่าหมัดและท่าไม้ตายสารพัด
ทุกอย่างกลืนสามสาวไว้ในแสงทอง
เสียงระเบิดดังกึกก้อง
อาจารย์ใหญ่ขมวดคิ้ว
“แม้ทักษะป้องกันแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจทนการโจมตีจากสามสี่ห่วงและสามสามห่วงพร้อมกันได้…”
เขาพยายามปลอบตนเอง
แต่…ค้อนฮ่าวเทียนของถังซานกระแทกแสงทองแล้วสะท้อนกลับ!
แรงสะท้อนรุนแรงจนเขาแทบควบคุมไม่อยู่
‘เป็นไปไม่ได้!’
สามลมหายใจผ่านพอดี
แสงทองจางลง
และเสี่ยวอู่หายไป!
นางปรากฏด้านหลังถังซาน เตะเข้าข้อพับหวังให้เขาคุกเข่า
ถังซานไม่ตระหนก หมุนกาย ฟาดค้อนสวนทันที
เขาเตรียมใจรับมือการลอบโจมตีไว้อยู่แล้ว ค้อนหมุนวนตามกระบวนท่าแยกลม พลังยิ่งทวี
‘หากโดน ต้องบาดเจ็บหนักแน่!’
เสี่ยวอู่ถอยหลบอย่างรวดเร็ว
ถังซานใช้ก้าวเงาปีศาจ ไล่ล่าอย่างดุดัน
ขณะเดียวกันเมื่อแสงทองจางหาย ภาพในสายตาไต้มู่ไป๋และพวกเปลี่ยนไป
จากสองร่างกลายเป็นสิบ!
“เงาโลกันตร์แยกร่าง!” ไต้มู่ไป๋อุทาน
จูจู๋ชิงแบ่งร่างสี่เงา เสี่ยวลี่ก็เช่นกัน
รวมสิบร่างพุ่งใส่พวกเขา สถานการณ์พลิกกลับฉับพลัน
จูจู๋ชิงหนึ่งเงาบุกด้านหน้า ร่างจริงปรากฏด้านหลังหม่าหงจวิ้น
หม่าหงจวิ้นยังพ่นไฟใส่เงาด้านหน้า ไม่รู้ว่าใครจริงใครปลอม
ทันใดนั้นกรงเล็บคมวาบแทงเข้าตาขวา!
“อ๊ากกก!!!”
ลูกตาถูกควักออกต่อหน้าต่อตา
เลือดพุ่งทะลัก
หม่าหงจวิ้นร้องโหยหวนราวสุกรถูกเชือด
ไต้มู่ไป๋คำราม ยิงคลื่นแสงพยัคฆ์ใส่จูจู๋ชิง
นางถอนตัวอย่างเยือกเย็น
สื่อไหล่เคอรวมตัวปกป้องหม่าหงจวิ้น
เขาคุกเข่ากุมเบ้าตาขวาที่กลวงเปล่า เลือดไหลไม่หยุด
ถังซานเห็นภาพนั้น หัวใจดิ่งลึก
อาจารย์ใหญ่ตะโกนลั่น
“ข้าขอประท้วง!”
บีบี้ตงตอบเรียบเฉย
“การแข่งขันห้ามสังหาร มิได้ห้ามบาดเจ็บ เจ้าอยากแทรกแซงหรือ?”
“เจ้า…!” อวี้เสี่ยวกังกัดฟัน
ลานประลองเงียบงันแต่ความโหดร้ายเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น