บทที่ 375 กลยุทธ์ของสื่อไหล่เคอ
บทที่ 375 กลยุทธ์ของสื่อไหล่เคอ
หลังจากสำนักสื่อไหล่เคอและสำนักสายลมเทพออกจากลานประลอง สำนักอื่น ๆ ก็ทยอยสลายตัวกลับที่พัก
ครั้นกลับถึงโรงแรม ท่านอาจารย์ใหญ่เรียกสมาชิกทีมสื่อไหล่เคอทั้งหมดเข้าห้องทันที
ถังซานและคนอื่น ๆ รับประทานไส้กรอกฟื้นฟูใหญ่ของเอ้าซื่อข่าคนละหนึ่ง จากนั้นให้เจียงจูปลดปล่อยออราฟื้นฟู ช่วยเร่งการฟื้นคืนพลังวิญญาณ
สีหน้าท่านอาจารย์ใหญ่เคร่งขรึม
“พรุ่งนี้เช้าเป็นศึกชิงแชมป์ พลังวิญญาณของพวกเจ้าจะฟื้นคืนสู่สภาพสมบูรณ์ได้หรือไม่?”
ไต้มู่ไป๋ตอบมั่นใจ
“ไม่มีปัญหา ด้วยวิธีฝึกที่เสี่ยวซานสอน พวกเราฟื้นตัวเต็มที่ได้ก่อนลงสนามแน่นอน”
แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาโตของจูจู๋อวิ๋น
“วิธีฝึกอะไรหรือ?”
ไต้มู่ไป๋ชะงัก รู้ตัวว่าพูดเกินไป
“ไม่มีอะไร”
จูจู๋อวิ๋นพยักหน้า มิถามต่อ แต่ในใจแน่ใจว่าวิธีฝึกนั้นต้องไม่ธรรมดา นางตั้งใจว่าจะหาทางล้วงความลับจากไต้มู่ไป๋ให้ได้
เอ้าซื่อข่าถามอย่างกังวล
“อาจารย์ พรุ่งนี้รอบชิง อ้าวเทียนกับพวกนั้นพลังสูงกว่าพวกเรา จะใช้กลยุทธ์ใดเอาชนะ?”
ไท่หลงเสริม
“ใช่แล้ว ศึกนี้ยากยิ่ง”
ทอาจารย์ใหญ่กล่าวเรียบ
“ด้วยพลังปัจจุบันของพวกเจ้า จะชนะโดยตรงยากมาก แต่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส”
ทุกคนจ้องมองเขาอย่างคาดหวัง
“อ้าวเทียนและคนของเขาแทนที่ทีมเดิมของวิหารวิญญาณซึ่งมีจิตวิญญาณห้าห่วงถึงสามคน นั่นหมายความว่าพลังพวกเขาไม่ธรรมดา หากปะทะซึ่งหน้า โอกาสชนะของพวกเจ้าต่ำมาก”
หม่าหงจวิ้นรีบแย้ง
“แต่วิชาหลอมรวมเจ็ดเป็นหนึ่งของพวกเราแข็งแกร่งมาก ยังสู้ไม่ได้หรือ?”
อาจารย์ใหญ่ส่ายหน้า
“ไม่ได้”
เขามองถังซาน
“เสี่ยวซาน เจ้าอธิบายให้เขาฟัง”
ถังซานกล่าว
“ในสภาพหลอมรวมเจ็ดเป็นหนึ่ง พลังข้าเทียบเท่าจักรพรรดิวิญญาณ ใกล้ระดับมหาปราชญ์วิญญาณ แต่เราใช้มันไปแล้วครั้งหนึ่งวิหารวิญญาณย่อมหาทางรับมือ”
หม่าหงจวิ้นไม่เข้าใจ
“พวกเขาไม่มีจักรพรรดิวิญญาณจะรับมืออย่างไร? เว้นแต่จะมีหลอมรวมแบบเดียวกัน”
“อย่าประมาท!” อาจารย์ใหญ่เคาะโต๊ะเสียงดัง
ถังซานกล่าวต่อ
“ต่อให้ไม่มีหลอมรวม พวกเขาก็ยังทำลายแผนเราได้ อย่าลืมหูเลียน่า เจ้ามั่นใจหรือว่าจะต้านทานวิชาล่อลวงของนางได้?”
หม่าหงจวิ้นหน้าร้อนผ่าว
“สตรีผู้นั้นผิดมนุษย์เกินไป จะต้านได้อย่างไร…”
เพียงนึกถึงรอยยิ้มยั่วยวน เขายังใจเต้นแรง
บรรยากาศเงียบลงทันที
ถังซานสรุป
“เพียงหูเลียน่าก็ทำให้พวกเจ้าขาดสมาธิ พลังของวิหารวิญญาณประมาทไม่ได้”
จูจู๋อวิ๋นถามเสียงต่ำ
“เช่นนั้น… เราต้องแพ้หรือ?”
ท่านอาจารย์ใหญ่ส่ายหน้า
“ไม่ ยังมีโอกาส”
หม่าหงจวิ้นเร่ง
“อาจารย์ อย่าทำให้ลุ้น บอกมาเถิด!”
ท่านอาจารย์ใหญ่ยิ้มบาง เคาะนิ้วลงที่ขมับ
“เมื่อใช้กำลังไม่ได้ ก็ต้องใช้ปัญญา”
ถังซานตาเป็นประกาย
“อาจารย์ หมายถึง?”
“ศึกนี้จะชนะหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเจ้าเสี่ยวซาน เจ้าคือจุดสำคัญที่สุด”
เขาถามอีกครั้ง
“เจ้ามั่นใจว่าจะต้านการล่อลวงของหูเลียน่าได้?”
ถังซานตอบหนักแน่น
“มั่นใจ”
อาจารย์ใหญ่ยิ้ม
“เช่นนั้นก็ง่าย ข้ามีแผน…”
เขาอธิบายนานกว่าสิบห้านาที
สีหน้าทุกคนจากกังวลกลายเป็นตื่นเต้น
หม่าหงจวิ้นถึงกับหัวเราะในใจ เขาจินตนาการภาพเปลวเพลิงของตนเผาเสื้อผ้าสตรีเหล่านั้นจนมอดไหม้… ยิ่งคิดยิ่งฮึกเหิม
ถังซานยังเอ่ยเสริม
“แผนนี้ยังมีจุดบกพร่อง ต้องปรับให้รัดกุม”
“ถูกต้อง เตรียมแผนสำรองไว้ด้วย” อาจารย์ใหญ่กล่าว
คืนนั้นพวกเขาหารือจนดึก กินไส้กรอกหลายชิ้น แล้วฝึกฟื้นฟูตลอดคืน
เช้าวันถัดมาสมาชิกสื่อไหล่เคอทั้งเก้ายืนหน้าห้องอาจารย์ใหญ่ สีหน้าฮึกเหิม พลังเต็มเปี่ยม
อาจารย์ใหญ่กวาดตามองศิษย์เหล่านี้อย่างภาคภูมิ
“ลงสนามตามแผน ทำเต็มที่ แต่จำไว้ความปลอดภัยสำคัญกว่าแชมป์”
ถังซานกล่าว
“วางใจเถิดอาจารย์ หากทำตามแผน โอกาสชนะสูง แม้สุดท้ายต้องถอย ก็ยังถอยได้อย่างปลอดภัย”
อาจารย์ใหญ่พยักหน้า
จากนั้นทั้งหมดมุ่งหน้าสู่ภูเขาสังฆราช สำนักต่าง ๆ เดินตามหลัง ซุบซิบไม่ขาดสาย ล้วนเชื่อว่าสื่อไหล่เคอต้องพ่ายแพ้
ถังซานและไต้มู่ไป๋แสยะยิ้มในใจ
‘พวกเจ้าจะได้เห็นเอง’
ทันใดนั้นมีเสียงอุทานจากด้านหลัง
“เหตุใดสื่อไหล่เคอมีสมาชิกเพิ่มอีกคน?”
ทุกคนมองไป เห็นร่างสูงหนึ่งคนสวมผ้าคลุมกว้าง ใบหน้าถูกผ้าคลุมปิดบัง
“หรือจะเป็นไพ่ตายที่ซ่อนไว้?” บางคนคาดเดา
จูจู๋อวิ๋นได้ยินแล้วมุมปากยกขึ้นเย็นชา
นางมิกลัวเปิดเผยตัวตนในศึกรอบชิงแล้วแต่ยังสวมผ้าคลุมเพราะเกรงไต้เหว่ยซือ
วันนั้นหลังพ่ายแพ้ เขาส่งทีมกลับก่อน แต่ตัวเองมิได้ออกจากเมืองวิญญาณ
นางคาดว่าเขายังตามหานางอยู่ ดังนั้นก่อนศึกเริ่มนางต้องปิดบังตนให้ดี
ในหมู่สำนักแห่งจักรวรรดิชิงหลัวไต้เหว่ยซือจ้องแผ่นหลังร่างที่สวมผ้าคลุม สีหน้าครุ่นคิด
เขาตามหาจูจู๋อวิ๋นหลายวันยังไร้วี่แวว
วันนี้จึงมาชมศึกรอบชิง
แม้ร่างนั้นถูกคลุมมิดชิด แต่กลับให้ความรู้สึกคุ้นเคย
‘หากเป็นนางจริง…’
สีหน้าเขาค่อย ๆ หม่นลง
ศึกวันนี้ ไม่เพียงตัดสินแชมป์แต่ยังอาจจุดชนวนความขัดแย้งใหม่อีกครั้ง