บทที่ 350 ชัยชนะของสื่อไหลเค่อ ทีมสำนักวิหารวิญญาณปรากฏตัว

ทีมสถาบันวิหารวิญญาณและทีมราชวงศ์จักรวรรดิเทียนโต้วต่างเป็นทีมวางอันดับ และถูกยกให้เป็นตัวเต็งแชมป์ ศึกนี้จึงดึงดูดสายตาผู้คนทั่วสนาม

ครึ่งชั่วยามก่อนการแข่งขัน ทีมที่เข้าสู่สิบอันดับสุดท้ายทยอยเข้าสนาม เพื่อเตรียมตัวและอบอุ่นร่างกายเป็นครั้งสุดท้าย

ตั้งแต่รู้ผลจับสลาก ไต้มู่ไป๋ก็เงียบขรึมสีหน้าหม่นหมองเล็กน้อย ทุกคนในสื่อไหลเค่อสังเกตเห็นความผิดปกติ

ถังซานตบไหล่เขาเบา ๆ

“ลูกพี่ไต้ ไม่ต้องกังวล สิ่งเดียวที่ต้องระวังคือทักษะผสานวิญญาณของพี่ชายกับพี่สะใภ้เจ้า อาจารย์วางกลยุทธ์รับมือไว้แล้ว ขอเพียงทำตาม แพ้เป็นไปไม่ได้”

ไต้มู่ไป๋พยักหน้า โผเข้ากอดถังซานแน่น

“เสี่ยวซาน ขอบใจเจ้ามาก ต่อให้ต้องปีนภูเขามีด ลงทะเลเพลิง ข้าไต้มู่ไป๋ ก็ไม่ขมวดคิ้วสักนิด”

ถังซานหัวเราะเบา ๆ

“พวกเราเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตาย”

“ใช่ สหายร่วมเป็นร่วมตาย” ไต้มู่ไป๋ยิ้มออกมาในที่สุด

ถังซานยื่นมือออก

“ชนะ!”

มือของไต้มู่ไป๋ เอ้าซื่อข่า หม่าหงจวิ้น ไท่หลง จิ่งหลิง หวงหยวน และเจียงจู วางทับลง

“ชนะ!”

เสียงคำรามของทั้งแปดดังก้อง

ขวัญกำลังใจพุ่งทะยาน ทำให้หลายสถาบันมองมาด้วยความประหลาดใจ

ตามหลักแล้ว สามทีมวางอันดับมักแข็งแกร่งที่สุด ทีมราชวงศ์ชิงหลัวคือหนึ่งในนั้น

แต่สื่อไหลเค่อกลับมีจิตใจฮึกเหิมเช่นนี้ ย่อมไม่ธรรมดา

โดยเฉพาะสถาบันจากจักรวรรดิชิงหลัวที่ไม่เคยเห็นพลังของสื่อไหลเค่อมาก่อน ต่างเริ่มมองพวกเขาใหม่

ในจักรวรรดิชิงหลัว ทีมราชวงศ์คืออันดับหนึ่งไร้คู่เทียบ มีเพียงทีมราชวงศ์เทียนโต้วและสถาบันวิหารวิญญาณเท่านั้นที่พอเทียบได้

ดังนั้นเมื่อเห็นสื่อไหลเค่อมีจิตใจแน่วแน่เช่นนี้ ความประมาทในใจพวกเขาก็เริ่มสั่นคลอน

บนเวที

สื่อไหลเค่อขึ้นเวทีก่อน ครั้งนี้เจียงจูไม่ลงสนามแต่เอ้าซื่อข่าซึ่งไม่เคยปรากฏตัวมาก่อนกลับขึ้นแทน

หลายสถาบันตกตะลึงนี่คือไพ่ลับที่เพิ่งเปิดเผยหรือ?

เอ้าซื่อข่ายืนตัวตรง แย้มยิ้มบาง ไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้ถูกจับตามอง

สมาชิกทั้งเจ็ดยืนเรียงกันโดยมีไต้มู่ไป๋เป็นหัวหน้า

สีหน้าเขาเคร่งขรึม สายตามองตรงไปข้างหน้า

อีกฟาก…ทีมราชวงศ์ชิงหลัวก้าวขึ้นเวที

ชายผมทองรูปร่างสูงใหญ่ คล้ายไต้มู่ไป๋แต่สง่างามกว่าเดินนำหน้า ใบหน้าเขายิ้มอย่างเกียจคร้านทว่าแฝงอำนาจเหนือผู้อื่น

เขาคือไต้เหว่ยซือพี่ชายที่ไต้มู่ไป๋ใฝ่ฝันจะโค่นล้ม

ศึกนี้คือโอกาสเดียวที่ครอบครัวมอบให้ไต้มู่ไป๋พลิกชะตา หากชนะโชคชะตาเขาจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

ข้างกายไต้เหว่ยซือคือหญิงสาวรูปร่างสูงเพรียว โค้งเว้าอวบอิ่ม หน้าตาคล้ายจูจู๋ชิง แต่ไร้ความเย็นชา มีเพียงรอยยิ้มบางประดับอยู่เสมอ

นางคือจูจู๋อวิ๋น

เดิมทีศึกนี้ควรเป็นการเผชิญหน้าระหว่างสองคู่หมั้น แต่บัดนี้เหลือเพียงไต้มู่ไป๋ผู้เดียว

ไต้เหว่ยซือยิ้ม

“มู่ไป๋ ข้าแปลกใจที่เจ้ามาถึงรอบชิงได้ พรสวรรค์เจ้าไม่ด้อยกว่าข้า เพียงแต่ข้าฝึกมานานกว่า เรื่องคู่หมั้นเจ้าข้าก็เสียดาย”

“เพราะจูจู๋ชิงทรยศตระกูล วันนี้เจ้าจึงไม่อาจใช้พยัคฆ์ขาวอเวจีได้ หากเจ้ายอมแพ้ ครอบครัวจะไม่ทำลายพลังยุทธ์หรือชีวิตเจ้า”

ไต้มู่ไป๋แววตาเย็นเยียบ

“ไต้เหว่ยซือ เลิกเสแสร้งเสีย ข้าไม่มีวันยอมแพ้”

สายตาไต้เหว่ยซือเปลี่ยนเป็นเย็นชา

“ดี! เช่นนั้นให้ข้าดู ว่าเจ้าฝึกสิ่งใดมาบ้าง”

“ปลดปล่อยวิญญาณ!”

ทีมราชวงศ์ชิงหลัวปลดปล่อยวิญญาณพร้อมกัน

หกคนอยู่ระดับปรมาจารย์วิญญาณ!

ไต้เหว่ยซืออย่างน้อยระดับสี่สิบเจ็ด จูจู๋อวิ๋นอย่างน้อยระดับสี่สิบหก

แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าหาสื่อไหลเค่อ

สีหน้าทุกคนเคร่งเครียด

นี่คือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน

บนอัฒจันทร์

จูจู๋ชิงจ้องจูจู๋อวิ๋นไม่วางตา ความเกลียดชังลุกโชน พี่สาวผู้นี้ใจแคบและโหดเหี้ยม ทำให้นางทุกข์ทรมานมาตลอด หากมีผู้ใดที่นางอยากโค่นล้มที่สุด มิใช่ไต้มู่ไป๋ แต่คือจูจู๋อวิ๋น

บนเวที ไต้มู่ไป๋คำราม

“ปลดปล่อยวิญญาณ!”

วงแหวนวิญญาณปรากฏ

ไต้มู่ไป๋และถังซานมีสี่วง สองเหลืองสองม่วง อีกห้าคนมีสามวง

เสียงโห่ร้องดังขึ้นทันที

“สองสี่วงจะสู้หกสี่วงได้อย่างไร!”

“ทีมอันดับหนึ่งเทียนโต้วแค่นี้เองหรือ!”

เสียงเยาะเย้ยทำให้สมาชิกสื่อไหลเค่อกำหมัดแน่น

ไต้เหว่ยซือหัวเราะ

“แค่นี้ก็คิดสู้ข้า?”

ไต้มู่ไป๋ตอบเย็นชา

“หัวเราะให้เต็มที่เถิด อีกครู่เจ้าจะหัวเราะไม่ออก”

จิตต่อสู้ของเขาปะทุรุนแรง ไร้เงาความหวาดหวั่น

บนอัฒจันทร์อีกด้าน

เสี่ยวอู่ทำหน้าหนักใจ

“ต่างกันมากเกินไป สื่อไหลเค่อคงแพ้แน่ พวกเราคงไม่มีโอกาสสั่งสอนพวกเขา”

หนิงหรงหรงหน้ามุ่ย

“อ้าวเทียน ข้าบอกให้พี่ตงเอ๋อร์จัดให้พวกเขาเจอพวกเราก่อน เจ้ากลับไม่ยอม ดูสิ ตอนนี้พวกเขาอาจไม่รอดรอบสาม”

อ้าวเทียนยิ้มบาง

“ไม่ต้องห่วง พวกเขาไม่แพ้”

หนิงหรงหรงรีบหันมาถาม

“จริงหรือ?”

อ้าวเทียนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า

“อย่าดูแคลนอวี้เสี่ยวกัง และอย่าดูแคลนถังซาน เมื่อมีสองคนนั้นอยู่ พลังของสื่อไหลเค่อจะมากกว่าที่เห็นบนผิวเผิน”

หนิงหรงหรงยกมือแตะอกอย่างโล่งใจ จนเสื้อผ้าสั่นไหวเล็กน้อย

“เช่นนั้นข้าก็วางใจแล้ว ขอเพียงสื่อไหลเค่อชนะศึกนี้ ก็จะเข้าสู่หกทีมสุดท้าย พวกเราคงได้พบพวกเขาในไม่ช้า”

หญิงสาวคนอื่น ๆ ต่างผ่อนคลายลงเช่นกัน

บนเวที ผู้ตัดสินตะโกนก้อง

“เริ่มการประลอง!”

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาทำให้ผู้คนจำนวนมากตกตะลึง

ยกเว้นเอ้าซื่อข่า ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น หวงหยวน ไท่หลง และจิ่งหลิง ต่างพุ่งเข้าขวางไต้เหว่ยซือและจูจู๋อวิ๋นไว้

ส่วนถังซาน มุ่งสมาธิทั้งหมดไปที่ทักษะควบคุม

เมื่อทักษะวิญญาณที่สี่ของเขา กรงขังหญ้าเงินครามถูกปลดปล่อยออกมา

ทีมราชวงศ์ชิงหลัวที่ประมาทและดูแคลนศัตรู ถูกเถาวัลย์หญ้าเงินครามพุ่งทะยานยกตัวขึ้นกลางอากาศ เข้าสู่สภาวะมึนงงในชั่วพริบตา

และในเสี้ยวลมหายใจนั้นเอง สื่อไหลเค่อฉวยโอกาสโจมตีประสานกันอย่างแม่นยำ

ชัยชนะถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว!

“เป็นไปไม่ได้… เป็นไปไม่ได้…”

ไต้เหว่ยซือพึมพำราวกับวิญญาณหลุดลอย สีหน้าซีดเผือด

ความเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้หายวับไป

เขารู้ดีชะตากรรมของตนเริ่มเปลี่ยนตั้งแต่วินาทีนั้น

พ่ายแพ้ต่อไต้มู่ไป๋ หมายถึงทุกสิ่งที่เขาครอบครอง ทั้งอำนาจ เกียรติยศ แลแม้แต่บัลลังก์ที่กำลังจะได้สืบทอด ล้วนตกไปอยู่ในมือของอีกฝ่าย

เขาจะยอมรับได้อย่างไร?

จูจู๋อวิ๋นที่ยืนข้างกายก็หน้าซีดเช่นกัน เดิมทีนางกำลังจะเป็นมกุฎราชกุมารีและในอนาคตคือจักรพรรดินี

ทว่าบัดนี้ทุกอย่างพังทลาย หลังจากความล้มเหลวครั้งนี้ ครอบครัวจะทอดทิ้งพวกนางอย่างไร้ความปรานี ความไม่ยอมรับพลุ่งพล่านจนแทบคลั่ง

ไต้มู่ไป๋แม้ใบหน้าซีดเล็กน้อยเพราะใช้พลังมากเกินไป แต่กลิ่นอายกลับสูงส่งอย่างยิ่ง

เขาก้าวไปหาไต้เหว่ยซือ พร้อมรอยยิ้มเย็นชา

“พี่ใหญ่ ที่แท้เจ้าก็ไม่คาดคิดใช่หรือ? น้องชายที่เจ้าเคยดูแคลน ก็มีวันนี้ วันที่สามารถเอาชนะเจ้าได้”

ในใจเขาสะใจยิ่งนัก อยากหัวเราะให้ก้องฟ้า

ไต้เหว่ยซือสีหน้าหม่นหมอง ไม่เอ่ยโต้เถียง ดึงจูจู๋อวิ๋นลงจากเวทีไป

เขาแพ้แล้วและไม่มีคุณสมบัติจะโต้แย้งอีก

“ฮ่า ๆ ๆ ทีมราชวงศ์ชิงหลัวก็เท่านี้เอง!”

หม่าหงจวิ้นหัวเราะลั่น กระโดดโลดเต้นอย่างสะใจ

ถังซานและคนอื่น ๆ ยิ้มออกมา

ศึกนี้สวยงามยิ่ง ประกาศให้ทั่วสนามรับรู้ว่าสื่อไหลเค่อไม่ใช่เรื่องตลก

ถังซานยืนกลางเวที หมุนตัวช้า ๆ สายตากวาดผ่านทุกสถาบัน ผ่านที่นั่งกรรมการ ผ่านอัฒจันทร์

พวกเจ้าเห็นแล้วหรือ? สื่อไหลเค่อไม่ใช่ตัวตลก  วันหนึ่งพวกเจ้าจะละอายต่อการดูแคลนของตนเอง

อารมณ์เขาดีอย่างยิ่ง

ชัยชนะนี้ไม่เพียงนำชื่อเสียงมาให้สื่อไหลเค่อ แต่ยังทำให้ผู้ที่เคยเยาะเย้ยอาจารย์ใหญ่ ต้องเปลี่ยนสายตา

—

เขตพักสื่อไหลเค่อ

อาจารย์หลายคนยิ้มกว้าง อาจารย์ใหญ่ถึงกับยิ้มจนตาหยี ทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของเขา

ก่อนขึ้นเวทีเขาได้ชี้แนะกลยุทธ์อย่างละเอียด ใช้ความประมาทของศัตรูระเบิดพลังฉับพลัน ไม่เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ได้แสดงศักยภาพเต็มที่และผลลัพธ์ก็เป็นดังที่คาด

“เสี่ยวกัง พวกเขาทำสำเร็จแล้ว” หลิวเอ้อร์หลงกล่าว

อาจารย์ใหญ่พยักหน้า สายตามองทะลุไปยังพระราชวังสังฆราชที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลออกไป

แววตาลึกซึ้งอย่างยิ่ง

บีบี้ตงอีกไม่นานศิษย์ของข้าจะยืนต่อหน้าเจ้า แล้วเจ้าจะได้รู้ ว่าข้าอวี้เสี่ยวกังมีความสามารถเพียงใด

กำปั้นเขากำแน่นโดยไม่รู้ตัว

หลิวเอ้อร์หลงจับมือเขาเบา ๆ

“เสี่ยวกัง หญิงผู้นั้นทำร้ายเจ้าเช่นนั้น วันหนึ่งนางจะต้องเสียใจ”

อาจารย์ใหญ่พยักหน้าอย่างแน่วแน่

ศึกถัดไปคือสถาบันวิหารวิญญาณปะทะทีมราชวงศ์เทียนโต้ว

เสี่ยวอู่และหญิงสาวทั้งหลาย ภายใต้การนำของอ้าวเทียน ลุกจากอัฒจันทร์ มุ่งหน้าไปยังเขตพักของสถาบันวิหารวิญญาณ

พวกนางเห็นชัยชนะของสื่อไหลเค่อแล้ว

แม้หวังให้สื่อไหลเค่อชนะ เพื่อจะได้เผชิญหน้ากันในศึกตัดสิน แต่ท่าทางลำพองของอีกฝ่ายก็ทำให้นึกหมั่นไส้เล็กน้อย

กู่เยวี่ยนาหันกลับมากล่าวเรียบ ๆ

“นี่คือศึกแรกของพวกเจ้าในรอบชิง ข้าจะไม่แทรกแซง หากทำให้ข้าผิดหวัง กลับไปอย่าหาว่าข้าไม่เตือน”

เสี่ยวอู่กับหนิงหรงหรงแลบลิ้น ไม่เก็บคำขู่นั้นไว้ในใจ

“เข้าใจแล้ว พี่นาเอ๋อร์” จูจู๋ชิงตอบอย่างจริงจัง

หูเลียน่าและเสี่ยวลี่พยักหน้าเงียบ ๆ

ขณะเดียวกัน

ทีมสื่อไหลเค่อเดินลงเวทีสวนกับทีมราชวงศ์เทียนโต้วพอดี

ด้านหน้าสุดคือ อวี้เทียนเหิง และ ตู้กู๋เยี่ยน คู่ปรับเก่า ครั้งนั้นสื่อไหลเค่อเคยเอาชนะพวกเขามาแล้ว

ทว่าเวลาผ่านไปนานพลังของทีมราชวงศ์เทียนโต้วย่อมก้าวหน้าไม่น้อย ทั้งสองฝ่ายหยุดยืนประจันหน้า

ถังซานกล่าว

“ทีมลึกลับของสถาบันวิหารวิญญาณต้องแข็งแกร่งมาก สู้ให้เต็มที่อย่าทำให้พวกเราผิดหวัง”

อวี้เทียนเหิงพยักหน้า

“ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง”

สายตาเขามองไปยังเขตพักของสถาบันวิหารวิญญาณแววตาเป็นประกาย

“ในที่สุด… พวกเขาก็ปรากฏตัว”

ถังซานและคนอื่น ๆ หันกลับพร้อมกัน

สายตาทั้งสนามพุ่งไปยังทิศเดียว…

ทีมสถาบันวิหารวิญญาณกำลังก้าวออกมาแล้ว