บทที่ 400  ทะเลดาราแห่งคัมภีร์ยุทธ์นับล้าน!

บทที่ 400  ทะเลดาราแห่งคัมภีร์ยุทธ์นับล้าน!

ในตอนนี้หานเฟิง กำลังนั่งพักผ่อนอย่างสบายอารมณ์อยู่ในลิฟต์แขกผู้มีเกียรติส่วนตัว โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของตนเมื่อครู่นำไปสู่ "การแข่งขันสะสมอาวุธ" แบบไหน

ลิฟต์พุ่งขึ้นอย่างมั่นคง ผ่านผนังห้องโดยสารที่โปร่งใส สามารถมองลงไปเห็นทัศนียภาพที่ยิ่งใหญ่ภายในเทียนโจวทั้งหมดได้

อาคารลอยฟ้าที่สลับซับซ้อน ท่อส่งพลังวิญญาณที่ส่องแสงหลากสี และรถลอยฟ้าที่โบยบินอยู่ในอากาศ ก่อเกิดเป็นภาพวาดแนว "ไซเบอร์ผู้บำเพ็ญเซียน" ที่งดงามถึงขีดสุด

"ลูกพี่ครับ พวกเราใกล้จะถึงแล้วครับ"

กัวเสี่ยวเป่ายืนอยู่ที่ประตูลิฟต์ คอยจ้องมองตัวเลขชั้น และไม่ลืมที่จะแนะนำข้อมูลให้หานเฟิงฟัง

"ตำหนักหมื่นวิญญาณนี้นะครับ แม้จะเรียกว่าตำหนัก แต่ความจริงมันคืออินเทอร์เฟซเทอร์มินัลข้อมูลขนาดมหึมาครับ"

"มันเชื่อมต่อโดยตรงกับคลังข้อมูลส่วนแกนกลางที่สุดของมาเธอร์บอร์ดคุนหลุน ได้ยินว่าข้างในนั้นบรรจุภูมิปัญญาทางวิถียุทธ์ทั้งหมดของมนุษย์ตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงปัจจุบันไว้ครับ"

พูดมาถึงตรงนี้ กัวเสี่ยวเป่าก็ลดเสียงต่ำลงโดยสัญชาตญาณ ท่าทางดูลับๆ ล่อๆ

"และผมได้ยินมาว่า ตำหนักหมื่นวิญญาณนี้ไม่ใช่แค่เอาไว้จำลองวิชาเท่านั้นนะครับ"

หานเฟิงมองเขาแวบหนึ่ง: "โอ้? ยังมีคำพูดแบบอื่นอีกเหรอ?"

"เฮะๆ นี่เป็นข่าววงในครับ ลูกพี่ฟังหูไว้หูก็พอ"

กัวเสี่ยวเป่าขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด "ได้ยินว่าข้างในนั้น ยังซ่อนความลับเรื่อง ‘การเป็นเทพ’ ไว้ด้วยครับ"

"เป็นเทพ?"

หานเฟิงถึงกับหลุดขำออกมา

สมัยนี้ ซากโบราณที่มีประวัติศาสตร์นิดหน่อยก็กล้าบอกว่าตัวเองซ่อนความลับการเป็นเทพไว้ทั้งนั้นแหละ

ถ้าเป็นเทพมันง่ายขนาดนั้น โลกบลูสตาร์คงมีเทพเดินกันเต็มถนน ยิ่งกว่าสุนัขไปแล้ว

"ผมพูดจริงนะลูกพี่!"

พอเห็นหานเฟิงไม่เชื่อ กัวเสี่ยวเป่าก็ร้อนใจ "ว่ากันว่าท่านผู้ปกครองสูงสุดไม่กี่ท่านของคุนหลุนน่ะ"

"ตอนนั้นก็ได้บรรลุวิถีในตำหนักหมื่นวิญญาณนี่แหละ ถึงได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์ เข้าสู่ขอบเขตที่มิอาจเอ่ยถึงได้นั่น"

"ลูกพี่เข้าไปครั้งนี้ ต่อให้ไม่ได้จำลองวิชา แค่เข้าไปสัมผัสกับกลิ่นอายวิถีเหล่านั้น ก็นับว่ากำไรมหาศาลแล้วครับ!"

"เอาละๆ ผมรู้แล้วครับ"

หานเฟิงโบกมือ ตัดบทการคุยโวของกัวเสี่ยวเป่า

เขาไม่ได้สนใจเรื่องการเป็นเทพอะไรนั่น เขาในตอนนี้แค่อยากจะรีบทำให้ 《คัมภีร์วิญญาณยุทธ์ชิงยวิ๋น》 ของตนสมบูรณ์ และถือโอกาสดูว่าพอจะหาทางเอาวิชากระบี่ที่ถนัดมือมาได้สักสองสามชุดไหม

ติ๊ง!

ลิฟต์ส่งเสียงแจ้งเตือนที่ใสกระจ่างครั้งหนึ่งแล้วหยุดลง

ประตูห้องโดยสารค่อยๆ เลื่อนเปิดออก

กลิ่นอายที่ดูเก่าแก่ คร่ำคร่า แต่กลับผสมปนเปด้วยความรู้สึกทางเทคโนโลยีที่ถึงขีดสุด พุ่งเข้ามากระทบหน้า

หานเฟิงเดินออกจากลิฟต์ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือระเบียงทางเดินที่ยาวเหยียด

ผนังทั้งสองด้านของระเบียงไม่ใช่ภาพประดับตกแต่ง แต่เป็นหน้าจอคริสตัลขนาดมหึมา มีอักขระสีทองนับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่ด้านบน

และที่สุดทางของระเบียง มีตำหนักที่มีรูปทรงเรียบง่ายโบราณ สร้างจากโลหะสีดำที่ไม่รู้จักทั้งหลัง ลอยนิ่งอยู่อย่างสงบท่ามกลางท้องฟ้าดาราจักรจำลอง

นั่นคือตำหนักหมื่นวิญญาณ

"ลูกพี่ครับ ข้างหน้าคือเขตต้องห้ามแล้ว สถานะของผมไม่เพียงพอ ส่งลูกพี่ได้แค่ตรงนี้ครับ"

กัวเสี่ยวเป่าหยุดอยู่ที่หัวระเบียง ถูมือไปมา บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มแบบพ่อค้าที่เป็นสัญลักษณ์

"คือว่า…… ลูกพี่ครับ ค่าที่ปรึกษา……"

หานเฟิงมองดูไอ้หมอนี่ที่เห็นเงินเป็นพระเเจ้า แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจ

แม้ว่าไอ้หมอนี่ตอนแรกจะดูเจ้าเล่ห์ไปหน่อย แต่บริการนำทางหลังจากนั้นก็นับว่ารอบคอบดี

"ไม่เสียน้อยหน้านายหรอก"

หานเฟิงดีดนิ้วส่งๆ

ถุงเงินเหรียญวิญญาณถุงเล็กวาดเป็นเส้นโค้งที่งดงาม ตกลงในอ้อมกอดของกัวเสี่ยวเป่าอย่างแม่นยำ

กัวเสี่ยวเป่าลนลานรับไว้ พอเปิดดูชัดๆ ตาแทบจะถลนออกมา

นี่มันมีตั้งหนึ่งพันเหรียญ!

"ลูกพี่ใจป้ำมาก! ขอให้ลูกพี่รวยๆ! ขอให้ลูกพี่อายุยืนยาวหมื่นปีไม่เน่าเปื่อย!"

กัวเสี่ยวเป่าตื่นเต้นจนพูดจาวนไปวนมา ก้มหัวขอบคุณแผ่นหลังของหานเฟิงซ้ำๆ

หานเฟิงไม่ได้หันกลับไป เพียงแค่โบกมือส่งๆ แล้วเดินอาดๆ ไปทางตำหนักสีดำที่ลอยอยู่กลางดาราจักร

ตัวเขาในตอนนี้ ในใจมีเพียงเรื่องเดียว

ตำหนักหมื่นวิญญาณในตำนานนี้ จะสามารถทนต่อการวิเคราะห์ระดับ "โปรโกง" ของระบบเขาได้ไหมนะ?

ถ้าแม้แต่ตำหนักหมื่นวิญญาณยังถูก "กินเปล่า" ได้ละก็……

ภาพนั้น แค่คิด หานเฟิงก็รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยแล้ว

เดินมาถึงประตูตำหนัก เวรยามสองนายในชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตอนแบบเต็มยศขวางทางไว้

ชุดเกราะประเภทนี้ดูสูงส่งกว่ารุ่นไหนๆ ที่เคยเห็นมา แสงวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่บนนั้นปรากฏเป็นสีแดงมืดที่ดูอันตราย

"หยุด"

เสียงสังเคราะห์ทางอิเล็กทรอนิกส์ที่เย็นชาดังขึ้น "โปรดแสดงหลักฐาน"

หานเฟิงหยิบป้ายชิงยวิ๋นออกมา

เครื่องสแกนบนหมวกเกราะของเวรยามสแกนผ่านป้ายคำสั่ง ไฟแจ้งเตือนสีแดงเปลี่ยนเป็นสีเขียวในพริบตา

"การตรวจสอบผ่าน" "ผู้ถือครอง: หานเฟิง" "สิทธิ์: สิทธิ์การหยั่งรู้วิถีระดับขิง (B) หนึ่งครั้ง" "ยินดีต้อนรับเข้าสู่ตำหนักหมื่นวิญญาณ"

ประตูโลหะสีดำที่หนาหนักค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ

ภายในไม่มีการตกแต่งที่หรูหราอลังการ มีเพียงความมืfที่ลุ่มลึกไร้ก้นบึ้ง ราวกับนำไปสู่จุดจบของจักรวาล

หานเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก ก้าวเข้าไปข้างในก้าวหนึ่ง

โครม!

ประตูเลื่อนปิดลงที่ด้านหลังเขา

โลกพลันเงียบสงัดลงในพริบตา

ต่อจากนั้น ท่ามกลางความมืดก็มีแสงดาวจุดหนึ่งสว่างขึ้น

ตามมาด้วยจุดที่สอง จุดที่สาม……

ดวงดาวนับหมื่นล้านดวงสว่างขึ้นรอบตัวเขา ดวงดาวทุกดวงล้วนเป็นตัวแทนของวิชาฝึกฝนหนึ่งชุด ความรู้สึกหนึ่งช่วง หรือเศษเสี้ยวของอารยธรรมหนึ่งอย่าง

ต่อจากนั้น ลูกบอลแสงที่ควบแน่นจากพลังงานก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นที่หน้าเขาในระยะครึ่งเมตร

ต่อมา เสียงที่ยิ่งใหญ่และเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากภายใน

【ตรวจพบผู้มาเยือน】

【กำลังสแกนข้อมูลร่างกาย……】

【อายุกระดูก: 20】

【พลังบ่มเพาะ: ระดับเปิดทวารขั้นที่หนึ่ง】

【คุณสมบัติลมปราณ: คมกริบ, ปราดเปรียว】

【ความเข้มข้นของพลังจิต: 4500 เฮิรตซ์】

【โปรดบอกความต้องการของคุณ】

หานเฟิงยืนอยู่ใจกลางท้องฟ้าดาราจักร มองดูลูกบอลแสงตรงหน้า แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ

"นายดูเหมือนจะเป็นกลุ่มพลังงานก้อนหนึ่งนะ!"