เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 23

บทที่ 23

บทที่ 23


วันนี้ลง 23 - 27

บทที่ 23

“เจ้า ... หรือเจ้าคือฉินห่าว?”

ทันใดนั้นเจิ้งเฟยคล้ายนึกอะไรออก อุทานขึ้น

“โอ้? เจ้าเคยได้ยินเรื่องข้าด้วยรึ?” ฉินห่าวเลิกคิ้ว พูดติดตลก

“เจ้าไม่ได้อยู่ในขอบเขตเปิดภูมิปัญญาหรอกหรือ? เหตุใดถึงตัดผ่านสู่ขอบเขตขจัดสิ่งโสมมได้ไวนัก? อย่าบอกนะว่าไปได้สมบัติวิเศษจากในพื้นที่เสียงมา?”

เมื่อพูดถึงเรื่องสมบัติวิเศษ ดวงตาของเจิ้งเฟยก็สว่างไสว

ตูม!

แต่แล้วร่างเขาก็ถูกค้อนหวดกลายเป็นละอองเลือด

“ข้าไม่จำเป็นต้องให้คำตอบกับคนตาย จงสำนึกตนในนรกเสีย ที่หาเรื่องผู้อื่นโดยไม่ดูพลังรบของตัวเอง” ฉินห่าวสะบัดค้อน กล่าวหยามเหยียด

สมาชิกคนอื่นๆของสำนักเซี่ยเจี้ยนเกิดอาการเสียวซ่านที่หนังศีรษะ ล้มเลิกความคิดต่อสู้ หันหลังเตลิดหนีไปคนละทิศทาง

ฉินห่าวขมวดคิ้ว ขว้างค้อนไปทางคนๆหนึ่ง และไล่ตามอีกคนหนึ่งไป

ปัง!

โผล๊ะ!

ทุกคนอ้าปากค้าง กรามแทบหล่นกระแทกพื้น เห็นเพียงร่างของฉินห่าวกลายเป็นเงาดำวูบไหว โฉบซ้ายปาดขวา

สิบนาทีต่อมา ฉินห่าวค่อยหยุดฝีเท้าลงในสภาพเลือดท่วมตัว ในมือเขาถือถุงมิติหลายใบ แต่กลับขมวดคิ้วและพูดว่า“ยังเคลื่อนไหวได้ช้าเกินไป ดูท่าข้าคงต้องหาวิชาตัวเบามาเพิ่มบ้างแล้ว”

จริงอยู่หากต้องการจบปัญหาโดยเร็ว ค่ายกลกระบี่เทพเต๋าที่สามารถฆ่าคนได้หลายคนในพริบตานั้นตอบโจทย์ แต่มันกินพลังงานมากไป ใช้ครั้งเดียวพลังปราณหมดก๊อก จึงต้องเก็บไว้เป็นไพ่ตายเท่านั้น ไม่เหมาะสำหรับใช้ในการต่อสู้ปกติ

ตอนนี้เขามีพละกำลังที่น่าสะพรึงในครอบครองแล้ว หากเสริมความเร็วเข้ามา คู่ต่อสู้มีหรือจะรอดจากเงื้อมมือเขาไปได้?

ทุกคน “...”

“ทำไมพวกเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่? ไม่ได้รับการแจ้งเตือนจากนิกายหรือ?” ฉินห่าวหันกลับมามองทุกคน ตามหลักแล้ว เวลานี้เซียวเซียวสมควรกลับถึงนิกายตั้งนานแล้ว เหตุใดถึงยังมีคนของนิกายมาป้วนเปี้ยนแถวนี้อีก?

“พวกเราไม่รู้เรื่องการแจ้งเตือนขอรับ พวกเรามาที่นี่ต่อหลังจากทำภารกิจอื่นเสร็จ ยังไม่ได้กลับที่นิกาย”

เหล่าศิษย์น้องส่ายหัว เอ่ยถามด้วยความสับสน “ศิษย์พี่ เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

“ในพื้นที่เสี่ยงแห่งนี้มีคนของกองกำลังลึกลับเซี่ยถูอยู่ พวกเขาอันตรายมาก พวกเจ้ารีบกลับไปที่นิกายเถอะ

ได้ยินแบบนั้น ฉินห่าวค่อยนึนกขึ้นได้ว่าในโลกนี้ไม่มีโทรศัพท์ อีกทั้งยันต์สื่อสารเองก็มีรัศมีจำกัด

“กองกำลังลึกลับเซี่ยถู?”

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนเป็นตกใจ “ศิษย์พี่ ท่านหมายความว่ากองกำลังลึกลับที่อยู่ในภารกิจนิกายมีชื่อว่าเซี่ยถูงั้นหรือ?”

“อืม ฝากพวกเจ้าไปรายงานกับทางนิกายด้วย” ฉินห่าวพยักหน้าและเร่งเร้า

ทุกคนรู้ว่าสถานการณ์นี้ร้ายแรง ดังนั้นรีบจัดแจงตัวออกและมุ่งหน้าออกไปข้างนอก

สำหรับกองกำลังลึกลับ ภารกิจนี้ถูกประกาศออกมานานเป็นสิบปีแล้วในนิกาย แต่จนกระทั่งตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่รู้แม้กระทั่งชื่อของพวกมัน

แต่เรื่องนี้จะตำหนิพวกเขาว่าไร้ความสามารถก็ไม่ได้ นี่เพราะคนของกองกำลังลึกลับเซี่ยถูนั้นเด็ดขาดและโหดเหี้ยมเกินไป อย่างขอบเขตแก่นทองคำขั้นต้นที่ฉินห่าวเจอ อีกฝ่ายปลิดชีพเขาในคราเดียว แถมพอฉินห่าวคืนชีพแล้วจับตัวเขาได้ อีกฝ่ายก็ยินยอมฆ่าตัวตายโดยไม่ปริปากใดๆอีก

ขุมกำลังที่มีบุคลากรเช่นนี้ จะสืบเสาะชื่อไม่เจอจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

เฝ้ามองเหล่าศิษย์น้องจากไปไกล ฉินห่าวไม่มีแผนจะอยู่ต่อ ผลประโยชน์จากการเดินทางครั้งนี้มหาศาลแล้ว ขอบเขตเพิ่มขึ้นมาก อีกทั้งยังได้ค่าความเกลียดชังมากกว่าแปดพัน นี่ยังไม่รวมเรื่องที่ได้แหวนมิติที่ข้างในมีสมบัติวิเศษและโอสถมากมายอีกนะ

แต่แน่นอน ทั้งหมดที่กล่าวมา ยังเทียบไม่ได้กับรางวัลใหญ่อย่างแพนด้า

“เจ้า ... เจ้ามองข้าทำไม?” แพนด้าขนปุยสังเกตเห็นสายตาของฉินห่าวก็รู้สึกขนลุก มันกลัวว่าฉินห่าวจะโผล่มากอดแขนมันเหมือนตอนในห้องผนึกอีก

“แค่ก แค่ก ก็ไม่มีอะไร แค่สงสัยอะไรนิดหน่อย” ฉินห่าวถอนสายตา ไอแห้งๆ

“ข้าแค่อยากจะถาม ว่าเจ้ามีชื่อไหม?”

“มี ข้าชื่อเซิ่นจิวจวิน (เทพเก้าจักรพรรดิ)”

“เพ้ย! ชื่ออลังการนั่นมันอะไรกัน? ข้าว่าข้าตั้งชื่อง่ายๆให้เจ้าดีกว่า เอาเป็น ... ช่วงช่วง ว่าอย่างไร?” ฉินห่าวทําหน้าตั้งตารอ ดูคาดหวังกับชื่อนี้มาก

“ไม่ดี นั่นดูธรรมดาเกินไป”

แพนด้าส่ายหัว

“เช่นนั้นเอาเป็น .... หลินฮุ่ย?”

“เจ้าไสหัวไปเลย!”

ฉินห่าวรู้สึกเสียใจมาก สองชื่อนี้เป็นถึงชื่อแพนด้าที่เป็นทูตสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศไทยจีน เสียดายที่เจ้าหมอนี่ไม่เข้าใจ

หนึ่งคนหนึ่งหมีออกจากพื้นที่เสี่ยงอย่างราบรื่น ฉินห่าวกับแพนด้าหันหลังมอง ต่างฝ่ายต่างถอนหายใจ

ฉินห่าวถอนหายใจที่การเดินทางครั้งนี้ได้รับผลประโยชน์มากมาย ส่วนแพนด้าถอนหายใจที่ในที่สุดมันก็หลุดพ้นจากสถานที่แห่งนี้

ตลอดมา ที่มันไม่เคยยอมก้าวออกจากผนึก แท้จริงแล้วเหตุผลง่ายๆก็คือกลัวความตาย มันกังวลมากว่าหากลดฐานบำเพ็ญเพียรลงแล้วจะโดนผู้ที่มีฐานบำเพ็ญเพียรสูงจับตัวไป

ขณะเดียวกันถ้ามันออกมาโดยไม่ลดฐานบำเพ็ญเพียร ก็จักถูกสายฟ้าสวรรค์ลงทัณฑ์อยา่งแน่นอน

กระนั้น ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อมันมีดาวสังหารอย่างฉินห่าวเป็นเจ้านาย ต่อไปยังมีผู้ใดกล้าแตะต้องมันอีก?

จบบทที่ บทที่ 23

คัดลอกลิงก์แล้ว