บทที่ 32 วิชาควบคุมกระบี่เลื่อนขั้นสู่ระดับชำนาญ

บทที่ 32 วิชาควบคุมกระบี่เลื่อนขั้นสู่ระดับชำนาญ

หานเฟิงเข้าใจความหมายของจ้าวอวี่ทันที

นี่เป็นทั้งการสนับสนุนและการลงทุน

หากเขาสามารถเข้าร่วม 'ชมรมดาบคม' ได้สำเร็จ ก็นับว่าคนในทีมของจ้าวอวี่ไปสร้างชื่อเสียงไว้ข้างนอก

ในฐานะศิษย์พี่ เขาย่อมมีหน้ามีตาไปด้วย

และในอนาคตหากทีมโครงการต้องการร่วมมือกับ 'ชมรมดาบคม' ก็จะมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขึ้นอีกชั้น

"ผมยินดีลองดูครับ!" หานเฟิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"ดี"

จ้าวอวี่พยักหน้าพอใจ "มีใจสู้แบบนี้แหละดี จดหมายแนะนำฉันจะส่งไปให้เดี๋ยวนี้ นายกลับไปรอฟังข่าวเถอะ"

"การคัดเลือกน่าจะมีขึ้นในเร็วๆ นี้ รีบเตรียมตัวให้พร้อม อย่าไปทำให้ฉันเสียหน้าล่ะ"

"รับทราบครับ!"

เมื่อออกจากโซนทดลอง หัวใจของหานเฟิงก็ร้อนรุ่ม

เขารู้ดีว่า นี่อาจเป็นโอกาสสำคัญที่จะทำให้เขาโบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

เขาไม่เสียเวลา รีบเปิดศูนย์การค้าของสถาบันทันที

[ยาน้ำฟื้นฟูระดับกลางยี่ห้อ "แรด": 300 แต้มสมทบต่อขวด]

เมื่อมองดูแต้มสมทบที่เหลือเพียงหนึ่งหมื่นหกพันสี่ร้อยแต้มในบัญชี หานเฟิงก็กัดฟันแน่น

แต้มสมทบเป็นของชั่วคราว แต่ระดับพลังฝึกฝนนั้นคงอยู่ตลอดไป!

เขาสั่งซื้อรวดเดียวสิบห้าขวด ใช้เงินไปสี่พันห้าร้อยแต้ม

ผ่านไปไม่นาน ยาฟื้นฟูก็ถูกเจ้าหน้าที่พลาธิการส่งมาถึงที่

พร้อมกับ "กระสุน" ทั้งสิบห้าขวดนี้ หานเฟิงขึ้นรถบัสลอยฟ้ามุ่งหน้าสู่สุสานเครื่องบินอีกครั้ง

...

สุสานเครื่องบิน

"ไอ้หนูคนเดิมอีกแล้วเรอะ?"

คุณปู่ซุนเห็นเขาแล้วแทบไม่ยากจะเหลือบมอง

"เมื่อวานเพิ่งฝึกไปวันเดียว วันนี้มาอีกแล้ว นึกว่าที่นี่เป็นสวนหลังบ้านแกหรือไง?"

"คุณปู่ซุนพูดเป็นเล่นไป ผมแค่คิดถึงคุณปู่น่ะครับ"

หานเฟิงหัวเราะคิกคัก รูดบัตรจ่ายเงินอย่างชำนาญแล้วตรงดิ่งไปที่รันเวย์

เครื่องยนต์ของ 'เทรนเนอร์-3' คำรามขึ้นอีกครั้ง ส่งเขาพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าสีคราม

[ใช้ "วิชาควบคุมกระบี่ ระดับชำนาญ" พลังปราณโลหิต -20 พลังฝึกฝนขอบเขตหลอมกาย +3]

[วิชาควบคุมกระบี่ ระดับพื้นฐาน ความชำนาญ +10]

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ฝึกบินพื้นฐานแบบเดิมๆ อีกต่อไป แต่เริ่มลองใช้ทักษะการบินที่ยากและซับซ้อนทุกรูปแบบ

ทั้งม้วนตัว สไลด์ข้าง ไต่ระดับขีดสุด โฉบดิ่ง... เขาแสดงทุกเทคนิคการต่อสู้ทางอากาศที่นึกออกออกมาทีละอย่าง

ความเร็วในการใช้พลังปราณโลหิตเร็วขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

แต่เขาไม่แยแส ยาฟื้นฟูระดับกลางถูกเขาดื่มเข้าไปราวกับน้ำเปล่าขวดแล้วขวดเล่า

[ใช้ยาน้ำฟื้นฟูระดับกลาง พลังปราณโลหิตฟื้นฟู 650 แต้ม]

ภายใต้การฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนต้นทุนเช่นนี้ ระดับความชำนาญวิชาควบคุมกระบี่ของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว

[วิชาควบคุมกระบี่ ระดับพื้นฐาน: 850/1000]

[วิชาควบคุมกระบี่ ระดับพื้นฐาน: 950/1000]

[วิชาควบคุมกระบี่ ระดับพื้นฐาน: 990/1000]

เมื่อยามโพล้เพล้มาเยือน เขาหยิบยาขวดที่สิบสี่ขึ้นมาดื่ม พร้อมกับทำท่าทาง "ร่วงหล่นใบไม้" ที่สมบูรณ์แบบตามตำรา เสียงแจ้งเตือนของระบบก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง!

[วิชาควบคุมกระบี่ ระดับพื้นฐาน ความชำนาญเต็มแล้ว เริ่มการอัปเกรด...]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ วิชาควบคุมกระบี่ เลื่อนระดับสู่ระดับชำนาญ!]

มาแล้ว!

[กระตุ้นการถ่ายทอดทักษะ เริ่มรับความเข้าใจทักษะระดับสูง...]

ตูม!

กระแสข้อมูลมหาศาลที่กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่าครั้งไหนๆ หลอมรวมเข้าสู่สติรับรู้ของเขาในชั่วพริบตา!

มันไม่ใช่แค่ทักษะการเคลื่อนที่ง่ายๆ อีกต่อไป ไม่ใช่แค่การใช้พลังงานธรรมดา

แต่มันคือ... "มรรค"

มรรคเกี่ยวกับพื้นฐานการบิน เกี่ยวกับความเร็ว เกี่ยวกับวิธีร่ายรำไปกับกระแสลม และวิธีเปลี่ยนเครื่องบินทั้งลำให้กลายเป็นส่วนขยายของร่างกายตนเอง!

เขาคล้ายกับมองเห็นเซียนกระบี่ในยุคโบราณ ควบคุมกระบี่เหินร่ายรำหยอกล้อกับสายฟ้าและพายุเหนือเก้าชั้นฟ้า

จิตวิญญาณของเขาในชั่วขณะนี้ ราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการของห้องนักบิน หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเครื่อง 'เทรนเนอร์-3' ลำนี้อย่างสมบูรณ์!

[รากฐานกระดูกวิวัฒนาการไปสู่ "กระดูกกระบี่" ความคืบหน้าเพิ่มขึ้น 3 จุด ความคืบหน้าปัจจุบัน: 8/100]

หานเฟิงลืมตาโพลนขึ้น ในส่วนลึกของดวงตาราวกับมีดวงดาราหมุนวน

เขากำคันบังคับอีกครั้ง

ในวินาทีนี้ ความรู้สึกแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เขาสามารถ "ได้ยิน" เสียงอากาศที่ไหลผ่านปีก สามารถ "สัมผัส" จังหวะการเต้นของเครื่องยนต์ในทุกขณะ และสามารถ "สัมผัส" ได้ถึงทุกกระแสลมหมุนเล็กๆ รอบตัวเครื่อง

เครื่องบินทั้งลำ ราวกับมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ!

"ทะยาน!"

เขาเพียงแค่คิด เครื่องบินก็ไม่ได้อาศัยแรงกลในการไต่ระดับอีกต่อไป แต่มันกลับเหมือนถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นยกขึ้น บินขึ้นสู่เบื้องบนอย่างเบาหวิวและพริ้วไหว

ท่าทางเดียวกัน แต่พลังปราณโลหิตที่ใช้ไปกลับน้อยลงกว่าเดิมอย่างน้อยสามส่วน!

การควบคุมพลังงานช่างประณีตขึ้นเหลือเกิน!

[ใช้ "วิชาควบคุมกระบี่ ระดับชำนาญ" พลังปราณโลหิต -40 พลังฝึกฝนขอบเขตหลอมกาย +7]

หานเฟิงมองการแจ้งเตือนใหม่ของระบบแล้วชะงักไปเล็กน้อย

การใช้พลังงานเพิ่มขึ้นเท่าตัว แต่พลังฝึกฝนที่ได้รับกลับเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า!

เป็นไปตามคาด ยิ่งระดับวิชาควบคุมกระบี่สูงขึ้น ผลในการหลอมร่างกายก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย

เขามองดูน้ำมันที่เหลือไม่มากและยาขวดสุดท้าย ก่อนจะทุ่มเทเข้าสู่การฝึกฝนรอบใหม่โดยไม่ลังเล

เมื่อน้ำมันหมดลง เครื่องบินลงจอดอย่างมั่นคงบนรันเวย์ ระดับพลังฝึกฝนของเขาก็มาถึงจุดความสูงใหม่โดยไม่รู้ตัว

[พลังฝึกฝนปัจจุบัน: ขอบเขตหลอมกายเจ็ดชั้น (410/1500) ]

[วิชาควบคุมกระบี่ ระดับชำนาญ: 20/4000]

เพียงเวลาครึ่งวัน พลังฝึกฝนพุ่งพรวดไปถึงสี่ร้อยจุด!

หานเฟิงเดินออกจากสุสานเครื่องบินด้วยความพอใจยิ่ง

เมื่อกลับถึงสถาบัน เขาไม่หยุดพัก รีบตรงไปยังห้องฝึกฝนระดับ C ทันที

เขาต้องการทดสอบพลังใหม่ที่เพิ่งได้รับมา!

หานเฟิงเหยียดนิ้วออก เพียงแค่คิดก็เรียกพลังปราณโลหิตอันมหาศาลที่บรรลุถึงขอบเขตเจ็ดชั้นออกมา

คราวนี้เขาไม่ได้ยิงออกไปโดยตรง แต่ทำตามเทคนิคที่ได้รับจากการถ่ายทอดทักษะ

เขาควบคุมให้ปราณกระบี่สีเลือดนั้น ในชั่วขณะที่ควบแน่นเป็นรูปเป็นร่าง แฝงไปด้วยแรงหมุนอันแผ่วเบาที่ยากจะสังเกตเห็น

"ไป!"

เขาดีดนิ้ว ปราณกระบี่หลุดจากปลายนิ้วไป

ภาพมหัศจรรย์เกิดขึ้น!

ผลึกแสงสีเลือดนั้นหลังจากพุ่งออกไปได้สามสี่เมตร กลับลากส่วนโค้งเล็กๆ อ้อมเป้าหมัดที่อยู่ข้างหน้าไป แล้วพุ่งชนจุดดำบนผนังด้านหลังอย่างแม่นยำ!

หานเฟิงรีบก้าวไปดู เห็นเพียงรูลึกที่ทิ้งไว้บนกำแพง

ปราณกระบี่ที่เลี้ยวได้!

แม้เป็นเพราะยังไม่ได้ก่อเกิดสัมผัสสวรรค์ เส้นทางของปราณกระบี่จึงต้องกำหนดไว้ล่วงหน้าก่อนปล่อยออก และไม่สามารถเปลี่ยนทิศทางกลางคันได้ แต่นี่ก็น่าทึ่งมากพอแล้ว!

"วิชาปืนโค้ง..."

เขาพึมพำกับตัวเอง ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

หากเคลือบสิ่งนี้ลงบนลูกกระสุนปืน ไม่ใช่ว่าจะสามารถยิง "วิถีโค้ง" ในตำนานได้หรอกหรือ?

เขาไม่มีปืน จึงหยิบเหรียญโลหะสำหรับฝึกซ้อมบนพื้นขึ้นมา เคลือบปราณกระบี่ที่เลี้ยวได้ลงไปอย่างระมัดระวัง

จากนั้นเขาเลียนแบบท่าทางสะบัดนิ้ว ขว้างเหรียญมุ่งตรงไปที่ผนัง!

ฟิ้ว!

เหรียญลากวิถีเป็นรูปตัว S อันแปลกประหลาดในอากาศ แล้วพุ่งเข้าฝังลึกในผนังด้วยเสียงดัง "เคร้ง!"

หานเฟิงตื่นเต้นสุดขีด นี่คือไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาในตอนนี้อย่างแน่นอน!

เขาฝึกจนพลังปราณโลหิตในร่างกายหมดสิ้นลง

ถึงยอมหยุดด้วยความเสียดาย แล้วลากร่างกายที่เหนื่อยล้ากลับหอพัก

เขต A-7 ห้อง 302

หานเฟิงผลักประตูหอพักเข้าไป สิ่งที่ปะทะหน้ามาคือกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารและเงาร่างของคนคนหนึ่ง

"นายคือหานเฟิงใช่ไหม? สวัสดีๆ! ฉันชื่อกาวเฟย กาวที่แปลว่าสูง เฟยที่แปลว่าบิน"

"ทำงานอยู่ที่ฝ่ายพลาธิการ ต่อไปพวกเราเป็นรูมเมทกันแล้วนะ ฝากตัวด้วย!"

ชายหนุ่มรูปร่างค่อนข้างท้วมที่มีรอยยิ้มเป็นมิตรยื่นมือออกมา อีกมือหนึ่งยื่นแท่งอาหารเสริมพลังงานสูงมาให้

"เพื่อน เพิ่งกลับมาล่ะสิ?"

"เหนื่อยแย่เลยนะ?"

"มาๆ เติมพลังก่อน!"

ความกระตือรือร้นที่จู่โจมเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัวนี้ ทำเอาหานเฟิงที่เพิ่งจบการฝึกอันเข้มข้นและยังอยู่ในสภาวะตึงเครียดปรับตัวไม่ทัน

เขาเอื้อมมือไปรับแท่งอาหารเสริมตามสัญชาตญาณ แล้วจับมือกับอีกฝ่าย

"สวัสดี ผมหานเฟิง"