ตอนที่ 293 เงินของอีกฝ่ายพร้อมแล้ว ถึงเวลาลงมือแล้ว!

ตอนที่ 293 เงินของอีกฝ่ายพร้อมแล้ว ถึงเวลาลงมือแล้ว!

โม่หลีจ้องมองหลินซือฉีด้วยสีหน้าจริงจัง

“อย่าหาว่าผมพูดมากเลยนะ แต่ผมรู้สึกว่าคำพูดของคุณดูมีนัยแอบแฝง...... ช่วงนี้มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับ?”

หลินซือฉีดูมีท่าทีลังเล หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่งเธอจึงพูดกับโม่หลีว่า:

“มีบางเรื่องที่ไม่ค่อยราบรื่นจริงๆ ค่ะ สวี่ชิงแฟนของฉัน บอกว่าช่วงนี้ต้องรวบรวมเงินสดก้อนใหญ่ เขาเลยเอาเครื่องประดับที่เขาเคยซื้อให้ฉันไปขายจนหมดเลย”

เมื่อได้ยินคำตอบของหลินซือฉี หนังตาของโม่หลีก็กระตุก

หลินซือฉีกำลังขายความรันทดจริงๆ

แต่ในมุมมองของโม่หลี คำพูดนี้ยังมีข้อมูลอื่นแฝงอยู่

ตามเงื่อนไขการร่วมทุนที่คุยกับสวี่อันไว้ก่อนหน้านี้ ในการเปิดแฟล็กชิปสโตร์ของมั่วจี้เสี่ยวซือ สวี่อันต้องควักเงินลงทุน 1.45 ล้านหยวน

ตอนนั้นสวี่อันตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

โม่หลีจึงคิดว่าเงินจำนวนนี้สำหรับสองพ่อลูกตระกูลสวี่คงไม่ใช่ปัญหาอะไร

แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้น

ถึงขนาดต้องให้หลินซือฉีเอาเครื่องประดับไปขายเพื่อรวบรวมเงิน?

เข้าใจแล้ว!

สองพ่อลูกตระกูลสวี่หลายปีมานี้คงพอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง

แต่เงินเหล่านั้นส่วนใหญ่น่าจะกลายเป็นสินทรัพย์ไปหมดแล้ว เช่น บ้าน รถ หรือการลงทุนต่างๆ

เมื่อไม่กี่วันก่อน เงินที่สวี่อันหลอกล่อมาได้คือ 1.3 ล้านหยวน ซึ่งยังขาดอีกนิดหน่อยกว่าจะถึง 1.45 ล้านหยวน

ประกอบกับช่วงเวลาที่ผ่านมา พวกเขาคงจะใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายไปไม่น้อย

ตอนนี้จู่ๆ จะให้ควักเงินสด 1.45 ล้านหยวนออกมา จึงสร้างความกดดันให้พวกเขาจริงๆ

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร สองพ่อลูกตระกูลสวี่ก็ได้เตรียมเงินก้อนนี้ไว้พร้อมแล้ว

ข่าวนี้นับว่ามีประโยชน์มาก

ขอแค่ขุดหาหลักฐานการก่ออาชญากรรมของสองพ่อลูกนี้ได้ แผนการก็สามารถเริ่มดำเนินการได้ทันที

เมื่อคิดได้ดังนั้น โม่หลีจึงกระแอมไอออกมาหนึ่งทีแล้วพูดปลอบใจว่า:

“ทุกอย่างย่อมมีเหตุผลครับ แฟนของคุณคงบอกว่าจะชดเชยให้ในภายหลังใช่ไหมครับ......”

“ก็เคยพูดแบบนั้นค่ะ แต่เรื่องในอนาคตใครจะไปรู้ล่ะคะ?”

หลินซือฉีบ่นออกมาด้วยความไม่พอใจ

นี่คือสิ่งที่เธอคิดจริงๆ

เครื่องประดับทองที่สวี่ชิงซื้อให้เธอรวมๆ แล้วมูลค่ากว่าสองแสนหยวน ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ แถมยังเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทุกเมื่อ

ตอนนี้บอกให้เธอเอาไปขายเธอก็ต้องขาย

ประเด็นสำคัญคือตอนนี้เธอยังจัดการโม่หลีไม่สำเร็จ เธอยังต้องให้สวี่ชิงเลี้ยงดูอยู่ จึงไม่กล้าแตกหักกับสวี่ชิง ได้แต่ต้องอดทนไว้

ส่วนเรื่องในอนาคตน่ะเหรอ?

ก็อย่างที่เธอพูด เรื่องในอนาคตใครจะไปรู้?

ถึงตอนนั้น เธออาจจะได้เป็นเถ้าแก่เนี้ยของมั่วจี้ฟู้ดไปแล้ว ใครจะไปสนคำชดเชยของสวี่ชิงกันล่ะ?

หลังมื้ออาหาร โม่หลีและหลินซือฉีเดินจากร้านหม้อไฟมายังลานจอดรถใต้ดินด้วยกัน

แม้หลินซือฉีอยากจะหาเหตุผลเพื่ออยู่ต่อใจจะขาด

แต่สติสัมปชัญญะบอกเธอว่า ตอนนี้ยังไม่ได้!

ตอนนี้ตามนิตินัยเธอยังเป็นแฟนของสวี่ชิง หลายครั้งเธอทำได้เพียงแค่ส่งสัญญาณเป็นนัยๆ แต่จะรุกหนักเกินไปไม่ได้เด็ดขาด

หากรุกหนักเกินไป จะถูกประทับตราว่าเป็น "ผู้หญิงแพศยา" ได้ง่ายๆ

ถ้าเป็นแบบนั้นทุกอย่างที่ทำมาก็จบเหม่!

หลินซือฉีเดินมาที่รถของเธอ

“งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ......”

“ครับ...... ขับรถระวังด้วยนะ”

โม่หลีกำชับหนึ่งประโยค

หลินซือฉีขึ้นรถ สตาร์ทเครื่องยนต์อย่างคล่องแคล่ว แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว

โม่หลีมองตามไฟท้ายรถที่ค่อยๆ หายลับไป พลางลูบคางตัวเอง

“ผมนึกว่าเธอจะหาเรื่องอยู่ต่อซะอีก...... ที่แท้ก็แผนแกล้งปล่อยเพื่อให้จับได้สินะ?”

“เหนือชั้น! เหนือชั้นจริงๆ! ถ้าผมไม่รู้ธาตุแท้ของเธอมาก่อนละก็ คงถูกเธอหว่านเสน่ห์จนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแน่ๆ ......”