บทที่ 70 งานประมูล

บทที่ 70 งานประมูล

นั่งดื่มชาจนสือเฟิงรับโทรศัพท์ แล้วชวนฉีอวิ๋นออกเดินทาง

"ไปไหนครับ? ไม่ไปงานประมูลแล้วเหรอ?"

ฉีอวิ๋นถามงงๆ บนรถ BMW ซีรีส์ 5 ที่มุ่งหน้าออกชานเมือง

สือเฟิงยิ้ม "ท่านเฉินก็จะไปงานนี้ด้วย เราไปรับท่านก่อน"

"งานนี้ต้องวางมัดจำรับป้ายประมูลก่อนเข้างาน

ที่ชวนนายมาก็เพราะท่านเฉินไปด้วย นายเดินตามท่านเข้าไปได้เลย"

"ท่านเฉินมีอิทธิพลมากในวงการของเก่าภาคเหนือ นายไปทำความรู้จักไว้ไม่เสียหาย"

ฉีอวิ๋นโล่งอก ดีนะที่มากับสือเฟิง ไม่งั้นคงเข้างานไม่ได้ อย่าว่าแต่จะไปประมูลชามใบนั้นเลย

หลังการซื้อขายกับหวังเฟย สือเฟิงดูจะพยายามตีสนิทเขามากขึ้น

ฉีอวิ๋นไม่รังเกียจ โลกของผู้ใหญ่ ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ ความสัมพันธ์แบบนี้แหละมั่นคงที่สุด

รถวิ่งบนทางด่วน สิบกว่านาทีก็เลี้ยวเข้าซอยเก่าๆ

ซอยแคบ ปลูกต้นหม่อนร่มรื่น เงียบสงบ

รถจอดหน้าประตูบ้านอิฐสีเทากำแพงขาว "ท่านเฉินพักที่นี่เหรอครับ?"

นึกว่าคนระดับนี้จะอยู่คฤหาสน์หรู

สือเฟิงตอบ "ใช่ ท่านเฉินชอบความเรียบง่าย ไม่ชอบความหรูหรา ชอบบรรยากาศเก่าๆ แต่ข้างในซ่อนของดีไว้เพียบนะจะบอกให้"

ฉีอวิ๋นพยักหน้า คนวงการของเก่านี่รสนิยมต่างจากเศรษฐีทั่วไปจริงๆ

สือเฟิงเคาะประตู สักพักประตูไม้เปิดออก ชายชราในชุดยาวสีเทาเดินออกมา

ผมขาวโพลนแต่ดูกระฉับกระเฉง แววตาสดใส

"ท่านเฉิน เชิญครับ" สือเฟิงปิดประตูให้ "วันนี้น้องฉีแวะมาที่ร้าน ผมเลยชวนมาด้วย ท่านไม่ว่าอะไรนะครับ?"

ท่านเฉินมองฉีอวิ๋น ยิ้มอบอุ่น "ไปสิ คนหนุ่มสาวควรออกไปเปิดหูเปิดตา เป็นเรื่องดี"

ฉีอวิ๋นรีบเปิดประตูรถให้ "รบกวนท่านเฉินด้วยนะครับ"

ท่านเฉินพยักหน้า นั่งลงเบาะหลัง

ฉีอวิ๋นนั่งหน้า สือเฟิงขับรถมุ่งหน้าสู่สถานที่ประมูล

บริษัทประมูลนานาชาติติ่งเซิ่ง ชื่อดูอินเตอร์ แต่จริงๆ เป็นแค่บริษัทขนาดกลางในท้องถิ่น

เทียบกับโซเธอบีส์หรือคริสตี้ส์ไม่ได้เลย

งานจัดในตึกสำนักงาน พอออกจากลิฟต์ ผู้จัดการรีบออกมาต้อนรับหน้าบาน

"ท่านเฉิน มาแล้วเหรอครับ เชิญครับเชิญ!" ผู้จัดการโค้งคำนับ นำทางเข้าไป

ท่านเฉินรับคำเบาๆ เดินตามเข้าไปนั่งแถวหน้า

ฉีอวิ๋นเดินตามเข้างานได้อย่างราบรื่น

พอนั่งลง พนักงานสาวสวยในชุดกี่เพ้าสองคนเดินเข้ามาถือถาด

ถาดหนึ่งมีผลไม้และเครื่องดื่ม อีกถาดมีป้ายประมูลสองอัน

ผู้จัดการประจบ "ท่านเฉิน เดินทางมาเหนื่อยๆ ทานผลไม้ก่อนนะครับ"

ท่านเฉินโบกมือ "ไม่ต้องมากพิธี ไปทำงานเถอะ"

"ครับๆ ท่านเฉินมีอะไรเรียกใช้ได้เลยนะครับ" ผู้จัดการถอยฉากไป

ฉีอวิ๋นไม่มีป้ายประมูล กระซิบสือเฟิง "เถ้าแก่สือ เดี๋ยวถ้าผมถูกใจชิ้นไหน รบกวนช่วยประมูลให้หน่อยนะครับ เดี๋ยวผมโอนเงินให้"

สือเฟิงรับปาก "ได้เลย เรื่องเล็ก"

คนเริ่มทยอยเข้างาน ส่วนใหญ่เป็นคนในวงการหรือไม่ก็นักสะสม

ฉีอวิ๋นกวาดตามอง ไปสะดุดตากับร่างคุ้นเคย

หวังเฟย!

วันนี้เธอมาในชุดเดรสรัดรูปสีดำ ชายกระโปรงคลุมเข่า อวดหุ่นสวย รองเท้าส้นสูงคริสตัลระยิบระยับ

แต่งหน้าเป๊ะ ยิ้มมั่นใจ

สวยสง่าสมวัย ไม่แพ้ดารา

เหมือนจะรู้ตัว หวังเฟยหันมาสบตา อึ้งไปนิดนึง

แต่ปรับสีหน้าเร็ว ยิ้มทักทาย พยักหน้าให้

ฉีอวิ๋นยิ้มตอบ บังเอิญจริงๆ แต่ระดับเธอมาร่วมงานนี้ก็ไม่แปลก

"โฮ่ บังเอิญจัง จะเข้าไปทักทายหน่อยมั้ย?" สือเฟิงแซว

ฉีอวิ๋นหัวเราะหึๆ ไม่สนใจ

งานประมูลเริ่มขึ้น

พิธีกรสาวสวยในชุดราตรีเดินขึ้นเวที

"ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานประมูลศิลปวัตถุของกลางกรมศุลกากร วันนี้มีของล้ำค่า 42 ชิ้น ทั้งเครื่องกระเบื้อง ภาพวาด หยก และหนังสือเก่า"

"เริ่มที่ชิ้นที่ 001 เหรียญเฉียนหลงจงเป่าลายมังกรหงส์......"

รูปเหรียญขึ้นจอ

งานแบบนี้มีรอบพรีวิวให้ดูของจริงก่อน 2-3 วัน

แต่วันจริงจะดูแต่รูป

คนเริ่มยกป้าย ราคาขยับขึ้น

ฉีอวิ๋นไม่สนใจ พลิกดูแคตตาล็อกในมือ

เหรียญจบที่ 110,000 หยวน

พิธีกรประกาศ "ยินดีกับหมายเลข 321 ค่ะ ต่อไปชิ้นที่ 002......"

ผ่านไปหลายรายการ ถึงคิวภาพวาดที่สือเฟิงเล็งไว้