บทที่ 58 ขอเปิดก่อนได้ป่ะ?

บทที่ 58 ขอเปิดก่อนได้ป่ะ?

"ไป คืนนี้ไปกินข้าวบ้านฉัน" ฉีอวิ๋นขึ้นรถ ยิ้มร่า

เว่ยหย่งถูมือ "จัดไป"

ถึงบ้าน ขนเหล้าขึ้นห้อง ฉีอวิ๋นให้เว่ยหย่งนั่งพัก ตัวเองไปเคาะห้องจ้าวชิง

เปิดประตูมา ได้ยินเสียงหัวเราะ หน่วนหน่วนกำลังเล่นสนุก ไม่ยอมกลับบ้าน

ฉีอวิ๋นส่ายหน้า ไว้ค่อยมารับละกัน

กลับห้อง เว่ยหย่งคาดผ้ากันเปื้อน เตรียมทำกับข้าวแล้ว

ฉีอวิ๋นไปช่วย "เดี๋ยวพี่เหมิ่งมา จัดเมนูเด็ดๆ หน่อยนะ"

เว่ยหย่งยืดอก "วางใจได้ ฝีมือเมียฉัน ฉันสอนมากับมือ!"

"งั้นเดี๋ยวไปซื้อของกินเล่นเพิ่ม" ฉีอวิ๋นออกไปซื้อพะโล้กับเหล้ามาเพิ่ม

ฝีมือเว่ยหย่งสุดยอดจริงๆ แป๊บเดียวกับข้าวเต็มโต๊ะ กุ้งมังกรสองตัว ตัวนึงผัดพริก อีกตัวนึ่งซีอิ๊วให้หน่วนหน่วน

"ลูกสาวล่ะ? ไม่กลับมากินข้าวเหรอ?" เว่ยหย่งเช็ดมือถาม

"อยู่บ้านเพื่อนบ้าน ไม่ยอมกลับ" ฉีอวิ๋นตอบปลงๆ

เว่ยหย่งหัวเราะ "เด็กก็งี้แหละ เดี๋ยวฉันโทรตามพี่เหมิ่งก่อน"

อาหารทะเลเย็นแล้วไม่อร่อย ฉีอวิ๋นเลยแบ่งใส่จาน ยกไปให้จ้าวชิง

จ้าวชิงเปิดประตู เห็นกับข้าวก็แปลกใจ "พี่ฉี นี่คือ?"

"ทำกับข้าวเยอะ แบ่งมาให้กินกัน สองคนคงไม่ได้ทำกับข้าวใช่มั้ยล่ะ" ฉีอวิ๋นวางจานบนโต๊ะ

จ้าวชิงซึ้งใจ "ขอบคุณค่ะพี่ฉี"

"ไม่เป็นไร ขอบคุณที่ช่วยดูหน่วนหน่วนต่างหาก"

"หน่วนหน่วนน่ารักค่ะ ฉันชอบ"

"กินให้อร่อยนะ เดี๋ยวค่อยมาเก็บจาน"

ฉีอวิ๋นเดินออกมา เจอหลิวเหมิ่งออกจากลิฟต์พอดี

หลิวเหมิ่งหิ้วสตรอว์เบอร์รี่มาสองตะกร้า

หน้าหนาวสตรอว์เบอร์รี่แพงจะตาย

ฉีอวิ๋นซึ้งใจ หลิวเหมิ่งใส่ใจลูกสาวเขาจริงๆ

"เฒ่าฉี มีเรื่องดีอะไรวะ? เรียกมากินข้าวถึงบ้าน" หลิวเหมิ่งถามตอนล้างมือ

"เรื่องดีสิ ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวด้วย"

ฉีอวิ๋นยิ้ม หยิบเหมาไถ 6 ขวดมาวาง

"จำตอนเช้าที่ฉันไปฉี่ได้มั้ย? เจอไอ้นี่มา"

หลิวเหมิ่งตาโต "หา? เก็บได้จากไซตงานเหรอ?"

เว่ยหย่งก็อึ้ง "จริงดิ? นึกว่าอำเล่น"

ฉีอวิ๋นพยักหน้า "จริง เจอลังนึง ดี 6 ขวด แตกไป 6 ขวด"

"ตอนนั้นคนเยอะเลยไม่ได้บอก ให้พี่มาเอาที่บ้านนี่แหละ"

"พี่เหมิ่งเอาไป 3 ขวด เอาไปฝากพ่อตา จะได้เปิดขวดก่อนลูกเขยคนรองบ้าง"

"เหล่าเว่ยเอาไปขวดนึง รับขวัญหลานสาว เอาไว้รับรองแขกงานแต่ง หน้าบานแน่"

ฉีอวิ๋นพูดจริงจัง

เหล้านี้ถ้าเขาไม่ไปเจอ หลิวเหมิ่งก็คงเจอทีหลัง ถือว่าแบ่งกัน

ส่วนเว่ยหย่ง เพื่อนรักที่คอยช่วยเหลือมาตลอด ให้ขวดนึงถือเป็นน้ำใจ

หลิวเหมิ่งซึ้งจนพูดไม่ออก แต่ไม่กล้ารับ ของแพงขนาดนี้

"ไม่ได้ๆ ของแพงเกินไป นายเจอคือนายโชคดี ฉันรับไม่ได้"

เว่ยหย่งก็ปฏิเสธ "ใช่ เก็บไว้เถอะ ให้พวกเราเสียของเปล่าๆ"

ฉีอวิ๋นรู้ว่าต้องใช้ไม้แข็ง ไม่งั้นสองคนนี้ไม่ยอมรับแน่