บทที่ 52 พาลูกเที่ยว

บทที่ 52 พาลูกเที่ยว

"พี่เหมิ่ง ผู้จัดการคนนั้นชื่อตู้ปิงป่าว?"

"ใช่ ชื่อตู้ปิง ทำไมเหรอ?" หลิวเหมิ่งสงสัย

ฉีอวิ๋นกระแอม เริ่มแต่งเรื่อง "ไอ้หมอนั่นติดหนี้นอกระบบ หนีไปแล้ว

ฉันได้ข่าววงในว่ามันเคยหลุดปากบอกคนอื่นว่ามีญาติห่างๆ อยู่แถวถ่าสือคู่ เมืองคาชือ

แถวนั้นใกล้ด่านพรมแดน มันอาจจะหนีออกนอกประเทศทางนั้น

บอกให้น้องเมียพี่รีบแจ้งตำรวจเถอะ แต่อย่าบอกนะว่ารู้มาจากผม เข้าใจมั้ย?"

หลิวเหมิ่งอึ้ง รีบรับคำ "เข้าใจๆ ผมไม่บอกใครหรอก"

ถึงจะสงสัยแหล่งข่าว แต่เขาก็เชื่อใจฉีอวิ๋น และรู้มารยาทดีว่าไม่ควรซักไซ้

วางสาย ฉีอวิ๋นย่องไปดูลูกสาว เห็นหลับปุ๋ยก็เบาใจ

ใส่เสื้อคลุม หยิบไฟฉายกับลวดเส้นยาว ออกจากบ้าน

ยี่สิบนาทีต่อมา ฉีอวิ๋นขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงถนนเสวียนอู่

"ตะวันออกไปตะวันตก 500 เมตร น่าจะแถวนี้แหละ"

จอดรถ มองซ้ายขวาปลอดคน เปิดไฟฉายส่องท่อระบายน้ำ

ซินเจียงฝนน้อย ท่อแห้งสนิท มีแค่หิมะนิดหน่อย ไม่มีกลิ่นเหม็น

ส่องหาอยู่สิบนาที แสงไฟสะท้อนวัตถุสีเหลืองทอง

เจอแล้ว!

แหวนทองเปื้อนโคลนนอนนิ่งอยู่ในท่อ

ฉีอวิ๋นใช้ลวดเกี่ยวขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

ได้ของแล้วก็เก็บใส่กระเป๋าเสื้อ รีบขี่รถกลับ

ถึงบ้าน ลูกสาวยังหลับดี

ล้างแหวนจนสะอาด เป็นแหวนทองทรงโบราณ วงใหญ่ น่าจะเป็นของผู้ชาย

หนัก 26 กรัม ราคาขายคืนตอนนี้กรัมละ 675 หยวน ก็ได้หมื่นเจ็ดพันกว่า

จัดการเสร็จ ตีสองกว่า เข้านอนอย่างมีความสุข

เช้าวันรุ่งขึ้น ทำกับข้าวให้ลูกเสร็จ เตรียมพาออกไปเที่ยว

เปิดประตู เจอจ้าวชิงพอดี

เธอใส่ชุดขาวดูสดใส ยิ้มทัก "อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ฉี"

"อรุณสวัสดิ์ครับเสี่ยวชิง"

จ้าวชิงลูบแก้มหน่วนหน่วน "จะไปเที่ยวเหรอคะ?"

"ครับ ว่างพอดีเลยพาแกไปเดินเล่น"

หน่วนหน่วนชวนเสียงใส "พี่สาวจ้าวชิง ไปเที่ยวด้วยกันมั้ยคะ?"

จ้าวชิงทำหน้าเสียดาย "ขอโทษนะจ๊ะหน่วนหน่วน วันนี้พี่สาวมีธุระ ไปไม่ได้จริงๆ

ไว้วันหลังพี่สาวพาไปสวนสนุกนะ โอเคมั้ย?"

หน่วนหน่วนหน้ามุ่ยแต่ก็พยักหน้า "ก็ได้ค่ะ พี่สาวต้องรักษาสัญญานะคะ"

จ้าวชิงบีบจมูกน้อยๆ "แน่นอนจ้ะ พี่สาวรักหน่วนหน่วนที่สุด"

"งั้นผมไปก่อนนะ"

แยกย้ายกัน จ้าวชิงขับรถไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ส่วนฉีอวิ๋นพาลูกไปห้าง

วันที่สาม ร้านรวงเปิดเกือบหมดแล้ว

ผ่านร้านทอง เอาแหวนไปขาย ได้เงินมา 17,550 หยวน

ราคาทองช่วงนี้พุ่งกระฉูด ถ้าไม่กลัวดอยก็น่าเก็บไว้เก็งกำไร

ชั้นสี่ห้างเป็นสวนสนุก แต่ยังไม่เปิด

เลยพาไปชั้นสองซื้อเสื้อผ้าเด็ก จัดไปสามชุด

ชุดเด็กสมัยนี้แพงหูฉี่ พอๆ กับชุดผู้ใหญ่ แต่เพื่อลูก พ่อทุ่มไม่อั้น

"อุ๊ย น้องน่ารักจังเลยค่ะ!"

"หน้าตาดีมากลูก!"

"ใส่ชุดนี้แล้วเหมือนนางฟ้าตัวน้อยเลย!"

"......"

พนักงานยารู้ ถึงจะรู้ว่าเป็นลูกยอ แต่คนเป็นพ่อฟังแล้วก็ปลื้ม ควักตังค์จ่ายอย่างไว

ซื้อของเสร็จ พาไปกินพิซซ่าฮัท แล้วเดินเล่นกลับบ้าน

"วันนี้สนุกมั้ยลูก?"

หน่วนหน่วนยิ้มแก้มปริ "สนุกที่สุดเลยค่ะ! พ่อซื้อชุดสวยๆ ให้ กินของอร่อยด้วย หนูชอบวันนี้จัง"

ฉีอวิ๋นลูบหัวลูกด้วยความรัก

วันสบายๆ สองพ่อลูกนอนดูการ์ตูนกินขนมบนโซฟา

เผลอหลับไปทั้งคู่ ตื่นมาอีกทีดึกแล้ว

น้ำลายลูกสาวยืดเปียกเสื้อเขาเป็นดวง

ฉีอวิ๋นยิ้ม อุ้มลูกไปนอนบนเตียง แล้วไปต้มบะหมี่กินแก้หิว

[เวลาที่เหลือจนกว่าข่าวกรองจะรีเฟรช: 21 นาที]

กินเสร็จ ล้างชาม เที่ยงคืนพอดี

[ข่าวกรองวันนี้ 1 (สีแดง) : BMW ซีรีส์ 7 ที่เหล่าสวี่เพิ่งซื้อมา ยังมี GPS ซ่อนอยู่อีก 2 จุด ทีมทวงหนี้กำลังออกเดินทาง เตรียมมายกรถตอนตีหนึ่ง]

[ข่าวกรองวันนี้ 2 (สีแดง) : จางเลี่ยง ผู้พักอาศัยห้อง 401 ตึก 2 โครงการหว่านเคอฮวาฝู่ เป็นเทรนเนอร์ฟิตเนส เจ้านายเขาร้อนเงินจะหนีหนี้ เตรียมขายลู่วิ่งยี่ห้อหว่านเหนียนชิง 30 เครื่องในราคาถูก]

เห็นข่าวเหล่าสวี่ ฉีอวิ๋นแปลกใจนิดหน่อย

แต่หลังจากวงเหล้าวันนั้น เขาตัดหางปล่อยวัดคนคนนี้ไปแล้ว

บุญคุณต้องทดแทน แค้นต้องชำระ

เขาคืนเงินต้นบวกดอกเบี้ยให้ครบแล้ว ถือว่าหายกัน ไม่มีความจำเป็นต้องไปเตือนให้เปลืองน้ำลาย

ส่วนอีกข่าว น่าสนใจแฮะ สามหนุ่มกล้ามปูห้อง 401 เป็นเทรนเนอร์นี่เอง มิน่าหุ่นล่ำบึ้ก