บทที่ 220: เปลี่ยนรูปลักษณ์กระสวยอวกาศให้เป็นรุ่น 300i

บทที่ 220: เปลี่ยนรูปลักษณ์กระสวยอวกาศให้เป็นรุ่น 300i

ในที่สุดคณะกรรมการตรวจสอบก็อนุมัติแผนการก่อสร้างที่ถังรุ่ยออกแบบโดยไม่มีการแก้ไขใดๆ จากนั้นจึงเริ่มเข้าสู่กระบวนการขั้นต่อไป

การสร้างเครื่องชนอนุภาคแฮดรอนขนาดใหญ่ไม่ใช่โครงการเล็กๆ

ต่อให้ระดับวัสดุและกระบวนการไมโครอิเล็กทรอนิกส์ในปัจจุบันจะได้รับการอัปเกรดแล้ว แต่ของสิ่งนี้ก็ไม่สามารถสร้างเสร็จได้ในระยะเวลาอันสั้น

หลังจากถังรุ่ยอัปโหลดข้อมูลเสร็จ เขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้อีกเลย

ทางฝั่งนั้นก็ไม่ได้มารบกวนเขาอีกเช่นกัน

เรื่องนี้ทำให้ช่วงที่ผ่านมาเขาค่อนข้างว่างจนไม่มีอะไรทำ

เมื่อถึงวันพุธ

ถังรุ่ยไปกล่าวคำอำลากับหานซู่ ซึ่งอีกฝ่ายกำลังจะเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่หมุนเวียนที่แอฟริกา

ในช่วงเวลานี้ เขาจงใจติดตามสถานการณ์ในแอฟริกาเป็นพิเศษ ความจริงแล้วสถานการณ์ยังถือว่าโอเค ไม่มีเรื่องราวใหญ่อะไรเกิดขึ้น

ความขัดแย้งทางการทหารย่อมไม่ปะทุขึ้นแน่นอน

จุดที่วุ่นวายล้วนเป็นพวกเผ่าพันธุ์ในท้องถิ่น

แต่ต่อให้พวกเผ่าพันธุ์จะวุ่นวายแค่ไหน

พวกเขาก็ไม่กล้าบุกโจมตีจุดที่กองกำลังรักษาความสงบแห่งสหประชาชาติตั้งมั่นอยู่

"พี่หาน ถ้าไปถึงที่นั่นแล้วจับสิงโตหรือเสือดาวได้ อย่าลืมส่งลูกๆ มันกลับมาให้ผมสักสองสามตัวนะ"

ก่อนที่หานซู่จะขึ้นเรือ ถังรุ่ยกำชับอีกครั้ง

ของอย่างอื่นเขาไม่ค่อยสนใจนัก

แต่พวกสิงโตขาวหรือเสือดาวล่าสัตว์อะไรพวกนี้ เขายังสนใจอยู่มาก โดยเฉพาะลูกๆ ของมันที่ขนฟูๆ ดูน่าเล่นดี

"ได้ ถ้าเจอเดี๋ยวฉันจะจับกลับมาให้สักสองสามตัว" หานซู่ฟังจบก็ได้แต่พยักหน้าพลางยิ้มขื่น

เขาจะทำอย่างไรได้ ได้แต่ต้องรับปากไป

ก็ในเมื่อถังรุ่ยช่วยเปลี่ยนยุทโธปกรณ์ให้พวกเขายกชุดใหม่ทั้งหมด

มูลค่าของยุทโธปกรณ์เหล่านี้ เขารู้ดีกว่าใคร

ที่สำคัญคือถังรุ่ยไม่ได้เก็บเงินเลย

เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกเกรงใจมาก

ดังนั้นเมื่อถังรุ่ยเสนอขอให้จับลูกสัตว์สักสองสามตัว มันจึงเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก เขาคงไม่ปฏิเสธแน่นอน

เมื่อเทียบกับยุทโธปกรณ์ชุดนี้แล้ว

การจับลูกสัตว์ไม่กี่ตัวจะนับเป็นอะไรได้

"งั้นตกลงตามนี้ครับ ผมจะรออยู่ที่บ้าน"

ถังรุ่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้มกว้าง

หานซู่พยักหน้า จากนั้นก็เดินขึ้นเรือและออกเดินทาง

รอจนเรือแล่นออกจากท่าเรือ ถังรุ่ยถึงได้นั่งรถกลับบริษัท

"ทำอะไรดีนะ?"

เมื่อกลับถึงบริษัท ถังรุ่ยพบว่าตัวเองเบื่อมาก

ดาวเทียมติดอาวุธก็มีกลุ่มนักวิจัยจัดการอยู่ เขาแค่ปลีกตัวไปดูเป็นพักๆ ก็พอ ไม่ต้องใช้พลังงานอะไรเลย

โครงการเครื่องบินสนับสนุนโจมตีภาคพื้นดิน พวกเฝิงหยวนซิ่งก็ทำได้ดีมาก เตรียมจะผลิตเครื่องต้นแบบแล้ว

โครงการต่างๆ ของบริษัทล้วนไม่ต้องให้เขาดูแล

ส่วนโครงการที่ต้องให้เขาใส่ใจ ก็ยังอยู่ในขั้นตอนการเตรียมการเบื้องต้น

นั่นหมายความว่า

เขายังมีเวลาว่างอีกหลายเดือน

"หงเหลียน เปิดบันทึกเตือนความจำหน่อย" ถังรุ่ยขบคิดอยู่นานก็นึกไม่ออกว่าตัวเองยังมีเรื่องอะไรต้องทำอีกไหม

จึงได้แต่สั่งให้หงเหลียนเปิดบันทึกดู เผื่อว่ามีเรื่องอะไรที่ตกหล่นหรือยังทำไม่เสร็จ

วึ่บ!

เมื่อบันทึกเปิดขึ้น ถังรุ่ยก็ไล่อ่านลงมาทีละบรรทัด

รายการที่ทำเสร็จแล้วก็ขีดฆ่าทิ้ง

เมื่อเขาไล่ไปถึงรายการที่หก มือของเขาก็หยุดชะงัก

"การผลิตกระสวยอวกาศและเครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์"

เมื่อเห็นบันทึกรายการนี้

ถังรุ่ยก็จำได้ขึ้นมา

กระสวยอวกาศรุ่นบูรานที่เขาแลกมาจากฝั่งรัสเซียก่อนหน้านี้ ก็เพื่อจะวิจัยเทคโนโลยีในด้านนี้

แต่ในช่วงที่ผ่านมามีเรื่องยุ่งๆ ตลอด เขาเลยลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

ส่วนเครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์ ก็เป็นสิ่งที่เขาคิดขึ้นมาในตอนนั้น เพื่อใช้เป็นขุมพลังขับเคลื่อนให้กับกระสวยอวกาศ

ของอย่างเครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์ไม่ใช่เทคโนโลยีต่างดาวอะไร ทั้งฝั่งโซเวียตและนกอินทรีต่างก็เคยลองเอาพลังงานนิวเคลียร์ไปติดตั้งกับยุทโธปกรณ์สารพัดอย่างในช่วงยุค 50 และ 60

ไม่ว่าจะเป็นเครื่องบิน, รถไฟ, รถยนต์, ปืนใหญ่หนัก, ขีปนาวุธ...

ล้วนเป็นแนวคิดที่เปิดกว้างและบ้าบิ่นสารพัด

บางอย่างแม้จะวางไว้ในปัจจุบัน ก็ยังถือว่าเป็นเทคโนโลยีขั้นสูง

ยกตัวอย่างเช่น ขีปนาวุธพลังงานนิวเคลียร์ "พลูโต" (Pluto) ที่โด่งดัง

ในทางทฤษฎีมันคือขีปนาวุธที่มีระยะยิงไม่จำกัด

สามารถพกพาระเบิดเห็ดได้ถึง 13 ลูก

แถมยังสามารถแพร่รังสีนิวเคลียร์ในขณะบินได้ด้วย เรียกได้ว่าเป็นภัยพิบัติลอยฟ้าอย่างแท้จริง

ทว่าเครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์ที่ถังรุ่ยจะทำนั้น ไม่เหมือนกับขีปนาวุธนิวเคลียร์ที่พ่นรังสีออกมาทางไอเสียไปทั่ว

ในตอนนั้นนกอินทรีใช้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เป็นแกนหลักโดยตรง โดยทำเป็นเครื่องยนต์แบบแรมเจ็ต

แต่สิ่งที่ถังรุ่ยจะผลิตคือเครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์ ที่ใช้ความร้อนจากเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์มาทำความร้อนให้กับไฮโดรเจนเหลว เพื่อให้ไฮโดรเจนที่ถูกทำความร้อนแล้วพุ่งผ่านหัวฉีดเพื่อขยายตัวเร่งความเร็วแล้วพ่นออกมา

ปัจจุบันเทคโนโลยีจรวดพลังงานนิวเคลียร์กระแสหลักในโลกมีเพียง 3 ประเภท ได้แก่ เครื่องยนต์จรวดไอโซโทปรังสี, เครื่องยนต์จรวดแบบนิวเคลียร์ฟิชชัน และเครื่องยนต์จรวดเทอร์โมนิวเคลียร์

เครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์ทั้ง 3 ประเภทต่างก็มีข้อดีข้อเสียต่างกันไป แต่ข้อดีอย่างเดียวที่เหมือนกันคือ มีแรงขับจำเพาะที่สูงมาก

สูงกว่าจรวดเชื้อเพลิงเคมีแบบลิบลับ

"หงเหลียน แสดงโมเดลของกระสวยอวกาศออกมา"

ถังรุ่ยเตรียมจะสร้างกระสวยอวกาศและเครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์ขึ้นมา อย่างไรเสียก็ไม่มีเรื่องอื่นให้ทำแล้ว

สร้างของเล่นชิ้นใหม่มาเล่นสักหน่อย

"เปลี่ยนอุปกรณ์ทุกอย่างภายในกระสวยอวกาศให้เป็นอุปกรณ์รุ่นใหม่ล่าสุดในปัจจุบัน เปลี่ยนวัสดุทั้งหมดให้เป็นวัสดุระดับท็อปที่สุดในปัจจุบัน จากนั้นจำลองโครงสร้างภายในออกมา"

ถังรุ่ยจ้องมองโมเดลกระสวยอวกาศบูราน พลางออกคำสั่งกับหงเหลียน

"รับทราบค่ะนายท่าน" หงเหลียนรับคำสั่ง และเริ่มดำเนินการเปลี่ยนอุปกรณ์ทั้งหมดตามฟังก์ชันการใช้งาน

กระสวยอวกาศรุ่นบูรานน่ะมันล้าสมัยไปแล้ว

เทคโนโลยีพอมีประโยชน์บ้าง แต่ไม่มากนัก

ประโยชน์เพียงอย่างเดียวคือการออกแบบภายในของกระสวยอวกาศ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผ่านการตรวจสอบโดยการใช้งานจริงมาแล้ว

ไม่ถึงห้านาที

อุปกรณ์และวัสดุทั้งหมดก็ได้รับการเปลี่ยนจนเสร็จสิ้น

หงเหลียนยังทำการปรับปรุงโครงสร้างภายในให้เหมาะสมอีกรอบ ทำให้มีพื้นที่ว่างเหลืออีกมากมาย หากถังรุ่ยต้องการ เขาสามารถดัดแปลงพื้นที่ข้างในให้เป็นห้องพักผ่อนขนาด 3 ห้องนอน 2 ห้องนั่งเล่นได้เลยด้วยซ้ำ

"หงเหลียน เปลี่ยนรูปทรงของกระสวยอวกาศทิ้งซะ ไม่ต้องคำนึงถึงเลย์เอาต์ทางอากาศพลศาสตร์ ให้เลือกจากคลังรูปภาพมาเลย เอาที่สวยที่สุด"

ถังรุ่ยจ้องมองรูปทรงที่อัปลักษณ์ของกระสวยอวกาศพลางขมวดคิ้ว ในเมื่อไม่ต้องสนใจเรื่องอากาศพลศาสตร์แล้ว แน่นอนว่าต้องเลือกแบบที่สวยที่สุดมาใช้

"นายท่านคะ ใช้รูปทรงยานพาหนะจากเกม Star Citizen ได้ไหมคะ?" หงเหลียนเอ่ยถาม

"ได้สิ" ถังรุ่ยพยักหน้าเห็นด้วย

เกม Star Citizen น่ะ คุณจะบ่นเรื่องอะไรก็ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่คุณต้องยอมรับคือ ยานอวกาศในเกมนั้นทำออกมาได้สวยงามจริงๆ

และไม่ใช่แค่ภายนอกที่ออกแบบมาสวย

แม้แต่การตกแต่งภายในพวกเขาก็ทำออกมาได้ดูดีมาก สอดคล้องกับสุนทรียภาพของมนุษย์อย่างแน่นอน ไม่มีการออกแบบที่ขัดหูขัดตา

ในเวลาอันรวดเร็ว

หงเหลียนก็ได้คำนวณและเปลี่ยนรูปทรงของกระสวยอวกาศ ให้กลายเป็นยานขนาดเล็กจากเกม Star Citizen

มันคือยานขนาดเล็กสีขาวรุ่น 300i

ยานรุ่นนี้ไม่ใหญ่นัก ถือเป็นยานขนาดเล็กที่แท้จริง

แต่ห้องนักบินและการตกแต่งภายในนั้นสวยงามมาก

ด้วยความสามารถในการผลิตของหงเหลียน สามารถลอกเลียนแบบโครงสร้างรวมถึงการตกแต่งภายในและภายนอกของยานลำนี้ได้สมบูรณ์แบบ สิ่งเดียวที่เลียนแบบไม่ได้คือเครื่องยนต์

เครื่องยนต์ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าที่มีแสงสีน้ำเงินที่ส่วนท้ายนั้นสวยมาก

ทว่าเทคโนโลยีที่มีอยู่ในปัจจุบันนั้น ไม่สามารถสร้างเครื่องยนต์ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าที่แรงพอจะส่งกระสวยอวกาศจากพื้นโลกออกไปนอกชั้นบรรยากาศได้เลย

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ถังรุ่ยเตรียมจะใช้เครื่องยนต์จรวดพลังงานนิวเคลียร์มาทดแทน

แค่เปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่เท่านั้น

ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการใช้งาน