บทที่ 135 ใช้พลังประมวลผลบดขยี้

บทที่ 135 ใช้พลังประมวลผลบดขยี้

มันดูแหกคอกมากครับ

แต่คุณต้องยอมรับว่า เครื่องบินที่ออกแบบมาแบบนี้ มันสวยจริงๆ

แถมค่าสัมประสิทธิ์แรงยกยังไม่ต่ำเลยด้วย

เครื่องบินปีกกวาดไปข้างหน้า โดยธรรมชาติแล้วจะมีแรงยกสูงกว่าเครื่องบินปีกกวาดไปข้างหลังอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการมีปีกหน้าเสริมเข้ามาอีก

"หงเหลียน สร้างโมเดลสามมิติตามแบบแปลนนี้ที"

"สร้างเสร็จเรียบร้อยค่ะ"

"จำลองการทดสอบในอุโมงค์ลมบนโมเดลนี้"

"เริ่มต้นการจำลองอุโมงค์ลมค่ะ..."

ตามคำสั่งของถังรุ่ย ข้อมูลต่างๆ ก็เริ่มหลั่งไหลขึ้นบนหน้าจอโปรเจกเตอร์

ค่าสัมประสิทธิ์แรงยกที่ความเร็วต่ำ, อัตราส่วนแรงยกต่อแรงต้าน, แรงต้านของปีกทั้งสองข้าง และพารามิเตอร์อื่นๆ ทยอยปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่

เหล่านักวิจัยที่นั่งอยู่ด้านล่างถึงกับอึ้งตาค้าง

นี่มันความเร็วระดับไหนกันเนี่ย?

ไม่ได้มั่วตัวเลขขึ้นมาใช่ไหมน่ะ

ต่อให้ใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์รันงาน ก็ไม่มีทางเร็วขนาดนี้ได้

ไม่ถึงหนึ่งนาที การทดสอบที่ความเร็วลมต่ำก็เสร็จสิ้น และเริ่มการทดสอบที่ความเร็วลมสูงต่อทันที

รวมเวลาทั้งหมดที่ใช้ไปเพียงห้านาที

พารามิเตอร์ด้านรูปทรงอากาศพลศาสตร์ของตัวเครื่องทั้งหมดก็ถูกทดสอบออกมาจนครบ

การออกแบบรูปทรงนี้มีปัญหาไหม? มีครับ

ไม่ใช่แค่มีปัญหา แต่มันมีปัญหาใหญ่มากด้วย

"ขออภัยครับคุณถัง เราจะรีบดำเนินการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ให้เร็วที่สุดครับ"

เฝิงหยวนซิงรีบกล่าวทันทีหลังจากเห็นผลการทดสอบบนหน้าจอ

เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ อย่าเพิ่งพูดถึงความยากลำบาก ให้ขอโทษไว้ก่อนเป็นดีที่สุด

"ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นครับ หงเหลียน ดำเนินการแก้ไขรูปทรงตัวเครื่องซะ"

"รับทราบค่ะ หงเหลียนกำลังดำเนินการจำลองคำนวณการปรับแก้ตัวเครื่อง โปรดรอสักครู่ค่ะ"

ภายใต้พลังประมวลผลของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ควอนตัมที่พุ่งสูงขึ้น

รูปทรงของเครื่องบินรบบนหน้าจอใหญ่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในทุกๆ วินาที

การเปลี่ยนแปลงในแต่ละครั้ง

เป็นตัวแทนของการจำลองคำนวณของหงเหลียนที่พยายามซึมซับจุดเด่นและตัดจุดด้อยทิ้งไป

พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ

มันคือการใช้พลังประมวลผลมหาศาลในการจำลองทดสอบแบบนับครั้งไม่ถ้วน เพื่อค้นหาแผนการออกแบบที่ให้ข้อมูลดีที่สุด

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงเต็มๆ

รูปทรงตัวเครื่องบนหน้าจอใหญ่จึงหยุดนิ่งและคงที่ ไม่มีการขยับเขยื้อนแก้ไขอีกต่อไป

"หลังจากผ่านการคำนวณมหาศาล รูปทรงอากาศพลศาสตร์ของเครื่องบินลำนี้ มีค่าพารามิเตอร์รวมสูงที่สุดค่ะ" หงเหลียนเอ่ยขึ้น

ทุกคนที่ได้ฟังต่างก็นิ่งเงียบ

ทุกคนจ้องมองไปยังโมเดลเครื่องบินสามมิติที่กำลังหมุนอย่างช้าๆ บนหน้าจอใหญ่

สวย...

สวยมากจริงๆ

ถังรุ่ยพอใจกับรูปทรงของเครื่องบินลำนี้มาก

ถึงแม้โครงสร้างหลักจะไม่ได้ถูกแก้ไข แต่ตัวเครื่องทั้งหมดไม่รู้ว่าถูกหงเหลียนปรับแก้ไปกี่ครั้งแล้ว

แม้แต่พื้นที่ของปีก ที่เพิ่มขึ้นหรือลดลงเพียงหนึ่งตารางเซนติเมตร ก็ถูกคำนวณซ้ำไปซ้ำมานับร้อยล้านครั้ง

รูปทรงของเครื่องบินรบทั้งลำ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ก็รู้สึกสบายตาอย่างบอกไม่ถูก เส้นสายทุกเส้นดูเหมือนว่ามัน "ควรจะเป็นแบบนี้" มาตั้งแต่ต้น

"ความสวยงามคือพลังรบ"

คำนี้ใช้กับเครื่องบินรบเครื่องนี้ได้ไม่มีผิดเพี้ยนเลยครับ

"ตกลง การวางผังอากาศพลศาสตร์เอาตามนี้แหละ ต่อไปพวกคุณต้องเริ่มออกแบบโครงสร้างภายในได้แล้วครับ"

ถังรุ่ยหันกลับไปพูดกับทุกคนที่ยังคงยืนอึ้งอยู่

"ได้ครับคุณถัง ผมทราบแล้วครับ"

เฝิงหยวนซิงกลืนน้ำลายลงคอ พลางตอบกลับด้วยสีหน้าตกตะลึง

"อ้อ เวลาพวกคุณออกแบบโครงสร้างภายใน สามารถเรียกใช้พลังประมวลผลของหงเหลียนได้เลยนะครับ"

"ขอบพระคุณครับคุณถัง พวกเราขอรับรองว่าจะทำการออกแบบภายในให้เสร็จสิ้นด้วยความเร็วที่สุดครับ"

เฝิงหยวนซิงที่เดิมทีเคยแอบกังวลว่าจะตกงาน ตอนนี้เหลือเพียงความตื่นเต้นเท่านั้น

เมื่อมีผู้ช่วยเป็น AI ระดับนี้และมีพลังประมวลผลมหาศาลหนุนหลัง การออกแบบเครื่องบินจะยังเป็นเรื่องยากอีกเหรอ?

ไม่มีทางยากแน่นอนครับ!