บทที่ 7: นี่คือผลของการดื่มเลือดหรือเปล่า?

ระบบการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่อยู่ยงคงกระพัน 

บทที่ 7: นี่คือผลของการดื่มเลือดหรือเปล่า?

“เหลืออีก 2 นาที”

“ใช้โอกาสนี้จัดการพวกศพนั่นซะ ไม่งั้นนี่ต้องกลายเป็นปัญหาใหญ่แน่ถ้าพวกตำรวจมาเจอเข้า ยังไงซะสังคมนี้ก็ยังถูกปกครองด้วยกฎหมายอยู่ดี”

หนิงเทียนหลินตัดสินใจฝังศพพวกนี้ในหลุมศพของเขาเองแล้วปิดกลบหลุมอีกครั้ง เพราะไม่งั้นถ้ามี 6 ศพนอนเรียงอยู่แบบนี้พอตอนเช้าอาจจะมีพวกชาวบ้านมาเจอเข้าได้

ถ้าเป็นแบบนั้นมันต้องกลายเป็นคดีที่น่าตกตะลึงมากแน่ๆ!

หกศพตายอย่างอนาถเรื่องนี้จะต้องกลายเป็นคดีใหญ่ของพวกตำรวจแน่ๆ! เพราะปกติแล้วพวกตำรวจก็ไม่เคยทำอะไรอยู่แล้ว มีแต่กินกับเมาไปวันๆ แต่ถ้ามีอะไรที่พวกนั้นทำอย่างจริงจังขึ้นมามันต้องเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากจริงๆ!

“โชคดีทีตอนนี้ได้กลายร่างเป็นซอมบี้ที่มีความแข็งแกร่งมากกว่าปกติอย่างล้นเหลือ แค่ 2 นาทีก็มีเวลาเหลือเฟือแล้ว!”

หนิงเทียนหลินอยากจะรีบจัดการให้เสร็จเพราะถ้ารอให้เขากลับสู่ร่างเดิมปกติแล้วค่อยฝังศพ เดาได้เลยว่าพรุ่งนี้ก็คงยังทำไม่เสร็จ!

“ในฐานะเจ้าบ้าน วันข้างหน้านายไม่จำเป็นต้องทำเรื่องพวกนี้เองหรอกนะ ฉันจะเป็นคนช่วยนายขุดเอง”

“แต่จำไว้ ในวันข้างหน้าเรื่องการฆ่า การจุดไฟเผาหรือเรื่องอื่นๆ ฉันจะช่วยนายจัดการเองและรับรองได้เลยว่าจะไม่มีใครตามรอยได้เลยด้วย!”

ในเวลานี้ ระบบการต่อสู้สตาร์วอร์สอยู่ดีๆ ก็เปิดขึ้นมาและพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจในตัวเองมาก

“นายจะช่วยฉันไหม?”

หนิงเทียนหลินตะลึงงันและในเวลาเดียวกัน สายตาเขาก็เปล่งประกายความสนุก แค่จากเรื่องน้ำยาซอมบี้รุ่นทดลองและการฟื้นคืนชีพของตัวเขาเอง เขาก็รู้แล้วว่าระบบการต่อสู้นี่เป็นเรื่องที่ดีมากๆ แน่ๆ

มันต้องดีกว่าสำหรับตัวเองและมันจะต้องดีกว่าตัวเองมากด้วย!

สรุปแล้ว เขาก็เป็นแค่คนธรรมดาและวิธีการต่างๆ ของเจ้าหน้าที่สืบสวนก็ไม่มีทางที่จะรู้เรื่องนี้แน่ๆ ด้วยความช่วยเหลือของสตาร์วอร์สที่จะต้องช่วยกันเรื่องปัญหาได้มากมาย

“นายเป็นเจ้าบ้านของฉัน นี่คือสิ่งที่นายสมควรได้” สตาร์วอร์สตอบเหมือนมันเป็นเรื่องที่ควรจะเป็นอยู่แล้ว

"ว้าว"!

จากคำพูดของสตาร์วอร์ส หนิงเทียนหลินมอง 6 ศพที่นอนอยู่ที่พื้น พวกนั้นหายไปโดยไม่มีร่องรอยเหมือนกับว่าพวกเขาไม่เคยอยู่ที่นั่นมาก่อน แม้แต่กองเลือดที่พื้นหรือร่องรอยอื่นๆ ก็หายไปไม่เหลือเลย เหมือนอย่างกับมันหายไปอยู่ที่อื่น!

"ตู้ม!"

ในเวลาเดียวกันนั้น กองดินรวมตัวกันในความว่างเปล่าอย่างกับมีมือปริศนาอันใหญ่มาเคลื่อนกองดินใกล้ๆ หลุมศพ และไม่ช้าหลุมศพใหม่ก็ปรากฎต่อหน้าหนิงเทียนหลินพร้อมทั้งโจรทั้งหกในเวลาที่พร้อมกันพอดี

“เยี่ยมเลย!”

หนิงเทียนหลินไม่รู้ว่าจะอธิบายอารมณ์ตัวเองยังไง ตอนนี้เขาอยากจะรู้จริงๆ ว่าระบบพลังการต่อสู้มันคืออะไรและทำไมมันถึงทรงพลังเช่นนี้

“นายบอกฉันทีได้ไหมว่านายเป็นอะไรกันแน่?”

หนิงเทียนหลินถามขึ้นมาเงียบๆ ในใจเขา ปัญหานี้เหมือนภูเขาใหญ่ที่ทำให้เขาหายใจไม่ออก

“ตอนนี้นายยังไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะรู้!”

คำพูดเย็นชาของอีกฝ่ายตอบปฏิเสธกลับมาที่หนิงเทียนหลิน แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าหนิงเทียนหลินเป็นเจ้าบ้านของเขาก็เลยพูดต่อไปว่า “เมื่อนายกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งได้แล้ว ฉันไม่จำเป็นต้องพูดหรอก เพราะนายจะได้รู้คำตอบเอง”

“แข็งแกร่งเหรอ?”

“แข็งแกร่งแบบไหน?” หนิงเทียนหลินถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“การต่อสู้นับล้านล้าน แม้กระทั่งหลายร้อยล้าน”

“ในเวลานั้น เมื่อไม่มีฉัน นายจะรู้เองว่าฉันมีค่ามากแค่ไหน ในทั้งจักรวาลมีคนแข็งแกร่งมากมายที่มาร้องขอคุกเข่า พวกเขาอยากจะทำให้ตัวเองเป็นเจ้าบ้าน”

คำพูดของสตาร์วอร์สมีความจองหองอย่างมาก เหมือนอย่างกับว่าพลังจักรวาลเหล่านี้ไม่จริงจังกับคำพูดของตัวเอง แต่หนิงเทียนหลินหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะได้ยินคุณค่าของพลังการต่อสู้ในคำพูดของสตาร์วอร์สและมันทำให้เขารู้สึกกลัวจริงๆ!

"ความสามารถในการต่อสู้นับล้านล้านแม้กระทั่งหลายร้อยล้าน..."

“ตอนนี้ฉันสู้ได้แค่ 8 เองนะ!”

หนิงเทียนหลินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะพัฒนาพลังการต่อสู้ยังไง ไม่ต้องพูดถึงล้าน, 10 ล้าน, 100 ล้าน หรือให้เท่ากับชายที่ปรากฎในใจของหนิงเทียนหลินเลยด้วยซ้ำ นั่นเป็นสงครามจักรวาลสุดท้ายในใจเขา ภาพของชายคนนั้นวนมาอีกครั้ง เขาสามารถข้ามความว่างเปล่าได้ สามารถถล่มยานอวกาศได้ และสุดท้ายสังหารมนุษย์ทั้งหมดบนดาวดวงนั้นได้ด้วย!

แต่รู้ไหม พลังการต่อสู้ของชายคนนั้นแค่หมื่นเดียวเองนะ!

คนเป็นล้านที่มีพลังการต่อสู้ที่ 100 ล้านคะแนน แบบนี้พวกเขาไม่สามารถถล่มโลกด้วยหมัดเดียวได้เลยเหรอ?

“ใช่เลย!”

“นายเดาถูกแล้ว!”

“คนเป็นล้านที่มีพลังการต่อสู้ก็เหมือนพระเจ้าสำหรับนาย! แค่หมัดเดียวก็ระเบิดดวงดาวให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ได้อย่างง่ายดาย!”

“นายคิดว่าดาวเคราะห์มันใหญ่มากไหมละ? ก็เหมือนกับโลกของนายนั้นแหละ แล้วลองดูจักรวาลสิ ก็เป็นแค่ก้อนฝุ่นขนาดใหญ่เท่านั้นเอง! มันเป็นที่ที่หนึ่งในทางช้างเผือกที่เล็กกว่าหัวเข็มหมุดอีก!”

“ถ้าชายที่แข็งแกร่งมีขนาดใหญ่กว่าโลกเป็น 100 เท่า นายคิดว่ามันจะง่ายไหมที่จะบดขยี้ดาวเคราะห์?”

ในประโยคสุดท้าย ทำให้หนิงเทียนหลินรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย “ชายคนนั้นใหญ่กว่าโลกเป็น 100 เท่างั้นเหรอ? มีคนแบบนั้นอยู่จริงๆเหรอ...”

"ไม่มีอะไรมีจริงหรอก!"

“พวกมนุษย์แบบนายทำไม่ได้หรอก แต่ทำไมสิ่งมีชีวิตอื่นในจักรวาลจะทำไม่ได้ การเปรียบเทียบเมื่อกี้ของนายก็เหมือนมดนึกถึงขนาดของช้างและคิดว่าทำไมช้างช่างใหญ่เหลือเกิน!”

“เจ้านาย นายต้องจำให้ได้ว่าในทั้งจักรวาล มีแต่สิ่งที่นายคิดไม่ถึง ไม่มีอะไรที่ไม่มีจริง!”

น้ำเสียงที่สตาร์วอร์สพูดกับหนิงเทียนหลินเหมือนกับครูที่กำลังสอนนักเรียนอยู่

"เข้าใจละ"

หนิงเทียนหลินพูดไม่ออก อีกอย่างทำไมถึงจะมีสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่กว่าโลกเป็นร้อยๆเท่าได้? ถึงแม้โลกจะมีขนาดใหญ่มาก โลกก็ไม่ใช่ฝุ่นผงในจักรวาลด้วยซ้ำ จักรวาลใหญ่กว่าเป็นพันๆ เท่า แต่มันก็ยังเป็นแค่ฝุ่นผง

"ตู้ม!"

ในเวลานั้น ร่างกายของหนิงเทียนหลินเปลี่ยนไป และเขามีเขี้ยวสีฟ้าขึ้นมาที่หน้า ในวินาทีนั้นเขากลับมาที่ผมสั้น แต่งกายดี เป็นวัยรุ่นที่สดใส หรือแม้แต่เล็บยาวสีน้ำตาลที่มือก็กลับมาเหมือนเดิม

"หมดเวลาแล้ว"

ทันใดนั้นเอ หนิงเทียนหลินก็รู้ได้ว่าน้ำยาซอมบี้รุ่นทดลองได้หมดฤทธิ์แล้ว และตอนนี้เข้าก็กลับมาเป็นคนเดิม

“เป็นไง?”

“ปกติไหม?”

“ฉันรู้สึกว่าพลังของฉันมันแข็งแกร่งกว่าของฉันคนเดิม และแม้แต่สายตาของฉันแข็งกร้าวขึ้น และตอนนี้ฉันก็เห็นสิ่งรอบๆ ตัวเพียงรางๆ! รู้ไหม นี่มันโครตมืด! เหมือนตอนเที่ยงคืนเลยนะ!”

ตอนนี้หนิงเทียนหลินสามารถเห็นสิ่งต่างๆ ได้เพราะการที่เขาได้กลายเป็นซอมบี้ แต่ตอนนี้ไม่มีดวงจันทร์บนท้องฟ้าหรือแสงใดๆ และเขาสามารถเห็นได้ว่าต้นหญ้าที่อยู่ถัดจากเขาแกว่งไกว ซึ่งไม่ใช่เรื่องปกติ!

ในอดีตเขาไม่มีวันที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้

"เป็นไงบ้าง?"

"รู้สึกไหม?"

ในวินาทีนี้ เสียงของสตาร์วอร์สดังเข้ามาในจิตใจของหนิงเทียนหลิน และน้ำเสียงของเขาก็ขบขันมาก หรืออาจจะเป็นน้ำเสียงแห่งความภูมิใจ “ฉันไม่ได้บอกนายว่าซอมบี้จะต้องกินเลือดนะ”

“เลือดเหรอ?”

“นายหมายถึง เลือดนี่ทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นเหรอ?”

ช่วงครู่หนึ่ง หนิงเทียนหลินรู้สึกรางๆว่านี่ดูเหมือนจะเป็นคำอธิบายเดียวที่พอจะเป็นไปได้