บทที่ 65 การแก้ค่ายกล

หลังจากโม่ฮว่ากลับบ้าน กินอาหารเย็นกับพ่อแม่แล้ว ก็ให้แม่ช่วยเตรียมเนื้อวัวหมัก ขนม และเหล้าหมักให้ จากนั้นก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง ตั้งใจพิจารณาการแก้ค่ายกล

เขาวาดลายค่ายกลธาตุไฟบนกระดาษก่อน เมื่อวาดเสร็จลายค่ายกลเป็นสีแดงอ่อน ๆ มีความรู้สึกร้อนเล็กน้อย

จากนั้นโม่ฮว่าก็วาดลายค่ายกลธาตุน้ำใกล้กับตำแหน่งข้าง ๆ ลายค่ายกลไฟตามวิธีในหนังสือ

เมื่อวาดเสร็จ สีแดงของลายค่ายกลไฟค่อย ๆ จางลง ไม่เห็นไอระเหยสีแดงอ่อนของพลังวิญญาณอีก เมื่อใช้มือสัมผัส ก็ไม่รู้สึกถึงความร้อนเล็กน้อยอีกต่อไป

นั่นหมายความว่า ลายค่ายกลไฟนี้ไม่มีผลแล้ว

โม่ฮว่ารู้สึกตื่นเต้น จึงลองทดสอบลายค่ายกลห้าธาตุอื่น ๆ ทีละอัน พบว่าสามารถใช้หลักการเกิดดับของห้าธาตุ ใช้ลายค่ายกลแก้ลายค่ายกลได้จริง ๆ

ต่อไปคือค่ายกล โม่ฮว่าใช้เวลาอีกสักพัก วาดค่ายกลไฟสว่างขึ้นมา

ค่ายกลไฟสว่างประกอบด้วยลายค่ายกลสามลาย เป็นค่ายกลประเภทที่ง่ายที่สุด

ตอนที่โม่ฮว่าคัดลอกค่ายกลให้ผู้จัดการโม่ ค่ายกลแรกที่วาดก็คือค่ายกลไฟสว่าง ตอนนี้วาดค่ายกลนี้อีกครั้ง แทบไม่ต้องใช้ความพยายามเลย

เพียงชั่วเวลาดื่มชาหนึ่งถ้วย ค่ายกลไฟสว่างที่มีลายเส้นถูกต้องตามแบบแผนก็ปรากฏขึ้นบนกระดาษ

โม่ฮว่ามองค่ายกลไฟสว่างแล้วครุ่นคิด

ก่อนหน้านี้ตอนที่โม่ฮว่าวาดค่ายกลไฟสว่าง เขาเพียงแค่เลียนแบบเท่านั้น ไม่ได้พิจารณาลึกซึ้ง ตอนนี้เมื่อพิจารณาอย่างละเอียด พบว่าในค่ายกลไฟสว่างที่ดูเหมือนจะง่าย มีลายค่ายกลหนึ่งลายที่ใช้รวมพลังวิญญาณ อีกสองลายเป็นลายค่ายกลธาตุไฟธรรมดา ใช้เพื่อทำให้ค่ายกลมีผลในการส่องสว่าง

โม่ฮว่าเทียบกับสิ่งที่ไป๋จื่อเซิ่งบอกทีละอย่าง

ลายค่ายกลรวมพลังคือจุดศูนย์กลางค่ายกล ตำแหน่งไตรภพคือแกนค่ายกล กระดาษที่ใช้วาดค่ายกลคือสื่อค่ายกล

โม่ฮว่าฉีกกระดาษให้เป็นช่อง พบว่าค่ายกลบนกระดาษไม่มีผลจริง ๆ โม่ฮว่าวาดค่ายกลไฟสว่างอีกครั้ง แล้วแก้ไขลายค่ายกลรวมพลังที่เป็นจุดศูนย์กลางค่ายกล ค่ายกลไฟสว่างก็ไม่มีผลเช่นกัน

"นี่คือที่เรียกว่า 'ทำลายสื่อค่ายกล ทำลายจุดศูนย์กลางค่ายกล เรียกว่าการทำลายค่ายกล'..."

"วิธีนี้ก็... ง่ายและรุนแรง แม้แต่คนที่ไม่เข้าใจค่ายกลก็สามารถทำลายค่ายกลได้... อืม ถ้าไม่เข้าใจค่ายกล ก็ทำได้แค่ใช้วิธีนี้ทำลายค่ายกลโดยใช้กำลังเท่านั้น"

"แล้วค่ายกลปริศนาในห้วงจิตสำนึกของข้า ใช้อะไรเป็นจุดศูนย์กลางค่ายกลและสื่อค่ายกลกันนะ?"

"พลังวิญญาณในค่ายกลมาจากจุดศูนย์กลางค่ายกล งั้นทะเลพลังก็คือจุดศูนย์กลางค่ายกล ค่ายกลปริศนาอยู่ในห้วงจิตสำนึก งั้นห้วงจิตสำนึกก็คือสื่อค่ายกล? ถ้าจะทำลายค่ายกล ก็คือ..."

"ทำลายทะเลพลังตัวเอง แล้วก็ทำลายห้วงจิตสำนึกตัวเองด้วย?!"

โม่ฮว่าเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาทันที

"ยังไงก็ไม่เอาดีกว่า..."

การทำลายค่ายกลแบบนี้ง่ายและรุนแรงเกินไป ขาดความสง่างามของอาจารย์ค่ายกล ไม่แสดงถึงระดับของอาจารย์ค่ายกล

โม่ฮว่าขจัดความคิดที่ไม่เกี่ยวข้อง วาดค่ายกลไฟสว่างอีกครั้ง แล้ววาดลายค่ายกลธาตุน้ำข้าง ๆ ลายค่ายกลธาตุไฟหนึ่งลาย

เมื่อวาดลายค่ายกลเสร็จ ค่ายกลไฟสว่างไม่ได้หมดผล แต่แสงสว่างบนค่ายกลหรี่ลงไปหลายส่วน

การแก้ค่ายกลได้ผล แต่ยังไม่ได้ผลทั้งหมด

โม่ฮว่าวาดลายค่ายกลธาตุน้ำข้าง ๆ ลายค่ายกลอีกลายหนึ่ง แสงสว่างบนค่ายกลไฟสว่างก็หายไปในทันที ค่ายกลทั้งหมดก็ไม่มีผลแล้ว

"แก้ได้แล้ว!"

โม่ฮว่ารู้สึกตื่นเต้น แล้วก็ครุ่นคิดต่อ "การแก้ลายค่ายกลธาตุไฟ ต้องแก้สองลาย งั้นการแก้ลายค่ายกลรวมพลังที่เป็นจุดศูนย์กลางค่ายกล แก้แค่ลายเดียวก็พอหรือเปล่า?"

"ลายค่ายกลห้าธาตุสามารถแก้ด้วยการเกิดดับระหว่างลายค่ายกลห้าธาตุ แล้วลายค่ายกลรวมพลังต้องใช้ลายค่ายกลอะไรแก้? ลายค่ายกลที่ใช้รวมพลัง น่าจะไม่มีความสัมพันธ์แบบเกิดดับนะ..."

โม่ฮว่าเริ่มค้นหาในตำราค่ายกลที่อาจารย์จวงให้มา ในที่สุดก็พบหน้าหนึ่งที่มีคำอธิบายวิธีแก้ลายค่ายกลรวมพลัง

โม่ฮว่าอ่านทีละตัวอักษรอย่างละเอียด จึงเข้าใจได้บ้าง

ลายค่ายกลรวมพลังก็มีลายค่ายกลที่เกิดดับกันได้ - ลายค่ายกลผันพลัง

ลายค่ายกลรวมพลังรวมพลังวิญญาณเข้าด้วยกัน ลายค่ายกลผันพลังทำให้พลังวิญญาณไหลย้อนกลับและกระจายออก การรวมและการกระจาย ย่อมสอดคล้องกับหลักการเกิดดับ แต่โม่ฮว่าไม่เคยเรียนลายค่ายกลผันพลังมาก่อน ค้นหาตำราที่เกี่ยวข้อง ก็ไม่มีภาพของลายค่ายกลผันพลัง มีเพียงบันทึกเป็นตัวอักษรเท่านั้น

ในบันทึกกล่าวว่า ค่ายกลผันพลังเป็นลายค่ายกลขั้นสูง ส่วนใหญ่เป็นการสืบทอดภายในตระกูลและสำนักที่เชี่ยวชาญด้านค่ายกล ไม่ค่อยถ่ายทอดออกไปง่าย ๆ

ลายค่ายกลขั้นสูง ทั้งยากที่จะเรียนรู้ และก็เรียนรู้ไม่ได้

โม่ฮว่าจึงไม่พิจารณาเรื่องนี้ชั่วคราว

นอกจากนี้ ยังมีอีกวิธีหนึ่ง คือใช้ลายค่ายกลรวมพลังแก้ลายค่ายกลรวมพลัง เพียงแค่วาดลายค่ายกลรวมพลังอีกลายหนึ่งใกล้กับลายค่ายกลรวมพลังเดิม ใช้ลายค่ายกลรวมพลังใหม่นี้ดูดซับพลังวิญญาณของลายค่ายกลรวมพลังที่เป็นจุดศูนย์กลางค่ายกล ทำให้จุดศูนย์กลางค่ายกลสูญเสียพลังขับเคลื่อน ก็เท่ากับแก้ค่ายกลได้

โม่ฮว่าได้ความรู้ใหม่ การใช้ลายค่ายกลรวมพลังแก้ลายค่ายกลรวมพลัง เขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน

แต่ด้านหลังก็บอกว่าวิธีนี้ก็มีปัญหาเช่นกัน ลายค่ายกลรวมพลังที่ใช้แก้ค่ายกลอาจสะสมพลังวิญญาณมากเกินไป ไม่สามารถปลดปล่อยออกได้ ทำให้ค่ายกลสูญเสียการควบคุม เกิดอันตรายที่คาดเดาไม่ได้

และถ้าโม่ฮว่าคาดไม่ผิด จุดศูนย์กลางค่ายกลของค่ายกลปริศนาในห้วงจิตสำนึกคือทะเลพลังของตัวเอง ไม่ว่าจะใช้ทะเลพลังอีกแห่งมาดูดซับทะเลพลัง หรือสลักลายค่ายกลผันพลังในทะเลพลังเพื่อทำให้พลังวิญญาณกระจายออก ฟังดูก็เหมือนเป็นการฆ่าตัวตายทั้งสิ้น

อีกอย่าง วิธีเหล่านี้ก็ทำไม่ได้จริง ๆ ด้วย

นั่นก็คือ ตอนนี้ไม่สามารถแก้ค่ายกลด้วยการแก้จุดศูนย์กลางค่ายกลได้

โม่ฮว่าเอามือเท้าคางคิด:

"งั้นก็ต้องเรียนรู้วิธีแก้ลายค่ายกลทีละลายแล้วสินะ สุดท้ายแล้ววิธีที่ไม่มีทางลัดก็กลายเป็นทางลัดเดียวที่มี โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรพัฒนามาหลายหมื่นปี คงไม่มีช่องโหว่อะไรให้ฉวยใช้ประโยชน์หรอก"

โม่ฮว่าวาดค่ายกลไฟสว่างอีกครั้ง แล้วแก้อย่างครบถ้วน จู่ ๆ ก็ตระหนักได้ว่า วิธีแก้ของตนนี้สิ้นเปลืองกระดาษและหมึกมาก วาดหนึ่งครั้งแก้หนึ่งครั้ง ถ้าแก้ผิดก็ต้องวาดใหม่อีกครั้ง ใช้กระดาษและหมึกมากกว่าตอนฝึกวาดค่ายกลเสียอีก

ปัญหาเรื่องหินวิญญาณยังคงรุนแรงอยู่ แม้ว่าตอนนี้เพราะรายได้จากโรงเตี๊ยม ฐานะทางบ้านจะดีขึ้น หินวิญญาณสำหรับใช้จ่ายทั่วไปไม่ค่อยขาดแคลนนัก แต่ถ้าประหยัดได้ก็ควรประหยัด ต่อไปยังมีที่ต้องใช้หินวิญญาณอีกมาก

"จารึกวิถีในห้วงจิตสำนึก น่าจะพอดีสำหรับฝึกแก้ค่ายกล..."

ขณะที่คิดเช่นนี้ โม่ฮว่าก็ใช้จิตสำนึกดำดิ่งลงสู่ห้วงจิตสำนึก

ในห้วงจิตสำนึกอันกว้างใหญ่ ค่ายกลปริศนาที่ถักทอจากเส้นใยพลังวิญญาณยังคงอยู่ จารึกวิถีนั้นก็อยู่ในห้วงจิตสำนึกเช่นกัน และดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากเส้นใยพลังวิญญาณ

โม่ฮว่าคุ้นเคยกับการทำงานบนจารึกวิถี เขาวาดค่ายกลไฟสว่างบนจารึกวิถี แล้วลองแก้หนึ่งครั้ง เมื่อแก้เสร็จ ค่ายกลไฟสว่างก็หรี่แสงลงจริง ๆ

โม่ฮว่าลบค่ายกลและลายค่ายกลที่ใช้แก้ออก จิตสำนึกที่ใช้ไปก็ฟื้นคืนมาทั้งหมด

"เป็นไปตามที่คิดจริง ๆ!"

โม่ฮว่าดีใจมาก จารึกวิถีนี้ไม่เพียงแต่เหมาะสำหรับฝึกวาดค่ายกล แต่ยังเหมาะสำหรับฝึกแก้ค่ายกลอย่างยิ่ง

วาดเสร็จแล้วลบ จิตสำนึกก็จะฟื้นคืน เท่ากับไม่ได้ใช้จิตสำนึก ขณะเดียวกันก็ไม่สิ้นเปลืองกระดาษและหมึก

โม่ฮว่าจึงตั้งใจฝึกแก้ค่ายกลในห้วงจิตสำนึก จนกระทั่งถึงยามอิ๋น (3.00-5.00 น.) จึงถอนจิตสำนึกออกจากห้วงจิตสำนึก นั่งสมาธิหนึ่งชั่วยาม แล้วก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

โม่ซานและหลิวรู่ฮว่าตื่นค่อนข้างเช้า โม่ซานต้องไปล่าสัตว์อสูรที่เขาเฮยซาน หลิวรู่ฮว่าต้องเตรียมกิจการโรงเตี๊ยม

โม่ฮว่ากินอาหารเช้าที่ง่าย ๆ อร่อย และอุ่นเสร็จ ก็สะพายกล่องอาหาร มุ่งหน้าไปหาอาจารย์จวง