480 ไม่เคยพบไม่เคยเห็นใครหน้าหนาไร้ยางอายขนาดนี้!
480 ไม่เคยพบไม่เคยเห็นใครหน้าหนาไร้ยางอายขนาดนี้!
แต่ในขณะที่หวังเชียนกำลังฮึกเหิมเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น ตั้งใจจะขยายกิจการแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ให้ยิ่งใหญ่
โดยจะเลียนแบบแฮมเบอร์เกอร์คุณชายเพื่อบุกตลาดทั่วประเทศ และเตรียมจะงัดข้อกันซึ่งๆ หน้าอีกครั้ง
จู่ๆ ลูกน้องคนสนิทคนหนึ่งก็ถลาเข้ามาหา พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือมาตรงหน้าหวังเชียน
"คุณหวังครับ ลองดูนี่ก่อนครับ!"
หวังเชียนมองลูกน้องคนนั้นด้วยความสงสัย เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางที่ดูพิลึกพิกลเหมือนมีอะไรจะพูดแต่พูดไม่ออก
เขาก็รู้ทันทีว่าหมอนี่ต้องไปเจอเรื่องอะไรเข้าแน่ๆ
เขาหยิบมือถือมาดู ที่แท้ก็เป็นวิดีโอสั้นของพวกสตรีมเมอร์สายรีวิวร้านอาหารที่เพิ่งอัปโหลดขึ้นมา
สตรีมเมอร์กลุ่มนี้ สองคนเป็นคนดังประจำปาโจว ส่วนอีกคนเป็นบล็อกเกอร์สายอาหารระดับแนวหน้าที่โด่งดังไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต
เรื่องของเรื่องคือวันนี้บล็อกเกอร์สายอาหารคนดังคนนี้บังเอิญแวะมาที่ปาโจวเพื่อท่องเที่ยวและรีวิวร้านอาหาร
พอดีเขาคุยกับสตรีมเมอร์เจ้าถิ่นสองคนนั้นไว้ ทั้งสองคนเลยอาสาเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว
ตอนแรกเจ้าถิ่นจะพาไปกินเหลาหรูๆ แต่บล็อกเกอร์ที่ชื่อ 'ลาลาอู' กลับยืนกรานว่าต้องไปกินร้านแฮมเบอร์เกอร์คุณชายให้ได้
เขาบอกว่าร้านนี้กำลังดังระเบิดเทิดเทิง เลยอยากจะมาพิสูจน์ที่สำนักงานใหญ่ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของแบรนด์นี้ดูสักครั้ง
อยากจะรู้ว่าร้านสาขาหลักจะยอดเยี่ยมขนาดไหน!
เมื่อเห็นบล็อกเกอร์ชื่อดังยืนกรานขนาดนั้น สตรีมเมอร์เจ้าถิ่นสองคนจะกล้าขัดศรัทธาได้อย่างไร
ทั้งสามคนจึงตั้งใจจะไปที่สาขาหลักตรงจัตุรัสหวงหลง แต่ระหว่างทางไม่รู้ว่าใครเปรยขึ้นมา
บอกว่าร้านแรกเริ่มจริงๆ ของแฮมเบอร์เกอร์คุณชายน่ะ คือร้านดั้งเดิมที่ตั้งอยู่บนถนนซิ่งหลินต่างหาก
ว่าแล้วสามหนุ่มก็หักพวงมาลัยมุ่งหน้าไปยังร้านเก่าแก่บนถนนซิ่งหลินทันที
ที่จริงพอเห็นถึงตรงนี้ หวังเชียนก็ดูออกว่าพวกสตรีมเมอร์พวกนี้แค่กำลังสร้างกระแสเรียกยอดไลก์เท่านั้น
เพราะตั้งแต่แฮมเบอร์เกอร์คุณชายดังเป็นพลุแตกไปทั่วประเทศ บรรดาบล็อกเกอร์สายอาหารต่างก็แห่กันไปรีวิวซ้ำจนบันไดร้านแทบจะพังอยู่แล้ว
ไม่ว่าจะเป็นพวกจากปักกิ่ง เมืองอิง หรือแม้แต่หนานเยว่
ต่างก็ไปเช็กอินตามสาขาในเมืองของตัวเอง และชิมแฮมเบอร์เกอร์จนแทบจะครบทุกเมนูแล้ว
ดังนั้นหากคนกลุ่มนี้อยากจะรีวิวแฮมเบอร์เกอร์คุณชายให้ดูน่าสนใจ ก็จำเป็นต้องหาจุดขายใหม่ๆ มานำเสนอ
และนี่ไง พวกเขาก็คว้าประเด็น"จุดกำเนิดแบรนด์" มาเล่นจนได้
เป้าหมายของพวกเขาคือสาขาแรกสุดของแฮมเบอร์เกอร์คุณชาย!
ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงถนนซิ่งหลิน มองเห็นป้ายร้านสีขาวสลับแดงเด่นชัดมาแต่ไกล แล้วก็พุ่งตัวเข้าไปในร้านทันที
ทว่าพอเดินเข้าไปข้างใน ทั้งสามคนถึงกับยืนงง
"เฮ้ย! ทำไมร้านนี้มันดูไม่เหมือนแฮมเบอร์เกอร์คุณชายที่พวกเราเคยไปเลยล่ะ?"
"นั่นสิ ทำไมคนน้อยจัง? ปกติสาขาอื่นที่เคยไป คนเข้าคิวสั่งอาหารนี่ยาวออกไปนอกประตูเลยนะ"
"ใช่เลย สาขาที่เมืองอิงน่ะ ลูกค้าเข้าแถวกันยาวเหยียดออกไปตั้งสามร้อยเมตรแน่ะ!"
"ทำไมร้านดั้งเดิมถึงได้ว่างโหลงเหลงแบบนี้? หรือว่าเราไม่ได้มาช่วงเวลากินข้าว?"
"อืม ก็น่าจะเป็นไปได้!"
"แต่ก็อาจจะมีอีกเหตุผลหนึ่งนะ... อย่างที่ทุกคนก็น่าจะรู้ๆ กันอยู่..."
สตรีมเมอร์ทั้งสามคนเดินเข้าไปในร้าน เห็นเคาน์เตอร์สั่งอาหารไม่มีคิวเลยสักคน
เริ่มจากความประหลาดใจ ตามด้วยการถกเถียง และสุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะเหน็บแนมในเชิง"วงใน"
พอหวังเชียนดูถึงตรงนี้ ในใจก็รู้สึกสะใจลึกๆ
หึๆ พูดเก่งนักก็จิกกัดให้เยอะกว่านี้เลย!
บางทีไอ้แฮมเบอร์เกอร์คุณชายอาจจะจ้างคนมาเข้าแถวหน้าร้านเพื่อสร้างภาพให้ดูฮิตจริงๆ ก็ได้!
จะกลัวไปทำไม?
ขอแค่พวกนายกล้าแฉออกมา หลังจากนี้งานโฆษณาทุกชิ้นของพวกนาย ฉันจะเหมาเอง!
หวังเชียนเกือบจะตะโกนออกมาด้วยความดีใจ สีหน้าของเขาดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที
จากนั้นทั้งสามคนก็เดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อสั่งอาหาร
พวกเขาสั่งเมนูแนะนำของร้าน ทั้งแฮมเบอร์เกอร์เนื้อ หมู และไก่งวงมาอย่างละสองสามชิ้น
ทว่าราคาอาหารที่ต้องจ่ายกลับทำให้พวกเขาต้องแปลกใจมาก
ถึงขั้นต้องแสดงสีหน้าตกตะลึงใส่กล้อง
"ทุกคนครับ แฮมเบอร์เกอร์ที่นี่ถูกมากเลยนะเนี่ย! เบอร์เกอร์เนื้อราคาแค่สิบหกหยวนเอง ส่วนเบอร์เกอร์ไก่งวงก็แค่สิบสามหยวน"
"เบอร์เกอร์หมูแค่สิบหยวนเท่านั้น ร้านนี้เปิดมาเพื่อทำการกุศลหรือเปล่าครับ?"
เห็นถึงตอนนี้ หวังเชียนเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ
จากนั้นคนกลุ่มนั้นก็หาที่นั่ง แล้วแกะห่อแฮมเบอร์เกอร์เริ่มลงมือทาน
ทว่าหลังจากนั้น สีหน้าของแต่ละคนก็เริ่ม"ดูดี" ขึ้นมาทันตาเห็น
"เอ๊ะ? ทำไมขนาดแฮมเบอร์เกอร์มันไม่เหมือนที่ผมเคยเห็นในวิดีโอของคนอื่นเลยล่ะ?"
"นั่นสิ เล็กกว่าปกติเห็นๆ เลยนะ หรือว่าพอเริ่มดังปุ๊บก็ลดปริมาณลงทันที?"
"ใช่! แล้วรสชาติก็ไม่ได้วิเศษวิโสเหมือนที่คนอื่นเขาอวยกันไว้เลยนี่นา?"
"เชี่ย... ถุยๆๆ! นี่มันเศษขยะอะไรกันวะเนี่ย? ทำไมมันไม่อร่อยขนาดนี้?"
"เบอร์เกอร์ไก่งวงนี่ก็คาวเหลือเกิน! เนื้อนี่ไม่ได้ผ่านการกำจัดกลิ่นเลยหรือไง?"
"จริงด้วย เนื้อข้างในเหมือนจะมีกลิ่นบูดๆ ด้วย รสชาติแย่มากจริงๆ..."
"เหมือนเนื้อจะหมดอายุแล้วครับ ผมแนะนำว่าอย่ามากินเลย..."
"ฉิบหายแล้ว! ผมมีเรื่องสำคัญจะประกาศ ผมต้องขอโทษแฮมเบอร์เกอร์คุณชายครับ!"
"อ้าว? ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกัน พี่น้องทุกคนครับ ขอโทษจริงๆ พวกเราดันเข้าผิดร้านซะได้!"
"หือ? ร้านนี้ไม่ใช่แฮมเบอร์เกอร์คุณชาย แต่เป็น... แฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่? บ้าเอ๊ย ร้านนี้มันขี้โกงชะมัด!"
"นั่นสิ ทำไมถึงได้หน้าด้านขนาดนี้? ทั้งสไตล์การตกแต่งและป้ายชื่อร้าน เลียนแบบแฮมเบอร์เกอร์คุณชายมาเป๊ะๆ เลย"
"ไม่กล้าพูดว่าลอกมาเต็มร้อย แต่ก็ซัดไปเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้วล่ะ ดูสิ คำว่า 'แฮมเบอร์เกอร์' บนป้ายนี่เขียนตัวเบ้อเริ่มเลย!"
"แล้วชื่อก็ใช้ 'แฮมเบอร์เกอร์คุณชาย' เหมือนกัน แต่คำว่า 'คุณชาย' ดันตัวเล็กกว่าของจริง ที่น่ารังเกียจที่สุดคือดันมีคำว่า 'แฟมิลี่' ต่อท้ายตัวจิ๋วๆ ไว้ด้วย?"
"สรุปคือชื่อเต็มของร้านนี้คือ 'แฮมเบอร์เกอร์คุณชายแฟมิลี่' สินะ!!~~~"
"พับผ่าสิ! ผมไม่เคยพบไม่เคยเห็นใครหน้าด้านไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อนเลย!"
"ทุกคนครับ ผมไม่ค่อยรู้กฎหมาย มีใครรู้บ้างไหม? ช่วยบอกผมหน่อยว่าลอกเลียนแบบคนอื่นแบบนี้มันทำได้ด้วยเหรอ?"
"แถมเพิ่งสังเกตเห็นว่าพวกเขามาเปิดร้านอยู่เยื้องๆ กับร้านของจริงเลยนะ ป้ายก็นะ... ทำซะใหญ่โตเชียว"
"แบบนี้ถ้าพวกนักท่องเที่ยวที่จะมาตามรอยร้านดั้งเดิม แล้วไม่รู้เรื่องรู้ราว ก็มีโอกาสสูงมากที่จะเข้าผิดร้านนะเนี่ย!"
"ใช่ครับ มีสิทธิ์หน้าแตกหมอไม่รับเย็บแบบพวกเราได้เลยนะเนี่ย?!"
"พ่อค้าหน้าเลือดไร้คุณธรรมแบบนี้ ทุกคนต้องระวังกันให้ดีนะครับ!"
ในขณะนั้น หวังเชียนที่ยังถือโทรศัพท์ค้างไว้ และเมื่อครู่ยังชื่นชมว่าเด็กหนุ่มพวกนี้กล้าหาญที่พูดความจริง
พอมาถึงท่อนนี้ เขาก็แทบจะกระอักเลือดออกมาจริงๆ
ก็เพราะร้าน 'แฮมเบอร์เกอร์คุณชายแฟมิลี่' นั่นน่ะ มันคือร้านที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อแข่งกับแฮมเบอร์เกอร์คุณชายโดยเฉพาะน่ะสิ!~
ใครจะไปคิดว่าเรื่องตลกร้ายนี้จะวกกลับมาเล่นงานตัวเองเข้าอย่างจัง~
พวกนาย... เดี๋ยวก่อนสิโว้ย~~~