285 สร้างเมืองแกร่งขึ้นใหม่

แกรนด์ย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ กับความคิดของหยางอีหน่วน

ในช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นนี้ การปล่อยให้คนเหล่านั้นออกไปใช้แรงงาน ด้านหนึ่งก็เพื่อขัดเกลาจิตใจและคุณภาพของคนเหล่านี้

อีกด้านหนึ่งก็เพื่อเผาผลาญพลังงานของพวกเขา ทำให้เจ้าพวกนี้ไม่มีเวลาว่างและเรี่ยวแรงมาสร้างความวุ่นวาย

และประการที่สาม คือในระหว่างกระบวนการนี้ จะต้องคัดพวกหัวโจกออกมา แล้วกำจัดทิ้งเสีย

"ได้ครับ ไม่มีปัญหา ท่านผู้บัญชาการ"

มีผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างแกรนด์ หยางอีหน่วนก็เบาใจไปได้มาก

เขาแค่ชี้ทิศทางการทำงาน ส่วนรายละเอียดและการปฏิบัติงานจริง มอบหมายให้แกรนด์จัดการก็โอเคแล้ว

"จริงสิ ท่านผู้บัญชาการ สำหรับเมืองใหม่ ท่านมีความต้องการอะไรเป็นพิเศษไหม?"

แกรนด์ตั้งคำถามใหม่กับหยางอีหน่วนอีกครั้ง

เดิมทีเมืองใหม่พันเขานี้ แกรนด์เป็นผู้วางผังเมือง แต่หลังจากผ่านการโจมตีของกองทัพผสมในครั้งนี้

ทั้งสองคนต่างรู้สึกว่าการป้องกันของเมืองใหม่นี้ยังไม่เพียงพอ ครั้งนี้หยางอีหน่วนจึงคิดจะเปลี่ยนเมืองนี้ให้เป็นป้อมปราการอย่างสมบูรณ์

เขาต้องการสร้างซูเปอร์ป้อมปราการที่ไม่มีมุมอับ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ซ้าย ขวา หรือแม้กระทั่งเหนือศีรษะ

เขาลูบคางครุ่นคิด แล้วล้วงโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดรูปภาพรูปหนึ่งขึ้นมา

"อืม ฉันอยากได้แบบนี้!"

ในรูปภาพใบนี้ มีหอคอยขนาดยักษ์สูงตระหง่านตั้งอยู่

หอคอยนี้มีรูปทรงสี่เหลี่ยม สูงใหญ่มาก และที่ด้านบนสุด มีระบบป้องกันที่ซับซ้อนมาก

มีแท่นยิงอาวุธที่ยื่นออกมาด้านนอกสองชั้น แปดจุด นี่แค่ขนาดใหญ่ ส่วนจุดโจมตีขนาดเล็กและช่องยิงต่างๆ นั้นมีนับไม่ถ้วน

หอคอยแห่งนี้ ก็คือหอต่อสู้อากาศยานเมืองหมี[1]ที่โด่งดังบนดาวสีน้ำเงินนั่นเอง!

และยังเป็นสถาปัตยกรรมป้องกันเมืองที่มีชื่อเสียงของเมืองหลวงอาณาจักรหมาป่า[2] ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 3 บนดาวสีน้ำเงิน

ในตอนนั้นผู้นำอาณาจักรหมาป่า เพื่อปกป้องเมืองหลวงเมืองหมี ได้สั่งให้สร้างหอต่อสู้อากาศยานแบบนี้ขึ้นหลายสิบแห่ง

และหอต่อสู้อากาศยานชนิดนี้ ก็มีบทบาทอย่างยิ่งใหญ่ในศึกป้องกันเมืองหมี

ทำให้กองทัพพันธมิตรที่เข้าตีเมืองต้องสูญเสียอย่างหนัก ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีภาคพื้นดิน หรือการโจมตีทางอากาศ ก็ไม่สามารถเคี้ยวกระดูกชิ้นยากนี้ลงได้

ต่อมาอาณาจักรหมาป่ายอมแพ้ กองทัพพันธมิตรต้องการระเบิดทำลายหอต่อสู้อากาศยานเหล่านี้ ผลคือใช้ระเบิดไปหลายสิบตัน ก็ยังไม่สามารถทำลายได้แม้แต่แห่งเดียว

สุดท้ายกองทัพพันธมิตรก็ล้มเลิกความคิดนี้ และหอต่อสู้อากาศยานเหล่านี้ในภายหลังก็ได้กลายเป็นสถานที่ทำงานของรัฐบาลท้องถิ่น และสถานที่ท่องเที่ยว

แม้ว่าหอต่อสู้อากาศยานเหล่านี้ จะไม่สามารถรักษาเมืองหมีไว้ได้ แต่ผลงานของมันในสงคราม ก็ทำให้ผู้คนยำเกรงได้อย่างแน่นอน

อาจกล่าวได้ว่าเป็นป้อมปราการที่ตีแตกยากที่สุดบนดาวสีน้ำเงินเลยก็ว่าได้

แม้ว่าหอต่อสู้อากาศยานนี้จะเป็นผลิตผลเมื่อร้อยปีก่อนของดาวสีน้ำเงิน และแม้ว่าเทคโนโลยีของชาวฟอลเคินจะล้ำหน้าดาวสีน้ำเงินไปนับพันปี

แต่เวลานี้เมื่อแกรนด์ได้เห็นการออกแบบหอต่อสู้อากาศยานเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความชื่นชม

หอต่อสู้อากาศยานนี้ ช่างเป็นป้อมปราการป้องกันเมืองที่สมบูรณ์แบบจริงๆ

เวลานี้เมื่อเห็นรูปภาพหอต่อสู้อากาศยาน แม้แต่แววตาของแกรนด์ก็เป็นประกายขึ้นมา

ครั้งนี้หยางอีหน่วนต้องการจะลอกแบบหอต่อสู้อากาศยานเช่นนี้มาไว้ที่เมืองพันเขา

และไม่ใช่แค่แห่งเดียว แต่เป็นสองแห่ง...

"ผมอยากจะลอกแบบหอต่อสู้อากาศยานแบบนี้สองแห่งไว้ที่ปีกสองข้างของเมืองพันเขา แล้วเชื่อมตรงกลางด้วยกำแพงเมือง..."

หยางอีหน่วนทำท่าทางประกอบ พลางวาดแผนผังคร่าวๆ ลงบนโต๊ะ

ส่วนแกรนด์ที่อยู่ข้างๆ ก็ลูบคาง ครุ่นคิดอยู่ไม่หยุด

"ถ้าอย่างนั้น เราก็แค่ดัดแปลงมุมทั้งสองข้างของกำแพงเมืองก็พอแล้ว!"

"เดิมทีกำแพงเมืองทั้งสองด้าน ก็เชื่อมต่อกับตัวภูเขาเหล็กอยู่แล้ว มีฐานรากที่สูงมาก ซึ่งเอื้อต่อการสร้างตัวตึกให้สูงขึ้นไปอีก..."

หยางอีหน่วนพยักหน้า "รายละเอียดการก่อสร้างและการออกแบบ ผมยกให้คุณจัดการ"

"จริงสิ การสร้างหอต่อสู้อากาศยานแบบนี้ ผมดูแล้วน่าจะต้องใช้หินแท่งยักษ์จำนวนมหาศาล และปูนซีเมนต์แห้งเร็ว เรื่องนี้คุณจะแก้ปัญหายังไง?"

ด้วยเทคโนโลยีที่เมืองพันเขามีอยู่ในปัจจุบัน พวกเขายังไม่มีความสามารถในการถลุงเหล็กกล้าขนานใหญ่

ดังนั้นเรื่องเหล็กเส้นเลิกคิดไปได้เลย เมื่อเป็นเช่นนี้ การสร้างหอคอยสูงใหญ่ขนาดนี้ จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้คอนกรีตเสริมเหล็กจำนวนมาก

ดังนั้นหากต้องการสร้างหอต่อสู้อากาศยานแบบนี้ให้สำเร็จ ก็จำเป็นต้องใช้หินจำนวนมหาศาลมาทำเป็นเสารับน้ำหนัก

การระเบิดภูเขาทำเหมืองหิน สำหรับพวกเขาไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ที่ยากคือ จะขัดแต่งหินเหล่านี้อย่างไร หากพึ่งพาแต่ช่างหิน ใช้ค้อนกับสิ่วไปนั่งสกัด

คาดว่ารอจนหยางอีหน่วนซี้ม่องเท่งไปแล้ว หอต่อสู้อากาศยานนี้ก็ยังสร้างไม่เสร็จ

ดังนั้นหยางอีหน่วนจึงคิดว่า ถ้าไม่ไหวจริงๆ ตัวเองก็กลับไปซื้อเหล็กเส้นกลับมาสักหลายตันก็แล้วกัน

พอคิดถึงค่าใช้จ่ายก้อนนี้ เขาก็อดรู้สึกเสียดายเงินไม่ได้

นึกไม่ถึงว่าคำตอบของแกรนด์จะนำความประหลาดใจครั้งใหญ่มาให้เขา

"เรื่องนี้ ท่านผู้บัญชาการไม่ต้องเป็นห่วงครับ"

"เมื่อวานตอนทำความสะอาดสนามรบ พวกเรายึดรถม้าพลังไอน้ำมาได้จำนวนหนึ่ง..."

หยางอีหน่วนได้ยินดังนั้น ดวงตาก็ลุกวาวทันที

"คือปืนใหญ่พลังไอน้ำพวกนั้น ที่ฝ่ายตรงข้ามขนกลับไปไม่ทันใช่ไหม?"

แกรนด์ยิ้มพลางพยักหน้า "ใช่ครับ พวกเขาแตกทัพอย่างรีบร้อนเกินไป รถม้าพลังไอน้ำพวกนี้ไม่เพียงขนกลับไม่ทัน แม้แต่ทำลายทิ้งก็ยังทำไม่ทัน"

"เครื่องจักรไอน้ำแบบนี้ เรายึดมาได้ประมาณสิบสามเครื่อง และยังมีอีกสองเครื่องที่เสียหาย"

"ผมดูแล้ว เครื่องจักรไอน้ำพวกนี้เป็นแบบดั้งเดิมมาก และหยาบมาก แต่หลังจากดัดแปลงสักหน่อย ก็ใช้งานได้ไม่มีปัญหา"

"ผมกะว่าจะดัดแปลงเครื่องจักรไอน้ำพวกนี้ สร้างเป็นเครื่องมือออกมา ใช้สำหรับตัดหินแท่ง"

"โม่ธัญพืช และตีเหล็ก ก็เหมาะสมพอดีเลยครับ!~"

หยางอีหน่วนได้ยินดังนั้น ก็ตบมือด้วยความดีใจ

"นี่มันเยี่ยมไปเลย ปัญหาตั้งหลายอย่างแก้ได้แล้ว!"

แกรนด์เองก็พลอยตื่นเต้นไปกับอารมณ์ของหยางอีหน่วนด้วย เขาหัวเราะหึๆ แล้วพูดว่า "ถูกต้องครับ! มีเครื่องจักรไอน้ำขั้นต้นพวกนี้ เราก็ทำอะไรได้ตั้งเยอะ"

"เสียดายที่ในค่ายใหญ่ไม่ได้ยึดเงินทองของมีค่าอะไรมาได้เลย ไม่อย่างนั้นกลับไปใช้หนี้แล้ว ผมยังพอจะซื้ออุปกรณ์แปรรูปเครื่องจักรกลับมาได้บ้าง..."

เวลานี้หยางอีหน่วนพูดด้วยความเสียดายเล็กน้อย

ตอนนี้ตัวเขาที่อยู่บนดาวสีน้ำเงิน ก็มีธุรกิจกองพะเนินรอให้ขยาย ทุกที่ล้วนต้องใช้เงิน

ดังนั้นจึงไม่กล้าซื้อของซี้ซั้ว ไม่อย่างนั้น เครื่องจักรอุปกรณ์ต่างๆ ที่เมืองพันเขาต้องการอย่างเร่งด่วน เขาคงซื้อมาตั้งนานแล้ว

ตอนนี้มีเครื่องจักรไอน้ำพวกนี้แล้ว แม้จะเทียบกับเครื่องจักรสมัยใหม่บนดาวสีน้ำเงินไม่ได้ แต่ก็เพียงพอสำหรับงานหนักๆ ในท้องถิ่นนี้

อย่าดูถูกเครื่องจักรไอน้ำในยุคนี้เชียวนะ แม้ดูเหมือนจะมีกำลังแค่ไม่กี่แรงม้า หรือสิบกว่าแรงม้า

แต่พลังขับเคลื่อนขนาดนี้ สำหรับยุคสมัยนี้ ถือว่าน่ากลัวมากแล้ว

ต้องรู้ว่าเครื่องจักรไอน้ำบนดาวสีน้ำเงิน ตอนที่ถูกสร้างขึ้นครั้งแรก ก็เอามาใช้เป็นเครื่องสูบน้ำเท่านั้นเอง...

"และเมื่อมีเครื่องจักรไอน้ำพวกนี้ ผมยังคิดจะดัดแปลงอาวุธยุทโธปกรณ์อีกชุดหนึ่ง เช่น เราก็สามารถสร้างปืนใหญ่พลังไอน้ำของพวกเราเองได้สักชุด..."

"ถ้ามีปืนใหญ่พลังไอน้ำพวกนี้ ต่อให้มีกองทัพผสมมามากกว่านี้อีกสิบเท่า เราก็ไม่ต้องกลัวแล้ว..."

ได้ยินคำพูดของแกรนด์ หยางอีหน่วนก็อดไม่ได้ที่จะปรบมือหัวเราะร่าอีกครั้ง "ดี! ความคิดนี้ดี..."

[1] หอคอยฟลัค เมืองเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี

[2] หมายถึง ประเทศเยอรมนี