235 ไม่น่าเกรงกลัวเลยสักนิด

เดิมทีตอนเห็นแถวที่ยาวเหยียดหน้าร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ที่เปิดใหม่ หยางอีหน่วนก็รู้สึกกังวลอยู่บ้าง

เพราะคู่แข่งในประเทศจำนวนมาก หากให้พวกเขาสร้างสรรค์สิ่งใหม่ พวกเขาไม่มีปัญญา

แต่ถ้าให้ก๊อปปี้หรือขัดแข้งขัดขา เจ้าพวกนี้ถนัดนักแล

แถมยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่มีความสามารถด้านอื่น แต่เห็นคนอื่นได้ดีแล้วทนไม่ได้

อย่างร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ร้านนี้ พูดตามตรงหลังจากหยางอีหน่วนกินเสร็จ ก็รู้สึกว่าสมองเถ้าแก่ร้านนี้คงมีแต่น้ำ

หากคิดจะสู้กับฉัน ก็ควรตกแต่งร้านให้ดี ยกระดับคุณภาพของตัวเองให้สูงขึ้น

แบบนี้ถึงจะมางัดข้อกันในตลาดได้อย่างสมศักดิ์ศรี ก่อให้เกิดการแข่งขันที่ดี

แต่ทำแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้ มันกลับตาลปัตร เป็นการเลียนแบบที่ไม่ดูตาม้าตาเรือชัดๆ

เพื่อการแข่งขัน เพื่อลดต้นทุน ถึงกับทำอาหารขยะแบบนี้ออกมา

ร้านแบบนี้ต่อให้เปิดอีกสักพันแห่ง ก็ไม่น่าเกรงกลัวเลยสักนิด

ในสายตาของหยางอีหน่วน ร้านแบบนี้ยิ่งเปิดเยอะยิ่งดีด้วยซ้ำ

เพราะการมีอยู่ของร้านแบบนี้ ยิ่งช่วยขับเน้นความเลิศหรูของแฮมเบอร์เกอร์คุณชายให้เด่นชัดขึ้น!

เวลานี้เมื่อเดินออกมาจากร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ หันไปมองแฮมเบอร์เกอร์คุณชายที่อยู่ห่างไปไม่ไกล

ตอนนี้ที่หน้าแฮมเบอร์เกอร์คุณชาย เริ่มมีคนมาต่อแถวยาวอีกแล้ว

ก่อนหน้านี้ตอนที่เขามา หน้าแฮมเบอร์เกอร์คุณชายยังไม่มีคนเลย

ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ต่อแถวยาวเหยียด วันนี้มีคนต่อแถวแค่ในร้าน

กลับกลายเป็นร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ที่เพิ่งเปิดใหม่ มีลูกค้าต่อแถวออกมาถึงนอกร้าน

แต่ตอนนี้ ผ่านไปเพียงสองชั่วโมงกว่า สถานการณ์กลับพลิกผัน

ตอนนี้หน้าร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ ไม่มีคนต่อแถวแล้ว

กลับเป็นหน้าแฮมเบอร์เกอร์คุณชายที่เริ่มมีแถวยาวเหยียดอีกครั้ง นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ชั้นดีว่าอะไรที่เรียกว่าใช้เท้าโหวต

และยังมีนักศึกษาอีกไม่น้อยถือใบปลิวเดินมาจากไกลๆ กำลังมุ่งหน้ามาทางร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่

เห็นได้ชัดว่าวันนี้ร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่ลงทุนมหาศาลเพื่อเอาฤกษ์เอาชัย

จ้างคนจำนวนไม่น้อยไปยืนแจกคูปองส่วนลดที่หน้ามหาวิทยาลัยทั้งสองแห่ง

นักศึกษาจำนวนมากรีบมาด้วยความตื่นเต้น แต่พอมาถึงหน้าร้าน ก็เจอกับนักศึกษาหลายคนที่เดินหน้าบึ้งออกมาจากร้าน

พอเห็นเพื่อนนักศึกษาเดินเข้ามา นักศึกษาเหล่านั้นก็พูดเสียงดังว่า

"อย่ามาเลย ร้านนี้ขยะชัดๆ"

"ใช่ เชื่อพี่เถอะ ไปกินแฮมเบอร์เกอร์คุณชายข้างๆ ดีกว่า!"

"เพื่อประหยัดเงินไม่กี่ตังค์ แต่ทำร้ายกระเพาะตัวเอง ไม่คุ้มหรอก..."

พอนักศึกษาหลายคนพูดแบบนี้ กลุ่มคนที่รีบมาเพื่อจะกินของถูกถึงกับลังเลทันที

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน ร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่นี่มันไม่อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ

จังหวะนั้นเอง ก็มีนักศึกษาอีกสองคนเดินด่าทอออกมาจากร้าน

"ทุกคนไม่ต้องสงสัย ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อเหมือนพวกนายนั่นแหละ..."

"แต่ตอนนี้ฉันพิสูจน์แล้ว ร้านนี้รสชาติแย่จริงๆ ฉันจะไม่มาเหยียบอีกแล้ว"

"ใช่ ฉันยอมจ่ายแพงกว่าไปกินแฮมเบอร์เกอร์คุณชายข้างๆ ดีกว่ามาเสียเวลาที่ร้านนี้..."

พอมีคนพูดแบบนี้หลายคนเข้า นักศึกษาที่ลังเลอยู่แล้ว ก็เปลี่ยนใจทันที

หันไปมองแฮมเบอร์เกอร์คุณชายข้างๆ ที่ต่อแถวยาวเหยียดเป็นงูเลื้อยออกมานอกร้าน

ความสงสัยทั้งหมดพลันมลายหายไป

อย่าเห็นว่าแฮมเบอร์เกอร์คุณชายเพิ่งเปิดได้แค่เดือนเดียว แต่ในใจของนักศึกษาพวกนี้ ร้านนี้คือร้านระดับเทพ

เพราะรสชาติของร้านเขา ผ่านการทดสอบจากตลาดมาแล้ว

พูดอย่างไม่เกินจริง แม้จะเพิ่งเปิดได้เดือนเดียว แต่แทบจะหานักศึกษาที่ไม่เคยกินร้านนี้ไม่ได้เลย

แถมคนที่กินสองครั้ง หรือสามสี่ครั้งยิ่งมีถมเถไป

และพวกนักศึกษาที่รักการออกกำลังกาย หรือชอบกินแฮมเบอร์เกอร์ แทบจะยึดที่นี่เป็นโรงอาหารเลยทีเดียว

ดังนั้นนักศึกษาที่เดิมทีลังเลระหว่างสองร้านนี้ จึงเทใจไปทางแฮมเบอร์เกอร์คุณชายทันที

แน่นอนว่ายังมีบางคนที่ฐานะทางบ้านธรรมดา ยังคงมาเก็บเกี่ยวของถูกที่นี่

ถึงแฮมเบอร์เกอร์ร้านนี้จะรสชาติแย่ แต่วันนี้จัดโปรสิบหยวนได้สองชิ้น จะเอาอะไรมาก

ตัดเรื่องรสชาติทิ้งไป ลำพังแค่เนื้อสองแผ่นที่อยู่ในแฮมเบอร์เกอร์ ในโรงอาหารมหาวิทยาลัย สิบหยวนยังหากินไม่ได้เลย

เห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ หยางอีหน่วนจึงวางใจ

เขายิ้มพลางหันหลังขึ้นรถ เตรียมออกจากร้านนี้เพื่อไปดูสาขาหน้าประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอีกฝั่ง

แต่ในจังหวะนั้นเอง กลับเห็นชายฉกรรจ์ท่าทางเกรี้ยวกราดหลายคนพุ่งออกมาจากหัวมุมถนนอีกด้าน

เข้าไปขวางหน้ากลุ่มนักศึกษาที่เพิ่งห้ามปรามเพื่อนไม่ให้เข้าร้านเมื่อสักครู่

"เมื่อกี้ พวกแกใช่ไหมที่ปากดี"

นักศึกษาพวกนั้นก็เป็นวัยรุ่น เลือดลมกำลังพลุ่งพล่าน

พอเห็นอีกฝ่ายโผล่มาก็ทำกร่างใส่ ย่อมไม่พอใจเป็นธรรมดา

"แล้วจะทำไม ร้านทำไม่อร่อย พูดไม่ได้หรือไง"

"นั่นสิ! อีกอย่าง พวกแกเป็นใคร ธุระกงการอะไรของแกด้วย"

"โหว? ซ่านักนะ? พวกแกเป็นคนของร้านใช่ไหม? ทำนิสัยแบบนี้ เดี๋ยวฉันจะไม่ทำแค่ห้ามเพื่อนไม่ให้มา"

"ฉันจะไปโพสต์ประจานในเน็ต ให้คะแนนติดลบ ให้รีวิวแย่ๆ ด้วย..."

ชายฉกรรจ์เหล่านั้นหรือจะทันปากคอเราะร้ายของนักศึกษาพวกนี้ เดิมทีพวกเขาแค่อยากมาขู่เด็กพวกนี้ไม่ให้พูดซี้ซั้ว

ใครจะคิดว่า พูดไปคำเดียว โดนสวนกลับมาสิบคำ แถมแต่ละคำตอกหน้าจนพูดไม่ออก

เลือดขึ้นหน้าชายฉกรรจ์พวกนี้ทันที คนนำหัวเกรียนปล่อยหมัดใส่หน้านักศึกษาผอมสูงที่เป็นแกนนำทันที

"แม่แกสิ ฉันให้แกพูด..."

ชายฉกรรจ์ด้านหลังอีกหลายคนรีบกรูกันเข้ามา รุมเตะต่อยนักศึกษาชายกลุ่มนั้น

เห็นนักศึกษาชายกลุ่มนั้นถูกทำร้าย หยางอีหน่วนที่เดิมทีจะขับรถออกไป อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น

คนพวกนี้ น่าจะเป็นเถ้าแก่ร้านแฮมแฮมเบอร์เกอร์แฟมิลี่กระมัง

ทำแบบนี้มันไร้ระดับเกินไปแล้ว

แค่เขาพูดไม่กี่คำ พวกแกถึงกับต้องลงไม้ลงมือ? เปิดร้านกันแบบนี้เนี่ยนะ?

เขาทำท่าจะลงไปห้ามทัพ แต่นึกไม่ถึงว่า นักศึกษาชายที่ดูผอมแห้งพวกนั้น กลับฮึดสู้กับพวกอันธพาลข้างถนน

แถมดูจากรังสีอำมหิต นักศึกษาพวกนี้ไม่ได้เป็นรองเลย

"เชี่ย ใครวะ? กล้ามาตีเพื่อนเราที่นี่?"

"มาช่วยกันเร็ว! เสี่ยวเฉาโดนรุมแล้ว?"

"เหล่าหลิวพวกนายตามฉันมา เอ้อร์หวงนายกลับไปเรียกคน..."

นักศึกษาที่เดินผ่านไปมาพบความผิดปกติทันที ถนนเส้นนี้ชื่อว่าถนนมหาวิทยาลัย

แยกออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งไปมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และการเงิน ฝั่งหนึ่งไปวิทยาลัยพลศึกษา

และนักศึกษาชายกลุ่มนี้ เห็นชัดว่าเป็นนักศึกษากีฬาที่ฝึกกีฬา

ดูจากรูปร่างน่าจะเป็นนักวิ่งระยะไกล อย่าเห็นว่าใส่เสื้อผ้าแล้วดูผอม แต่ความจริงกล้ามเนื้อทั้งตัว...