บทที่ 1684 แผนการ

บทที่ 1684 แผนการ

บางครั้งคนเราก็มักจะติดอยู่ในกรอบความคิด คิดได้แค่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า แต่พอลองถอยออกมามองจากมุมมองคนนอก ความคิดก็จะเปิดกว้างและรอบคอบมากขึ้น

ทันทีที่เฉินม่อเสนอไอเดีย เทอร่าก็ถึงบางอ้อ! ในใจนึกด่าตัวเองว่าโง่เง่าสิ้นดี มีอุโมงค์ยาวๆ ให้ใช้ประโยชน์แท้ๆ ดันจะไปตั้งรับในลานกว้าง ให้พวกสัตว์ประหลาดมันวิ่งไล่ฆ่าเล่นซะงั้น!

โดยเฉพาะกับสัตว์ประหลาดที่มีความเร็วสูงแบบนี้ ถ้าอยู่ในที่โล่งกว้าง ก็ยากที่จะจับตามองการเคลื่อนไหวของมัน แต่ถ้าบีบให้เข้ามาในที่แคบๆ มันก็ไม่มีทางวิ่งพล่านหลบสายตาไปได้

"บ้าเอ๊ย! มอนโร นายควรเตือนฉันให้เร็วกว่านี้!" เทอร่าบ่นอุบ แต่ก็รีบสั่งการให้ทหารรับจ้างถอยทันที

"ถอย! ถอยกลับไปที่อุโมงค์!" เทอร่าสั่งผ่านวิทยุสื่อสาร

"หัวหน้าครับ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากเตือน แต่ผมก็เพิ่งนึกออกเหมือนกัน" เฉินม่อตอบผ่านวิทยุ เขาพูดความจริง ตอนแรกเขาก็มัวแต่ยิงเพลิน พอกวาดสายตาไปเห็นอุโมงค์เข้าพอดี ถึงได้ปิ๊งไอเดียขึ้นมา

อุโมงค์ยาวหลายสิบเมตร จุคนทั้งหมดเข้าไปได้สบายๆ

"อีกอย่าง หัวหน้าครับ ถ้าเราถอยเข้าไปข้างใน แล้วให้ผู้มีพลังพิเศษแช่แข็งพื้นและผนังทางเข้าอุโมงค์ไว้ สัตว์ประหลาดพวกนี้วิ่งเข้ามาน่าจะเสียหลัก ลื่นหัวทิ่มกันเป็นแถว!"

สัตว์ประหลาดนางรำพวกนี้เร็วก็จริง แต่ก็ยังอยู่ภายใต้กฎฟิสิกส์ เจอพื้นน้ำแข็งเข้าไป ต่อให้เร็วแค่ไหนก็ต้องเสียหลัก ลื่นล้มหัวฟาดพื้นกันบ้างแหละ

ถึงจะมีเล็บยาวแหลมคมช่วยจิกพื้น แต่ถ้าแรงเสียดทานไม่พอ ความเร็วก็ต้องตกลงแน่นอน

"โอ้! บ้าเอ๊ย! มอนโร สมองนายทำด้วยอะไรเนี่ย?" เทอร่าถึงกับอุทานเมื่อได้ยินแผนการนี้

เทอร่าเป็นทหารรับจ้างมาตลอด เคยชินแต่การใช้ปืนจัดการศัตรู เพิ่งเคยร่วมงานกับผู้มีพลังพิเศษเป็นครั้งที่สอง เลยยังปรับตัวไม่ค่อยได้ ยังคิดไม่ออกว่าจะประยุกต์ใช้พลังพิเศษมาช่วยรบยังไง

พอได้ยินเฉินม่อเสนอ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองช่างอ่อนหัดนัก

แผนนี้เวิร์คแน่นอน! ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำแข็งอย่างเดียว จะใช้ไฟ น้ำ หรือดิน ก็ประยุกต์ใช้ได้หมด ขอแค่มีไอเดีย

เทอร่ารีบแจ้งแผนการของเฉินม่อให้ทีน่าทราบขณะถอยเข้าอุโมงค์ ทีน่าฟังแล้วก็เจ็บใจตัวเอง ถ้าคิดได้เร็วกว่านี้ ลูกน้องเธอคงไม่ตายไปตั้งสองคน!

"บ้าจริง!" ทีน่าที่ดูสุขุมเยือกเย็นมาตลอด ถึงกับสบถในใจ

แต่ขณะที่เธอกำลังคิด นางรำสัตว์ประหลาดหลายตัวก็พุ่งเข้าใส่ เล็บแหลมคมเล็งที่หน้าอกเธอ!

อีกแค่เสี้ยววินาที เล็บมรณะก็จะเจาะทะลุหัวใจ แต่ทีน่าไหวตัวทัน ปล่อย 'พายุจิต' (Mental Storm) ออกไปเปรี้ยงเดียว สัตว์ประหลาดพวกนั้นร่วงกราว!

เกือบไปแล้ว! ถ้าช้าไปนิดเดียว หรือพายุจิตยังคูลดาวน์ไม่เสร็จ เธอคงได้ไปเฝ้ายมบาลแน่ เหงื่อเย็นไหลโซมกายทันที!

"พายุจิต!"

ทีน่ายืนขวางหน้าอุโมงค์ ให้ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นเข้าไปก่อน เธอจะระวังหลังให้!

สัตว์ประหลาดบ้าเอ๊ย เร็วชะมัดยาด! ตั้งแต่ลงมาในนี้ หรือแม้แต่ตั้งแต่เป็นผู้มีพลังพิเศษมา นี่คือสัตว์ประหลาดที่เร็วที่สุดที่เธอเคยเจอ

ขนาดเธอเองยังต้องระวังตัวแจ ไม่งั้นคงเสร็จมันเหมือนเมื่อกี้

ในฐานะผู้นำ ทีน่าทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม บุกก่อน ถอยทีหลัง แต่ลำพังตัวเธอคนเดียวคงต้านความเร็วระดับนี้ไม่ไหว

สัตว์ประหลาดนางรำเคลื่อนที่เร็วมากจนสายตาจับไม่ทัน เห็นเป็นแค่เงาวูบวาบ นี่คือศัตรูที่รับมือยากที่สุดตั้งแต่เข้ามาในถ้ำ

ในยุทธภพ ความเร็วคือที่สุดของวิชา!

จริงๆ แล้วสัตว์ประหลาดพวกนี้ฆ่าง่ายมาก ตัวบางร่างน้อย การโจมตีก็มีแค่เล็บ แต่ความเร็วระดับนรกแตกทำให้พวกมันน่ากลัว

กระสุนนัดเดียว หรือพลังพิเศษนิดหน่อย ก็ฆ่าพวกมันได้สบาย

แต่ปัญหาคือ ยิงไม่โดน! แล้วจะฆ่ายังไง?

ทหารรับจ้างถอยเข้าไปในอุโมงค์แล้ว พยายามยิงสกัดจากข้างใน แต่ก็ไร้ผล ยิงไม่โดนสักตัว

"หยุดยิง! หยุดยิง!" เทอร่าสั่งหยุด เพราะขืนยิงต่อไปก็เปลืองกระสุนเปล่าๆ แถมอาจโดนพวกเดียวกันเองด้วย

"ระวัง! เตรียมพร้อมไว้!" แม้จะหยุดยิง แต่ก็ห้ามประมาท ถ้าหลุดเข้ามาได้สักตัว ทหารรับจ้างในอุโมงค์คงเละแน่

ขณะที่เทอร่าสั่งการ ผู้มีพลังพิเศษก็วิ่งเข้ามาในอุโมงค์ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก บางคนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากการโจมตีที่หลบไม่พ้น ถ้าเพื่อนช่วยไม่ทันคงตายไปแล้ว

"พายุจิต!" ทีน่าปล่อยพลังต้านฝูงสัตว์ประหลาดที่หน้าอุโมงค์อีกครั้ง ก่อนจะถอยเข้ามา

ผู้มีพลังพิเศษคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ปากอุโมงค์ตะโกนเรียก "หัวหน้าทีน่า รีบเข้ามาเร็ว!"

เขาตะโกนพลางปล่อยพลังใส่สัตว์ประหลาดที่วิ่งวนเวียนอยู่ข้างหน้า แม้จะฆ่าไม่ได้ แต่ก็ช่วยรบกวนจังหวะพวกมันได้บ้าง

"ได้!" ทีน่าเตรียมถอยเข้าอุโมงค์ โดยมียามและเฟยชาร์ลีคอยคุ้มกันซ้ายขวา

แต่ทันใดนั้น นางรำสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งก็พุ่งออกมาจากข้างอุโมงค์ ใช้เล็บยาวแทงทะลุร่างผู้มีพลังพิเศษคนที่ตะโกนเรียกทีน่าเมื่อครู่!

"อ๊าก!" ผู้มีพลังพิเศษร้องลั่น กระอักเลือดตายคาที่

"ปัง!" เฉินม่อยิงสวนทันควัน กระสุนเจาะหัวสัตว์ประหลาดตายตามกันไป แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ร่างของทั้งสองล้มลงไปกองกับพื้น

"บ้าเอ๊ย!" ยามคำรามลั่น ซัด 'คมมีดวายุ' (Wind Blade) ใส่เงาดำหน้าอุโมงค์

"ตูม!" สัตว์ประหลาดที่หลบไม่ทันโดนคมมีดวายุฉีกกระชากหายไป

แต่ก็ไม่อาจเรียกชีวิตเพื่อนร่วมทีมกลับคืนมาได้

ชั่วเวลาเพียงสั้นๆ ผู้มีพลังพิเศษตายไปแล้วถึง 3 คน! สถานการณ์เลวร้ายยิ่งกว่าตอนเจอแมลงเกราะดำในถ้ำทองคำเสียอีก

จังหวะนั้นเอง นางรำสัตว์ประหลาดสามตัวก็โผล่มาข้างๆ ยาม เตรียมจะลงมือสังหาร โชคดีที่เฟยชาร์ลีอยู่ใกล้ๆ ปล่อย 'วงแหวนไฟต้านทาน' (Ring of Fire) เผาพวกมันจนมอดไหม้ไปในพริบตา

"เฮือก!" ยามร้องเสียงหลง เหงื่อแตกพลั่ก เกือบตายแล้วไหมล่ะ!

เขาเห็นเล็บแหลมคมวาววับอยู่ห่างลูกตาไปแค่นิดเดียว ถ้าเฟยชาร์ลีช่วยไม่ทัน ตาบอดแน่ หรือเผลอๆ อาจตาย!

"ถอย! ถอยเข้าไปอีก!" ทีน่าเห็นยามปลอดภัยก็โล่งอก ตะโกนสั่งให้ทุกคนถอยเข้าไปลึกอีก อุโมงค์ยาวสิบกว่าเมตร ถอยเข้าไปสัก 10 เมตร น่าจะพอมีพื้นที่ให้จัดการพวกมันได้

สัตว์ประหลาดพวกนี้เร็วเกินไป มองตามไม่ทัน ต้องใช้อุโมงค์นี้เป็นกับดักสังหาร!

ขณะที่กำลังถอย นางรำสัตว์ประหลาดสี่ตัวก็พุ่งเข้ามาที่ปากอุโมงค์ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร ก็โดนเฟยชาร์ลีเผาจนเกรียม