บทที่ 1642 การผลัดเปลี่ยน

บทที่ 1642 การผลัดเปลี่ยน

เทอร์ร่ามองดูทหารรับจ้างระดมยิงหนูยักษ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"กระสุนหมดไปอีกแล้ว" เขาบ่นกับวิลเลียม "ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เราคงเหลือแต่ปืนเปล่าๆ ไว้ทุบหัวหนู"

วิลเลียมพยักหน้าเห็นด้วย "ต้องเปลี่ยนแผนแล้ว ให้ผู้มีพลังพิเศษมารับช่วงต่อดีกว่า"

เทอร์ร่าจึงฝ่าดงทหารรับจ้างไปขอความช่วยเหลือจากทีน่า

"คุณทีน่าครับ กระสุนเราใกล้หมดแล้ว หนูพวกนี้ฆ่าง่ายก็จริงแต่มันเยอะเกินไป ขอแรงผู้มีพลังพิเศษช่วยจัดการหน่อยได้ไหมครับ?" เทอร์ร่าอธิบายสถานการณ์

ทีน่าเข้าใจดีว่าถ้าทหารรับจ้างหมดกระสุน ก็จะกลายเป็นภาระทันที เธอจึงตอบตกลง

"ยาม! ฟิชเชอร์! จัดทีมสลับกันโจมตี คุ้มกันทหารรับจ้างถอยร่นออกมา!" ทีน่าสั่งการ

ทหารรับจ้างค่อยๆ ถอยร่นอย่างเป็นระเบียบ เปิดทางให้ทีมผู้มีพลังพิเศษเข้าประจำที่

แต่ภาพที่เห็นทำเอาผู้มีพลังพิเศษบางคน โดยเฉพาะผู้หญิง ถึงกับหน้าซีดเผือด

ซากหนูยักษ์ทับถมกันสูงจนเกือบมิดเพดานอุโมงค์ หนูตัวใหม่ๆ เหยียบย่ำซากเพื่อนวิ่งกรูเข้ามาเหมือนคลื่นสึนามิสีดำ ทั้งน่าขยะแขยงและน่ากลัว

พลังโจมตีของสาวๆ แผ่วลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะความกลัวหนูฝังใจ

"หลบไป!" ทีน่าเห็นท่าไม่ดี รีบก้าวออกมาปล่อย 'พายุพลังจิต' กระแทกคลื่นหนูจนชะงัก

"พวกเธอถอยไป! ให้คนอื่นขึ้นมาแทน!" ทีน่าสั่งเสียงเฉียบขาด "นี่มันสัตว์ประหลาด ไม่ใช่หนูบ้าน! ตั้งสติหน่อย!"

ยามและฟิชเชอร์นำทีมชายล้วนขึ้นมาแทนที่ พวกเขาใช้แผน 'รุกคืบ'

ผู้ใช้พลังไฟระเบิดกำแพงซากหนูให้แตกกระจาย ผู้ใช้พลังลมพัดซากออกไปด้านหลัง และผู้ใช้พลังน้ำฉีดล้างคราบเลือดสกปรก

"อย่าถอย! ดันพวกมันกลับออกไปให้พ้นอุโมงค์!" ทีน่าตะโกนสั่ง

ถ้าปล่อยให้หนูอุดอุโมงค์จนเต็ม พวกเขาจะผ่านไปไม่ได้ ต้องดันพวกมันกลับลงไปในหลุมมรณะเท่านั้น

ทีมผู้มีพลังพิเศษสลับกันโจมตีอย่างแข็งขัน ค่อยๆ รุกคืบไล่ต้อนฝูงหนูถอยร่นกลับไปทางปากถ้ำทีละนิด

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด เลือดสาดกระจาย กลิ่นเหม็นเน่าคลุ้งไปทั่ว แต่ไม่มีใครยอมถอย เพราะรู้ว่าถอยก็คือตาย

(จบตอน)