บทที่ 1635 วิกฤตในสองอุโมงค์

บทที่ 1635 วิกฤตในสองอุโมงค์

ทหารรับจ้างสองคนที่โดนหมาป่ายักษ์กระแทกใส่ เจ็บหนักจนซี่โครงหักทิ่มปอด ร้องโอดโอยด้วยความทรมาน

หมอสนามรีบเข้ามาปฐมพยาบาลเบื้องต้น ดันกระดูกให้เข้าที่และดามไว้ แต่อาการสาหัสขนาดนี้ต้องได้รับการผ่าตัดด่วน ซึ่งเป็นไปไม่ได้ในสถานการณ์นี้

ส่วนทหารรับจ้างอีกสองคน... ตายคาที่ ร่างแหลกเหลวจากการถูกขย้ำและเหยียบย่ำ

สรุปความเสียหาย ทหารรับจ้างตาย 2 เจ็บสาหัส 2

ทีน่าเดินเข้ามาตรวจสอบสถานการณ์ เธอชื่นชมการตัดสินใจอันเฉียบขาดของเฉินม่อที่ปิดประตูทัน ช่วยชีวิตคนไว้ได้หลายคน ถ้าปล่อยให้หมาป่ายักษ์นับร้อยตัวหลุดออกมา คงเกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่

"ทำได้ดีมาก" ทีน่าเอ่ยชม

เฉินม่อพยักหน้ารับนิ่งๆ

จากนั้นทีน่าก็หันไปสั่งการให้เร่งมือช่วยเหลือคนที่ติดอยู่ในอุโมงค์ทิศเหนือและทิศใต้

"ยาม! พาคนไปสำรวจอุโมงค์ทิศตะวันตก (ที่มีรูหนู) หน่อย เข้าไปแค่ 100 เมตรพอ เผื่อมีตัวอะไรโผล่มาอีก" ทีน่าสั่ง

ยามรับคำสั่ง นำทีมผู้มีพลังพิเศษเข้าไปสำรวจอย่างระมัดระวัง โดยใช้วิธีขัดประตูไว้เหมือนที่เฉินม่อทำ

หลังจากกลับออกมา ยามรายงานว่าไม่พบกับดักหินตัดมังกรในระยะ 100 เมตรแรก แต่ประตูทางเข้ามีหินตัดมังกรซ่อนอยู่ข้างบนเหมือนกัน

ทีน่ายืนพิจารณาสมุดหนังแกะอีกครั้ง แล้วถอนหายใจยาว

"เราเลือกผิดหมดเลย... ประตูทิศตะวันตกที่มีรูหนูนั่นแหละ คือทางที่ถูกต้อง!"

ยามหน้าซีดเผือด เพราะเขาเป็นคนแนะนำให้ไปทางทิศตะวันออก จนทำให้เพื่อนร่วมทีมต้องมาติดอยู่ในกับดัก

"ทำไมถึงเป็นประตูนั้นล่ะครับ?" ยามถามเสียงอ่อย

ยังไม่ทันที่ทีน่าจะตอบ เสียงร้องโหยหวนก็ดังออกมาจากหลังประตูทิศเหนือและทิศใต้

"อ๊ากกก! ช่วยด้วย!"

"สัตว์ประหลาด! มันมากันเพียบเลย!"

"ปัง! ปัง! ปัง!" เสียงปืนดังรัวเร็ว

"ระเบิดประตูเร็วเข้า! พวกเราจะตายกันหมดแล้ว!"

"ตูม!" เสียงระเบิดดังก้องมาจากข้างใน แรงสั่นสะเทือนทำเอาฝุ่นร่วงกราว

"แย่แล้ว!" ทีน่าหน้าตาตื่น "เทอร์ร่า! เร่งมือเข้า! ระเบิดประตูเดี๋ยวนี้!"

ดูเหมือนว่าทั้งสามอุโมงค์จะมีสัตว์ประหลาดซ่อนอยู่เหมือนกันหมด และตอนนี้พวกมันกำลังรุมกินโต๊ะคนที่ติดอยู่ข้างใน!

เทอร์ร่าและวิลเลียมเร่งมือติดตั้งระเบิด C4 ใส่รูที่เจาะไว้

"ระวัง! ถอยไป!" เทอร์ร่าตะโกนเตือน

ทุกคนรีบหาที่กำบัง ทีน่าสั่งให้ผู้มีพลังพิเศษเตรียมพร้อมรับมือสัตว์ประหลาดที่จะทะลักออกมาพร้อมกับผู้รอดชีวิต

"ตูม! ตูม!"

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เศษหินปลิวว่อน ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย

เมื่อฝุ่นเริ่มจางลง เงาร่างคนตะคุ่มๆ ก็พุ่งสวนควันออกมาจากอุโมงค์ทั้งสองฝั่ง

"ช่วยด้วย! ยิงคุ้มกันหน่อย!"

ทหารรับจ้างคนหนึ่งวิ่งโซซัดโซเซออกมา เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดและฝุ่น เขาตะโกนร้องขอความช่วยเหลือสุดเสียง

แต่ยังไม่ทันขาดคำ ปากขนาดมหึมาของหมาป่ายักษ์ก็พุ่งงับเข้าที่กลางหลังของเขา

"กร๊อบ!"

เสียงกระดูกหักดังสะท้านใจ หมาป่ากระชากเนื้อก้อนโตออกมาเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างสยดสยอง

เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายล้มคว่ำลงกับพื้น พยายามตะเกียกตะกายหนี แต่หมาป่าอีกตัวก็พุ่งเข้าขย้ำคอหอยจนขาดสะบั้น ตายคาที่!

(จบตอน)