บทที่ 1615 ไอคิวติดลบ

บทที่ 1615 ไอคิวติดลบ

"ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!"

เสียงระเบิดดังสนั่นสี่ครั้งซ้อน จรวดอาร์พีจีของวิลเลียมและลูกน้องพุ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างแม่นยำ เกล็ดพญานาคหลุดกระเด็นเป็นแถบ บาดแผลฉกรรจ์เพิ่มขึ้นอีกหลายแห่ง

พญานาคสามเศียรชะงัก ร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด "โฮก...!" มันหันขวับมาจ้องเขม็งที่กลุ่มทหารรับจ้าง แล้วส่งคลื่นพลังจิตโจมตีใส่ฟิชเชอร์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

"อ๊าก!" ฟิชเชอร์ทรุดลง เลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ดจากการโจมตีทางจิตที่รวดเร็วและรุนแรง

แต่พญานาคไม่สนใจเขา มันพุ่งเป้าไปที่กลุ่มของวิลเลียมที่บังอาจทำให้มันเจ็บตัว

วิลเลียมเห็นท่าไม่ดี สั่งลูกน้องโกยแน่บ พญานาคไล่กวดตามมาติดๆ ความเร็วของมันน่าเหลือเชื่อสำหรับสัตว์ตัวใหญ่ขนาดนี้

ทันใดนั้น คลื่นพลังงานที่มองไม่เห็นก็กระแทกเข้าใส่หัวทั้งสามของพญานาค มันหยุดกึกเหมือนเหยียบเบรกกะทันหัน แล้วล้มกลิ้งลงไปดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวด

ทีน่าเดินเข้ามาอย่างช้าๆ เมื่อครู่เธอเพิ่งส่ง 'จิตสังหาร' สามดอกเน้นๆ เข้าไปปั่นป่วนสมองของมัน

หลังจากพลาดท่าโดนเล่นงานจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทีน่าก็ระวังตัวแจ เธอสร้างเกราะป้องกันจิตใจขึ้นมาอย่างแน่นหนา และพร้อมจะเอาคืนอย่างสาสม

พญานาคดิ้นรนลุกขึ้น เห็นทีน่าเดินเข้ามาก็จำได้ว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจ จึงพุ่งเข้าใส่ด้วยความแค้น

แต่ทีน่าไม่เปิดโอกาส เธอปล่อย 'พายุพลังจิต' เข้าใส่เต็มแรง!

แม้พญานาคจะมีพลังจิตที่แข็งแกร่งกว่าผู้มีพลังจิตทั่วไป แต่มันก็ยังเป็นแค่เดรัจฉาน ขาดทักษะและการพลิกแพลง ใช้พลังแบบทื่อๆ ไม่มีชั้นเชิง เหมือนกับงูยักษ์ที่เฉินม่อเคยเจอในทะเลสาบใต้ดิน

เมื่อเจอพายุพลังจิตของทีน่าเข้าไป มันจึงมึนงงไปชั่วขณะ ร่างกายขยับไม่ได้ สมองถูกปั่นป่วนอย่างหนัก

กว่าจะตั้งสติได้ ทีน่าก็เตรียมพร้อมรับมืออยู่แล้ว

ขณะที่พญานาคกำลังจะโจมตีทีน่าอีกครั้ง จรวดอาร์พีจีอีกสี่ลูกก็พุ่งเข้ามา!

วิลเลียมและลูกน้องฉวยโอกาสตอนที่มันนิ่งไป วิ่งไปตั้งหลักที่ประตูทางเข้าวัด แล้วยิงถล่มซ้ำ

"ตูม! ...!"

จรวดระเบิดใส่หัวข้างหนึ่งของพญานาคจนเละ เลือดสาดกระจาย มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น ลืมทีน่าไปชั่วขณะ แล้วหันกลับมาไล่ล่ากลุ่มวิลเลียมแทน

ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ พญานาคพุ่งเข้าหาประตูวัด วิลเลียมและลูกน้องหน้าซีดเผือด รีบวิ่งหนีตายเข้าไปในอุโมงค์ทางเข้า

"โครม!"

พญานาคพุ่งชนซุ้มประตูหินจนพังถล่มลงมา เศษหินปลิวว่อน เสาหินต้นหนึ่งล้มฟาดลงไปทับพรานท้องถิ่นสองคนที่กำลังสวดมนต์ขอขมาอยู่

"แผละ!"

ร่างของทั้งสองแหลกเหลวคาที่ เลือดสดๆ ไหลนองพื้น

เฉินม่อสังเกตเห็นว่าเลือดของพรานทั้งสองถูกพื้นหินดูดซับไปจนเกลี้ยง ไม่มีเหลือสักหยด

'ดูเหมือนพื้นหินที่นี่จะมีระบบลำเลียงเลือดซ่อนอยู่ทุกตารางนิ้ว' เฉินม่อคิดในใจ 'สงสัยจังว่ามันส่งเลือดไปเลี้ยงอะไร?'

ขณะคิด เขาก็เล็งปืนสไนเปอร์ไปที่หัวพญานาคที่บาดเจ็บ

"ปัง!"

กระสุนเจาะเข้าที่ดวงตาของหัวนั้นจนระเบิด!

พญานาคสะบัดหัวอย่างบ้าคลั่ง มันเจ็บปวดและสับสน 'ทำไมพวกมนุษย์ถึงรุมกินโต๊ะหัวนี้หัวเดียววะ!'

มันหยุดไล่ล่าวิลเลียม แล้วหันขวับมาจ้องเฉินม่อด้วยดวงตาที่เหลืออีกสี่ดวง (จากสองหัวที่ยังดีอยู่) แล้วพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง

เฉินม่อยิงสวนไปอีกนัด "ปัง!"

แต่คราวนี้พญานาคไหวตัวทัน หลับตาลงรับกระสุนด้วยหนังตาหนา กระสุนแฉลบออกไปโดยไม่ระคายผิว

เมื่อปืนทำอะไรไม่ได้ พญานาคก็เร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่เฉินม่อ เหยียบย่ำซากศพพรานท้องถิ่นจนเละเทะ

"ฮ่า!"

ทีน่าตามมาทัน ปล่อยพายุพลังจิตใส่พญานาคอีกครั้ง!

"โฮก...!"

มันล้มกลิ้งไปกับพื้นอีกรอบ ความเจ็บปวดจากการถูกโจมตีทางจิตทำให้มันขยับไม่ได้ไปชั่วขณะ

พอตั้งสติได้ มันก็ลืมเฉินม่อ แล้วหันกลับมาจะเล่นงานทีน่าแทน

ทีน่ายิ้มมุมปาก... 'ไอ้เจ้านี่สมองกลวงชะมัด ใครตีมัน มันก็จะไล่กัดคนนั้น'

แม้จะมีพลังมหาศาลและมีความสามารถทางจิต แต่ระดับสติปัญญาต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เปลี่ยนเป้าหมายไปมาตามสัญชาตญาณสัตว์ป่า

ถ้ารู้จุดอ่อนนี้ ก็จัดการได้ไม่ยาก

"ยาม! โจมตีมัน!" ทีน่าสั่งการ

"ครับ!" ยามซัด 'คมมีดสายลม' ชุดใหญ่ใส่แผลเปิดของพญานาค เรียกเลือดและเสียงร้องโหยหวนได้อีกครั้ง

"โฮก!" พญานาคหันขวับไปหายาม ทิ้งทีน่าไว้เบื้องหลัง

"วิลเลียม! ยิงมัน!" ทีน่าสั่งต่อ

"จัดไป!" วิลเลียมสั่งลูกน้องยิงจรวดชุดใหม่ใส่

"ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!"

พญานาคโดนระเบิดอีกชุดจนเซถอย เลือดสาดกระจาย มันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แล้วหันกลับไปหาทีมวิลเลียมอีกครั้ง

ทีน่าหัวเราะในใจ... 'เสร็จฉันล่ะ!'

"ยาม! ระดมยิง!" ทีน่าสั่ง

ยามนำทีมผู้มีพลังพิเศษระดมโจมตีใส่พญานาคไม่ยั้ง ทั้งลม ไฟ ดิน น้ำ สายฟ้า พุ่งเข้าใส่เป้าหมายราวกับพายุ!

(จบตอน)