บทที่ 1607 ปีศาจเกราะดำระดับสูง

บทที่ 1607 ปีศาจเกราะดำระดับสูง

เลือดของผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตไหลซึมลงสู่ลวดลายบนพื้นหินชั้นที่สองอย่างรวดเร็ว โดยไม่มีการสูญเสียระหว่างทาง ราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่างนำพามันไป

เฉินม่ออยากจะงัดแผ่นหินขึ้นมาดูใจจะขาด ว่าลวดลายข้างใต้นั้นทำจากอะไรและมีกลไกอะไรซ่อนอยู่ ปกติของเหลวไหลผ่านหินย่อมมีการซึมหายไปบ้าง แต่นี่กลับไหลลื่นราวกับท่อลำเลียงที่สมบูรณ์แบบ

เขากวาดตามองสถานการณ์เบื้องหน้า ทีน่าและเหล่าผู้มีพลังพิเศษกำลังรับมือกับฝูงปีศาจเกราะดำอย่างดุเดือด

เฉินม่อสบโอกาส หันหลังให้การต่อสู้เล็กน้อย ทำทีเป็นเล็งปืนส่องศัตรู แต่แอบใช้สัมผัสพิเศษบีบเป็นเส้นเล็กๆ ตรวจสอบพื้นใต้เท้า

เขารู้ทันทีว่าลวดลายประหลาดนี้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดใต้ลานหิน และเลือดทุกหยดที่หลั่งรินที่นี่ ไม่ว่าจะจากผู้มีพลังพิเศษหรือทหารรับจ้าง ล้วนถูกส่งไปหล่อเลี้ยงบางสิ่งในวัดยักษ์กลางถ้ำ

การรวบรวมเลือดในสถานที่ลึกลับแบบนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่!

ส่วนพวกสัตว์ประหลาดที่นี่ไม่มีเลือดให้เก็บ เมื่อตายก็กลายเป็นเศษซากแห้งๆ ไม่ว่าจะมัมมี่จิ๋วหรือปีศาจเกราะดำ

เฉินม่อสังเกตเห็นทหารรับจ้างคนหนึ่งที่บาดเจ็บจากการหกล้ม เลือดไหลไม่หยุดแม้จะพันแผลแล้ว เลือดหยดติ๋งๆ ลงพื้นและถูกดูดซับไปทันที

ดูเหมือนว่าในถ้ำนี้ บาดแผลจะหายยากและเลือดจะไหลไม่หยุด อาจเป็นผลจากเสียงสวดมนต์ในสายลมหรือเปล่านะ? เฉินม่อตั้งข้อสังเกต

แต่เขาก็เลือกที่จะเงียบ ในฐานะ 'มอนโร' ทหารรับจ้างผู้ต่ำต้อย หน้าที่ของเขาคือระวังหลัง ไม่ใช่ไปจุ้นจ้านเรื่องของเจ้านาย ตราบใดที่เป้าหมายของเขายังปลอดภัย เขาก็จะเล่นตามน้ำไปก่อน

จนถึงตอนนี้ ทีน่ายังไม่บอกรายละเอียดภารกิจให้ใครรู้ แต่ดูจาก 'กุญแจหยก' และความมุ่งมั่นของเธอ เป้าหมายคงอยู่ในวัดยักษ์นั่นแหละ และคงเป็นสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจไม่น้อย

"ปัง! ปัง! ปัง!"

เฉินม่อรักษาจังหวะการยิงอย่างสม่ำเสมอ เก็บปีศาจเกราะดำที่หลุดรอดมาได้ทีละตัว กระสุนไรเฟิลเจาะทะลุหมวกเกราะและทำลายสมองของพวกมันได้อย่างแม่นยำ

ฝูงปีศาจยังคงดาหน้าเข้ามาไม่หยุด ยิ่งฆ่าไปเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีตัวใหม่มาแทนที่ ราวกับไม่มีวันหมด

ปีศาจจำนวนมหาศาลทะลักออกมาจากเขตพายุ สร้างแรงกดดันให้กับทีมสำรวจอย่างหนัก ผู้ใช้พลังกายบางคนพลาดท่าถูกรุมทงจนร่างพรุนด้วยคมดาบสีดำ

"บ้าเอ๊ย!" ทีน่าสบถ ลั่นไกพลังจิต 'พายุพลังจิต' กวาดล้างศัตรูตรงหน้าจนราบเป็นหน้ากลอง ช่วยชีวิตลูกน้องที่กำลังเพลี่ยงพล้ำไว้ได้หวุดหวิด

แต่การใช้พลังจิตระดับสูงกินแรงมาก เธอจึงต้องถอยออกมาพัก โดยมีฟิชเชอร์และยามสลับขึ้นไปรับช่วงต่อ

ฟิชเชอร์ระเบิดลูกไฟยักษ์เผาผลาญศัตรูเป็นจุณ ส่วนยามใช้คมมีดสายลมตัดคอพวกมันขาดกระเด็น

ทั้งสามสลับกันรุกรับอย่างเป็นระบบ พร้อมถอยร่นเพื่อรักษาระยะห่าง

"โฮก...!"

ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องดังขึ้นจากใจกลางฝูงปีศาจ

ปีศาจเกราะดำรูปร่างสูงใหญ่กว่าปกติปรากฏตัวขึ้น! พวกมันสูงกว่า แข็งแรงกว่า ดาบยาวกว่า และเกราะหนากว่า แถมยังมีหนามแหลมงอกออกมาตามไหล่และแขน ดูดุดันและอันตรายกว่าตัวอื่นหลายเท่า

'ปีศาจเกราะดำระดับสูง!' เฉินม่อตั้งชื่อให้มันในใจ

พวกระดับสูงวิ่งตะบึงเข้าใส่แนวหน้าทันทีที่ปรากฏตัว เป้าหมายคือทีน่า ตัวอันตรายที่สุดของฝ่ายมนุษย์

ปีศาจลูกสมุนแหวกทางให้พวกระดับสูงผ่านไปอย่างเป็นระเบียบ แสดงให้เห็นถึงสติปัญญาและการจัดลำดับชั้น

ทีน่าไม่หวั่นเกรง รอจนพวกมันเข้ามาในระยะ แล้วปล่อย 'พายุพลังจิต' เข้าใส่เต็มแรง!

ปีศาจลูกสมุนรอบข้างล้มตายทันที แต่พวกระดับสูงแค่เซถอยหลัง ดวงตาสีฟ้ายังคงส่องแสงวาวโรจน์ บางตัวล้มลงแต่ก็รีบลุกขึ้นมาใหม่และพุ่งเข้าใส่ต่อ

พลังป้องกันทางจิตของพวกมันสูงกว่าลูกสมุนทั่วไปมาก!

ผู้ใช้พลังกายคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ พลาดท่าถูกปีศาจระดับสูงตัวหนึ่งพุ่งเข้าชาร์จแล้วจับฉีกร่างเป็นชิ้นๆ ในพริบตา!

ภาพสยองขวัญนั้นทำเอาทุกคนชะงัก ขวัญเสียไปตามๆ กัน แนวป้องกันเริ่มรวนเร

ปีศาจระดับสูงจำนวนมากเริ่มดาหน้าเข้ามา มุ่งเป้าไปที่ทีน่า

'แย่ละสิ!' ทีน่าเริ่มกังวล ไม่คิดว่าจะเจอศัตรูที่ตึงมือขนาดนี้

เธอทำได้แค่สั่งให้ทุกคนถอยร่นและสลับกันโจมตี โดยมีเธอกับยามและฟิชเชอร์เป็นตัวหลักในการต้านทาน

ยามใช้คมมีดสายลมตัดคอพวกมันได้ แต่ก็ต้องใช้เวลาเล็งและรวบรวมพลัง ซึ่งในสถานการณ์ชุลมุนแบบนี้ทำได้ยาก

ฟิชเชอร์ใช้ไฟเผาได้ผลดีขึ้นเมื่ออยู่นอกเขตพายุ แต่พลังงานของเขาก็มีจำกัด

แม้ผู้มีพลังพิเศษจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งและมีจำนวนมหาศาล แถมยังประชิดตัวเร็วแบบนี้ สถานการณ์จึงเริ่มวิกฤต

(จบตอน)