บทที่ 1392 ฝ่าวงล้อม

บทที่ 1392 ฝ่าวงล้อม

ในสายตาของเฉินม่อ เพลงเฮฟวี่เมทัลก็แค่เสียงหนวกหูประเภทหนึ่ง แต่ก็ยังดีกว่าเสียงไซเรน อย่างน้อยเพลงเมทัลก็ยังพอทนฟังได้ ไม่ถึงกับทำให้หงุดหงิดเหมือนเสียงไซเรนที่บาดหูจนน่ารำคาญ

รถพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วสูงหลังจากถูกไล่กวด แถมถนนยังโล่ง เด็กแว้นสองคนนี้ขับรถแทบจะหลับตาขับ รถส่ายไปมาน่าหวาดเสียว แต่ก็ยังประคองให้อยู่บนถนนได้

ที่น่าตกใจคือ แม้ความเร็วจะพุ่งไปแตะที่ 200 กม./ชม. แล้ว แต่พวกมันก็ไม่มีทีท่าว่าจะเหยียบเบรกเลย โชคดีที่เป็นทางตรง

เฉินม่อเดาว่าถ้าเจอทางโค้งเมื่อไหร่ รถคันนี้คงได้บินออกนอกถนนแน่

เขานั่งอยู่เบาะหลัง ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร กลับรู้สึกว่าการนั่งรถแบบนี้เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ดี

การซิ่งรถกลางดึกบนถนนโล่งๆ ให้อารมณ์ตื่นเต้นเร้าใจไม่น้อย แต่ความรู้สึกนั้นอยู่ได้ไม่นาน ก็มีขบวนรถตำรวจแห่ตามมาเป็นพรวน

รถตำรวจเปิดไซเรนไล่กวด พร้อมประกาศผ่านลำโพงให้จอดรถ เสียงไซเรนดังระงมไม่ขาดสาย ไม่เพียงแค่นั้น บนท้องฟ้ายังมีเฮลิคอปเตอร์สองลำส่องสปอตไลท์ลงมาที่รถ ราวกับเป็นซูเปอร์สตาร์บนเวทีคอนเสิร์ต

แสงไฟสว่างจ้าภายนอกยิ่งทำให้สองหนุ่มเมายาตื่นเต้นจนถึงขีดสุด แทนที่จะชะลอรถ พวกมันกลับหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง แล้วเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานต่อไป

"เฮ้ยพวก! ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะมีคนตามมาเชียร์เยอะขนาดนี้ วะฮ่าฮ่า!" คนขับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

"ฮ่าฮ่า! พวกเราดังแล้วเว้ย! เร็วอีก! เร็วเข้าไปอีก! ให้พวกมันเห็นว่ารถแต่งของเราเจ๋งแค่ไหน!" คนนั่งข้างก็บ้าคลั่งไม่แพ้กัน

เฉินม่อขมวดคิ้ว เดิมทีเขาไม่อยากเปิดเผยตัวตน แต่ไม่นึกว่าไอ้สองคนนี้จะรนหาที่ตายขนาดนี้ ตอนแรกก็นึกว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นการดูคน "ฆ่าตัวตาย" มากกว่า

เฉินม่อใช้จิตสัมผัสกวาดดู พบว่ารถตำรวจที่ไล่ตามมามีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ภายในเวลาไม่กี่นาที ก็เพิ่มมาอีกหลายคัน ดูเหมือนตำรวจกัวลาลัมเปอร์จะระดมกำลังทั้งหมดมาไล่จับรถคันนี้

ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ? แค่ขับรถเร็วเกินกำหนดเองนะ น้ำมันเหลือใช้หรือไง? หรือชีวิตกลางคืนมันน่าเบื่อเกินไป?

ความจริงเฉินม่อไม่รู้หรอกว่า ตั้งแต่เขาก่อเรื่องวุ่นวายในกัวลาลัมเปอร์ ทั้งราชวงศ์ หน่วยงานความมั่นคง และตำรวจ ต่างประสานงานกันอย่างเข้มข้นเพื่อปิดคดีนี้ให้ได้

ตำรวจทุกคนในมาเลเซียต่างแบกรับความกดดันอย่างหนัก

ดังนั้น พอเจอรถซิ่งที่ไม่ยอมจอด แถมยังเล่นงานรถตำรวจจนยางระเบิดไปสองคัน (โชคดีที่คนในรถแค่บาดเจ็บเล็กน้อย)

พอเรื่องรายงานไปถึงกองบัญชาการตำรวจกัวลาลัมเปอร์ ก็เหมือนเอามือไปแหย่รังแตน ทุกคนเดือดดาลทันที

ความกดดันที่มีอยู่เดิมบวกกับเหตุการณ์นี้ ทำให้ตำรวจตัดสินใจใช้ไม้แข็ง ระดมกำลังทั้งทางบกและทางอากาศไล่ล่าจับกุม

เฉินม่อมมองดูสถานการณ์รอบข้างที่เต็มไปด้วยเสียงไซเรน วอ... วอ...! แล้วก็เริ่มปวดหัว ถ้าเขาใช้ตะปูคร่าวิญญาณอีก อาจจะโดนกล้องจับภาพได้ ซึ่งจะทำให้เขาถูกเปิดโปง

เฉินม่อตัดสินใจใช้จิตสัมผัสสำรวจรอบๆ แล้วลงมือทันที เขาฟาดสันมือใส่คอเด็กแว้นทั้งสองจนสลบเหมือดคาที่ จากนั้นคว้าคอเสื้อทั้งคู่โยนไปกองรวมกันที่พื้นรถเบาะหลัง

รถยังคงพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินม่อใช้จิตสัมผัสควบคุมพวงมาลัยไว้ ป่านนี้คงชนยับไปแล้ว

เขาปีนข้ามเบาะมานั่งที่คนขับ เหยียบคันเร่งส่งรถพุ่งทะยานไปข้างหน้า แล้วเอื้อมมือไปปิดเพลงเฮฟวี่เมทัลที่น่ารำคาญทิ้งซะ!

ในที่สุดหูก็สงบสุข! ฟังเสียงเครื่องยนต์คำรามประสานกับเสียงไซเรน แบบนี้สิถึงจะได้อารมณ์ขับรถ! เฉินม่อเริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมาบ้างแล้ว เขาไม่เคยโดนรถตำรวจไล่กวดเป็นสิบๆ คัน แถมมีฮ.ไล่ตามแบบนี้มาก่อน

หึหึ! งั้นมาเล่นด้วยกันหน่อย!

ในเมื่อเปลี่ยนตัวเอกแล้ว ฉากแอ็คชั่นก็ต้องเปลี่ยน ลูกเล่นก็ต้องเพิ่ม

เฉินม่อสะบัดมือ ร่ายยันต์สารพัดชนิดใส่รถ ทั้งยันต์เพิ่มน้ำหนัก  ยันต์เกราะทองคำ และยันต์เสริมความแข็งแกร่ง

"วอ... วอ...!" เสียงไซเรนที่คุ้นเคย (น่าจะเหมือนกันทั่วโลก) ดังไล่หลัง บ่งบอกถึงความแค้นฝังหุ่นของตำรวจที่มีต่อรถคันนี้

"รถเก๋งคันหน้า ทะเบียน *** ฟังให้ดี! กรุณาชิดซ้ายและจอดรถ! กรุณาชิดซ้ายและจอดรถ! ไม่อย่างนั้นเราจะใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด!"

เสียงประกาศซ้ำๆ ดังไม่หยุด

เฉินม่อหัวเราะ เหอะ! ถ้าเขาเป็นคนธรรมดาแล้วจอดรถตามคำสั่ง มีหวังโดนจับขังคุกหัวโตแน่ ส่วนไอ้สองตัวที่กองอยู่ข้างหลังนั่น โดนจับก็ไม่เป็นไรหรอก แต่เขาจะเสียงานเสียการน่ะสิ

ถ้าเขาเหาะหนีออกไปตอนนี้ ก็เท่ากับเป็นเป้านิ่งให้ยิงเล่น สู้ขับรถเล่นไปก่อนดีกว่า คิดได้ดังนั้นเขาก็เหยียบคันเร่งมิดไมล์ ความเร็วพุ่งขึ้นไปแตะ 220 กม./ชม.

รถคันนี้คงโมดิฟายมาอย่างดี ขับแล้วคล่องตัว เกาะถนนเยี่ยม คืนนี้คงได้สนุกกันยาวๆ

โดยปกติ ตำรวจที่ขับรถไล่ตามจะทำแค่ขับจี้ตูดกดดัน ไม่กล้าขับปาดหน้าหรือบังคับให้จอด เพราะด้วยความเร็วขนาดนี้ พลาดนิดเดียวคือรถคว่ำหรือเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง ตำรวจเองก็รักตัวกลัวตาย เป็นแค่ข้าราชการกินเงินเดือน จะเอาชีวิตมาทิ้งทำไม?

ที่บ้านยังมีลูกเมียรออยู่ พวกเขาไม่ยอมเสี่ยงตายกับเรื่องแบบนี้หรอก

ไม้ตายจริงๆ รออยู่ข้างหน้าต่างหาก

ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร ตำรวจจอดรถขวางทางไว้หลายคัน เจ้าหน้าที่หลายนายคอยสังเกตการณ์ หนึ่งในนั้นถือรีโมตคอนโทรล ยืนอยู่ข้างเครื่องยิง "ตะปูเรือใบ"

ทันทีที่เขากดปุ่ม เครื่องจะยิงแถบตะปูเรือใบออกมาขวางถนน ยางรถที่วิ่งมาเหยียบจะระเบิดทันที นี่คือวิธียอดฮิตที่ตำรวจทั่วโลกใช้หยุดรถซิ่ง

พอเห็นรถของเฉินม่อพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ตำรวจนายนั้นก็กดปุ่มทันที แถบตะปูเรือใบพุ่งออกมาขวางถนน ยางรถคันไหนมาเจอก็ต้องจบเห่!

ตำรวจทุกคนที่ยืนดูอยู่ต่างยิ้มเยาะ คิดในใจว่า ซ่าดีนัก เดี๋ยวก็ต้องจอด พอจับตัวได้เมื่อไหร่ พ่อจะจัดหนักให้สาสม โทษฐานที่ทำให้พวกกูเหนื่อย!

"มาแล้ว!" ทุกสายตาจับจ้องไปที่ตะปูเรือใบ รอยยิ้มมุมปากเริ่มปรากฏ ต่อให้ซิ่งแค่ไหน เจอของดีเข้าไปก็ต้องจอด

ปัง! ปัง! ...! เสียงกระแทกดังสนั่น รถพุ่งชนแถบตะปูเรือใบ แต่กลับไม่เป็นอะไรเลย ยังคงพุ่งทะยานต่อไปอย่างบ้าคลั่ง!

แรงกระแทกทำให้แถบตะปูเรือใบดีดกลับ เกือบพุ่งไปเสียบเจ้าหน้าที่ที่กดรีโมต จนต้องร้องลั่นกระโดดหลบแทบไม่ทัน

รถซิ่งหายวับไปในความมืด เหลือไว้เพียงแสงไฟท้ายจางๆ

"เชี่ยเอ๊ย! ไม่เป็นไรเลยเหรอวะ?!" คนกดรีโมตอ้าปากค้าง ตะลึงงัน ตำรวจคนอื่นก็ยืนงงเป็นไก่ตาแตก มองดูตะปูเรือใบที่ไร้ประโยชน์ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น ตะปูเรือใบที่เคยหยุดรถได้ร้อยทั้งร้อย วันนี้กลับกลายเป็นของเล่นเด็กเล่นซะงั้น!

เฉินม่อหัวเราะหึๆ มองไปข้างหน้าอย่างภาคภูมิใจ ถ้าเขาไม่ร่ายยันต์ใส่รถ ป่านนี้รถคงพังไปแล้ว รถที่เสริมแกร่งด้วยยันต์เกราะทองคำ ไม่ใช่รถกระจอกๆ ที่แมวหมาจะมาหยุดได้ง่ายๆ

นอกจากตะปูเรือใบ ตำรวจยังมีไม้ตายอีกอย่าง คือการเอารถขวางถนน

เมื่อตะปูเรือใบไม่ได้ผล ตำรวจด่านหน้าจึงวิทยุแจ้งด่านถัดไปให้เปลี่ยนแผน ใช้รถตำรวจจอดขวางถนนเป็นสองชั้น ปิดตายเส้นทาง

เฉินม่อเห็นรถขวางทางอยู่ข้างหน้า ก็ไม่แตะเบรกแม้แต่นิดเดียว เหยียบคันเร่งส่ง ตูม! รถของเขาพุ่งชนรถตำรวจที่จอดขวางอยู่จนกระเด็นกลิ้งไปหลายตลบ

จากนั้นก็เจอกำแพงรถชั้นที่สอง!

เฉินม่อจับพวงมาลัยแน่น รถพุ่งเข้าชนกำแพงรถอย่างจัง ตูม! รถพุ่งทะลุออกมาได้อีกครั้ง ยันต์เกราะทองคำยังทำงานได้ดีเยี่ยม แทบไม่สึกหรอ ส่วนรถตำรวจสองคันที่โดนชน กระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร!

"ไอ้สารเลว!" นายตำรวจผู้รับผิดชอบด่านตะโกนลั่นด้วยความโกรธแค้น

เขามองไฟท้ายรถของเฉินม่อที่ห่างออกไป แล้วหันมามองซากรถตำรวจที่พังยับเยิน หัวใจแทบสลาย!

ด่านแรกเขาใช้รถเก๋งตำรวจขวาง แต่ด่านสองเขาอุตส่าห์ใช้รถบรรทุกหนักมาขวางเพื่อความชัวร์ กะว่ายังไงก็หยุดได้แน่

แต่ผลที่ได้คือ รถของเฉินม่อพุ่งชนรถบรรทุกกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร! นี่มันรถถังหรือไงวะ?!

เขาได้แต่มองภาพนั้นด้วยความสิ้นหวัง จิตใจพังทลายยับเยิน!

(จบตอน)