บทที่ 1181 ภาพลักษณ์
บทที่ 1181 ภาพลักษณ์
บทที่ 1181 ภาพลักษณ์
เมื่อเฉินม่อเห็นสวี่ซื่อพุ่งเข้ามา เขาก็หยิบเชือกพันธนาการออกมา แล้วโยนไปข้างหน้า จากนั้นก็ใช้พลังจิตควบคุมเชือกพันธนาการ มัดหัวทั้งเก้าของสวี่ซื่อไว้ในชั่วพริบตา! ทันใดนั้น เปลวไฟสีแดงที่กำลังจะพ่นออกมาจากปากของหัวงูทั้งเก้าก็ติดขัด! หัวงูทั้งเก้าถูกมัดรวมกัน ส่งเสียงร้องคำรามอย่างสับสนวุ่นวาย!
“ตู้ม!” หัวงูพร้อมกับร่างกายล้มลงกับพื้น พอดีตรงหน้าเฉินม่อ เขาไม่คิดอะไรมาก หยิบเตาปรุงยาออกมาอีกครั้ง แล้วทุบลงไปที่หัวงูที่ล้มอยู่บนพื้น!
“แคร้ง!” เสียงดังสนั่น หัวงูทั้งเก้าส่งเสียงขู่อย่างเจ็บปวดแสบแก้วหู! โยนออกไป แล้วดึงกลับมา เฉินม่อทำด้วยความเร็วสูง แม้เตาปรุงยาจะเป็นของธรรมดาในโลกบำเพ็ญเพียร แต่ในโลกมนุษย์ มันก็เป็นของล้ำค่ามาก!
“ปัง ปัง ปัง!...!”
เสียงทุบดังถี่รัว ราวกับเสียงตีเหล็กในโรงตีเหล็ก มีจังหวะจะโคน! โดยทั่วไปแล้ว เชือกพันธนาการมีความแข็งแรงมาก และแม้ว่าจะใช้มัดศัตรูที่มีพลังสูงกว่าตัวเองหลายขั้น ก็ไม่มีปัญหา! แต่นั่นสำหรับคน!
ตอนนี้ยามาตะ โนะ โอโรจิ ไม่ใช่คน ด้วยขนาดตัวที่สูงหลายสิบเมตร ก็เป็นปัญหาแล้ว ยังมีหัวถึงเก้าหัว แค่อาศัยเชือกพันธนาการพันไว้ไม่กี่รอบ ในตอนแรกอาจจะได้ผล! แต่พอพญางูยามาตะได้สติ ก็ดิ้นหลุดออกมาได้ทันที!
ในขณะที่เฉินม่อถอยหลังหลบ สวี่ซื่อก็สะบัดเชือกพันธนาการที่มัดหัวงูออกไปได้! แน่นอนว่าเตาปรุงยาจะเสียหายไม่ได้! การทุบงูนั้นไม่ผิด แต่ต้องเก็บกลับมาให้ทัน!
เชือกพันธนาการที่กระเด็นออกไป แสงสว่างวูบดับลง จากเดิมที่เป็นสีทองเข้ม ก็กลายเป็นสีหมองคล้ำและเก่าลง ตกลงสู่พื้น! โชคดีที่พลังจิตยังคงควบคุมมันได้ เฉินม่อจึงรีบเก็บกลับมาอย่างรวดเร็ว
แต่ถึงแม้จะเก็บเชือกพันธนาการกลับมาได้ แต่ก็ใช้ไม่ได้แล้ว! การกระแทกเมื่อครู่ ทำให้พญางูยามาตะทำลายอักขระข้างในไปแล้ว! ถ้าไม่ทำการหลอมบูชาใหม่ เชือกพันธนาการก็ใช้ไม่ได้! อย่างน้อยที่สุด ในสถานการณ์ตอนนี้ เชือกพันธนาการก็หมดประโยชน์ไปแล้ว!
อันที่จริง เฉินม่อยังมีกระบี่หยกเขียวและตะปูตอกวิญญาณ แต่ถ้าใช้ของสองสิ่งนี้ ใครจะรู้ว่าจะเกิดปัญหาตามมาหรือไม่! เพราะตอนนี้พญางูยามาตะตัวนี้เป็นร่างแยกของสวี่ซื่อ แล้วใครจะรู้ว่าไอ้หมอนี่จะมีร่างแยกอื่นอีกไหม! ดังนั้น กระบี่หยกเขียวและตะปูตอกวิญญาณจึงเป็นไม้ตายสุดท้าย เอาไว้ใช้ตอนที่ไม่ไหวแล้วจริง ๆ!
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่คิดเลยว่าของสิ่งนี้เมื่ออยู่ในมือแก จะเปลี่ยนไปขนาดนี้!” สวี่ซื่อจ้องมองด้วยดวงตาเก้าคู่ กล่าวด้วยความอิจฉา! ของสิ่งนี้เดิมทีเป็นของเขา แต่เมื่ออยู่ในมือเขา กลับไม่ได้แสดงอานุภาพที่ควรจะเป็น!
แต่เมื่ออยู่ในมือของชายที่ชื่อฮอนดะ ชิเงฮารุ กลับสามารถแสดงพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ ถึงแม้เมื่อครู่เขาจะดิ้นหลุดมาได้ แต่เขารู้ดีว่าพละกำลังของร่างงูเก้าหัวนี้มหาศาลเพียงใด ดังนั้นในใจจึงอิจฉาอย่างยิ่ง!
ถ้าเขาได้รับการสืบทอดวิชาของฮอนดะ ชิเงฮารุ จะดีสักแค่ไหน! แบบนี้ เขาคงไม่ต้องหลบซ่อนตัวอยู่ที่มุมหนึ่งเพราะกลัวอิ๋งเจิ้ง! เขาก็คงสามารถกลับไปที่ที่ราบภาคกลางได้! หรือไม่ก็ไม่ต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้ดิน ซ่อนตัวแบบนี้!
ความอิจฉาทำให้คนบ้าคลั่ง!
ดังนั้น หลังจากตะโกนเสียงดัง สวี่ซื่อก็สั่งให้หัวทั้งเก้าหันไปทางเฉินม่อ แล้วพ่นไฟออกมาพร้อมกัน!
“บ้าเอ๊ย!” เฉินม่อเห็นดังนั้น ก็รีบหลบหนีทันที!
ลานกว้างทั้งหมด นอกจากอาคารตรงกลางแล้ว ก็เป็นที่ราบเรียบ! ดังนั้น เฉินม่อจึงกระโดดถอยหลัง แล้วอาศัยจังหวะนั้นหลบไปด้านหลังอาคาร! อาคารที่คล้ายกับหอกลองหลังนี้ สูงกว่าพญางูยามาตะเล็กน้อย ดังนั้นจึงสามารถใช้เป็นที่กำบังได้! ช่วยกันเปลวไฟที่พญางูยามาตะพ่นออกมา! พญางูยามาตะไม่สนใจอะไร กระโดดขึ้นไปเหยียบยอดอาคาร แล้วพ่นไฟใส่เฉินม่ออีกครั้ง! อาคารทั้งหลังสั่นสะเทือน! แต่การเหยียบย่ำของพญางูยามาตะ กลับมีแสงสว่างวาบขึ้น และไม่ได้สร้างความเสียหายใด ๆ ให้กับอาคาร!
ด้านนอกอาคารมีอาคมป้องกันที่แข็งแกร่ง ดังนั้นภายใต้แรงกระแทกของพญางูยามาตะ นอกจากจะสั่นสะเทือนเล็กน้อย ก็ไม่มีปัญหาอื่นใด!
“ตึง!” เฉินม่อหลบไม่ทัน จึงเอาเตาปรุงยาออกมากันการโจมตี!
จากนั้นก็เก็บเตาปรุงยากลับเข้าถุงเก็บของอีกครั้ง มองดูพญางูยามาตะแล้วขมวดคิ้ว!
รับมือยากจริง ๆ! ไอ้ตัวนี้แรงเยอะ ป้องกันแข็งแกร่ง แถมยังเร็วอีกด้วย จัดการยากจริง ๆ!
แต่ในขณะที่เฉินม่อต่อสู้กับพญางูยามาตะ และใช้อาคารที่เหมือนวิหารเทพเจ้าเป็นที่กำบัง เขาไม่รู้เลยว่าแรงสั่นสะเทือนเมื่อครู่ ทำให้ทั่วทั้งเขตภูเขาไฟฟูจิสั่นสะเทือนตามไปด้วย! ปรากฏว่า อาคารหลังนี้ หลังจากที่สวี่ซื่อค้นพบ เขาก็พยายามทำความเข้าใจว่ามันมีหน้าที่อะไร แต่เพราะไม่คุ้นเคยกับอาคม และแก้ไข้อาคมไม่ได้! ดังนั้น ตลอดการวิจัยสองพันกว่าปี ก็ยังไม่มีวิธีใด ๆ ที่จะเปิดมันได้!
แต่เขาค้นพบประโยชน์อย่างหนึ่งของอาคารหลังนี้ คือสามารถสร้างแผ่นดินไหวเทียมได้! ในรัศมีพันลี้ โดยมีภูเขาไฟฟูจิเป็นศูนย์กลาง ล้วนอยู่ในขอบเขตของแผ่นดินไหว!
กล่าวคือ ตราบใดที่ทำให้อาคารหลังนี้สั่นสะเทือนได้ ก็จะสามารถสร้างแผ่นดินไหวได้! และยิ่งแรงสั่นสะเทือนมาก แรงแผ่นดินไหวก็จะยิ่งมาก! แน่นอนว่า การสั่นสะเทือนนี้ต้องอาศัยการโจมตี หรือการชนเพื่อสร้างขึ้น
ครั้งที่แล้ว สวี่ซื่อโกรธแค้นที่สูญเสียร่างแยกชายอัปลักษณ์ไป จึงสร้างแผ่นดินไหวที่โตเกียว ก็คือการมาที่นี่และโจมตีอาคาร จนทำให้เกิดการสั่นสะเทือน และเกิดแผ่นดินไหว!
แน่นอนว่า คนที่โจมตีอาคารไม่ใช่เขา แต่เป็นร่างแยกพญางูยามาตะตัวนี้! ร่างแยกตัวนี้มีพละกำลังมหาศาล ผลลัพธ์จากการโจมตีจึงดีมาก! ในขณะนี้ สิ่งที่เฉินม่อไม่รู้ก็คือ บนพื้นดินเกิดแผ่นดินไหวขึ้นแล้ว! คนญี่ปุ่นทุกคน เดิมทีก็เศร้าโศกเสียใจจากการสูญเสียสมเด็จพระจักรพรรดิและคณะของอินุไค ประเทศก็วุ่นวายไปหมด! ถ้าไม่ใช่เพราะประชาชนนับล้านร่วมแรงร่วมใจกัน ก็คงไม่สามารถผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปได้!
แต่ไม่คิดเลยว่า หลังจากเกิดเหตุการณ์สำคัญผ่านไปเพียงครึ่งเดือน ก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นอีกครั้ง! ถึงแม้แรงสั่นสะเทือนจะไม่สูงมาก จากผลการวัดอยู่ที่ประมาณ 5 ริกเตอร์ แต่สำหรับความมั่นใจของประชาชน ถือเป็นการโจมตีที่รุนแรงมาก! ดังนั้น หลังจากแผ่นดินไหวเกิดขึ้น ผู้นำคนปัจจุบันของญี่ปุ่น ก็รีบออกโทรทัศน์แถลงการณ์ทันที เพื่อให้กำลังใจประชาชนร่วมใจกันฝ่าฟันอุปสรรค!
แต่ยังพูดไม่ทันจบ แผ่นดินไหวก็มาอีกครั้ง!
นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนปัจจุบัน ที่เดิมทีทำท่าทางเคร่งขรึม สวมชุดสูทแถลงการณ์ให้กำลังใจทางโทรทัศน์ แต่เมื่อแผ่นดินไหวมา ก็ทรงตัวไม่อยู่ เซถลาไป! ทันใดนั้น วิกผมที่สวมอยู่ก็หลุดออกมา เผยให้เห็นทรงผมแบบเมดิเตอร์เรเนียน (หัวล้านตรงกลาง)! และฟันปลอมในปากก็หลุดออกมาด้วย ถ้าไม่รีบเอามือปิดปาก ฟันปลอมคงกระเด็นไปไกล! ในชั่วพริบตา ภาพลักษณ์ของชายคนนี้ก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง!
ประชาชนญี่ปุ่นทุกคนที่ดูโทรทัศน์เห็นภาพลักษณ์ของผู้นำแบบนี้ ก็หน้ามืดไปตาม ๆ กัน! ถึงขนาดมีหลายคนโพสต์ข้อความทางอินเทอร์เน็ตว่า: ‘ผู้นำแบบนี้ จะนำพาญี่ปุ่นไปได้อย่างไร? จะผ่านพ้นวิกฤตตรงหน้าไปได้อย่างไร? จะเลือกคนที่ดูดีกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ! หรือว่าคนญี่ปุ่นเรา ภาพลักษณ์เป็นแบบนี้ตลอด?’
และภาพลักษณ์ของชายคนนี้ ไม่เพียงแต่ถูกประชาชนบ่น แต่เนื่องจากการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ครั้งนี้เผยแพร่ไปทั่วโลก คนในประเทศอื่น ๆ ก็เห็นภาพนี้ด้วย!
ต่อให้ไม่ได้ดู ก็ต้องตกใจกับมีมที่ทำจากภาพลักษณ์นี้ในภายหลัง! ในชั่วพริบตา ชายคนนี้ก็ดังไปทั่วโลก! ญี่ปุ่นหลังจากสูญเสียสมเด็จพระจักรพรรดิและคณะของอินุไค ผู้นำที่เลือกมาใหม่ มีภาพลักษณ์แบบนี้เหรอ? ทันทีที่ทุกคนเห็น ก็รู้สึกอยากจะบ่น และรู้สึกอับอายขายหน้าแทน!
(จบบท)