บทที่ 1012 การซุ่มโจมตี

บทที่ 1012 การซุ่มโจมตี

เฉินม่อหมุนดาบอย่างมีลีลา แล้วนำดาบโอนิมารุมาพิจารณาอย่างละเอียด

ในตอนนี้ ดาบโอนิมารุไม่มีรัศมีสีดำที่ดูชั่วร้ายอีกต่อไป แต่มีประกายโลหะอยู่เล็กน้อย ทว่าในความมันวาวของโลหะนี้ ก็ยังคงมีสีที่ดูผิดปกติอยู่เล็กน้อย

แท้จริงแล้ว ดาบโอนิมารุได้สืบทอดมาหลายร้อยปี และหลังจากที่ดื่มเลือดมนุษย์จนอิ่มหนำ มันก็มีจิตวิญญาณเกิดขึ้น! ถึงแม้จิตวิญญาณนี้จะชั่วร้ายมาก ชอบการดื่มเลือด และสามารถใช้การดื่มเลือดเพื่อเติมเต็มพลังงานของดาบ เร่งการสร้างไฟกรรม และสิ่งอื่น ๆ ได้

แต่จิตวิญญาณที่ชั่วร้ายนี้ก็ได้ถึงจุดจบด้วยน้ำมือของเฉินม่อแล้ว! เนื่องจากอาคมพายุสายฟ้า ทำให้จิตวิญญาณชั่วร้ายภายในดาบโอนิมารุอ่อนแอลงอย่างหนัก จนสุดท้ายก็สลายไปโดยสิ้นเชิง! จิตวิญญาณของดาบโอนิมารุที่เกิดขึ้นมาหลายร้อยปี จึงต้องจบลงอย่างน่าเศร้าภายใต้อาคมที่ไร้เหตุผลนี้

ดังนั้น หลังจากที่ดาบโอนิมารุสูญเสียตัวตนไป มันก็ดูหยาบกร้านขึ้น ไม่เพียงแต่ความคมของมันจะลดลงไปหนึ่งระดับ แต่ตัวดาบก็สูญเสียสีสันที่เคยดึงดูดสายตาไป

หากไม่มีใครใช้วิธีการบางอย่างหลอมบูชาดาบเล่มนี้อีก ดาบโอนิมารุนี้ก็จะกลายเป็นเพียงแค่เหล็กชิ้นหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานเท่านั้น!

โชคดีที่เฉินม่อมีความสามารถ และสามารถปรับปรุงดาบเล่มนี้ ทำให้มันเปลี่ยนจากดาบที่ชั่วร้ายกลายเป็นดาบปกติได้ อีกทั้งหลังจากหลอมบูชาแล้ว ความคมของดาบก็จะกลับมา และยังจะก้าวไปอีกขั้นหนึ่งได้ด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว วัสดุของดาบที่เรียกว่าโอนิมารุนี้ แม้จะกลายเป็นเหล็กชิ้นหนึ่ง มันก็ยังเป็นเหล็กที่หลอมมาจากอุกกาบาตนับร้อยครั้ง ซึ่งเป็นของหายากแม้ในยุคสมัยใหม่นี้

เฉินม่อพอใจกับดาบเล่มนี้มาก ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาสังหารชิกิกามิ แล้วยังได้รับของดีขนาดนี้กลับไปอีกด้วย ช่างเป็นเรื่องที่น่าปลื้มใจจริง ๆ!

เขาเก็บดาบไว้ แล้วหาเชื้อเพลิงเช่นน้ำมันก๊าดมาเผาบ้านทั้งหมด! ส่วนเรื่องการทำลายโบราณสถานสำหรับเฉินม่อแล้ว ไม่มีอะไรต้องพูด เพราะที่นี่คือประเทศญี่ปุ่น

สำหรับโบราณวัตถุในประเทศจีนนั้นต้องได้รับการปกป้อง แต่เมื่อมาถึงประเทศญี่ปุ่น เขาก็อดไม่ได้ที่จะอยากทำลาย! สถานที่ของญี่ปุ่นเหล่านี้ มักจะให้ความรู้สึกที่แปลก ๆ การเผาทำลายก็ช่วยลดความผิดปกติทางจิตใจได้บ้าง!

สำหรับความผิดปกติทางจิตใจของตัวเอง เฉินม่อก็ยึดหลักที่ว่า มีโรคก็ต้องรักษา ไม่มีโรคก็ต้องป้องกันไว้ก่อน! ตอนนี้เหลือแค่ชายชราที่หนีไปแล้ว! ในเมื่อคนผู้นั้นต้องการชีวิตของเขา เฉินม่อก็ต้องการชีวิตของคนผู้นั้นด้วย!

เขาหันหลังกลับ แล้ววิ่งลงจากเขาอย่างรวดเร็ว!

แต่เนื่องจากเขาต่อสู้กับชิกิกามิเป็นเวลานาน เมื่อมาถึงเชิงเขา เขาก็ไม่พบชายชราคนนั้นแล้ว! ไม่คิดเลยว่าจะหนีได้เร็วขนาดนี้! ถึงแม้ชายชราจะขับรถไป แต่เฉินม่อก็วิ่งตัดเขาไปตามทางตรง แต่ก็ยังตามชายชราไม่ทัน!

เมื่อใช้พลังจิตสำรวจ ก็ไม่พบร่องรอยของชายชราในบริเวณใกล้เคียงเลย นี่เป็นปัญหาแล้ว! เขาต้องหาตัวชายชราคนนี้ให้เจอ! ถึงแม้ว่าตอนนี้เฉินม่อจะปลอมตัวและสวมรอยเป็นคนอื่น แต่ชายชราคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดา และเป็นคนที่มีไหวพริบ! ดังนั้น หลังจากที่เขาปลอดภัยแล้ว การวิเคราะห์หรือทบทวนเหตุการณ์ ก็อาจจะทำให้เขาคิดถึงเรื่องต่าง ๆ ได้มากมาย! ยิ่งไปกว่านั้น ชายชราคนนั้นเป็นถึงหัวหน้ากลุ่มยามากุจิ ซึ่งมีอิทธิพลมาก หากเขาใช้กำลังของตัวเองในการสืบค้นรูปลักษณ์ของคนที่เฉินม่อปลอมตัวมา ก็จะสามารถหาตัวคนที่ถูกเฉินม่อสวมรอยได้ การคาดเดาจากจุดนี้ อาจจะทำให้ชายชราคิดถึงเรื่องที่เฉินม่อสามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ และถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ก็จะสามารถอนุมานได้ว่าเหตุการณ์ที่ซาเซโบะเกิดขึ้นได้อย่างไร ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินการในอนาคตของเฉินม่ออย่างแน่นอน!

หลังจากต่อสู้กับชิกิกามิมาแล้ว เฉินม่อเข้าใจว่าถึงแม้เขาจะเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นสร้างรากฐานแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถดูถูกคนอื่นในโลกนี้ได้ ไม่อย่างนั้นก็จะต้องได้รับบทเรียนที่เจ็บปวด เหมือนกับชิกิกามิที่เพิ่งเจอมา!

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบยันต์ติดตามพันลี้ออกมาจากมุกจักรวาล! ยันต์นี้แม้จะเรียกชื่อว่า "พันลี้" แต่ในความเป็นจริงมีระยะการติดตามเพียงร้อยกิโลเมตรเท่านั้น!

ถ้าหากยันต์นี้มีระยะติดตามเป็นพันกิโลเมตรจริง ๆ เฉินม่อคงใช้มันตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่นแล้ว เพื่อตามหาหยวนรั่วซานได้อย่างง่ายดาย เขาคงไม่ต้องเหนื่อยกับการสร้างความวุ่นวายในประเทศญี่ปุ่นเพื่อค้นหาไปวัน ๆ!

แน่นอนว่ายันต์ติดตามพันลี้ที่มีระยะติดตามเป็นพันกิโลเมตรก็มีอยู่จริง! แต่เป็นยันต์ระดับสูง ซึ่งไม่ใช่ยันต์ระดับกลางขั้นต้นที่เฉินม่อสร้างขึ้นมาในตอนนี้! เอาเถอะ รอให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้น แล้วสามารถหลอมยันต์ระดับสูงได้ ค่อยพูดถึงเรื่องยันต์ติดตามพันลี้จริง ๆ ก็แล้วกัน!

“ฉัวะ!”

แม้ว่ายันต์ติดตามจะไม่มีเสียงใด ๆ แต่เมื่อแสงสว่างวาบ ก็บ่งบอกทิศทางให้เฉินม่อทันที! แต่บางครั้งเขาก็รู้สึกเพี้ยน ๆ โดยการพากย์ BGM ให้กับยันต์ติดตามด้วยตัวเอง เพื่อให้รู้สึกมีชีวิตชีวามากขึ้น! ถ้าชีวิตไม่สร้างความประหลาดใจให้ตัวเองบ้าง ชีวิตก็คงไม่มีความหมายอะไร!

ยันต์ติดตามนำหน้า เฉินม่อตามหลัง พุ่งไปข้างหน้าทันที! อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน เขาก็เลยทำตัวตามสบายได้บ้าง! เมื่อขับรถผ่านกลุ่มบ้านเรือนที่เชิงเขา ก็มีแสงไฟวาบขึ้น พร้อมกับเสียง “ปัง ปัง!” ดังขึ้นต่อเนื่อง!

ยันต์กายาเพชรบนร่างกายของเฉินม่อเปล่งแสงวาบ กระสุนจำนวนมากถูกยันต์กายาเพชรต้านทานไว้ได้!

อะไรกันนี่! เกิดอะไรขึ้น? เฉินม่อใช้พลังจิตสำรวจ ก็พบว่าด้านหน้ากลุ่มบ้านเรือน มีคนในวงการมืดนับร้อยคน ถือปืนยาวและปืนสั้น ยิงใส่เขาโดยตรง! ‘ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะเป็นลูกน้องของชายชราบนภูเขา!’

ยากูซ่าเหล่านี้ให้ความสำคัญกับลำดับชั้นมาก ดังนั้นระดับหัวหน้ากลุ่มจะอาศัยอยู่บนภูเขา ส่วนลูกน้องก็จะอาศัยอยู่เชิงเขา ดังนั้นการคาดเดาของเฉินม่อจึงไม่ผิด คนเหล่านี้เป็นสมาชิกกลุ่มยามากุจิ และเป็นสมาชิกที่ค่อนข้างสำคัญ จึงสามารถมาอาศัยอยู่ที่นี่ได้! หากเป็นสมาชิกทั่วไป ก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้อาศัยอยู่ที่นี่! ในประเทศญี่ปุ่น การเข้าสู่วงการมืดก็เป็นเรื่องที่ยากลำบาก! ภารกิจเก็บค่าคุ้มครองที่หัวหน้ามอบหมาย หากทำไม่สำเร็จ ผู้รับผิดชอบแต่ละคนก็ต้องควักเงินตัวเอง เพื่อให้ภารกิจลุล่วง หากไม่สามารถทำได้ตามเป้าหมาย ก็จะถูกลดตำแหน่ง! ยิ่งไปกว่านั้น บางครั้งเมื่อผู้บังคับบัญชาไม่พอใจ การถูกตัดนิ้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย!

ดังนั้น ในประเทศญี่ปุ่น นอกจากหัวหน้ากลุ่ม หัวหน้ามือขวา และน้องร่วมสาบาน แล้ว คนที่น่าสงสารที่สุดคือ ลูกน้องระดับต้น! หากภารกิจไม่สำเร็จ คนแรกที่จะถูกตัดนิ้วคือคนระดับล่างสุด แล้วจึงเป็นลูกน้องระดับต้น! แน่นอนว่ามีผู้นำที่ถูกตัดนิ้วเช่นกัน แต่ปรากฏการณ์นี้ค่อนข้างน้อย! สาเหตุหลักคือผลงานเป็นของผู้นำ แต่ความรับผิดชอบเป็นของลูกน้อง!