บทที่ 971 โทรศัพท์ยามวิกาล

บทที่ 971 โทรศัพท์ยามวิกาล

หลังจากที่อ่านเอกสารไปสองรอบ เฉินม่อก็ทำได้เพียงหัวเราะอย่างขื่นขม!

ไม่คิดเลยว่าการที่หยวนรั่วซานไปประเทศญี่ปุ่น แท้จริงแล้วยังคงเกี่ยวข้องกับตัวเอง!

ย้อนกลับไปตอนที่เขาเดินทางกลับจากตระกูลโอวหยาง เขาตกลงไปในทะเลสาบใต้ดิน แม้ว่ามันจะเป็นหายนะ แต่ก็เป็นการเกิดใหม่และการเติบโตของความแข็งแกร่งของเฉินม่อด้วยเช่นกัน แต่เมื่อเขาออกมาจากทะเลสาบใต้ดิน และกำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองเอ็นที ก็ได้เจอเหตุการณ์ไล่ล่า และสุดท้ายเขาก็ได้แฟลชไดรฟ์อันหนึ่งมาจากชายคนหนึ่ง

เฉินม่อสังเกตเห็นว่าคนเหล่านั้นอาจเป็นสายลับที่ออกมาจากหน่วยงานพิเศษบางแห่งในประเทศ ดังนั้นเขาจึงเอาของสิ่งนั้นไป เพราะกลัวว่ามันจะตกไปอยู่ในมือของคนต่างชาติในภายหลัง และเขาก็ช่วยชีวิตชายคนนั้นไว้ด้วย! คนที่เฉินม่อช่วยไว้ก็คือ จางหยวน ส่วนแฟลชไดรฟ์ที่อยู่ในมือของเขา ซึ่งเฉินม่อได้รับมานั้น แท้จริงแล้วเป็นข้อมูลเกี่ยวกับเทคโนโลยีทางทหารล่าสุด ที่พวกเขาแอบขโมยออกมาจากประเทศญี่ปุ่น!

ข้อมูลเหล่านี้ไม่เพียงแต่ใช้เวลาและกำลังคนจำนวนมากเท่านั้น แต่ยังต้องแลกมาด้วยการเสียสละของคนจำนวนไม่น้อย! แต่เมื่อเดินทางกลับประเทศ แม้ว่าเหลียงเฉินซื่อและคนอื่น ๆ จะถูกเฉินม่อกำจัดไปแล้ว แต่ข้อมูลเหล่านี้กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย!

ดังนั้น ทางการในประเทศจึงเชื่อว่า ข้อมูลเหล่านี้อาจถูกคนญี่ปุ่นสกัดเอาไปได้! และเพื่อตามหาของเหล่านี้ จึงจำเป็นต้องหาทางนำกลับมาอีกครั้ง!

แต่เนื่องจากข้อมูลชุดก่อนต้องแลกมาด้วยการเสียสละของคนจำนวนมาก และเครือข่ายบางส่วนถูกตัดขาดไปแล้ว จึงต้องมีการส่งบุคคลพิเศษไปที่ประเทศญี่ปุ่น เพื่อให้ความร่วมมือในการเอาข้อมูลกลับมาอีกครั้ง

ถูกต้อง บุคคลพิเศษผู้นั้นก็คือเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบของหน่วยงานพิเศษ และ หยวนรั่วซาน จากสาขาเมืองซ่างไห่ก็ได้รับภารกิจนี้ไปตามระเบียบ! ดังนั้น หยวนรั่วซานจึงนำทีมและเจ้าหน้าที่สายลับภายในประเทศ มุ่งหน้าไปยังประเทศญี่ปุ่น!

การเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาหลายเดือน ในช่วงแรก ทีมปฏิบัติภารกิจได้ส่งข้อมูลกลับมายังประเทศด้วยความถี่ที่กำหนด และรายงานความคืบหน้าของภารกิจ เนื่องจากข้อมูลเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่สามารถได้มาจากการฆ่าคนแล้วจบ แต่ต้องใช้การแทรกซึมอย่างต่อเนื่อง การขยายเครือข่ายความสัมพันธ์ และการเลือกบุคคลสำคัญ จึงจะสามารถบรรลุภารกิจได้อีกครั้ง

แต่เนื่องจากประเทศญี่ปุ่นเคยเสียท่าไปแล้วครั้งหนึ่ง จึงมีความฉลาดมากขึ้น โดยการเฝ้าระวังและคุ้มครองอย่างเข้มงวดต่อสถาบันวิจัยและบุคลากรหลักในประเทศ ไม่เพียงแต่เพิ่มความปลอดภัยให้กับสถานที่ต่าง ๆ แต่ยังรวมถึงบุคลากรทุกคนด้วย

สิ่งนี้ได้เพิ่มความยากของภารกิจโดยปริยาย! ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่ทุกคนที่จะหลงใหลในเงินทอง หรือยอมอยู่ใต้คำข่มขู่!

ในภารกิจต่อมา พวกเขาได้ใช้ความพยายามอย่างมากกับบุคคลสำคัญคนหนึ่ง และเริ่มมีความคืบหน้าในเบื้องต้น! แต่ขณะที่กำลังนัดพบกับบุคคลผู้นี้ ก็ถูกเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังและคุ้มครองที่ซ่อนตัวอยู่ค้นพบ! เจ้าหน้าที่คุ้มครองที่ซ่อนตัวอยู่นี้ ได้รับอนุญาตให้จัดการได้ทันที! ดังนั้นเมื่อเห็นว่าบุคคลสำคัญคนนี้มีแนวโน้มที่จะทรยศ พวกเขาจึงสังหารเขาในทันที! ไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังระดมกำลังทหารเข้าล้อมและจับกุมอย่างรุนแรงอีกด้วย!

ดังนั้น ในขณะที่หยวนรั่วซานคิดว่าภารกิจจะเสร็จสิ้นและได้กลับบ้าน เธอกลับถูกกองทัพและหน่วยปฏิบัติการพิเศษเพ่งเล็ง และถูกล้อมจับ! โชคดีที่หยวนรั่วซานและทีมของเธอเป็นนักสู้ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถฝ่าวงล้อมอันแข็งแกร่งออกมาได้! แต่ความโชคดีก็จบลงแค่นั้น! หลังจากที่พวกเขาหนีออกมาได้ ประเทศญี่ปุ่นก็พบว่าคนกลุ่มนี้เป็นบุคคลพิเศษของประเทศจีน ดังนั้นจึงส่งเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษของพวกเขาออกมา นั่นคือนินจา! ด้วยการปิดล้อมของทหารและตำรวจญี่ปุ่น รวมถึงการสกัดกั้นของนินจา ทำให้หยวนรั่วซานและทีมขาดการติดต่อกับประเทศหลังจากที่สูญเสียสมาชิกไปบางส่วน! แม้ว่าทีมของหยวนรั่วซานจะขาดการติดต่อไป แต่การปิดล้อมตามด่านตรวจและพื้นที่บางแห่งก็ยังไม่ถูกยกเลิก ดังนั้นทางการในประเทศจึงตัดสินว่า หยวนรั่วซานและทีมยังไม่ถูกจับกุมทั้งหมด และยังมีโอกาสที่จะช่วยเหลือพวกเขาออกมาได้!

ข้อมูลทั้งหมดนี้มาจากเจ้าหน้าที่สายลับที่ซ่อนตัวอยู่ในประเทศญี่ปุ่น! แต่หลังจากส่งข้อมูลเหล่านี้ออกมา เจ้าหน้าที่สายลับหลายคนที่ถูกเปิดเผยก็ถูกสังเวยหรือขาดการติดต่อเช่นกัน!

ส่วนท้ายของเอกสารระบุรายละเอียดของผู้ติดต่อคนสุดท้าย สถานที่ และรหัสลับในการติดต่อที่สำคัญ! มาถึงจุดนี้ หน่วยงานพิเศษและหน่วยงานพิเศษอื่น ๆ ในประเทศก็ไม่สามารถละทิ้งคนเหล่านี้ได้ ต้องเห็นศพถ้าตาย และต้องเห็นตัวถ้ายังมีชีวิตอยู่! ดังนั้นหน่วยงานพิเศษจึงได้รับภารกิจต่อเนื่องเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกครั้ง!

ภารกิจหนึ่งคือการตรวจสอบว่าเจ้าหน้าที่ชุดก่อนยังคงมีชีวิตอยู่หรือไม่ ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ก็ต้องช่วยกลับมาให้ได้! ส่วนอีกภารกิจคือเรื่องข้อมูลเดิม หากสามารถนำข้อมูลกลับมาได้ก็จะดีที่สุด แต่ถ้าไม่ได้ ให้เน้นที่ภารกิจกู้ภัยเป็นหลัก! เมื่อเฉินม่ออ่านมาถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกว่าเรื่องราวบนโลกใบนี้มันช่างบังเอิญเสียจริง! ไม่คิดเลยว่าเรื่องที่เขาทำไปโดยไม่ได้ตั้งใจ จะไปพัวพันกับเรื่องราวมากมายขนาดนี้! เขาจ้องมองแฟลชไดรฟ์ในมือ แล้วก็รู้สึกเงียบงันขึ้นมาทันที! ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เขาไม่ได้ให้ความสำคัญในตอนนั้น จะเป็นข้อมูลสำคัญขนาดนี้! การต่อสู้ของสองประเทศ การเสียสละบุคลากรไปมากมาย ก็เพื่อแฟลชไดรฟ์เล็ก ๆ อันนี้ที่อยู่ในมือเขา!

ตอนนี้ หากเฉินม่อจะนำแฟลชไดรฟ์นี้ไปมอบให้ทางการ ก็เป็นไปไม่ได้แล้ว! เพราะถ้าเขาได้แฟลชไดรฟ์มาตั้งแต่แรกแล้วมอบให้ ก็อาจจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้ามอบให้ตอนนี้ ก็คงจะนำมาซึ่งความยุ่งยากมากมาย!

อันดับแรก พวกเขาอาจจะสงสัยว่าเฉินม่อได้รับมันมาอีกครั้งแล้วนำไปขาย หรือสำรองข้อมูลไว้หรือไม่! และอีกอย่างคือ พวกเขาจะสืบสวนเฉินม่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับประเทศญี่ปุ่นหรือเปล่า!

แม้ว่าเฉินม่อจะไม่กลัวเรื่องเหล่านี้ แต่มันก็จะทำให้เขาต้องเสียพลังงานไปเป็นส่วนใหญ่! หรือว่าเขาจะมอบของให้ แล้วบอกคนอื่นว่าหลังจากที่ได้แฟลชไดรฟ์นี้มา เขาก็ลืมมันไปเลย! เหตุผลนี้ถึงจะดูดี แต่ใครจะเชื่อล่ะ? ดังนั้น แฟลชไดรฟ์อันนี้ก็ไม่สามารถเปิดเผยได้! แต่เฉินม่อตัดสินใจว่าเมื่อไปถึงประเทศญี่ปุ่นแล้ว จะพยายามนำข้อมูลชุดนี้กลับมาอีกครั้ง! ถ้าไม่ได้ ก็ต้องหาโอกาสทำให้แฟลชไดรฟ์อันนี้เป็นที่เปิดเผย แล้วแสร้งว่าเพิ่งได้รับมา แล้วจึงส่งมอบให้ทางการในประเทศ! หลังจากเก็บแฟลชไดรฟ์แล้ว เฉินม่อก็อ่านเอกสารอย่างละเอียดอีกครั้ง! พบว่าเขามีข้อมูลไม่มากนัก ทำได้เพียงแค่ไปถึงประเทศญี่ปุ่น แล้วติดต่อกับผู้ติดต่อคนสุดท้ายที่ระบุไว้ในเอกสาร! แน่นอนว่า ทางที่ดีผู้ติดต่อคนสุดท้ายนี้ไม่ควรจะถูกเปิดเผย มิฉะนั้น ถ้าสืบสวนต่อไป ก็จะไม่รู้ว่าจะสืบสวนได้อย่างไรแล้ว! เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาหนิงหย่งจื้อ! ตอนนี้เป็นเวลาตีสองกว่าแล้ว!

“เฉินม่อ! ตอนนี้กี่โมงกี่ยามแล้ว ไม่รู้หรือไงว่าการรบกวนเวลานอนของคนอื่นจะถูกเกลียดชังเอาได้!” หนิงหย่งจื้อรับโทรศัพท์หลังจากผ่านไปนาน แต่ก็ยังคงมีอารมณ์ฉุนเฉียวจากการตื่นนอน!

“เอ่อ หัวหน้าครับ! พอดีผมคิดว่าตอนนี้ถึงเวลาที่คุณต้องลุกไปฉี่แล้วครับ!” เฉินม่อหยอกล้อ! สำหรับหนิงหย่งจื้อ เฉินม่อยังคงต้องรักษาความสัมพันธ์เอาไว้บ้าง! แต่เรื่องที่จะสนิทสนมกันถึงขั้นไว้ใจได้ ก็อย่าได้คิดเลย เพราะนั่นเป็นสัญญาณของความไม่ฉลาด!

หนิงหย่งจื้อตั้งสติได้เล็กน้อย แล้วก็กล่าวว่า “พอแล้ว! โทรมาซะดึกขนาดนี้ มีเรื่องอะไร?”

แน่นอนว่าเขาไม่คิดว่าเฉินม่อจะโทรมาปลุกเขาให้ไปฉี่จริง ๆ ไม่อย่างนั้น เขาจะตามไปฆ่าที่เมืองซ่างไห่แน่นอน! อืม! โดยไม่คำนึงถึงความแข็งแกร่งของเฉินม่อน่ะนะ! และตอนไปฆ่า ก็ต้องพาคนไปเยอะ ๆ ด้วย!