บทที่ 5 ออกมาและอัพระดับ

บทที่ 5 ออกมาและอัพระดับ

ปัง

“คึคึ!”

ก็อบลินที่กระโดดเหมือนกบพุ่งเข้าใส่โล่ของจีชอคและกลิ้งไปบนพื้น เมื่อไม่มีเวลาให้เสีย เขาจึงยกดาบขึ้น พุ่งเข้าใส่ก็อบลินตัวอื่นและฟันใส่มันอย่างรุนแรง

ฉึบ!

'เป็นวันที่ดีสำหรับการฆ่าใช่ไหม? สหายก็อบลิน’

จีชอคมองไปด้านข้างของเขาขณะที่ความคิดไร้สาระเข้ามาอยู่ในใจของเขา ก็อบลินที่ล้มลงหลังจากโดนโจมตีจากโล่ ตอนนี้กลิ้งไปมาอย่างควบคุมไม่ได้ราวกับว่ามันเป็นโบลิ่ง แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาเพียงพอสำหรับจีชอคที่จะดึงดาบของเขาออกจากกะโหลกศีรษะตัวที่เขาเพิ่งฆ่าไป จีชอคกระฉับโล่ในมือแน่นจากนั้นก็เดินเข้าใกล้ก็อบลินที่ตัวที่กลิ่งไปนั้น

ปัง ปัง แคร็ก!

จีชอคฟาดขอบของโล่ไปที่คอของก็อบลิน

“เฮ้อ…” เขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งออก

ก็อบลินทั้งสามได้รับการจัดการเรียบร้อยแล้ว

[ทักษะดาบและโล่เพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ]

[ทักษะหัวใจที่มั่นคงเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ]

[พลเมืองใกล้เคียงชื่นชมคุณ!]

[พลเมืองหมายเลข 3 ที่คุณเพิ่งช่วยจากก็อบลินกำลังแสดงความขอบคุณคุณ]

[คุณได้รับ 17 ไลค์]

[คุณได้รับ 21 ไลค์]

[คุณได้รับ 11 ไลค์]

[คุณได้รับ 21 ไลค์]

“ว้าว” จีชอครู้สึกประหลาดใจ

ขณะที่จีชอคไปดึงดาบของเขาที่ติดอยู่ในหัวกะโหลกของก็อบลินออกมา ก็มีข้อความมากมายผุดขึ้นมามากมาย อาจเป็นเพราะแพ็คเกจสำหรับผู้เริ่มต้นซึ่งได้พัฒนาทักษะของเขา แต่… ไลค์ทั้งหมดนี้มาจากไหน?

"ฮะ?" เขาสับสน

เมื่อมองจากด้านหนึ่งไปอีกด้าน จีชอคก็เริ่มตระหนักถึงสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาที่เขา ไม่ใช่แค่ผู้คนบนท้องถนนเท่านั้น คนที่อยู่ในอาคารใกล้เคียงกำลังมองผ่านหน้าต่าง และบางคนถึงกับบันทึกการต่อสู้ของเขาด้วยโทรศัพท์

[คุณได้รับ 3 ไลค์]

[คุณได้รับ 2 ไลค์]

ยอดไลค์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และนี่คือสิ่งเดียวที่มันชะโลมจิตใจเขาในตอนนี้

ข้าจะได้รับยอดไลค์แม้ว่าผู้คนจะรู้สึกขอบคุณและเชียร์สิ่งที่ข้าทำแค่นั้นหรือ?

จีชอครู้สึกโล่งใจ หลังจากคิดเรื่องนี้อีก เขาก็ดึงดาบออกมาและไปยืนอยู่หน้าประตู จากนั้นก็จัดการก็อบลินโผล่หัวออกมาจากประตูทีละตัว

“การได้รับไลค์มากมายนั้นช่างเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมจริงๆ” 

ถึงอย่างนั้นตอนนี้จีชอคก็ไม่สามารถหยุดพวกก็อบลินได้ทั้งหมด เมื่อก็อบลินออกมาจากประตูมากขึ้นเรื่อยๆ ก็มีก็อบลินที่สามารถเล็ดลอดออกไปรอบๆ ได้ และสถานการณ์เกินควบคุมได้

กรี๊ดดด!

ก็อบลินเหวี่ยงดาบไปที่รถที่มีผู้คนซ่อนตัวอยู่ รถบัสที่จีชอคโดยสารอยู่มีระยะทางเพียงพอที่จะหลบหนี แต่เนื่องจากรถพวกนี้อยู่ใกล้ประตูมากเกินไป คนเหล่านั้นจึงไม่สามารถออกไปได้อย่างปลอดภัย และในสถานการณ์เช่นนี้คู่มือกู้ภัยแนะนำให้ผู้คนนอนราบในรถ ในทางเทคนิคแล้วการอยู่ข้างในนั้นปลอดภัยกว่าการวิ่งไปรอบๆ ที่จะทำให้พวกเขากลายเป็นอาหารสัตว์อสูรมากกว่า แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะมีโอกาสรอดชีวิตดีกว่าจริงๆ

กรร! กรรรร!

ก็อบลินส่งเสียงร้องอย่างน่าสยดสยองขณะที่มันฟันดาบไปที่กระจกหน้ารถ นับตั้งแต่คลื่นสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาในสมัยก่อนนั้น กฎหมายได้ถูกนำมาใช้เพื่อให้รถยนต์ทุกคันสร้างด้วยวัสดุกันกระสุน แต่เมื่อสัตว์อสูรยังคงโจมตีซ้ำแล้วซ้ำอีก รอยแตกก็เริ่มก่อตัวขึ้นในกระจกได้เหมือนกัน

'ข้าควรทำอย่างไรดี?'

ถ้าจีชอคไปจัดการกับก็อบลินตัวนั้น เขาจะไม่สามารถป้องกันไม่ให้ก็อบลินตัวอื่นๆที่เขาขวางไว้ไม่ให้กระจัดกระจายเข้าไปในเมืองได้ นั่นคือปัญหาที่ยากลำบากของผู้เริ่มต้นที่กำลังต่อสู้ในการต่อสู้ครั้งแรกของเขา

[พลเมืองหมายเลข 2 อยู่ในรถและกำลังหวาดกลัว!]

[พลเมืองหมายเลข 1 กำลังปลอบใจพลเมืองหมายเลข 2 โดยบอกว่าคุณจะมาช่วยพวกเขา พลเมือง 2 กำลังกอดพลเมืองหมายเลข 1]

[คุณได้รับ 30 ไลค์!]

ภายในรถ คู่รักวัยกลางคนกอดกันเพื่อปลอบโยนกันด้วยความหวาดกลัว

ตอนนั้นเองที่จีชอคได้รู้เพิ่มเติมเล็กน้อยว่าระบบนี้ทำงานอย่างไร เขาตระหนักรู้ว่าสิ่งนี้อาจอธิบายได้ว่าไม่ว่าเขาจะต่อสู้หรือฆ่าก็อบลินไปกี่ตัว เขาก็จะไม่สามารถเพิ่มระดับได้ และเขาไม่ได้รับ XP แม้แต่น้อยเลยด้วยซ้ำ

สิ่งเดียวที่ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นก็คือไลค์ ด้วยคะแนนเหล่านี้เขาสามารถซื้อค่าสถานะและทักษะของเขาได้ มันเป็นระบบการเพิ่มระดับที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากฮันเตอร์ทั่วไป

“เปิดหน้าต่างร้านค้า!” จีชอคสั่ง

ในอัตรานี้ดูเหมือนว่าจะมีก็อบลินจำนวนมากจะกระจายเข้าไปในเมือง มันทำให้เขาสามารถรวบรวมยอดไลค์ผ่านผู้คนที่คอยเชียร์เขาและแสดงความขอบคุณให้แก่เขาได้ แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีผู้เสียชีวิต? เขาเคยเห็นช่วงเวลาที่ความหวังเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นความหวาดกลัวและความสิ้นหวังอย่างมาก ในยุคก่อนนั้นทุกคนเคยเห็นฉากแบบนี้มามากมาย

จีชอคพูดต่อ “ค้นหาทักษะยั่วยุ!”

เขาไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่วันนี้เขาจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้!

“เลือกอันที่มีระยะกว้างที่สุดที่ข้าสามารถใช้ได้ตอนนี้ทันที” เขาตัดสินใจ

[เปรียบเทียบทักษะปัจจุบันของคุณและเงื่อนไขขั้นต่ำที่จำเป็นในการรับหนังสือทักษะ]

[กำลังแสดงผลการค้นหา 1 รายการ]

[เสียงคำรามแห่งพงไพร]

"ซื้อ!" จีชอคกล่าว

หนังสือทักษะตกอยู่ในมือของเขา หายไปราวกับแสงแฟลช และในขณะนั้นเขาก็ได้เรียนรู้ทักษะนี้ทันที

“ค้นหาทักษะโจมตีระยะไกลด้วยคะแนนที่เหลืออยู่ของข้า! บางอย่างที่ข้าสามารถใช้ได้ตอนนี้ด้วย!”

[กำลังค้นหา...]

[แสดงผลการค้นหาที่แตกต่างกัน 240 รายการ]

“ลดผลลัพธ์ลงเหลือรายการที่ข้าไม่จำเป็นต้องซื้ออุปกรณ์และมีเวลาร่ายเร็วที่สุด!” จีชอคอยู่ในโซน

[กำลังค้นหา...]

[กำลังแสดงผลการค้นหา 1 รายการ]

[ลูกศรพลังจิต]

"ซื้อมัน!"

[การซื้อเสร็จสมบูรณ์แล้ว ยอดคงเหลือ: 0 ไลค์]

เมื่อเขาวางมือลงบนหนังสือทักษะ แสงมันก็ดับวูบลงเช่นกัน ทันใดนั้นการใช้ ทักษะลูกศรพลังจิตก็กลายเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา

“โฮก!” เสียงคำรามอันทรงพลังราวกับเสียงคำรามของหมีดังก้องออกมาจากลำคอของจีชอค

“คึก?” ก็อบลินทั้งหมด รวมทั้งตัวที่กำลังทุบกระจกรถอยู่ก็หันกลับมามองเขา ทันใดนั้นจีชอคก็โจมตีด้วยลูกศรพลังจิต จากนั้นก็มีลูกศรเงาที่เจาะกะโหลกมันให้เป็นรูในทันที

'ให้ตายเถอะ นั่นมันทรงพลังมาก!'

ทันใดนั้นพวกก็อบลินก็กำอาวุธของพวกมันอย่างระมัดระวัง ในที่สุดพวกมันก็รับรู้ว่าคู่ต่อสู้ของพวกมันดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้น แต่มันก็สายเกินไปสำหรับพวกมันแล้ว จีชอคสร้างลูกศรอีกห้าดอกแล้วยิงออกไป ดอกจะหนึ่งตัว เขายิงเฮดช็อตได้อย่างแม่นยำทั้งห้าดอก และก็อบลินทั้งห้าตัวก็ล้มลงราวผักเหี่ยว

ขณะเดียวกันจีชอคก็เริ่มมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรง

[มานาหมดลงอย่างรวดเร็ว!]

นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณใช้มานาจนหมดในคราวเดียว ด้วยความปวดหัวอย่างมากนี้ สิ่งเดียวที่จีชอคได้ยินก็คือเสียงบี๊บดังในหูของเขา และลมหายใจของเขาสั้นลง ถึงอย่างนั้นเขาก็กวัดแกว่งดาบและโจมตีไหล่ของก็อบลินที่กำลังออกมาจากประตู

กรี้ซซซ!

ก็อบลินกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด จีชอครู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่านี้ เมื่อกี้เขาพยายามไปที่จุดสำคัญของ แต่ครั้งนี้เขาจะไม่พลาด!

ฉับ!

เขาตัดคอของก็อบลินในขณะที่มันนอนเจ็บอยู่และมันก็ตายลง มันทำให้เขาหงุดหงิดที่เขาไม่ได้รับข้อความใดๆ เกี่ยวกับการได้รับยอดไลค์ แต่กลับกลายเป็นว่า…

[พลเมือง 2 ขอขอบคุณอย่างยิ่งที่ช่วยชีวิตเธอ]

[พลเมือง 1 กำลังโอบกอดพลเมือง 2 ด้วยน้ำตาแห่งความโล่งใจ]

[ด้วยความซาบซึ้งอย่างยิ่งจากพวกเขา คุณได้รับ 100 ไลค์!]

[พลเมืองประมาณ 20 คนประทับใจกับการกระทำของคุณมาก]

[คุณได้รับ 3 ไลค์]

[คุณได้รับ 5 ไลค์]

……

……

'แจ็คพอต! 100 ไลค์!'

“ลงครึ่งหนึ่งของไลค์ของฉันไปที่มานา!” จีชอคตัดสินใจโดยไม่ลังเล

[คุณได้เพิ่มระดับมานาของคุณแล้ว!]

จากนั้นอาการปวดหัวของเขาก็ทุเลาลงเช่นกัน ในขณะที่จีชอคกำลังฟื้นตัวนั้น เขาสังเกตเห็นก็อบลินสองตัวที่ฟาดอาวุธใส่เขาจากข้างหลัง เขาจึงป้องกันพวกมันด้วยโล่ของเขา

เคร้ง!

จากนั้นเขาก็เหวี่ยงดาบออกไปและตัดหัวพวกมันอย่างแม่นยำเมื่ออาการปวดหัวของเขาดีขึ้นแล้ว และทำให้พวกมันตกตายลงไป

'มันนานมากแล้วนะ กำลังเสริมของรัฐบาลอยู่ไหนเนี่ย! พวกคุณกำลังเอาเงินภาษีของฉันก็ควรมาปกป้องฉันในช่วงเวลาแบบนี้สิ!'

ตอนนี้จิตใจของจีชอคชัดเจนมากขึ้นจนถึงจุดที่เขาสามารถมุ่งความสนใจไปที่สิ่งอื่นได้ ในเวลาเดียวกันการโจมตีของเขาก็เริ่มเร่งความเร็วขึ้น เขาวางแผนที่จะดึงดูดความสนใจของพวกมันด้วยเสียงคำรามแห่งพงไพร จากนั้นกำจัดก็อบลินทั้งหมดที่อยู่ห่างไกลออกไปด้วยลูกศรพลังจิตของเขา กลยุทธ์นี้ถือได้ว่าง่าย แต่เป็นงานที่หนักหนาและสร้างอาการปวดหัวให้เขามากขึ้นเรื่อยๆ

[พลเมืองหมายเลข 7 ชื่นชมว่าทักษะระยะไกล การต่อสู้ระยะประชิด และทักษะการดึงดูดความสนใจของศัตรูของคุณมีความสมดุลกันมาก]

[คุณได้รับ 10 ไลค์]

'โอ้ ใช่แล้ว ยังมีคนกำลังจับตาดูฉันอยู่'

จีชอคไม่สามารถพ่ายแพ้ได้ในตอนนี้ ถ้ามอนสเตอร์กระจายและกระจัดกระจาย… ผู้คนจะ…

ตอนนั้นเองที่ก๊อบลินที่เขาต่อสู้อยู่ทั้งหมดก็หยุดพร้อมกันและจ้องมองไปที่ประตูพร้อมกัน คราวนี้ดูเหมือนว่าเสียงคำรามแห่งป่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อพวกมันเลย ก็อบลินรู้สึกถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และพวกมันต่างก็ส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกันด้วยความตื่นเต้น แล้ว…

ตุบ!

ก็อบลินยักษ์เดินออกจากประตู มันมีดวงตาสีแดงสดและถือดาบใหญ่ขนาดเท่าร่างกายมนุษย์

“ฮ… ฮอบก็อบลิน?”

หลังจากฮอบก็อบลินตัวนี้แล้ว ฮอบก็อบลินอีกหลายสิบตัวก็เดินออกมา

'ไม่มีทางที่ฉันจะเอาชนะพวกนี้ได้'

กองกำลังหลักของศัตรูเพิ่งมาถึง แต่ในขณะนั้นก็มีเปลวเพลิงลุกโชนจำนวนหนึ่งพุ่งออกมาจากท้องฟ้า

ฟุบ! แคร็ก!

เปลวไฟลุกไหม้และเผาผลาญฮอบก็อบลินทั้งหมดในคราวเดียว

'โอ้ ขอบคุณพระเจ้า'

เมื่อจีชอกเงยหน้าขึ้น เขาเห็นเฮลิคอปเตอร์ของรัฐบาลลอยอยู่เหนือหัวของเขา ในที่สุดเหล่าฮันเตอร์ก็มาถึงแล้ว

"คุณสบายดีไหม?" ลำโพงก็ดังขึ้น

“โชคดีที่มีฮันเตอร์มากประสบการณ์ที่ดูเหมือนจะขวางประตูมอนสเตอร์เอาไว้ ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ ฮันเตอร์!”

“ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ! ไปช่วยเขาสิ!”

ดูเหมือนจะมีความเข้าใจผิดเกิดขึ้นนะ

***

“แสดงว่าประตูนี้เพิ่งเกิดขึ้นใช่ไหม?”

ประตูถูกปิดลงอย่างปลอดภัยด้วยการสนับสนุนจากนักล่า จีชอคได้ยินทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวเขา ขณะที่เสียงรถพยาบาลดังก้องอยู่ในหูของเขาจากทุกทิศทาง

[พลเมืองหมายเลข 19 บนเปลหามส่งสายตาแสดงความขอบคุณมาให้คุณ]

[คุณได้รับ 30 ไลค์]

ท่ามกลางเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ไลค์ยังคงเข้ามาเรื่อยๆ ตอนนั้นเองที่คู่รักวัยกลางคนวิ่งเข้ามาหาจีชอค

"ขะ ขอบคุณ ….!"

เขาจำพวกเขาได้ พวกเขาคือสองคนที่ติดอยู่ในรถเมื่อพวกก็อบลินโจมตี

"พวกคุณสบายดีไหม?" จีชอคถาม

"ใช่ ใช่ พวกเราสบาดี! ขอบคุณคุณมาก สามีของฉันและฉันรอดชีวิตมาได้ เราขอบคุณมากที่คุณช่วยชีวิตเรา…”

ขณะที่ภรรยาก้มโค้งคำนับเพื่อแสดงความขอบคุณ สามีของเธอก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าและหยิบเงินออกมาหนึ่งกอง

“ได้โปรด อย่างน้อยก็รับสิ่งนี้ไป…” เขาขอร้องจีชอค

"ไม่ไม่!" จีชอคปฏิเสธกลับไป

ดูเหมือนชายคนนั้นต้องการแสดงให้เห็นว่าเขารู้สึกขอบคุณอย่างแท้จริงด้วยการเสนอเงินจำนวนหนึ่งให้จีชอค เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ และเขาต้องการแสดงมันออกมาเท่านั้น เขาก็ไม่ผิดเช่นกัน เพราะท้ายที่สุดแล้วมีหลายสิ่งที่สามารถใช้เป็นสิ่งแสดงความขอบคุณและเงินก็เป็นตัวเลือกอันดับหนึ่ง

แต่สิ่งที่สร้างความแตกต่างระหว่างผู้อเวคคนอื่นๆกับจีชอค ก็คือไลค์มีความสำคัญต่อเขามากกว่าเงินอย่างมาก

จีชอคโบกมือปฏิเสธและวางเงินกลับเข้าไปในกระเป๋าของชายคนนั้น

“ถึงแม้ตอนนี้พวกคุณจะรู้สึกโอเคแล้ว แต่ได้โปรดไปตรวจร่างกายให้แน่ใจด้วย บางทีคุณอาจได้รับบาดเจ็บ และอย่าลืมหาอะไรอร่อยๆ มาเลี้ยงครอบครัวเมื่อคุณกลับบ้าน”

"ไม่ไม่ไม่!" ชายคนนั้นกล่าวขึ้นเหมือนเขาต้องการให้จีชอครับมันไว้อย่างมาก

'เขาจะไม่ทิ้งเงินไว้บนพื้นแล้ววิ่งหนีไปใช่ไหม'

“เฮ้!”

จีชอครีบหยิบเงินขึ้นมาและคราวนี้ก็ใส่มันไว้ในมือภรรยา

“โปรดอย่ากังวลเกี่ยวกับฉันและเก็บเงินไว้ อย่าลืมไปโรงพยาบาลและรับการตรวจ ถ้าคุณทำเช่นนี้ต่อไป มันจะทำให้ฉันอยู่ในจุดที่ลำบากใจอย่างมาก”

“คุณช่วยภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ของฉัน เงินนี้มันเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำ และฉันต้องให้สิ่งนี้กับคุณจริงๆ…” ชายคนนั้นพูดต่อ

“ไม่ นี่ยิ่งกว่านั้นหมายความว่าคุณควรไปตรวจร่างกายเพื่อความแน่ใจให้เร็วที่สุดนะ” จีชอคโต้กลับ

"แต่…"

“ฉันเบื่อที่จะพูดกลับไปกลับมาแล้วนะ กรุณาเอามันกลับไปด้วย” ในที่สุดจีชอคก็พูดอย่างเด็ดเดี่ยว

[พลเมืองหมายเลข 2 ประทับใจในความซื่อสัตย์ของคุณ]

[คุณได้รับ 100 ไลค์]

[เจ้าหน้าที่รัฐหมายเลข 1 ฟังการสนทนาของคุณและรู้สึกชื่นชม เขาจำได้ว่าคุณขวางประตูและต่อสู้ด้วยตัวเอง]

[คุณได้รับ 30 ไลค์]

จีชอคได้รับไลค์มากขึ้นกว่าเดิม เจ้าหน้าที่ของรัฐกล่าวว่า “ตอนนี้ประชาชนกำลังขอบคุณคุณอย่างมาก”

“ฉันแค่ทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ ใครก็ตามในตำแหน่งของฉันก็คงทำแบบเดียวกัน” จีชอคตอบ

“ไม่ ถ้ามันง่ายขนาดนั้น แล้วทำไมถึงยังมีฮีโร่อยู่ล่ะ? ถ้าไม่พร้อมด้วยพลังกายและพลังใจก็ยากที่จะมีใครยืนอยู่เหมือนคุณได้

..แถมยังมีประตูดันเจี้ยนเปิดบริเวณโนรยางจินอีก…

“โนรยางจิน?”

“ใช่ นั่นคือจุดที่ประตูเปิดก่อนที่สุด จากนั้นก็มีประตูเปิดในบริเวณใกล้กับแดชีดง เมื่อเราไปถึงที่นั่นประตูตรงนี้ก็เปิดออกอีก เกือบจะดูเหมือน…มันเป็นแผนการอะไรบางอย่าง”

แต่มันอาจจะเป็นการคิดมากของเขาเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงพูดต่อว่า “แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของฉันเท่านั้น ประตูมันอาจเกิดขึ้นที่ไหนก็ได้ใช่ไหมล่ะ?”

“แล้วสถานที่เหล่านั้นเป็นอย่างไรบ้าง?” จีชอคถาม

“มันได้รับความเสียหายอย่างมาก เนื่องจากตรงนั้นมีนักเรียนจำนวนมากมาเรียนพิเศษจนดึกดื่น และตอนที่เราถูกส่งออกไปพวกสัตว์อสูรก็หลั่งไหลออกมาจากประตูเป็นจำนวนมากแล้ว เมื่อเราไปถึงก็มีนักเรียนที่ตายไปแล้วจำนวนมาก” เจ้าหน้าที่รัฐตอบ

นั่นก็ไม่ค่อยแปลกอะไร

เพราะแม้จะมีนักเรียนที่เล่าเรียนอย่างหนักในช่วงเวลาดังกล่าว เมื่อมีประตูดันเจี้ยนปรากฏขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนนั้น ฮันเตอร์ก็ถือกำเนิดขึ้นมา และโลกก็กลับตาละปัดไปหมด ด้วยสังคมที่ต้องการแค่คนที่แข็งแกร่งเท่านั้น ทำให้มีการแข่งขันอันบ้าคลั่งขึ้นแม้แต่กลับเด็กๆ พวกเขาจะได้รับการสอนแบบส่วนตัวนอกเหนือจากโรงเรียนปกติของพวกเขา และมันยังปรับเปลี่ยนสังคมที่แตกต่างจากเดิมอย่างมากอีกด้วย..