เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 1 ผู้อเวค

บทที่ 1 ผู้อเวค

บทที่ 1 ผู้อเวค


บทที่ 1 ผู้อเวค

…จีชอคที่รักของข้า หลานชายที่รักของข้า…

ปู่ผู้ล่วงลับของจีชอค ปรากฏตัวในความฝันของเขา

“ค…คุณปู่?”

'เขาจะมาบอกเลขหวยแก่ฉันงั้นเหรอ? ฉัน… ฉันต้องจดมัน! ปากกาและกระดาษของฉันอยู่ที่ไหน?!'

...จีชอค ฟังให้ดี พรุ่งนี้จะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้น…

“มัน… มันไม่เกี่ยวกับเลขลอตเตอรี่หรือป่าว?”

…ไม่นะ ไอ้โง่! ลืมเรื่องลอตเตอรีไปซ่ะ! ฉันจะให้อะไรที่ดีกว่าหวยเสียอีก ไม่ต้องกังวล!...

ปู่ของเขาตะคอกใส่เขาก่อนที่จะพูดกับเขาดีๆว่า

…เจ้าฟังคำพูดของปู่ของเจ้าเป็นอย่างดีเสมอมาและปฏิบัติตามคำสอนมาโดยตลอด นั่นคือเหตุผลที่ข้ามาหาเจ้าในเวลานี้ พรุ่งนี้มีสิ่งดีๆ รอเจ้าอยู่ และจงทำความดีด้วยความมีน้ำใจต่อไป…

“มันคืออะไรเหรอ… คุณปู่?”

…ฟังปู่นะจีชอค มันสำคัญสำหรับเจ้ามาก หลานชายที่รักของปู่ ปู่ต้องไปแล้ว…

รอสักครู่นะครับคุณปู่ ผมอยากได้เลขลอตเตอรี่มากกว่านะคุณปู่?”

'พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกันนะ?'

***

คุณปู่เคยบอกฉันว่า“ปู่ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ปู่ไม่ต้องการให้หลานทำอะไรมากกว่าปกติ ดังนั้นปู่จะไม่เรียกร้องอะไรจากหลานมากนัก ไม่เป็นไรแม้ว่าหลานจะทำได้ไม่ดีในโรงเรียนก็ตาม ไม่จำเป็นต้องทำให้ดีกว่าคนอื่น แค่ใช้ชีวิตด้วยความมีน้ำใจก็พอ”

นั่นคือสิ่งที่เขาพูดเมื่อฉันขโมยยาคูลท์จากถุงส่งของของคนอื่นเป็นครั้งแรก แทนที่จะดุฉัน เขากลับไปบ้านของคนๆนั้นและเริ่มขอขมาด้วยการโค้งคำนับเก้าสิบองศา เป็นภาพที่น่าตกตะลึงอย่างมาก ชายคนนี้คือราชาแห่งโกะในสวนสาธารณะ และเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อราคาที่ตลาดริมถนน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาคำนับต่อหน้าผู้อื่นเช่นนี้

“จงใช้ชีวิตด้วยความมีน้ำใจ”

เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ฉันปฏิญาณในขณะนั้นว่าจะเป็นคนดีและตัดสินใจว่าฉันจะไม่ขโมยของคนอื่นอีกต่อไป จากนั้นท่านปู่ก็ลูบหัวของฉันด้วยมือที่มีรอยย่นอยู่พักหนึ่ง

ฉันไม่รู้ว่านี่จะเป็นคำสอนสุดท้ายของคุณปู่ของฉัน จากนั้นเขาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในวันรุ่งขึ้น..?

ตั้งแต่นั้นมาฉันก็พยายามใช้ชีวิตเป็นคนดีมาตลอด แต่เพียงเพราะฉันพยายาม ไม่ได้หมายความว่าฉันทำได้ดีมาก ฉันหมายถึงว่าฉันจะช่วยหญิงชราเข็นรถเข็นใส่ขยะของเธอ หรือหากฉันเจอสิ่งของใดๆ ฉันจะทิ้งมันลงในกล่องรับบริจาค ฉันทำเช่นเดียวกับพลเมืองเกาหลีทั่วไป มันไม่ใช่ว่าฉันเป็นนักบุญ ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงคุณปู่ การทำสิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันสบายใจมากขึ้นก็เท่านั้น

ฉันแค่สงสัยว่าเขาจะสบายดีหรือไม่

แต่ทำไมเขาถึงมาปรากฏในความฝันของฉันล่ะ? แล้วทำไมเขาไม่บอกเลยลอตเตอรีฉันเลยล่ะ จะมีอะไรดีไปกว่าลอตเตอรีอีก?

เฮ้อ…?

นี้เขาไม่รู้ว่าเลขที่ถูกลอตเตอรี่มันดีที่สุดเหรอ?

***

"เฮ้! อึม! ดูเหมือนว่าวันนี้เราจะล่าได้เยอะนะ! พวกฮันเตอร์ พวกเขาไม่เคยคิดถึงคนที่ตามเช็ดตูดตามหลังพวกเขาเลย”

ซากศพของสัตว์อสูรกระจัดกระจายไปทั่วสถานที่ คนปกติเห็นคงจะอาเจียนออกมาเมื่อเห็นภาพอันโหดร้ายนี้ แต่สำหรับจีชอคมันช่างคุ้นเคยเหลือเกิน เขาเป็นผู้ช่วยฮันเตอร์ และโลกนี้ก็ไม่ใกล้เคียงกับโลกปกติอีกแล้ว มันเหมือนกับว่าเกมได้กลายเป็นความจริงแล้ว

วันหนึ่งดันเจี้ยนได้ก่อตัวขึ้นในโลกอย่างกะทันหัน ในขณะที่ผู้คนที่มีพลังพิเศษที่เรียกว่า 'ผู้อเวค' และสิ่งมีชีวิตที่รู้จักกันในชื่อ 'สัตว์อสูร' ก็เกิดขึ้นเช่นกัน โดยการสังหารสัตว์อสูรจะทำให้ผู้อเวคเลเวลอัพ เช่นเดียวกับได้รับคะแนนที่สามารถใช้ในร้านค้าได้ ต่อจากนั้นสถานการณ์ค่อนข้างเรียบง่าย แม้แต่เด็กสี่ขวบก็รู้ว่ามันทำงานอย่างไร

จากนั้นเมื่อถึงจุดหนึ่ง ดันเจี้ยนจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นมากเกินไป และสถานการณ์ก็ควบคุมไม่ได้ ก็อบลินเข้ายึดหมู่บ้านแห่งหนึ่งและได้สังหารทุกคน ในขณะที่ออร์คปรากฏตัวที่ฟาร์มและสังหารผู้สูงอายุและคนงานต่างชาติ

'คนในอดีตคงจะไม่เชื่อสายตาตัวเองถ้าพวกเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้…'

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าผู้คนมักจะพบวิธีที่จะเอาชนะความตายอยู่เสมอ เมื่อจำนวนดันเจี้ยนเพิ่มขึ้น จำนวนผู้ที่อเวคก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน จากนั้นทรัพยากรจำนวนมากที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ก็ถูกค้นพบในคุกใต้ดิน ดังนั้นมนุษย์จึงพบวิธีที่จะทำหาผลประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้โดยธรรมชาติ ทำให้เกิดองค์กรต่างๆขึ้นมากมายเช่น กองกำลังทหาร กลุ่มการค้า และสื่อ และผู้ที่ไปขนทรัพยากรเหล่านี้ออกมาคือผู้อเวค และนี่คือสาเหตุที่ผู้อเวคถูกเรียกว่าฮันเตอร์

อึมจีชอคเป็นผู้ช่วยฮันเตอร์หมายเลข 20431 พูดง่ายๆคือเป็นลูกน้องของฮันเตอร์นั่นเอง

ชื่อแรกของเขาคือ จีชอค และนามสกุลของเขาคืออึม ชื่อจีชอคมีความหมายที่ดีมาก โดยจีหมายถึง 'ความเมตตา' และชอคหมายถึง 'ความชอบธรรมทางศีลธรรม' สิ่งเหล่านี้มีความหมายว่า 'การดำเนินชีวิตอย่างมีเมตตาและชอบธรรม' ปัญหาคือการเพิ่มนามสกุล 'อึม' เข้าไปแล้วเมื่อรวมกันแล้ว 'อึมจีชอค' จริงๆแล้วหมายถึง 'การยกนิ้วโป้ง' นั่นคือเหตุผลที่เพื่อนผู้ช่วยฮันเตอร์ที่ทำงานร่วมกับเขาเรียกเขาว่า 'อึม' เท่านั้น

“เฮ้อ คุณคิดว่าคนระดับสูงอย่างฮันเตอร์สนใจที่จะคิดถึงคนอย่างพวกเราหรือ?”

เมื่อการฆ่าสัตว์อสูรสามารถทำกำไรได้ ฮันเตอร์ก็ได้รับความนิยมมากขึ้น มันเหมือนกับว่าพวกเขาเป็นดาราดังและเป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียง น่าแปลกมากที่การได้รับเงินจำนวนมากกลับได้รับการยกย่องมากกว่าการช่วยชีวิตผู้คนในโลกที่แสนโหดร้อยนี้ มันเป็นโลกที่เงินมีค่ามากกว่าชีวิตจริงๆ

ในส่วนของผู้ช่วย พวกเขาเป็นพนักงานทำความสะอาดระดับต่ำที่สุด

จีชอคใช้เลื่อยไฟฟ้าตัดแขนของก็อบลินที่ตายแล้วออกมา

อัก!

“มีครั้งหนึ่งพวกฮันเตอร์เคยบอกอึมว่าอย่าเข้าใกล้พวกเขาเพราะเขามีกลิ่นสาบ”

พวกเขาคือคนที่เก็บซากสัตว์อสูรที่พวกฮันเตอร์ฆ่าและส่งพวกมันไปที่แผนกทรัพยากรเพื่อขึ้นเงิน แต่พวกฮันเตอร์กลับดูถูกพวกเขาอยู่เสมอ

“เจ้าไม่โกรธเหรอ อึมม” เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของจีชอคถามขึ้น

“ฉันจะไม่ทำงานนี้ถ้าฉันต้องโกรธพวกเขาทุกครั้งหรอก” เขาตอบ

งานหลักของผู้ช่วยฮันเตอร์คือการจัดการกับศพของสัตว์อสูรที่ตายแล้ว แต่บางครั้งพวกเขาก็ต้องเก็บศพของฮันเตอร์ไปด้วย จีชอคต้องการที่จะแสดงความเคารพให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่เขาทนไม่ได้เมื่อต้องจัดการกับศพที่ถูกสัตว์อสูรกัดกิน เพราะท้ายที่สุดแล้วการกำจัดศพที่ปกตินั้นง่ายกว่ากรณีที่พวกเขาถูกสัตว์อสูรกลืนกินเข้าไปอย่างมาก เพราะเขาต้องผ่าท้องของสัตว์อสูรเพื่อเอาร่างของฮันเตอร์ออกมา มันเป็นงานที่ไม่มีใครมีสติดีอยู่จะสามารถจัดการได้อย่างง่ายดายแน่ๆ

'บางที... นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกฮันเตอร์ถึงมองว่าพวกเราน่าขยะแขยง'

จีชอคตัดแขนของก็อบลินออกอย่างนุ่มนวล

ฉับ

คังเพื่อนร่วมงานของเขาก็ชื่นชมการตัดที่เรียบง่ายของจีชอค

“ฝีมือของคุณช่างเป็นศิลปะอย่างแท้จริง สมควรเป็นตัวอย่างในการสอนน้องใหม่” คุณคังกล่าวขึ้น

“ไม่จำเป็นต้องชื่นชมฉันขนาดนั้น” จีชอคตอบ

“ไม่เป็นไร… กันพวกเราภูมิใจในตัวคุณ คุณเป็นคนเดียวที่อดทนงานนี้มานานตั้งแต่อายุยังน้อย และตอนนี้คุณก็เก่งกว่าพวกเราแล้ว คุณจงอดทนต่อไปนะ” คุณคังตบหลังเขาแล้วยกนิ้วให้เขา

“เอาจริงๆ นะ พวกคุณต้องยกนิ้วให้กับทักษะของอึม พวกคุณไม่เห็นด้วยเหรอ?”

ผู้ช่วยฮันเตอร์ต่างพากันยกนิ้วโป้งขึ้นเมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น

"แน่นอน ไม่มีใครทำได้ยอดเยี่ยมเหมือนอึม” พวกเขาตอบ

“จริงๆ ฉันคิดว่าอึมนั้นดีต่อพวกเรามาก” คุณคังกล่าวชมเชย “ฉันยังรู้สึกในหายเมื่อคิดถึงตอนที่เขาทำงานล่วงเวลาให้ฉัน เพื่อที่ฉันจะได้ไปโรงพยาบาลตอนที่ภรรยาป่วย” เขาเช็ดตา

คุณลีหนึ่งในผู้ช่วยกลอกตาและพูดเหน็บแนมขึ้นว่า “โอ้พระเจ้า ผู้ชายคนนี้กำลังเข้าสู่วัยหมดประจำเดือนอีกแล้วงั้นหรือ?”

'ผู้ชายในวัยห้าสิบมีแนวโน้มที่จะมีอารมณ์แปรปรวนจริงๆ'

“เจ้ากำลังพูดถึงเรื่องอะไร! ต้องขอบคุณเขาที่ทำให้ลูกๆ ของฉันและฉันสามารถได้กล่าวคำอำลาภรรยาและแม่ของพวกเขาได้ เมื่อฉันคิดถึงช่วงเวลานั้น… ฉัน… รู้สึกขอบคุณเขาจริงๆ…”

เขายกนิ้วให้จีชอคด้วยมือทั้งสองข้าง

ติ้ง!

[คุณได้รับ 7 ไลค์]

[พระเจ้า???? ได้แสดงความสนใจในตัวคุณ]

[ยินดีด้วย ความสามารถที่ซ่อนอยู่ของคุณถูกปลุกให้ตื่นแล้ว]

' นี่มันหมายความว่ายังไงเนี่ย? อะไรนะตื่นแล้วงั้นหรือ?? ฉันกลายเป็นผู้อเวคแล้วเหรอ? '

จีชอคอาจจะรู้สึกตกใจเล็กน้อย แต่เขาไม่สามารถปล่อยให้ทุกคนรู้เรื่องนี้ได้ และยังมีกล้องติดตัวบนหน้าอกของเขาที่บันทึกภาพตลอด 24 ชั่วโมงทุกวันเพื่อตรวจตราพนักงานและป้องกันไม่ให้พวกเขาขโมยทรัพยากรจากสัตว์อสูรเหล่านั้น

'ปกติแล้ว ผู้คนจะกรีดร้องว่า 'ฉันตื่นขึ้นแล้ว ฉันได้กลายเป็นผู้อเวคแล้ว!'?

ผู้ที่ตื่นขึ้นมักจะอยู่ในช่วงอายุที่รุ่งโรจน์ คือมีอายุระหว่าง 10 ถึง 25 ปีโดยประมาณ แต่เมื่อสองปีก่อนมีผู้อเวคที่อายุสามสิบเอ็ดปีกำเนิดขึ้นและเขาถือว่าเป็นผู้เวคที่อายุมากที่สุด เพราะโดยปกติส่วนใหญ่ผู้อเวคจะอยู่ในวัยยี่สิบต้นๆ หรือวัยรุ่นตอนปลาย และจีชอคที่มีอายุ 28 ปีนั้นโอกาสที่เขาจะตื่นขึ้นยังมีโอกาสต่ำกว่าการถูกลอตเตอรี่ด้วยซ้ำ

'นี่มันยอดเยี่ยมมาก'

จีชอคยังคงทำงานของเขาต่อไปในขณะที่กำลังประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้น เขามีประสบการณ์เกินกว่าจะแสดงตามอารมณ์ออกมา หรือบางทีอาจเป็นความจริงที่ว่าเขาเคยเห็นจุดจบของฮันเตอร์มาหลายครั้งแล้ว เพราะตามความเข้าใจของเข้านั้น

'ถ้าเป็นความสามารถปานกลาง ก็คงจะดีกว่าถ้าฉันจะซ่อนมันไว้ให้พ้นจากพวกรัฐบาล'

'ฉันจะแกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยจนกว่าฉันจะทำงานเสร็จและถอดกล้องติดตัวออกก่อน'

เขายังคงทำงานต่อไปอย่างเงียบๆ แต่สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง

หวิ๊ง!

[โปรดตรวจสอบหน้าต่างสถานะของคุณ]

“...”

“อึม คุณทำงานได้ยอดเยี่ยมมากเช่นเคย” เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งชื่นชมจีชอคขณะที่เขากำลังทำงานอยู่

[โปรดตรวจสอบหน้าต่างสถานะของคุณ]

[โปรดตรวจสอบหน้าต่างสถานะของคุณทันที!]

'นี่คืออะไร?? มันเป็นระบบที่เอาแต่ใจหรือป่าว? ทำไมมันถึงกดดันให้ฉันตรวจสอบหน้าต่างสถานะให้ได้กัน?!'

'ที่ฉันไม่ตรวจสอบนี้มันผิดมากเหรอ? หรือว่าระบบไม่ต้องการให้ฉันทำงานต่อไป ถ้าฉันไม่ตรวจสอบหน้าต่างสถานะ? ทำไมระบบมันแปลกๆนะ!’

หรือว่าระบบไม่พอใจกับปฏิกิริยาที่นิ่งเงียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นของเขา เพราะผู้คนมักจะเปิดหน้าต่างสถานะและกรีดร้องด้วยความตื่นเต้นฉันเห็นมันแล้ว ฉันมีหน้าต่างสถานะแล้ว!!!”

“...”

“ฉันใกล้จะบรรจุทุกอย่างเสร็จแล้ว”

การเป็นฮันเตอร์นั้นได้รับสิทธิและผลประโยชน์มากมายนับไม่ถ้วน ตั้งแต่การลดหย่อนภาษีไปจนถึงการได้รับความคุ้มครอง เงินบำนาญ และแม้แต่ใบอนุญาตอาวุธปืน ขณะเดียวกันก็มีภาระผูกพันเช่นกัน หากดันเจี้ยนก่อตัวขึ้นภายในรัศมีหนึ่งรอบๆ บริเวณที่อยู่อาศัยของพวกเขา พวกเขาจะต้องเข้าไปที่นั่นเพื่อจัดการกับสัตว์อสูร และพวกเขาต้องเป็นวีรบุรุษที่ต้องตอบสนองเมื่อประเทศชาติเรียกร้อง เพราะในโลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ

ผู้ที่อยู่ในอันดับ A, B และแม้แต่ C สามารถดูแลตัวเองได้ไม่มากก็น้อย อย่างไรก็ตาม เรื่องราวจะแตกต่างออกไปสำหรับผู้อเวคที่อยู่ในอันดับ D และต่ำกว่านั้น จะเป็นอย่างไรถ้าเขาเป็นฮันเตอร์ระดับ E ที่ไร้ประโยชน์ล่ะ? เขาจะไม่ตายไวขึ้นเหรอ? เขาไม่กลายเป็นเบี้ยที่ถูกใช้แล้วทิ้งเหรอ?

“อึม! คุณกำลังทำอะไร? ทำไมคุณไม่เดินต่อไปล่ะ?”

จากนั้นเขาจึงเดินขึ้นไปบนหลังรถบรรทุก และพวกฮันเตอร์ที่อยู่ในรถบรรทุก็มองมาที่เราแล้วพึมพำว่า

“อ้าว เหม็นชิบหายนี้พวกเจ้าไม่อาบน้ำกันเลยเหรอ?!”

“อย่าพูดแบบนั้นกับพวกอ่อนแอพวกนี้…”

ใบหน้าของผู้ช่วยอันเตอร์ทั้งหมดแดงก่ำ ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาอายุเท่ากันกับพ่อของจีชอค และพวกเขาต้องมาทำสิ่งนี้เพื่อครอบครัวของพวกเขา แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะสมควรได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ จีชอคจึงพูดขึ้นอย่างจริงจังว่า

“ฮันเตอร์คิมฮีวาน! ฮันเตอร์ซอนลีพัล! พวกคุณลองแยกส่วนสัตว์อสูรออกมาดูสิว่าพวกคุณสามารถกำจัดกลิ่นเหม็นหรือกลิ่นสาบเพียงแค่ล้างตัวเองได้หรือไม่? ไม่ใช่ว่าเราจะสามารถใช้น้ำยาพิเศษเหมือนกับพวกคุณได้ และเราจะยินดีเป็นอย่างยิ่งหากคุณสามารถแบ่งปันบางอย่างกับเรา!”

เมื่อจีชอคเรียกนักล่าด้วยชื่อจริง ทำให้พวกเขาดูงุนงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่สามารถหาเหตุผลตอบโต้ได้

"ดี…"

“ถ้ารู้ตัวว่าตัวเองเหม็นพวกคุณก็อย่าเข้ามาใกล้มากนัก เอาล่ะงั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ”

พวกฮันเตอร์ดูรังเกียจราวกับว่าพวกเขาเหยียบขี้สุนัข ขณะที่พวกเขาก็พากันเดินขึ้นไปที่รถลีมูซีนที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา ต้องบอกเลยว่ารถลีมูซีนเป็นรถที่ยอดเยี่ยม มันกันกระสุน มีดดาบ และเวทมนตร์ต่างๆได้เหมือนกัน และเมื่อมองแวบแรกมันก็ดูเหมือนรถหรูจากต่างประเทศ ทำให้ฮันเตอร์ที่ร่ำรวยหลายคนก็มีความสุขกับการได้ขี่มัน มันจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นสูงไปโดยปริยาย เมื่อรถลีมูซีนของฮันเตอร์เคลื่อนออกไป รถบรรทุกของผู้ช่วยก็แล่นตามมา

ลีแตะไหล่จีชอค

“ขอบคุณ อึม”

"ทำไมต้องขอบคุณด้วยล่ะ?"

“แค่… ขอบคุณ และฉันก็แน่ใจว่าทุกคนก็รู้สึกแบบเดียวกัน”

ผู้ช่วยคนอื่นๆ เห็นด้วยและตะโกนออกมา

“อึมผู้ขยันทำงานและเมื่อกี้เขาก็พูดได้ดีมาก เรารู้สึกขอบคุณมากที่มีเขา”

ทุกคนยกนิ้วโป้งขึ้น

หวิ้ง!

[คุณได้รับ 7 ไลค์]

[เนื่องจากความจริงใจของคุณ 3 ไลค์จะถูกเพิ่มเป็นโบนัส]

[ยอดไลค์ปัจจุบัน: 17 ไลค์]

'ทำไมระบบถึงแจ้งเตือนบ่อยจัง?' ปกติแล้วระบบจะแจ้งเตือนผู้คนเฉพาะเมื่อสถานะหรือระดับของพวกเขาเพิ่มขึ้นเท่านั้นหรอกหรือ?

***

ผู้ช่วยฮันเตอร์จำเป็นต้องทำงานสัปดาห์ละครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น เพราะมันอันตรายมากและไม่มีใครรู้ว่าเมื่อใดที่ฮันเตอร์จะออกไปล่าสัตว์ จีชอคต้องหยุดพักเป็นเวลาสามวันติดต่อกันหลังจากทำงานวันนี้ และทันทีที่เขาถอดเครื่องแบบและออกจากห้องเก็บอุปกรณ์ เขาก็มาอาบน้ำและทาแผ่นแปะแก้ปวด คุณลีมักพูดว่าเงินเดือนส่วนใหญ่ของพวกเขามักจะนำมาเป็นค่ารักษาพยาบาล ดังนั้นงานประเภทนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่ใครๆ ควรทำเป็นเวลานาน คุณลียังบอกอีกครั้งว่าที่เขาต้องทำงานหลายกะเพราะลูกๆทั้งสองคนของเขากำลังไปเรียนที่วิทยาลัยและเขาต้องจ่ายค่าเล่าเรียน

“ฉันไม่สามารถเข้าเรียนวิทยาลัยได้เพราะฉันนั้นโง่ แต่ลูกๆของฉันได้เรียนมหาวิทยาลัยดีๆในโซล ฮ่าๆๆ พวกเขาทั้งคู่ฉลาดเหมือนแม่ พวกเขาจะเติมเต็มฝันส่วนนี้ของข้า”

งานนี้ได้รับค่าตอบแทนมากโดยไม่คำนึงถึงวุฒิการศึกษาหรือประสบการณ์ ดังนั้นผู้คนจึงยึดติดกับงานนี้ นอกจากนี้ผู้ช่วยไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตมากนัก และสถานที่ที่จะไปมักจะเป็นดันเจี้ยนที่เปิดแล้วหรือเคลียร์เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นจึงมีเหตุผลน้อยมากที่พวกเขาจะเลิกหรือเลือกไม่ทำงานนี้

“อา… การทำงานวันนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี”

จีชอคปวดเมื่อยไปทั้งตัว

'ยังไงก็ตาม ทำไมระบบถึงเร่งฉันนักล่ะ?'

[พระเจ้า ??? ขอให้คุณตรวจสอบการแจ้งเตือน]

'พระเจ้างั้นหรือ?…'จีชอคตระหนักดีว่าผู้อเวคจำนวนหนึ่งที่ได้รับเลือกจากพระเจ้าให้ตื่นขึ้น

'แต่ว่า... ไม่นานมานี้เหรอ? ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครอีกเลยที่ได้รับเลือกให้ถูกอเวคเมื่อเร็ว ๆ นี้…'

จีชอคบ่นและสวมเสื้อเชิ้ต บ้านของเขาเป็นอพาร์ตเมนต์เล็กๆ และรู้สึกเหมือนสวรรค์เมื่อเขาได้ดื่มเบียร์และดูทีวีอย่างสบายใจในขณะนี้

'เอาล่ะๆ ฉันจะทำตามที่บอก'

“ระบบเปิด”

เป็นที่รู้กันอย่างกว้างขวางว่าฮันเตอร์ที่ได้รับการอเวคนั้น สามารถเข้าถึงระบบที่ดูเหมือนในเกม จีชอครู้ว่าเขาสามารถใช้มันได้อย่างเชี่ยวชาญมากกว่าคนทั่วไปเพราะเขาเคยร่วมงานกับฮันเตอร์มาแล้ว

'ชื่อ งาน และระดับของฉันจะปรากฏขึ้นบนหน้าจอเร็วๆ นี้ โอ้ใช่แล้ว อาชีพของฉันด้วย'

'เดี๋ยวก่อน แต่ปกติแล้วผู้คนจะตื่นขึ้นแบบนี้เหรอ?'

หน้าต่างระบบที่เปิดต่อหน้าจีชอคแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากหน้าต่างที่เขารู้จัก

[ยินดีต้อนรับสู่ช่องก็อตทูบ]

[คุณได้รับเลือกจากพระเจ้า ??? เพื่อเป็นดาราในช่องของก็อตทูบ]

[กรุณาคลิกช่วยเหลือเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม]

จบบทที่ บทที่ 1 ผู้อเวค

คัดลอกลิงก์แล้ว