ตอนที่ 16: ซีเหมินวั่นไต้! ถึงเวลาดึงตาข่ายแล้ว… [ฟรี 19 เม.ย. 63]
ตอนที่ 16: ซีเหมินวั่นไต้! ถึงเวลาดึงตาข่ายแล้ว… [ฟรี 19 เม.ย. 63]
ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ที่แฟนเพจ
••••••••••••••••••••
นิยายอื่นที่ทางค่ายแปล
••••••••••••••••••••
ตอนที่ 16: ซีเหมินวั่นไต้! ถึงเวลาดึงตาข่ายแล้ว…
ถึงจุดนั้น อารักขาเดินมาข้างหน้าแล้วยื่นศีรษะไปใกล้หูของนายน้อยเพื่อกระซิบ
นายน้อยกะพริบตา เงยหน้าขึ้นมองยวินหยาง เผยยิ้มออกมา “แหม แหม ดูท่าพวกเราจะเป็นตัวละครเด่นแล้วล่ะนะ นายน้อยยวิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ”
ยวินหยางประหลาดใจโดยไม่เสแสร้ง “เอ๋?”
ชายในชุดน้ำเงินรักษาสีหน้ารอบรู้ขณะกล่าวว่า “นายน้อยของขุนนางชั้นสูงเหนือสวรรค์เซียวเหยา ชื่ออันโด่งดังในเมืองเทียนถัง… ในเมื่อชื่อเสียงของนายน้อยยวินโดดเด่นเช่นนี้ ข้าไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการเดิมพันครั้งนี้อีกแล้ว”
ยวินหยางจ้องมองอีกฝ่าย “เจ้าไปสอบถามเกี่ยวกับตัวข้าอย่างนั้นหรือ?”
“อย่าเรียกว่าสอบถามเลย ความสำเร็จคือการรู้ทุกเรื่องของศัตรู” ชายในชุดน้ำเงินกล่าวต่อ “ข้าสงสัยจริงว่านายน้อยแห่งขุนนางชั้นสูงยวินจะใช้อะไรในการเดิมพัน?”
ยวินหยางขมวดคิ้ว นี่เป็นครั้งแรกที่คล้ายกับแสดงท่าทีลังเลออกมา
ชายในชุดน้ำเงินยิ้มเยาะ “ในเมื่อนายน้อยยวินแนะนำว่าให้เดิมพัน… เจ้ากลับไม่สามารถแนะนำของที่จะใช้เดิมพันได้งั้นหรือ?”
ยวินหยางกล่าวอย่างระแวดระวังว่า “พวกเราอาจจะวางเดิมพันด้วยเงิน…”
อีกฝ่ายหัวเราะหยอกเย้า “นายน้อย พวกเราล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธจากโลกวิชายุทธ เงินทองมีไปให้ได้อะไรขึ้นมา? ได้โปรด เลือกอย่างอื่นเถอะ”
นายน้อยสองคนที่อยู่ด้านข้างหัวเราะขบขันเช่นกัน นายน้อยในชุดน้ำเงินจี้จุดใจดำเข้าให้แล้ว เป็นที่น่าขับขันเสมอที่อีกฝ่ายถูกต้อนจนมุมก่อนจะยอมสวามิภักดิ์ แน่นอน เรื่องแบบนี้กำลังจะเกิดขึ้นกับนายน้อยแห่งเมืองเทียนถังคนนี้
ยวินหยางแสร้งทำเป็นลังเลก่อนทำตัวอาจหาญ “ถ้าข้าประกาศสิ่งที่จะเดิมพันจนมีมูลค่ามากมาย มันอาจจะทำให้คนที่อยู่ที่นี่ไม่พอใจก็ได้… พวกเราปล่อยเรื่องนี้ให้มันแล้วกันไปดีกว่าไหม?”
ถึงจุดนี้ นายน้อยในชุดน้ำเงินไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือไปแน่ ยังไงเสีย ใครจะยอมให้ปลาใหญ่หนีรอดไปได้? ใบหน้าของเขาโกรธาขณะน้ำเสียงพลันเย็นชา “นายน้อยยวินดูถูกความสามารถของข้างั้นหรือ? เจ้าเป็นฝ่ายขอให้ทำการเดิมพันเช่นนี้เองไม่ใช่หรือ? ตอนนี้ยังจะเป็นฝ่ายกลับคำอย่างนั้นหรือ? ต่อให้นายน้อยยวินเป็นบุคคลมีอิทธิพลในจักรวรรดิยวี่ถัง เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์มาทำกับผู้คนเช่นนี้”
ดวงตาของเขาหรี่อย่างดุร้าย กล่าวเน้นย้ำช้า ๆ ว่า “อีกอย่าง… ข้า ซีเหมินวั่นไต้ ไม่ใช่คนที่นายน้อยยวินจะมาหลอกได้”
ซีเหมินวั่นไต้
ในที่สุด เขายอมเปิดเผยชื่อแล้ว ยวินหยางพยักหน้า เมินเฉยกับการเปิดเผยดังกล่วา “เป็นนายน้อยซีเหมินนี่เอง นายน้อยซีเหมินยังยืนกรานที่จะเดิมพันอีกหรือเปล่า?”
ลึก ๆ แล้ว เขาตกตะลึงระคนยินดี หนึ่งในแปดครอบครัวมีอิทธิพลสูงสุดมีชื่อซีเหมินอยู่ ซีเหมินวั่นไต้คนนี้มาจากครอบครัวเหล่านั้นงั้นหรือ?
ขณะยวินหยางกำลังครุ่นคิดเช่นนี้ ซีเหมินวั่นไต้ตอบอย่างเย้ยหยันว่า “จะถอยตอนนี้ก็สายไปแล้วต่อให้เจ้าอยากจะทำก็ตาม!” เขาจะยอมคลายมือได้อย่างไรในเมื่อยวินหยางที่อยู่ในมือใกล้ตายเต็มทีแล้ว?
ซีเหมินวั่นไต้อดที่จะรู้สึกยินดีกับความฉลาดของตัวเองไม่ได้ ตอนแรก เขาเป็นฝ่ายผิด ขุนนางบ้านนอกสร้างความปั่นป่วนขณะอีกฝ่ายกำลังจะซื้อขายอย่างถูกกฎหมาย ทว่า เมื่อเหตุการณ์ถูกเปิดเผย เขาเข้าใจว่าตัวเองเก่งพอจะพลิกสถานการณ์ได้ตามความต้องการและเก็บเกี่ยวผลกำไรจำนวนมากจากกระบวนการดังกล่าวได้
ขณะโบกมืออย่างหยอกล้อ เขาส่งเสียงร้องออกมา “หรือนายน้อยยวินไม่สามารถเอาคู่หมั้นมาเป็นส่วนหนึ่งของการเดิมพันได้?” คำพูดดังกล่าวดังก้องในอากาศ “เจ้าโยนถุงมือฟันดาบมา ข้าก็รับไว้แล้ว เจ้าจะหันหลังแล้ววิ่งหนีหางจุกตูดอย่างนั้นหรือ?”
ใบหน้าของยวินหยางแดงก่ำด้วยความโกรธขณะแย้งว่า “เจ้ากล่าวหาว่าใครไม่สามารถวางเดิมพันได้? บอกสิ่งที่เจ้าจะเดิมพันมาเลย ข้าจะให้มากกว่านั้น!”
“เอาล่ะ เจ้าเดินมาติดกับดักข้าแล้ว!” ซีเหมินวั่นไต้ตื่นเต้นยิ่งขณะใช้คำพูดของยวินหยางเล่นงานอีกฝ่ายแล้วกล่าวว่า “ข้าสามารถเดิมพันด้วยยาเม็ดวิเศษระดับที่เจ็ดหนึ่งเม็ด หินวิญญาณวิเศษหนึ่งร้อยก้อนและกระบี่ล้ำค่า เสียงร้องของฟีนิกซ์ กระบี่คือหนึ่งในเจ็ดดาบและสามกระบี่ที่ถูกหลอมโดยช่างตีอาวุธผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด โอวหุนจื่อ เมื่อหนึ่งสหัสวรรษก่อน… เอาล่ะ ข้าอยากรู้นักว่านายน้อยยวินจะเอาอะไรมาเทียบกับการเดิมพันเหล่านี้!”
เสียงพึมพำด้วยความยำเกรงมาจากผู้ยืนดูที่รวมตัวกันฟังละครตรงหน้าร้าน
ถ้าใครยอมจ่ายด้วยทองเพื่อยาเม็ดวิเศษจากระดับที่จากสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เจ็ด จะต้องรวมให้ได้หนึ่งล้านก้อน เป็นมูลค่าสุดประมาณ! ตรงกันข้าม หินวิเศษ เป็นแหล่งพลังงานสำรองสำหรับการฝึกฝนวิเศษ ปริมาณพลังงานที่อยู่ภายในหินวิเศษสามารถดูดกลืนได้ในระยะสามวัน ส่งผลเท่ากับหนึ่งปีของการเก็บตัวฝึกฝน!
เจ็ดดาบและสามกระบี่ของโอวหุนจื่อนับเป็นอาวุธที่มีชื่อเสียงระดับโลกเช่นกัน หนึ่งในพวกมัน กระบี่ล้ำค่าเทียนเสวียน คือสมบัติชาติของจักรวรรดิตงเสวียน มูลค่าของวัตถุที่ถูกหลอมอย่างชำนาญเหล่านี้ไม่อาจหยั่งได้! คนส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นอาวุธในตำนานเหล่านี้มาชั่วชีวิต
ยวินหยางจะใช้อะไรมาเป็นของเดิมพันได้? ไม่ว่ามูลค่าของการเดิมพันจะสูงจนน่าประหลาดใจเพียงใด ยวินหยางอดที่จะคิดไม่ได้ว่านี่ลาภลอยของแท้! ด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ เขาตัดสินใจกระโจนเข้าใส่ด้วยการทิ้งทุกสิ่งเอาไว้
ซีเหมินวั่นไต้ยินดียิ่งกับความฉลาดของตัวเอง เข้าใจผิดคิดว่าความลังเลของยวินหยางเกิดจากความกังวล
“นายน้อยยวินคิดอะไรอยู่?” น้ำเสียงของเขาราบเรียบสบาย ๆ “ข้าไม่ว่าอะไรหรอกถ้านายน้อยยวินจะสู้ด้วยของที่คล้ายกัน”
ยวินหยางสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนส่ายหน้า “นี่ไม่มากพอ”
ซีเหมินวั่นไต้และสหายอีกสองคนประหลาดใจ ไม่มากพอหรือ? เป็นแค่ลูกชายขุนนางชั้นสูงของประเทศโลกีย์แท้ ๆ จะมีมณีที่สามารถพลิกสถานการณ์อย่างตอนนี้ได้งั้นหรือ?
ยวินหยางดูลังเลก่อนตอบว่า “ข้าสามารถหาของเดิมพันเป็นทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าได้ มันตัวเดียวที่ค่าเหนือกว่าสมบัติทั้งหมดที่เจ้าครอบครองรวมกันเสียอีก!”
ทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้า! แม้แต่ซีเหมินวั่นไต้ยังตกตะลึง..
ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางในป่าหรือหลบซ่อนในสังคมมนุษย์ สัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าในตำนานเหล่านี้จะอยู่ลำดับสูงสุด เป็นหัวกะทิเหนือหัวกะทิ!
“เจ้า… มีทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้างั้นหรือ?” เสียงของซีเหมินวั่นไต้ตกตะลึงเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ดวงตาทอประกายแรงกล้าด้วยความละโมบที่ยากจะปิดบัง
“แต่แน่นอน!” ยวินหยางหาทางส่งเสียงเสียดาย “ทว่า ถ้าเจ้าไม่กล้าเดิมพัน…”
“ข้าจะเดิมพัน!” ซีเหมินวั่นไต้ตัดบททันที ความโลภเข้าครอบงำแทน “ทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าอยู่ที่ไหน?” ต่อให้เป็นสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าเป็นอย่างน้อย สิ่งมีชีวิตแบบนั้นไม่ถูกยอดฝีมือมนุษย์ตรวจพบมานานมากแล้ว
ยวินหยางหัวเราะแล้วกล่าวว่า “อะไรกัน มันก็อยู่ตรงหน้าเจ้าแล้วยังไงล่ะ” ก่อนชี้มาที่ลูกแมว
สัตว์น่าสงสารเหล่านี้ไม่รู้ว่าทำไมถึงมาลงเอยเช่นนี้ได้ แถมพวกมันยังอยู่ในสภาพอ่อนแอสาหัสยิ่ง ผู้พิทักษ์พวกมันวางผนึกไว้บนร่างกายก่อนมาถึง ส่งผลให้เกิดการปกปิดธรรมชาติที่แท้จริงเอาไว้
“เมื่อเวลามาถึง ข้าจะฟื้นคืนพวกมันสู่ความรุ่งโรจน์ที่แท้จริงให้ภายในหนึ่งคืน กลับสู่ทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าที่ประมาณค่ามิได้อย่างแท้จริง”
“พวกเราจะเดิมพันหากนายน้อยซีเหมินเชื่อใจข้า” ยวินหยางกล่าวอย่างคลุมเครือ “เนื่องจากข้าไม่ได้พกสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าไปไหนมาไหนด้วย มันจึงไม่ได้อยู่กับข้า ทว่า ถ้าข้าบอกว่ามีก็ต้องมีแน่นอน”
เขาเงยหน้าขึ้นก่อนเผยรอยยิ้มอย่างรู้ทันออกมา “หากพูดแบบนี้ ข้าจะไม่สามารถหลบหนีจากความพิโรธของครอบครัวซีเหมินได้หากโกหกขึ้นมา”
ดวงตาของซีเหมินวั่นไต้ทอประกายด้วยความมั่นใจเย็นเยือก “เช่นนั้นเป็นเรื่องดีที่เจ้าทราบ!” เขาเชื่อคำพูดของยวินหยาง แต่ตอนนี้กลับเริ่มกังวล จะมีอะไรเทียบเท่ากับทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้า? เห็นได้ชัดว่ายาเม็ดวิเศษระดับที่เจ็ดหนึ่งเม็ด หินวิเศษหนึ่งร้อยก้อนและกระบี่ในตอนนี้ไม่เพียงพอยิ่ง
ใช่ ของเหล่านี้สามารถพัฒนาได้ แต่นั่นมันคนละเรื่อง สมบัติเหล่านั้นไร้ค่าเมื่อเทียบกับสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้า! ครอบครัวซีเหมินเป็นหนึ่งในแปดครอบครัวมีอิทธิพลมากที่สุดเพราะบรรพบุรุษโชคดียิ่งที่มีสัตว์ร้ายวิเศษสูงสุดระดับที่แปดเป็นคู่หูต่อสู้ มันคือรากฐานของความผงาดครั้งยิ่งใหญ่ในครอบครัวจนคงอยู่มาได้เกือบ 1,500 ปี!
กล่าวได้ว่า สัตว์ร้ายวิเศษสูงสุดระดับที่แปดไม่สามารถเทียบเท่าสิ่งมีชีวิตวิเศษระดับที่เก้านี้ได้ต่อให้เป็นทารกก็ตาม
นี่คือวิธีการแบ่งระดับ คือกฎธรรมชาติที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถ้าเขาได้ทารกของสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้า ไม่เพียงแค่สถานะในครอบครัวจะถูกผนึกเท่านั้น ทั้งครอบครัวซีเหมินจะก้าวกระโดดสู่การเป็นหัวหน้าแปดครอบครัวสูงสุดจนความสามารถเพิ่มขึ้นสิบเท่า!
จิตใจของซีเหมินวั่นไต้จมอยู่กับความเป็นไปได้ ทว่า นายน้อยสองคนที่อยู่ด้านข้างสั่นสะท้าน พวกเขาจะไม่รู้ถึงความสำคัญของการได้รับสัตว์ร้ายได้อย่างไรในเมื่ออยู่สถานะเดียวกัน?
ถ้าซีเหมินวั่นไต้ได้สัตว์ร้ายนี้มา…
สายตาของพวกเขาจับจ้องยวินหยางด้วยความมุ่งร้าย
“ข้าจะเดิมพันด้วยยาเม็ดวิเศษระดับที่เจ็ดสองเม็ด!” ซีเหมินวั่นไต้กล่าว “หินวิเศษห้าร้อยก้อน คริสตัลวิเศษสามสิบก้อน เสียงร้องของฟีนิกซ์จากเจ็ดดาบและสามกระบี่หนึ่งเล่มกับ… สัญญาชั่วชีวิตว่าจะรับประกันความปลอดภัยให้ครอบครัวยวิน! ไม่ว่าข้าจะชนะหรือแพ้ ข้าขอสาบานต่อสวรรค์และปฐพีว่าจะยอมรับผลของมัน!”
เขาเพิ่มยาเม็ดวิเศษเป็นเท่าตัว เพิ่มหินวิเศษสี่เท่า เพิ่มคริสตัลวิเศษอีกสามสิบก้อน มูลค่าของคริสตัลวิเศษหนึ่งก้อนเท่ากับหินวิเศษหนึ่งร้อยก้อน!
นายน้อยซีเหมินวั่นไต้ทุ่มหมดหน้าตักจริง ทว่า แม้แต่จี้หลิงที่ซ่อนอยู่ในความมืดยังอดประทับใจกับคำกล่าวอีกฝ่ายไม่ได้ นายน้อยคนนี้ไร้สมองของแท้
ยวินหยางเปิดเผยสัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าอย่างไม่เต็มใจภายใต้การยั่วยุของซีเหมินวั่นไต้ ดังนั้นปัญหาต่อมาคือความปลอดภัยอย่างแน่นอน อย่างที่ซีเหมินวั่นไต้กล่าว ไม่มีอะไรสามารถเทียบเท่ามูลค่าของสัตว์ร้ายเช่นนั้นได้ ดังนั้นการเพิ่มสัญญาว่าจะรับประกันความปลอดภัยของครอบครัวยวินคือข้อตกลงที่สมบูรณ์แบบและเหมาะสมที่สุด ถึงแม้ความละโมบจะเข้าครอบงำจนสิ้น แต่ซีเหมินวั่นไต้ยังฉลาดพอที่จะคิดถึงอีกหลายก้าวล่วงหน้า
จี้หลิงถอนหายใจ “สำหรับเจ้าก็ยังสิ้นหวังอยู่ดี ยิ่งเดิมพันมากเท่า ยวินหยางยิ่งเอากลับไปได้มากเท่านั้น”
ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น แล้วยวินหยางจะได้สัตว์ร้ายวิเศษระดับที่เก้าตัวนี้มาได้อย่างไรล่ะ?
จี้หลิงมั่นใจว่ายวินหยางสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างง่ายดาย
ใช่แล้ว ยวินหยางสูดหายใจเข้าลึก ๆ ขณะใบหน้าเผยความมีชัยออกมา
“ตกลง!”
เขาวางการเดิมพันด้วยมูลค่าที่ยากจะขัดขืน ประกอบการโน้มน้าวของอีกฝ่ายที่โยนสมบัติประมาณราคาไม่ได้จำนวนมากมาเป็นส่วนหนึ่งของการเดิมพัน ทำให้เขาบรรลุเป้าหมายเพิ่มเติมได้อีกมาก
เขาต้องเหวี่ยงตาข่าย ตอนนี้ถึงเวลาดึงตาข่ายแล้ว…