บทที่ 176 การทดสอบ

บทที่ 176 การทดสอบ

วันที่สิบห้าของทุกเดือน สถาบันยุทธะจะจัดการทดสอบนักศึกษาใหม่ เด็กหนุ่มสาวในป้อมปราการ ขอเพียงมีพลังปราณโลหิตถึง 10 จุด ก็มีสิทธิ์ลงทะเบียนเข้าร่วมได้

ทันทีที่สวีอวี้และพวกเดินออกจากประตูบ้าน ก็รู้สึกได้ว่าวันนี้ถนนหนทางดูคึกคักกว่าปกติ เด็กหนุ่มสาวจำนวนมากเดินทางอย่างเร่งรีบพร้อมกับครอบครัว มุ่งหน้าไปยังทิศทางของสถาบัน

พ่อค้าแม่ค้าตามท้องถนนก็ดูกระตือรือร้นกว่าปกติ เสียงเรียกลูกค้าดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หากไม่ใช่เพราะกำแพงเมืองสูงตระหง่านที่ล้อมรอบอยู่ สวีอวี้คงจะเข้าใจผิดว่าตนเองกลับมาอยู่ที่ตลาดธรรมดาๆ

หน้าประตูสถาบันยุทธะ เต็มไปด้วยเด็กหนุ่มสาวที่มาเข้ารับการทดสอบแล้ว พวกเขาล้วนแต่อายุต่ำกว่าสิบแปดปี สีหน้าเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวัง

ใครๆ ก็รู้ว่าขอเพียงแค่ผ่านการทดสอบ ก้าวเข้าสู่ประตูของสถาบันยุทธะ ก็หมายความว่ามีโอกาสที่จะได้เป็นยอดฝีมือที่แท้จริง

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมพลเมืองธรรมดาเหล่านั้นถึงยังคงยอมทุ่มเทเงินเก็บส่วนใหญ่เพื่อซื้อทรัพยากรให้ลูกหลานของตนเอง นี่นับได้ว่าเป็นโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้เลยทีเดียว

สวีอวี้พาน้องสาวและสวีเฉียงหลีกเลี่ยงความแออัดเท่าที่จะทำได้ เดินแทรกตัวไปในฝูงชน

ส่วนสวีเยว่นั้นมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดวงตากลมโตมองซ้ายมองขวา ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความตื่นเต้น นานๆ ครั้งก็จะดึงชายเสื้อของสวีอวี้ ชี้ไปที่ของแปลกๆ แล้วถามโน่นถามนี่ แม้แต่สิงโตหินตัวใหญ่หน้าประตูสถาบัน ก็ทำให้นางสังเกตอยู่เป็นเวลานาน

ส่วนสวีเฉียงนั้นดูค่อนข้างตึงเครียด สองมือเผลอกำแน่นโดยไม่รู้ตัว แม้ว่าสวีอวี้จะเคยปลอบใจเขาแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการทดสอบของสถาบันยุทธะจริงๆ ความตึงเครียดนั้นก็ยังคงยากที่จะระงับได้

หน้าประตูสถาบันยุทธะ มีเวทีสูงตั้งขึ้นแล้ว บนเวทีมีผู้คุมสอบสองคนสวมชุดยุทธะสีเข้มยืนอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

สายตาของคนรอบข้างเมื่อมองไปยังร่างทั้งสองบนเวทีสูงนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกยำเกรงยิ่งขึ้น

“ไปลงทะเบียนก่อน”

สวีอวี้กวาดตามองไปรอบๆ เนื่องจากเขาได้สอบถามขั้นตอนการทดสอบมาอย่างชัดเจนเมื่อสองสามวันก่อนแล้ว จึงรู้ดีว่าควรทำอย่างไร เขาจึงเดินตรงไปยังโต๊ะลงทะเบียนชั่วคราวที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก

สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ คนที่หน้าโต๊ะลงทะเบียนมีไม่มากนัก ดูเหมือนว่าคนที่มุงดูอยู่รอบๆ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ปกครองที่พาลูกหลานมาดู ส่วนคนที่ลงทะเบียนสอบจริงๆ มีไม่มากนัก

แต่คิดดูก็น่าจะใช่ การทดสอบของสถาบันยุทธะจัดขึ้นเดือนละครั้ง คนที่สามารถทำพลังปราณโลหิตให้ถึง 10 จุดได้ภายในหนึ่งเดือนมีไม่มากนัก

สวีอวี้พาทั้งสองคนมาถึงหน้าโต๊ะลงทะเบียน ยื่นป้ายประจำตัวออกไป พนักงานที่รับผิดชอบการลงทะเบียนก็ตรวจสอบข้อมูลอย่างรวดเร็ว ลงชื่อของสวีเฉียงไว้ในทะเบียน จากนั้นก็คืนป้ายประจำตัวพร้อมกับมอบป้ายไม้ที่สลักคำว่า “การทดสอบนักศึกษาใหม่” ให้ แล้วชี้ไปยังบริเวณใต้เวทีสูง “ไปทดสอบพลังปราณโลหิตก่อน ที่นั่นมีหินทดสอบพลังปราณโลหิต ทดสอบเสร็จแล้วก็รอฟังคำสั่งจากผู้คุมสอบได้เลย”

สวีเฉียงรับป้ายไม้มา ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือของเขากำป้ายไม้แน่น สีหน้าค่อนข้างตื่นเต้น

“พลังปราณโลหิตและสมรรถภาพทางกายของนายได้มาตรฐานแล้ว ขอเพียงผ่านการทดสอบการต่อสู้จริง ก็จะผ่านการทดสอบ ไม่ต้องตึงเครียด ทำตามที่ฝึกมาช่วงสองสามวันนี้ก็พอ”

สวีอวี้ตบไหล่สวีเฉียง ภาพนี้ในสายตาของคนอื่นกลับดูแปลกๆ

ความสูงและรูปร่างของเขาแม้จะใกล้เคียงกับสวีเฉียง แต่ก็ยังอายุน้อย ยังมีแววของความเป็นเด็กอยู่บ้าง ท่าทีที่สุขุมเยือกเย็นเช่นนี้จึงดูขัดแย้งกันอย่างมาก

สวีเฉียงและสวีเยว่กลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องธรรมดา ฝ่ายสวีเฉียงนั้นรู้สึกใจชื้นขึ้นมาทันที ความตึงเครียดก็ลดลงไปหลายส่วน รีบพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“พี่ชาย ดูคนนั้นสิ พลังปราณโลหิตของเขาคงจะแข็งแกร่งมากเลยใช่ไหม?”

สวีเยว่ชี้ไปที่เด็กหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งที่อยู่ไกลๆ แล้วพูดขึ้นมา

สวีอวี้มองไปตามทิศทางที่นางชี้ เด็กหนุ่มอายุประมาณสิบห้าสิบหกปี รูปร่างกำยำแข็งแรง บนใบหน้ามีความเย่อหยิ่งอยู่เล็กน้อย คลื่นพลังปราณโลหิตที่แผ่ออกมาจากร่างกายก็เหนือกว่านักรบระดับหนึ่งที่เพิ่งทะลวงผ่านไป เกรงว่าคงจะใกล้เคียงกับสิบสามสิบสี่จุดแล้ว

พรสวรรค์และระดับพลังปราณโลหิตเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ลี้ภัยจากเขตนอกจะสามารถทุ่มเททั้งครอบครัวฝึกฝนขึ้นมาได้อย่างแน่นอน

และเมื่อมองดูคนสองสามคนที่ตามหลังเขาอยู่ เห็นได้ชัดว่ามาจากกลุ่มอิทธิพลบางกลุ่ม เขาเย่อหยิ่งเช่นนี้ เมื่อเทียบกับลูกหลานที่พลเมืองธรรมดาฝึกฝนขึ้นมาแล้ว ก็นับว่ามีบารมีมากกว่าอยู่หลายส่วน

“อืม ก็มีฝีมืออยู่บ้าง แต่พี่เฉียงของเจ้าก็ไม่ได้ด้อยกว่าเขาเท่าไหร่หรอก”

สวีอวี้พยักหน้า ยื่นมือไปกดนิ้วของนางลงเบาๆ เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็น

“นั่นแน่นอน พี่ชายกับพี่เฉียงของข้าเก่งที่สุดอยู่แล้ว”

สวีเยว่พยักหน้าอย่างหนักแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

บริเวณนี้แม้จะจอแจ แต่ก็ไม่มีใครจงใจก่อเรื่อง เพราะว่าที่นี่คือหน้าสถาบันยุทธะ ไม่เพียงแต่จะมีทหารยามที่ถือปืนจริงลาดตระเวนอยู่ ยังมียอดฝีมือของสถาบันยุทธะที่สวมชุดสีฟ้าครามลาดตระเวนอยู่ด้วย เกรงว่าแม้แต่กลุ่มอิทธิพลใหญ่ๆ เหล่านั้น ก็ไม่กล้าที่จะไปมีเรื่องกับทั้งสองกองกำลังอย่างกองทัพป้องกันเมืองและสถาบันยุทธะพร้อมกัน

ไม่นานก็มาถึงสถานที่ทดสอบพลังปราณโลหิต ชายวัยกลางคนที่รับผิดชอบการลงทะเบียนมองสวีเฉียงแวบหนึ่ง ไม่ได้แสดงสีหน้าพิเศษอะไรออกมา เพียงแต่พูดอย่างเฉยเมยว่า “วางมือลงไปก็พอ”

สวีเฉียงสูดหายใจเข้าลึกๆ หลังจากสบตากับสวีอวี้แล้ว จึงวางมือลงบนหินทดสอบ

วื้ด...

บนหินทดสอบมีแสงพลังปราณโลหิตอ่อนๆ สว่างขึ้น บนนั้นมีตัวเลขปรากฏขึ้นมา ค่อยๆ เพิ่มขึ้น สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่ “10.1”

“ไปทดสอบสมรรถภาพทางกายต่อ”

ชายวัยกลางคนชี้ไปด้านข้าง แล้วพูดอย่างเฉยเมย

อายุใกล้สิบแปดปีแล้ว เพิ่งจะเป็นนักรบระดับหนึ่งได้ ก็ไม่นับว่าโดดเด่นอะไร ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอะไร

สวีเฉียงก็ไม่ได้รู้สึกอะไร มองไปด้านข้าง ที่นั่นมีอุปกรณ์ทดสอบสมรรถภาพทางกายวางอยู่แถวหนึ่ง ตามที่อีกฝ่ายพูด ขอเพียงแค่สามารถยกขึ้นได้ด้วยสองมือ ก็ถือว่าผ่าน

ด่านนี้สำหรับสวีเฉียงแล้วก็ไม่ยาก พลังปราณโลหิตสิบจุด การยกอุปกรณ์หนักหนึ่งร้อยกิโลกรัมแม้จะค่อนข้างลำบาก แต่เขาก็ทำได้อย่างมั่นคง

หลังจากผ่านการทดสอบพื้นฐานสองอย่างแรกแล้ว สวีเฉียงก็เข้าสู่การทดสอบสุดท้ายได้อย่างราบรื่น ซึ่งก็คือการทดสอบที่คัดคนออกอย่างเข้มงวดที่สุดของการทดสอบครั้งนี้... การต่อสู้จริง!

“ถือป้ายนี้ไว้ ไปรอการทดสอบตามลำดับหมายเลขที่นั่นได้เลย”

พนักงานที่รับผิดชอบทางนี้ลงทะเบียนหมายเลขบนป้ายไม้ของสวีเฉียงแล้ว ชี้ไปยังบริเวณรอคอยใต้เวทีสูง

“ไปเถอะ ไม่ต้องสนใจเรื่องแพ้ชนะ ขอเพียงแค่ให้ผู้คุมสอบเห็นความสามารถที่แท้จริงของนายก็พอ”

สวีอวี้พยักหน้าให้เขา

ด่านนี้ อันที่จริงก็ไม่ยาก แม้จะพ่ายแพ้ ขอเพียงแสดงความสามารถออกมาได้เพียงพอ ก็ยังสามารถผ่านได้

แน่นอนว่า หากทะเลาะกันมั่วซั่วเหมือนอันธพาลข้างถนน อาจจะถูกคัดออกทั้งสองคน

ส่วนเรื่องผู้คุมสอบจะยุติธรรมหรือไม่นั้น ไม่ต้องสงสัยเลย สถาบันยุทธะขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดและยุติธรรมมาโดยตลอด อีกทั้งในสายตาของผู้คนมากมาย พวกเขายิ่งไม่คิดที่จะลำเอียง

ทว่า บริเวณนั้นถูกแยกออกไปต่างหาก เห็นได้ชัดว่ามีเพียงผู้ที่ถูกคัดเลือกและเข้าร่วมการทดสอบเท่านั้นจึงจะสามารถเข้าไปได้ สวีอวี้และน้องสาวทำได้เพียงรออยู่ด้านนอกเท่านั้น

[จบตอน]