บทที่ 2 จุดอ่อนของวายร้าย

บทที่ 2 จุดอ่อนของวายร้าย

"ไฟชำระใจธุลีแดงข้าจอมมารจองแล้ว ไสหัวไป!"

น้ำเสียงของจอมมารสาวยังคงเย็นชาเหมือนเช่นเคย

หลินชวนในความฝันสังสารวัฏจะได้รับอิทธิพลจากจิตใต้สำนึกในความเป็นจริง และได้รับผลบุญจากตัวเลือกทั้งหมด แต่ไม่สามารถซิงโครไนซ์กับโลกแห่งความเป็นจริงได้

เมื่อมองดูร่างอันงดงามหาใดเปรียบตรงหน้า ความหวาดกลัวของคุณลดลงกว่าเมื่อก่อนเล็กน้อย

หลังจากสบตากันครู่หนึ่ง คุณและจอมมารสาวก็เปิดฉากปะทะกันอีกครั้ง

ระหว่างการต่อสู้ คุณค้นพบจุดอ่อนของจอมมารสาว: นางถูกกักขังอยู่ใจกลาง "เทือกเขาเทพตกสวรรค์" และไม่สามารถออกไปได้

ดังนั้น คุณจึงใช้ยุทธวิธีตีหัวเข้าบ้าน เหมือนสุนัขจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์

หลังจากผลัดกันรุกรับนับครั้งไม่ถ้วนที่ชายขอบภูเขา คุณบังเอิญค้นพบร่างที่สองของจอมมารสาว

จอมมารสาวจู่ๆ ก็กลายเป็นคนอ่อนโยนมาก ไร้ซึ่งความดุร้ายป่าเถื่อนเช่นเคย

นางกล่าวว่า "ขอโทษนะ ข้าควบคุมตัวเองไม่ได้ เลยพลั้งมือทำร้ายเจ้า"

จอมมารสาวผู้เย็นชา หยิ่งยโส เผด็จการ และเอาแต่ใจ แปรเปลี่ยนเป็นลูกแกะน้อยแสนเชื่องในชั่วข้ามคืน ทำให้คุณรู้สึกทำตัวไม่ถูกอย่างยิ่ง

นางโน้มตัวเข้ามาใกล้ ใบหน้าไร้ที่ติของนางอยู่ใกล้หน้าคุณมาก ลมหายใจหอมดั่งกล้วยไม้

คุณพลันตระหนักว่ากลิ่นสายลมช่างหอมหวานเพียงนี้

นางกล่าวว่า "ให้ข้ารักษาแผลให้เจ้านะ"

คุณอยากจะปฏิเสธตามสัญชาตญาณ แต่ความงามและความอ่อนโยนของนางปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวคุณ คำปฏิเสธจึงจุกอยู่ที่คอ พูดไม่ออก

ขณะรักษา นางเป็นฝ่ายถามก่อน "เจ้าชื่ออะไร?"

"ข้าชื่อหลินชวน แล้วเจ้าล่ะ?"

จอมมารสาวในตอนนี้ แม้จะมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่กลับไม่มีใครรู้นามจริงของนาง คุณเองก็อยากรู้เรื่องนี้เช่นกัน

"โม่ซางอวี้"

"ชื่อเพราะดีนี่" คุณโพล่งออกมา พูดคำโกหกคำโตเป็นครั้งแรกในชีวิต

ตลอดช่วงรักษาตัว คุณคุยกันถูกคอมาก

คุณและโม่ซางอวี้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และคุณตัดสินใจที่จะช่วยนาง

โม่ซางอวี้เล่าว่า นางจะกลับเป็นปกติได้เฉพาะในคืนที่ดาวไท่อินส่องแสงเต็มดวงเท่านั้น เวลาอื่นนางจะเป็นจอมมารสาวผู้เย็นชา หยิ่งยโส เผด็จการ และเอาแต่ใจ

โม่ซางอวี้ปฏิเสธความช่วยเหลือของคุณ "เจ้าไปซะเถอะ เจ้าเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของข้า ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า"

เมื่อรุ่งสางมาเยือน โม่ซางอวี้จะกลับกลายร่างเป็นจอมมารสาวอีกครั้ง

คุณพูดอย่างเด็ดเดี่ยว "ไม่ ข้าต้องช่วยเจ้าให้ได้"

หลินชวนรู้ดีว่านี่คือความฝัน

กลัวตายเหรอ? ไม่มีทาง

การเอาชนะจอมมารสาวเป็นขั้นตอนสำคัญในการจบความฝันสังสารวัฏและรับรางวัล

สิ่งที่คุณไม่รู้ก็คือ ท่าทีไม่เกรงกลัวตายของคุณในขณะนี้ได้ประทับแน่นลงในใจของโม่ซางอวี้

ในชีวิตของโม่ซางอวี้ ไม่เคยมีใครเลือกนางอย่างเด็ดเดี่ยวเช่นนี้มาก่อน

นางผู้ไร้เดียงสาเชื่อว่ามิตรภาพของคุณได้ก้าวข้ามความเป็นความตายไปแล้ว

"ไฟชำระใจธุลีแดงคือโอกาสเดียว"

ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของคุณ โม่ซางอวี้จึงบอกเคล็ดลับในการเอาชนะจอมมารสาว

คุณมองตานางแล้วพูดว่า "รอข้านะ!"

โม่ซางอวี้ร้องไห้ ดูน่าสงสารจับใจ

คุณที่ครองตัวเป็นโสดมาตลอด รู้สึกหวั่นไหวและมุ่งมั่นที่จะช่วยนาง หากเป็นไปได้ คุณอยากจะแต่งงานกับนางด้วยซ้ำ

รัตติกาลผ่านพ้น รุ่งอรุณมาเยือน จอมมารสาวจุติลงมา

"ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ!"

ด้วยรูปลักษณ์เดียวกัน แต่กลิ่นอายแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จอมมารสาวในชุดแดงเย็นชาและอำมหิตกว่าโม่ซางอวี้หลายเท่า

คุณตกอยู่ในห้วงความคิด

พวกนางเป็นคนคนเดียวกันจริงหรือ?

ในขณะนี้ คุณนึกถึงตำนานของไฟชำระใจธุลีแดง

ชำระใจในโลกหล้า จิตใจสงบนิ่ง; ชำระโลกหล้าด้วยใจ เปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี

มีเพียงผู้ที่ก้าวข้ามเคราะห์กรรมแห่งใจได้เท่านั้น จึงจะสามารถทำลายกฎเกณฑ์ต้องห้ามแห่งยุคบรรพกาลและก้าวสู่ระดับพลังที่สูงขึ้น

ไม่มีใครรู้ว่าเคราะห์กรรมแห่งใจมาจากไหน บางทีจอมมารสาวอาจจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้แล้ว

จอมมารสาวไร้เทียมทานในโลกหล้า แต่เนื่องจากฟ้าดินเสื่อมโทรม นางจึงไม่อาจทะลวงสู่ระดับพลังที่สูงกว่าแห่งยุคบรรพกาลได้ตลอดกาล

สิ่งที่กักขังจอมมารสาวไม่ใช่เทือกเขาเทพตกสวรรค์ และไม่ใช่ไฟชำระใจธุลีแดง แต่เป็นตัวจอมมารสาวเอง

คุณพลันตระหนัก "โม่ซางอวี้คือร่างจำแลงของเคราะห์กรรมแห่งใจของจอมมารสาว!"

"ตายซะ!"

เสียงเย็นชาของจอมมารสาวดึงคุณกลับมาจากภวังค์

คุณกลับมายังเขตปลอดภัยอีกครั้ง

"ไฟชำระใจธุลีแดงคือโอกาสเดียว!"

เมื่อนึกถึงคำพูดของโม่ซางอวี้ คุณตัดสินใจแย่งชิงไฟชำระใจธุลีแดงจากมือจอมมารสาว

"เข้ามาสิ"

คุณ ผู้ได้รับยกย่องว่าเป็นเทพกระบี่แห่งยุค ใช้การยั่วยุแบบเบียวๆ ชูนิ้วกลางใส่จอมมารสาว วิธีนี้กลับได้ผลอย่างไม่น่าเชื่อ

จอมมารสาวคลุ้มคลั่ง

ฉวยโอกาสที่นางเสียสมาธิ คุณเผาผลาญอายุขัย รวมเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ พุ่งด้วยความเร็วสูงสุดแห่งฟ้าดิน ตรงไปยังไฟชำระใจธุลีแดง

คุณไปถึงไฟชำระใจธุลีแดงได้สำเร็จ

วินาทีที่คุณสัมผัสไฟชำระใจธุลีแดง การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

ไฟชำระใจธุลีแดงผสานเข้ากับวิญญาณของคุณในทันที และเช่นเดียวกับจอมมารสาว คุณไม่สามารถออกจากใจกลางเทือกเขาเทพตกสวรรค์ได้อีกต่อไป

ฉึก! มือของจอมมารสาวทะลวงผ่านหน้าอกของคุณ

นางดึงหัวใจของคุณออกมาต่อหน้าต่อตา ค่อยๆ กำนิ้วทั้งห้าแน่น

"ไม่! อย่านะ!!!"

ในวินาทีที่หัวใจของคุณกำลังจะแหลกสลาย เสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น; มันคือจิตสำนึกของโม่ซางอวี้ที่ตื่นขึ้น

จอมมารสาวตกอยู่ในสภาวะต่อสู้ขัดขืนภายใน

ฉวยโอกาสนี้ คุณใช้แรงเฮือกสุดท้ายในชีวิตผนึกจอมมารสาว

ด้วยความแตกต่างของระดับพลัง ผนึกนี้อยู่ได้เพียงสามวันเท่านั้น

หลังจากสามวัน บางทีอาจเป็นวันตายของคุณ

คุณตกอยู่ในความสับสน: "ข้าควรทำอย่างไรดี?"

สายตาของคุณตกอยู่ที่ไฟชำระใจธุลีแดง ภายในเปลวเพลิงมีกลุ่มพลังงานวิญญาณสี่กลุ่ม

พลังงานวิญญาณสีแดงเลือดส่องสว่างเจิดจ้าที่สุด เป็นตัวแทนของจอมมารสาว ถัดมาคือกลุ่มพลังงานสีเขียว เป็นตัวแทนของคุณ เทพกระบี่

ที่สามคือพลังงานสีเหลือง เป็นตัวแทนของคุณ ผู้ตกหลุมรักโม่ซางอวี้ตั้งแต่แรกเห็น

สุดท้ายคือพลังงานสีฟ้าคราม เป็นตัวแทนของโม่ซางอวี้ ผู้ที่อ่อนโยนที่สุดในโลกหล้า

บางทีอาจต้องรวมพลังงานวิญญาณสามกลุ่มให้เป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น จึงจะมีคุณสมบัติต่อกรกับจอมมารสาวได้; บางทีนี่อาจเป็นโอกาสเดียว

และผลของการทำเช่นนั้นคือ หากล้มเหลว วิญญาณของคุณจะแตกสลายไปตลอดกาล

จิตใต้สำนึกของหลินชวนคิดแต่ว่าจะหนีจากความฝันสังสารวัฏอย่างไร

แต่ในความฝัน เขาต้องการช่วยโม่ซางอวี้อย่างแท้จริง

เมื่อสองจิตสำนึกมาบรรจบกัน ผลลัพธ์ก็ชัดเจนในตัวมันเอง

คุณตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะหลอมรวมพลังงานวิญญาณ สาบานว่าจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับโม่ซางอวี้

คุณเสียสละทุกสิ่ง และพลังงานทั้งสามก็หลอมรวมเป็นหนึ่ง

จอมมารสาวที่ถูกผนึกเปิดตาขึ้น ไม่! นางไม่ใช่จอมมารสาวผู้เย็นชาอีกต่อไป แต่เป็นซางอวี้ ผู้ที่อ่อนโยนที่สุดในโลกหล้า

โม่ซางอวี้ร้องไห้ มองคุณด้วยน้ำตานองหน้า ช่างน่าสงสารเหลือเกิน

"ทำไมเจ้าถึงทำแบบนี้? เจ้าจะตายนะ"

นางโผเข้าสู่อ้อมกอดของคุณ กำปั้นน้อยๆ ทุบอกคุณ น้ำตาเปียกชุ่มเสื้อผ้าของคุณ

คุณเพิ่งรู้จักกันได้วันเดียว แต่กลับรู้สึกราวกับรักกันมาทั้งชีวิต ความรู้สึกนี้ช่างวิเศษและทำให้คุณถลำลึก

"ข้าบอกแล้ว ข้าจะช่วยเจ้าให้ได้"

มีสาวงามในอ้อมกอด ในขณะนี้ คุณรู้สึกว่าความเป็นความตายไม่ใช่เรื่องใหญ่อีกต่อไป

คุณและโม่ซางอวี้สบตากัน เต็มไปด้วยความรักลึกซึ้ง

ในใจของโม่ซางอวี้ ความรักที่คุณมีต่อนางได้ก้าวข้ามความเป็นความตายไปแล้ว; เวลาไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป

คุณจูบกัน

เปลวเพลิงอันร้อนแรงเผาผลาญเสื้อผ้าของคุณจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

โม่ซางอวี้: อ่อนโยนดั่งสายน้ำ