บทที่ 480 โลกแห่งความเป็นจริง

“ได้โปรดเชื่อฉันเถอะ ทุกคน การคาดการณ์ก่อนหน้านี้ของฉันเกี่ยวกับเย่ปิงมีอัตราความแม่นยำสูงถึง 80%! จากการวิเคราะห์วิถีการเติบโตและลักษณะนิสัยของเขา ยังไงเขาก็ต้องซื้อทรัพยากรไปจากพวกเรา เชื่อฉัน! ฉันประสบความสำเร็จมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำเงินนับพันล้านด้วยการเดิมพันกับเขา ฉันไม่เคยพูดโกหก นี่เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง”

“ฉันสงสัยว่าเขามีความสามารถพิเศษบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้าง และโลกนี้ชื่นชอบสถาปัตยกรรมเป็นอย่างมาก อาคารพิเศษสามารถดึงดูดผู้อยู่อาศัยได้มากขึ้น และนี่คือหนึ่งในปัจจัยเบื้องหลังการเติบโตของเขา ดังนั้นไม่มีทางที่เขาจะละทิ้งข้อได้เปรียบนี้ไป!”

“ทุกคนไม่ได้สังเกตเห็นว่าทรัพยากรที่มีอยู่ตลาดโลกกำลังลดน้อยลงหรอ? ในขณะเดียวกัน ความต้องการของเย่ปิงก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุด ตลาดโลกไม่สามารถจัดหาทรัพยากรได้เพียงพอสำหรับเขา เมื่อถึงจุดนั้นเขาจะต้องซื้อทรัพยากรจากพวกเราเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตนเองอย่างแน่นอน แม้ว่าพวกเราจะขึ้นราคาอีก 50% เขาก็จะต้องตอบตกลง”

“เพื่อน…. สิ่งเดียวที่พวกเราต้องการในการลงทุนคือเวลา มันเป็นเกมที่ว่า ‘ใครจะยืนหยัดได้ยาวนานที่สุด’ ดังนั้น ฉันขอชี้แจงให้ชัดเจนว่า ถ้าใครทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ขายทรัพยากรของคุณให้กับฉัน ฉันยินดีรับซื้อพวกมันในราคาเพิ่มขึ้น 10% แม้ว่ามันอาจจะดูกำไรเล็กน้อย แต่ก็อาจทำให้คุณสบายใจในที่สุด”

เมื่อทอมพยามโน้มน้าวใจทุกคน ทั้งกลุ่มก็เงียบไป ผู้นำเหล่านี้เป็นผู้นำเมืองชั้นยอดจากภูมิภาคต่างๆ รวมถึงอาณาจักรซากุระ และกลุ่มอื่นๆ พวกเขาทั้งหมดลงทุนไปมาก ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าใจสิ่งที่ทอมกำลังจะสื่อ

ในสถานการณ์ที่พวกเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป กำไร 10% ก็ดีกว่าการสูญเสียเงินลงทุนไป ในกรณีนั้น การตัดขาดทุนทันทีถือเป็นการดำเนินการที่ชาญฉลาด

เมื่อเวลาผ่านไป….

ราคาได้สูงขึ้นแล้ว และทรัพยากรทั่วโลกเริ่มลดลง

นี่แสดงให้เห็นว่าทอมมั่นใจจริงๆ ว่าคราวนี้เขาสามารถจับชีพจรของเย่ปิงได้!

และสุดท้ายก็มีคนทนไม่ไหว

นี่คือโลกแห่งความเป็นจริงและยังเป็นโลกที่โหดร้ายอีกด้วย

ความโหดร้ายของโลกนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการไม่สามารถกินหรืออาศัยอยู่ในบ้านที่ดีได้ แต่เป็นการเผชิญหน้ากับภัยคุกคามจากการโจมตีอย่างต่อเนื่องจากชนเผ่าพื้นเมืองที่ทรงอำนาจ และสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง การไม่แลกเปลี่ยนทรัพยากรมาอัพเกรดการป้องกัน และไม่รับสมัครกองกำลังเพิ่ม ก็ไม่ต่างจากการส่งตัวเองไปที่กิโยติน

ภายใต้การคุกคามของภัยอันตรายเหล่านี้ ผู้นำบางส่วนยอมขายทำกำไรเพียง 10% ซึ่งพวกเขาดีใจที่สามารถทำกำไรได้เล็กน้อยก่อนที่ออกไปจากตลาดได้สำเร็จ

คนที่เหลือยังคงมีเสถียรภาพและสามารถอยู่ต่อไปได้ รอช่วงเวลาที่ทรัพยากรตลาดหมดลง!

รอให้เย่ปิงโค้งคำนับ!

ช่วงเวลาแห่งการรอคอยดังกล่าวผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตลอดทั้งสัปดาห์ผ่านไป เย่ปิงยังคงไม่ยอมแพ้ แม้ว่าทรัพยากรเช่นเหล็กจะมีราคาเพิ่มขึ้น 40-50% ก็ตาม เขาก็ไม่สนใจ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากราคาสูงเกินไป ผู้ใหญ่บ้านทั่วไปจึงไม่สามารถซื้อมันได้ และจะต้องเผชิญกับปัญหาในการพัฒนาต่อไป

สำหรับเย่ปิง หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เขาได้รวบรวมทรัพยากรเพียงพอแล้ว ดังนั้นเขาจึงเพิกเฉยต่อพวกเขา

สำหรับวิธีการบรรลุเป้าหมายนี้ แน่นอนว่าต้องขอบคุณการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากเหล่าผู้นำมินเนี่ยน

นายพลเช่น กวนอู แบ่งกองกำลังออกเป็นสามเส้นทางและครอบงำเมืองผู้นำมากกว่า 900 แห่งโดยตรง! แน่นอนว่า 450 คนหรือครึ่งหนึ่งของผู้นำยอมจำนนในทันที ส่วนที่เหลือต้องมีการต่อสู้

ในช่วงสัปดาห์นี้ ข่าวเกี่ยวกับนายพลของเย่ปิงที่กวาดไปทั่วดินแดนได้แพร่กระจายไปแล้ว ในตอนแรก 450 คนแรกคิดว่านี่คือการบุกโจมตีทำลายเมือง พวกเขาจึงออกมาต่อต้านอย่างดุเดือด

อย่างไรก็ตาม 450 คนหลังตระหนักว่า นี่คือกองกำลังของเย่ปิงที่ยากจะต่อกร ด้วยความเข้าใจว่าจุดประสงค์ของการมาเยือนครั้งนี้เป็นประโยชน์ต่อผู้นำระดับหมู่บ้าน พวกเขาจึงยอมจำนนและถูกนำตัวไป

เดิมที ดินแดนของเย่ปิงมีทรัพยากรเพียงพันกว่าแห่งเท่านั้น การมาถึงของผู้นำกว่า 900 คนที่กำลังคุกเข่าอยู่ในพระราชวังต้องห้าม ได้เพิ่มขนาดของเขาให้กับมังกรทองซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของโชคลาภของอาณาจักร!

ภายในเวลาต่อมา เหล่าผู้นำต่างสับสน เพราะเย่ปิงได้ให้พวกเขาเข้าไปครอบครองจุดทรัพยากรทั้งหมดโดยตรง และเริ่มขุดแร่ให้กับเย่ปิง

อย่าดูถูกผู้นำนับพันเหล่านี้ แม้ก่อนหน้านี้พวกเขาจะรวบรวมทรัพยากรได้น้อย แต่ตอนนี้พวกเขามีเครื่องมือ และผู้ช่วยขนทรัพยากร เสียงพวกเขาใช้ค้อนของตนเองแล้วออกคำสั่ง พวกเขาก็สามารถดึงทรัพยยากรออกมาได้ในชั่วพริบตา

ก่อนหน้านี้ แหล่งทรัพยากรเหล่านี้เพียงพอที่จะจัดหาให้กับสี่อาณาจักรที่เย่ปิงทำลายไป และในส่วนของผู้นำนับพัน นี่เป็นพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์อย่างไม่น่าเชื่อ

ผู้นำระดับเมืองเพียงสามหรือสี่คนเท่านั้นที่มีแหล่งทรัพยากรที่แข็งแกร่งจริงๆ ที่ได้รับอนุญาตให้ขุดแร่จากเมืองของตนเอง