บทที่ 1 - ยุคแห่งการกำเนิดพรสวรรค์

ห้องเรียน 301 ในห้องที่กว้างขวางมากและนักเรียนนับหลายสิบคน

นั่งสมาธิคล้ายกับพระที่กำลังเข้าฉานถึงพลังลับภายใน

แสงออร่าที่บางๆหมุนรอบกาย

"พวกเจ้าทุกคนอย่าพึ่งหมดหวังกับสิ่งที่เจ้ายังไม่รู้ เข้าสู่ปีที่สามแล้วเจ้าจะมีเวลาเรียน 1 ปีก่อนเข้ารับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ถ้าเจ้าไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัย เจ้าก็จะมีชะตากรรมที่แสนโหดร้าย ต้องกลายเป็นอาหารของสัตว์อสูรเหล่านั้น "

ครูประจำชั้นมัธยมปลายอายุกว่า 40 ปี มือทั้งสองข้างท้าวเอวสอนนักเรียนที่กำลังฝึกวิชา

"ข้าไม่สนใจว่าเจ้าสร้างปัญหาอะไรมาบ้าง ในอดีตพวกเจ้าจะขี้เกียจมากแค่ไหน แต่เมื่อเจ้าอยู่ในชั้นเรียนของข้า พวกเจ้าต้องทำตามที่สั่งเท่านั้นในตอนท้ายของปีนี้ข้าต้องการให้ทุกคนมาที่นี่เพื่อฝึกอบรมและปรับปรุงความสามารถของพวกเจ้าให้ได้อย่างน้อย

6 ขั้น หรือสูงกว่านั้น ถ้าพวกเจ้าทำไม่ได้ ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเข้าร่วมการสอบเข้ามหาวิทยาลัย "

 

"เจ้าได้ยินทุกสิ่งที่ข้าพูดชัดเจนหรือยัง?" อาจารย์หยางฉี พูด!!

"เราเข้าใจแล้ว!" นักเรียนตอบพร้อมเพรียง

"ดีมาก" หยางฉี พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

" สิ่งที่เจ้าได้รับการสอนทั้งหมดเกี่ยวกับวิธีการบ่มเพาะการกำเนิดพลัง เมื่อเจ้ากลับบ้านเจ้าสามารถนนำไปฝึกฝนต่อได้ ในเวลาหนึ่งเดือนในปีการศึกษาที่ 3 จะมีการสอบภาคปฏิบัติครั้งแรก อย่าทำให้ข้าอับอาย! บรรดาผู้ที่ได้รับการจัดอันดับ 100 อันดับแรกในโรงเรียนทั้งหมดจะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมชั้นเรียนการคัดเลือกผู้มีพรสวรรค์ ข้าแน่ใจว่าพวกเจ้ารู้เรื่องนี้แล้ว ตอนนี้เลิกเรียนได้! "

“ขอบคุณครับ”

เพียงไม่กี่นาทีผ่านไป การแสดงออกของนักเรียนหลายๆคนก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว นักเรียนทุกคนมีความกระตือรือร้น ที่ต้องการจะฝึกฝนเพื่อให้ตนติด 1 ใน 100 คน ให้ได้

ซางโฮ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แสงพร่ามัวค่อยๆรวมตัวอยู่รอบตัวของเขา เขาตื่นจากการทำสมาธิ ความสามารถข้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ด้วยอัตราการฝึกฝนนี้ ภายในหนึ่งเดือนความสามารถของข้าจะสามารถเพิ่มขึ้นได้ถึง 100 จุด นอกจากนี้ร่างกายและรากฐานทางทฤษฎีและความสามารถในการสร้างแบบจำลองของข้ายังพอที่จะเข้าถึงระดับ 4 ได้อีกด้วย "

ซางโฮ ยืนขึ้นและยืดกล้ามเนื้อเล็กน้อย ซางโฮ มองออกนอกหน้าต่าง

ข้างนอกเพื่อนร่วมชั้นของเขาแสดงความสามารถอย่างหน้าทึ่ง บางคนฝึกซ้อมทุบหินด้วยกำปั้นมือเปล่าบางคนกำลังสร้างเปลวไฟอยู่ในป่า มีบางคนที่หมอบอยู่ข้างสระว่ายน้ำและกำลังสร้างน้ำแข็ง และบางคนก็บินไปทั่วท้องฟ้า

 

 

นี่คือสิ่งที่เกิดในยุคของพลังสรรสร้าง!

ปีพ.ศ. 2573 ภัยพิบัติได้กวาดล้างทั่วทั้งโลก คนรุ่นต่อๆ ไปเรียกเหตุการณ์นี้ว่าความสืบเนื่องของพลังสรรสร้างรังสีอัลตราไวโอเลตเข้าสู่ผิวโลก

พลังสรรสร้างต่าง ๆ เริ่มปรากฏให้เห็นในมนุษย์สัตว์บางตัวยังมีความสามารถพิเศษ โลกถูกโยนเข้าสู่ความวุ่นวาย ในที่สุดรัฐบาลทั้งหมดจากประเทศต่างๆต้องเป็นพันธมิตรกัน หลังจากผ่านไป 20 ปีสันติภาพก็สามารถฟื้นตัวได้และสถานการณ์ก็เข้าสู้สภาวะปกติ

อำนาจของพลังสรรสร้างและการใช้งานของมันได้รับการเข้าใจอย่างแท้จริงโดยมนุษย์ได้ทำการวิจัยและศึกษาสาขาพลังต่าง ๆ การพัฒนาต่างๆ

มีการเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดด และขอบเขต เทคโนโลยีจำนวนมากที่เราไม่สามารถบรรลุได้เมื่ออดีต แต่ตอนนี้สามารถทำได้แล้ว

เมื่อปี พ.ศ. 2593 ปัจจุบันโลกเข้าสู่ยุคแห่งพลังสรรสร้าง

นี่เป็นยุคที่ดีที่สุดเลยทีเดียว คนไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเสื้อผ้าและอาหาร นักเรียนมัธยมปลายจะได้รับโอกาสในการผสมผสานพลังสรรสร้างของพวกเขาและจัดการกับสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆที่จัดไว้ให้ฟรีสำหรับพวกเขา

แต่มันก็เป็นยุคที่เลวร้ายที่สุดที่เคยมีมาเช่นกัน สัตว์ป่าได้กลายเป็นสัตว์ที่ดุร้าย พวกมันจะฆ่าอย่างไร้ความปราณี นอกเหนือจากภายในเมืองที่มีความปลอดภัยสูงที่สุดแล้ว

 

สำหรับนักเรียนในโรงเรียนมัธยม เป้าหมายเดียวของพวกเขาคือเพื่อให้สามารถควบคุมพลังสรรสร้างของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ในการเข้าร่วมการสอบเข้าวิทยาลัย!

เข้าสู่มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด!

"ถ้าข้าต้องการที่จะเข้ามหาวิทยาลัยพลังสรรสร้าง ข้าจำเป็นต้องเข้าถึงพลังอย่างน้อยระดับที่ 6 ขึ้น ความเร็วปัจจุบันของข้าเมื่อถึงเวลาที่ข้านั่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยข้าอาจไม่ถึงระดับ 5 แน่ๆ

ดูเหมือนว่าจะสิ้นหวังแล้ว ในการจะเข้ามหาวิทยาลัย " ซางโฮ กล่าวอย่างเศร้าใจ

ยุคนี้ความสามารถพิเศษเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นประโยชน์สำหรับการอยู่รอดของตัวเองและต่อสู้เพื่อการดำรงอยู่ของตัวเอง แต่พลังสรรสร้างของเขา ...... มันชั่งน่าแปลกเพราะความสามารถของเขาคือเขาสามารถสร้างวัตถุจำลองในรูปแบบตามที่ต้องการได้ ซึ่งเป็นความสามารถที่แย่และดูอ่อนแอกว่าคนอื่นยิ่งนัก

ซางโฮ เคยคำนวณมาก่อน แม้ว่าเขาจะได้รับการฝึกฝนอย่างไม่หนักมันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้าสู่มหาวิทยาลัยได้ สิ่งที่เขาสามารถทำได้ก็ยังคงเป็นแค่การสร้างแบบจำลองขึ้นมา เขาอาจจะจบลงแล้วกับความฝันที่จะเขามีฐานะ ...... ผู้ให้คำปรึกษา......ของนายพล

หรือกลายเป็นนักวางกลยุทธ์ซึ่งทำงานอยู่เบื้องหลัง?

ถึงอย่างไรเขายังต้องใช้ชีวิตอยู่ต่อไป เด็กหนุ่มคนนี้มีฝันที่เลือดเดือด การฆ่าสัตว์อสูรและปกป้องโลก เพียงแค่เอ่ยเรื่องนี้ ก็ทำให้เด็กหนุ่มคนนี้ยิ้มขึ้นมาได้

 

แย่มาก ๆ ความฝันยังคงเป็นความฝัน

อันดับพลังสรรสร้างมีความเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ของตัวเองมาก ถ้าใครมีพรสวรรค์ที่อ่อนแอในเรื่องพลังสรรสร้างเขาก็จะมีสถานะที่ต่ำ

คำนวณจากค่าพื้นฐานของสมรรถภาพทางกายทักษะการสู้รบและความสามารถก่อนที่จะถูกหารด้วย 100

หนึ่งในนั้นทฤษฎีพื้นฐานเป็นหลักสูตรขั้นพื้นฐานซึ่งรวมถึงข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับพลังสรรสร้างและก็มีวิธีการต่อสู้กับสัตว์ร้ายเอาชนะจุดอ่อนและแม้แต่สมุนไพรที่เติบโตบนโลก ในระยะสั้นความรู้ทั้งหมดของโลกนี้ ความยากลำบากดังกล่าวสูงมากจนทำให้คนอื่นไม่พอใจ ขีด จำกัด สูงสุดของหลักสูตรนี้คือ 200 จุด โดยทั่วไปแล้วนักเรียนคนไหนที่สามารถได้คะแนน 100 คะแนนถือว่าดีมากแล้ว

สมรรถภาพทางกายที่แสดงถึงความแข็งแรงของร่างกายมีขีด จำกัดสูงสุด 400 จุด คะแนนโดยเฉลี่ยของนักเรียนมัธยมปลายจะอยู่ที่ประมาณ 100

วิธีการต่อสู้ประกอบด้วยทักษะการต่อสู้ ในปัจจุบันและศิลปะการต่อสู้ มีขีด จำกัด สูงสุดคือ 400 อย่างไรก็ตามสำหรับนักเรียนทั่วไปมีค่าเฉลี่ยคะแนนจะอยู่ที่ประมาณ 0 ถึง 5

สุดท้ายและที่สำคัญที่สุดก็คือดัชนีความสามารถ!

ดัชนีความสามารถพร้อมกับอันดับความสามารถมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับพลังสรรสร้าง แม้ว่าการคำนวณมีความซับซ้อนมาก แต่ถ้าอันดับความสามารถสูงขึ้นจาก F ถึง A ความแตกต่างของดัชนีความสามารถจะยิ่งใหญ่กว่า

ขีดจำกัดสูงสุดที่ไม่มีขีดจำกัด !

เนื่องจากความสามารถพลังสรรสร้างของ ซางโฮ วิเคราะห์ได้ E จึงทำให้คะแนนรวมลดลง

เขาทำคะแนนได้ 180 คะแนนในด้านพื้นฐานทางทฤษฎี 100 คะแนนในสมรรถภาพทางกาย 0 คะแนนในการต่อสู้และ 100 คะแนนในดัชนีความสามารถทั้งหมดซึ่งรวม 380 คะแนน ที่จะทำให้พลังสรรสร้างของเขามีค่าเท่ากับ 3.8 ในไม่ช้าก็จะถึง 4

ซางโฮ เขากำลังทำความสะอาดสิ่งต่างๆ ขณะเตรียมพร้อมที่จะออกจากโรงเรียน

ในขณะนั้นเสียงดังโครมครามจากในห้องเรียนเหมือนมีคนเตะ

เก้าอี้

 

"ซางโฮ แน่จริงเจ้าออกมาเจอข้าสิ!" เขาเห็นผู้ชายตัวสูงและรูปหล่อ ยืนอยู่ที่ประตู

นักเรียนคนนี้ถูกเรียกว่า “ซึอหยางไท่” ซึ่งเป็นอัจฉริยะ ค่าพลังสรรสร้างของเขาสูงกว่า 8 จุด เขาสามารถเอาชนะ ซางโฮ ในเวลาใดก็ได้

 

"เจ้าและเฉินหยวนกลับบ้านด้วยกันแล้วหรอ?" ซึนหยางไท่

ซางโฮ ขมวดคิ้ว "บ้านเราอยู่ทางเดียวกัน หลังเลิกเรียนเรากลับบ้านด้วยกันเป็นบางครั้งเท่านั้น"

"ข้าไม่สนใจหรอกว่าเจ้าจะมุ่งไปในทางเดียวกันหรือไม่" เสียงลมหายใจรุนแรง ซึนหยางไท่"ความสามารถและหน้าตาของ เฉินหยวน มันงดงามนักความสามารถของเจ้าไม่ควรแม้แต่จะมองใบหน้าของเธอ! ครั้งต่อไป เจ้าจงอยู่ให้ห่างไกลจากเธอ ถ้าไม่งั้น ข้าจะอัดเจ้าให้เละเมื่อใดก็ตามที่ข้าเห็นเจ้า "

"ซึนหยางไท่ เจ้า!!" ซางโฮ โกรธแค้นมากเขากำหมัดของเขาแน่น

"อะไร!! เจ้าต้องการต่อสู้งั้นเหรอ?" ซึนหยางไท่ เยาะเย้ยเขา

"กฎของโรงเรียนระบุว่าห้ามต่อสู้กันโดยไม่ได้รับอนุญาตจากในห้องเรียน ถ้าเจ้ากล้าเดินออกจากห้องเรียนนะ ก็ค่อยมาว่ากัน "ซึนหยางไท่ หัวเราะ

สีหน้าของ ซางโฮ รุกโชนด้วยความโกรธลึกลงไปในหัวใจของเขาและกำลังจะปะทุขึ้น แต่เขาทำได้แค่อัดอันมันเอาไว้

เขามีค่าพลังเท่ากับ 3.8 จุด ความสามารถของ ซึนหยางไท่ ทำให้เหมือนกับการขว้างไข่กระบทก้อนหิน

"ไอ้กระจอกเอ้ย!" มันมองเขาด้วยสายตาดูถูกพร้อมหัวเราะเยาะเขาและออกจากชั้นเรียนไป"จำคำพูดของข้าไว้ นี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย "

"ซึนหยางไท่ ... "

ซางโฮเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

เขาฝึกหนักกว่าคนอื่น อย่างไรก็ตามความสามารถที่แฝงตัวอยู่ของเขามันระดับล่างเท่านั้น มันเป็นเพียงแค่พรสวรรค์ที่ต่ำต้อย ต่อให้คะแนนพื้นฐานทางทฤษฎีของเขาเท่ากับ 180 คะแนนทำให้เขาเป็นหนึ่งใน 10 อันดับแรกในโรงเรียน แต่ดัชนีความสามารถของเขาก็แค่ 80 คะแนนเท่านั้น สำหรับ ซึนหยางไท่ เพียงแค่ดัชนีความสามารถของเขาเพียงอย่างเดียวทำคะแนนให้เขาได้ 500 แต้ม

นี่เป็นเพราะความสามารถของ ซึนหยางไท่ มีพลังควบคุมอันดับ A โลหะ มันเป็นความสามารถในการต่อสู้ระดับสูง ซึ่งมีทั้งการโจมตีและการป้องกัน ดังนั้นการปรับปรุงประสิทธิภาพการต่อสู้โดยรวม เมื่อเทียบกับเขาแล้วช่องว่างมันใหญ่เกินไป

"สักวันหนึ่ง ... .. ข้าจะฆ่าเจ้า!"

ความโกรธแค้นสามารถมองเห็นได้บนดวงตาของนายซางโฮ เขาหันหลังและออกจากห้องเรียนไป

ความคิดของเขาง่ายมาก ความสามารถชนะได้ด้วยการฝึกให้หนัก

แล้วถ้าพลังสรรสร้างของเขาอยู่ในระดับต่ำ เขาจะไม่ได้คะแนนดีในดัชนีพรสวรรค์ตราบเท่าที่เขาสามารถทำแต้มคะแนนที่เหลือ 1000 คะแนนในองค์ประกอบอื่น ๆ ได้เขาก็ทำได้ดี ให้คะแนน 200 คะแนนในด้านทฤษฎี คะแนนการต่อสู้ 400 และอีก 400 สำหรับพื้นฐานร่างกายเมื่อรวมกันเขาก็สามารถมีค่าพลังสรรสร้างถึง 10 จุด!

ซางโฮ กอดฟันไว้ เมื่อออกจากโรงเรียนของเขาก็ตรงกลับบ้าน

ถนนที่ไม่มีวันสิ้นสุดของมนุษย์บนถนนสายหลัก

 

มีคนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วผ่านร่างของซางโฮ ไปเขาเห็นแค่ภาพการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วดั่งแสงผ่านไปเท่านั้น เพราะมันเร็วมาก จนทำให้เกิดอาการขนลุก ซางโฮ ที่กำลังเดินอยู่แถวสนามหญ้าก็ตกใจทันที

ขณะที่เขากำลังตรวจสอบข้อมูลบางอย่างในโทรศัพท์ของเขาการเคลื่อนไหวเมื่อสักครู่ทำให้โทรศัพท์ของเขาหล่นลงพื้นและมีผู้ชายวัยกลางคน 2 ผ่านมา และรีบเก็บของซางโฮไปด้วยความรวดเร็ว

ซางโฮรู้สึกตกใจในทันทีแต่ว่าช้าไป "โจร?"

วิ่งหนีไปด้วยความรวดเร็ว

 

เขามองเห็นเพียงเงาเท่านั้น ชายวัยกลางคนวิ่งไปทางนั้น ด้วยเหตุนี้ซางโฮจึงเข้าใจทันที "เขาเป็นขโมยจริงๆและดูเหมือนว่าข้าไม่ใช่เหยื่อเพียงคนเดียวเท่านั้น"

ที่ถนนสายนี้มีโจรจำนวนไม่น้อย แต่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นโจรส่วนใหญ่ก็อาศัยความสามารถในความเร็วสูงของพวกเขา แย่งของมีค่าจากผู้คน กลยุทธ์นี้ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่สามารถระวังตัวได้ทันเวลา แย่จังคราวนี้ซางโฮกลายเป็นเหยื่อ

ความโกรธของซางโฮตอนนี้ถึงขีดสุดแล้วด้วยการข่มขู่ของซึนหยางไท่ ตอนนี้เขาเดินบนถนนแถมโทรศัพท์ของเขายังโดยโจรขโมยไปอีก

“เพ้ง”

ซางโฮออกหมัดและคว้าเอารถจักรยานยนต์ที่อยู่ใกล้ๆแถวนั้น เขารีบกระโดดขึ้นไปขับมันเพื่อไล่ล่าโจร (แม่งขโมยเค้าอีกต่อนี้หว่า555+)

เมื่อเครื่องยนต์รถจักรยานยนต์เริ่มบินม่านแสงล้อมรอบรถ ขณะลอยตัวอยู่ในอากาศทันทีทันใดนั้นก็วิ่งตามทิศทางของโจร ซางโฮ ก้มหน้าลงพูด "F * ck! ด้วยความต้องการของคืนเขาจึงรีบบีบไปอย่างเร็ว “ความเร็วของเขาคิดว่าข้าจะตามไม่ทันงั้นหรือ”

 

3 เงาแล่นผ่านถนน

หลังจากที่ไล่ล่ามานานกว่า 10 นาทีที่สะพาน Jiang He แล้ว ซางโฮ ก็สามารถตามทันได้

ไกลออกไปเขาจะได้เห็นขโมยกับชายวัยกลางคนคนนึงกำลังโต้เถียงกันอยู่ มีเงาสองใบปะทะกัน ซางโฮ เร่งเครื่องรีบไปดู

เมื่อรถจักรยานยนต์บินผ่านกำลังวิ่งไปทางพวกเขา ซางโฮ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่

“Whump!”

ชายวัยกลางคนทรุดตัวลงกับพื้น ซางโฮ เห็นคนขโมย ถือกริชสีขาวและมีเลือดติดที่กำลังถูกดึงออกมาจากร่างของชายวัยกลางคน

จากนั้นเขาก็เห็นโจรหยีบขวดสีฟ้าออกมา เขาหยดน้ำเพียงไม่กี่หยดลงบนร่างของชายวัยกลางคน

“ซี!!! Ksshhhhh”

ขณะที่หยดของเหลวสัมผัสร่างกายร่างกายของชายวัยกลางคน สารที่หยดนั้นกัดกร่อนได้ร่างได้จนกว่าจะไม่เหลือซาก

"นี่คือ…."

ชายคนนี้ไม่ใช่คนที่ขโมย เขาเป็นนักฆ่า! นักฆ่าที่หลบหนีมาจากองค์กรในข่าวนี่หน่า! ข่าวที่เขาดูระบุไว้ว่า

มีการฆาตกรรมเกิดขึ้นที่องค์กรและนักฆ่ารายนั้นก็หลบหนีมาได้ มันตรงกับคนที่ ซางโฮ เห็นในทีวี และนักฆ่าคนนี้เขามีสารที่สามารถย่อยสลายให้กลายเป็นของเหลวได้ภายในพริบตา มีการพัฒนาล่าสุด ซึ่งสามารถทำลายหลักฐานหรือพยานหลักฐานได้อย่างง่ายดาย

"ประนาม!"

ซางโฮ สาปแช่ง โดยไม่ชักช้าเขารีบหันกลับและกำลังจะกลับรถของเขา เลวร้ายในเวลานั้นฆาตกรได้สังเกตเห็นการปรากฏตัวของเขาแล้ว เขาเยาะเย้ยและหยิบปืนพกเงินและมุ่งเป้าไปที่ซางโฮ

หึ! ข้าจะฆ่าเจ้า!

เมื่อสายตาจ้องมองที่เย็นชาของฆาตกรเหงื่อกเย็นก็เริ่มปรากฏขึ้นอย่างไม่คาดคิด ความโกรธที่ถูกบีบอัดในหัวใจของนายซางโฮเริ่มระเบิดขึ้น

สังเกตเห็นบางจุดเลือดบนหน้าอกของนักฆ่า จึงรู้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บโดยชายวัยกลางคนคนนั้น การที่บาดเจ็บทำให้เขามีการเคลื่อนไหวช้าลง อย่างใดก็ตามความโกรธสามารถมองเห็นได้จากดวงตาของนายซางโฮ เขากลัวที่จะตาย ถึงแม้ว่าเขาจะตายเขาก็จะลากนักฆ่าไปตายด้วยกันกับเขาด้วย

 

ซางโฮ หมุนตัวกลับและเร่งความเร็วรถสูงสุด

 

สระพลังงานจากเครื่องยนต์ของรถจักรยานยนต์ระเบิดออก ความเร็วของรถจักรยานยนต์ถึงขีด จำกัด ลำแสงผ่านไปในอากาศและส่องกระทบตัวฆาตกร

“Ci!”

ยิงเลเซอร์ออกจากปืนเงินใส่ไปในทิศทางของซางโฮ ไม่ดีนักทางเดินค่อนข้างคดเคี้ยว รังสีอัลตราไวโอเลตบินอยู่ข้าง ซางโฮ แต่อุณหภูมิของรังสีอัลตราไวโอเลตสูงทำให้เกิดการไหม้ที่หู

 

รถจักรยานยนต์บินชนหน้าอกของนักฆ่า นักฆ่าก็กระเด็นตกไปบนกองของโลหะจำนวนนับไม่ถ้วนบริเวณข้างทาง

 

ซางโฮ ไม่สามารถควบคุมรถจักรยานยนต์ได้และเขาก็ล้มลงบนพื้นและรู้สึกเหมือนกำลังกินอึของสุนัข ระดับของผลกระทบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถจัดการได้

ด้วยบาดแผลทั่วร่างของเขา ซางโฮ ลุกขึ้นยืน เขากลัวเมื่อเขาเห็นว่านักฆ่ายังสามารถลุกจากกองโลหะได้ แม้จะถูกกระแทกอย่างแรงก็ตาม

“WTF! เขารอดชีวิตมาได้? เขามีความแข็งแกร่งมากเชียวหรือนี้?”

"ข้าไม่สามารถปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ได้หรอก!"

ความคิดที่กระพริบผ่านใจของเขา ซางโฮหยิบปืนเงินไว้ข้างๆเขาและมุ่งเป้าไปที่ฆาตกรที่เพิ่งออกมาจากกองโลหะ

 

ดวงตาสีแดงเยือกเย็นและสีแดงเยือกเย็นจ้องเขม็งไปที่นักฆ่า

 

"ไปตายซะ!"

ซางโฮปิดตาทั้งสองข้างและกดทริกเกอร์

“Pew! (2)”

รังสีเลเซอร์ถูกยิงออกมาและทะลุเข้าไปในร่างกายของนักฆ่า จากนั้นที่เขาถูกยิง เขาค่อยๆยกมือขึ้นปิดแผล เลือดออกไม่มากนักเนื่องจากอุณหภูมิสูงทำให้เกิดแผล ขณะที่แสงหายไปจากดวงตาของเขาเขาค่อยๆเหยียบลงบนกองโลหะก่อนที่จะเคลื่อนไหวลงช้าๆ

"เขาเสียชีวิต?"

ซางโฮ ถอนหายใจ รู้สึกกลัวและโยนปืนทิ้งไป เมื่อเขาเห็นร่างที่ไร้วิญญาณของนักฆ่าเขาตกใจ คิดที่จะหนีแต่เขาไม่สามารถทิ้งหลักฐานไว้ได้ จึงคิดหาวิธี

 

ซางโฮ ต้องทนกับความรู้สึกอึดอัดในใจและเขาได้ค้นตัวซากศพของนักฆ่าผู้นี้ เพื่อหาขวดสีน้ำเงินซึ่งมีของเหลวที่สามารถย่อยสลายตัวได้

“ซี!! Ksshhhh”

ร่างกายของนักฆ่าเริ่มสลายตัวช้าๆ แม้แต่ปืนเงินรถมอเตอร์ไซค์และหลักฐานอื่น ๆ ที่เกิดเหตุถูกทำลายจนหมดไป

เขาไม่กล้าที่จะทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง เขากังวลแค่อาวุธที่ติดตั้ง GPS หรือระบบติดตามอื่น ๆ

"ในที่สุดก็จบลง!"

ซางโฮรู้สึกโล่งใจ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนอกจากของเหลวที่ย่อยสลายแล้วเขายังพบว่ามีการ์ดสีฟ้าและสีดำลึกลับอยู่ใต้ซากศพของฆาตกร

"สิ่งนี้คืออะไรกันนะ? ขนาดของเหลวที่สลายตัวได้ ยังไม่สามารถทำลายสิ่งนี้ได้? "

“Sou!”

บัตรสีดำพร่ามัวเรืองแสงและทันใดนั้นมือซางโฮถูกดูดเข้าไปในรังสีเอกซ์ ทันทีร่างกายของเขาหายตัวไปจากที่เกิดเหตุโดยไม่มีร่องรอยใด ๆ

“Weng-!”

ซางโฮรู้สึกว่าเสียงคำรามดังก้องอยู่ในใจ ฉากโดยรอบกลายเป็นเรื่องไม่จริง สะพาน Jiang He คว่ำลง สายตาของเขากลายเป็นหมอก

เขาความรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่นเป็นเวลานาน แต่ก็รู้สึกเหมือนอยู่ครู่หนึ่ง

บัตรลึกลับอยู่กลางใจของซางโฮกระพริบตาอย่างต่อเนื่อง ถ้า ซางโฮ เงียบขรึมในขณะนั้นเขาจะสามารถรับฟังข้อมูลทุกอย่างจากการ์ดได้

"... . ค้นพบ ... . การวิเคราะห์รูปแบบ ... ..fusion ... .construction ... "

ก่อนแสงประสาทหลอน ซางโฮ รู้สึกว่าเขาอยู่ภายใต้อิทธิพลของยาเสพติดประสาทหลอนบางชนิด แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกถึงตัวตนที่แท้จริง แต่เขาก็รู้สึกสบายและผ่อนคลาย

“ชูวา!”

ร่างของซางโฮงงงวย เขาตื่นขึ้นมาทันที

เมื่อมองไปรอบ ๆ ตัวไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเขามองตัวเองดูเหมือนว่าเขาจะไม่พบสิ่งผิดปกติ

"ข้าสงสัยว่าอะไรคือความลับของฆาตกร? ข้าเกือบจะตายเพราะมัน. "

ซางโฮส่ายหัวและเดินไปที่มุมหนึ่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเขา จากนั้นเขาก็รีบออกจากที่เกิดเหตุ