บทที่ 28 อุ้มท่าเจ้าหญิงของแทร่

สองคนนั้นจับคู่กันสำเร็จอีกแล้วเนี่ยนะ?

ล้อกันเล่นใช่ไหม?

ทำไมเจียงหนิงถึงใช้ข้อความสถานะว่า "วัยยี่สิบห้า คือดวงอาทิตย์ยามเจ็ดโมงครึ่ง" ล่ะ?

จางซูหานรู้สึกเหมือนโดนต้มจนเปื่อย

แต่สีหน้าย่อยยับของเขาถูกกล้องจับภาพไว้ได้หมดเกลี้ยง คอมเมนต์ในไลฟ์สตรีมจึงคึกคักเป็นพิเศษ

【วินาทีแรกมั่นหน้า วินาทีต่อมาหน้าแตกดังเพล้ง】

【ฮ่าๆ จางซูหานน่าสงสารชะมัด】

【เจียงหนิงนี่แทบจะหงายไพ่เล่นเพื่อให้เฉินจิ้งอวิ๋นเลือกตัวเองเลยนะเนี่ย】

【พวกแกไม่คิดว่าคู่นี้น่าสนใจมากเหรอ?】

【ไอ้หมาเฉินยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหูแล้วมั้ง】

【ทำไงดี ฉันเริ่มจะชิปคู่นี้หนักขึ้นเรื่อยๆ แล้วเนี่ย】

ในรอบที่สอง มีเพียงเฉินเจ๋อหลินกับโจวซูที่จับคู่กันสำเร็จ ส่วนจางซูหานต้องจำใจจับฉลากได้คู่กับหยางเยว่เยว่ และหวังฮ่าวอวี่ก็ได้คู่กับซุนจื่อรั่ว

หยางเยว่เยว่ค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์นี้

เพราะเดิมทีเธอก็มีความประทับใจที่ดีต่อจางซูหานอยู่แล้ว

แต่สำหรับจางซูหาน เขาอาจจะไม่ได้คิดแบบนั้น

เมื่อผลการจับคู่ออกมา แขกรับเชิญหญิงทั้งห้าคนก็กลับมาที่บ้านพักพิงใจ พอเจียงหนิงรู้ว่าได้จับคู่กับเฉินจิ้งอวิ๋น รอยยิ้มแห่งความดีใจที่หาดูได้ยากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"ประกาศถึงทุกท่าน เกมที่เราจะเล่นต่อไปนี้มีชื่อว่า 'ต้องสองเรา' (It Takes Two) ค่ะ"

"ทางเราได้จัดเตรียมเส้นทางห้าเส้นทางไว้บนเกาะแห่งรักพักใจ แต่ละเส้นทางจะมีจุดเช็กอินห้าจุด เมื่อพวกคุณทำภารกิจที่จุดเช็กอินสำเร็จ จะถือว่าผ่านด่าน แต่ถ้าภารกิจล้มเหลว พวกคุณต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ที่จุดเช็กอินก่อนหน้าค่ะ"

"ภารกิจในแต่ละจุดเช็กอินอาจแตกต่างกันไป นี่เป็นบททดสอบทั้งความสามารถในการทำงานเป็นทีม ความเข้าขากัน และความแข็งแกร่งของร่างกายค่ะ"

"ทีมแรกที่ทำภารกิจผ่านทั้งห้าจุดเช็กอิน จะได้รับ 'หัวใจแห่งจังหวะหัวใจ' ทั้งสองคนเลยค่ะ"

"ลำดับต่อไป ขอเชิญตัวแทนแต่ละทีมออกจับฉลากเลือกแผนที่เส้นทางค่ะ ในแผนที่จะระบุตำแหน่งของจุดเช็กอินไว้ หลังจากจับฉลากเสร็จแล้ว พวกคุณก็เริ่มออกเดินทางไปเช็กอินได้เลยค่ะ"

"ขอให้ทุกท่านโชคดีนะคะ"

หลังจากผู้ช่วยผู้กำกับอธิบายกติกาจบ เฉินจิ้งอวิ๋นก็บุ้ยใบ้ให้เจียงหนิงไปจับฉลาก พอได้แผนที่มา เฉินจิ้งอวิ๋นก็พบว่าจุดเช็กอินแรกอยู่ใกล้กับจุดที่พวกเขาขึ้นฝั่งมาก

"งั้นเราเริ่มกันได้เลยใช่ไหมครับ?"

"ใช่ค่ะ"

เฉินจิ้งอวิ๋นคว้ามือเจียงหนิงหมับ แล้วรีบเร่ง "ไปกันเถอะ เร็วเข้า!"

【อ๊ากกกก!】

【ใครสั่งใครสอนให้จับมือกันฮะ!】

【ไอ้หมาเฉิน แกนี่มันหมาสมชื่อจริงๆ】

【เดี๋ยวๆ เจียงหนิงยังไม่เห็นว่าอะไรเลย พวกแกจะแหกปากโวยวายทำไมวะ?】

【เจียงหนิงหน้าแดงแปร๊ดเลย】

【ไอ้หมาเฉิน ฉันนับถึงสาม ปล่อยมือเธอเดี๋ยวนี้!】

วินาทีที่ถูกคว้ามือ เจียงหนิงยังตั้งตัวไม่ติด กว่าจะรู้ตัว หน้าตาก็แดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก หลังจากวิ่งไปได้สิบกว่าก้าว

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอโดนผู้ชายจับมือลากวิ่งแบบนี้

ส่วนเฉินจิ้งอวิ๋นที่มัวแต่โฟกัสกับการทำเวลาไปให้ถึงจุดเช็กอิน พอรู้สึกตัวก็รีบปล่อยมือเธอทันที

เมื่อเห็นใบหน้าแดงจัดของเจียงหนิง เขาก็เกาหัวแก้เก้อแล้วกล่าวขอโทษ "ขอโทษครับ"

เจียงหนิงส่ายหน้าดิก เมื่อเห็นเฉินจิ้งอวิ๋นดูรีบร้อนขนาดนั้น เธอจึงถามเสียงอ่อน "คุณอยากได้หัวใจแห่งจังหวะหัวใจมากเลยเหรอคะ?"

เฉินจิ้งอวิ๋นยิ้มแล้วอธิบาย "ไม่ได้อยากได้ขนาดนั้นหรอกครับ ผมแค่กลัว..."

"กลัวอะไรเหรอคะ?"

"กลัวว่าพวกนั้นจะได้ไปน่ะสิครับ"

"ทำไมล่ะคะ?"

"เมื่อวานผู้ช่วยผู้กำกับบอกไว้ไม่ใช่เหรอครับ ว่าถ้าสะสมหัวใจครบสามดวง จะสามารถชวนแขกรับเชิญเพศตรงข้ามไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนริมทะเลได้ โดยที่อีกฝ่ายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ"

เจียงหนิงถามต่อ "คุณไม่อยากไป... ดินเนอร์ใต้แสงเทียนกับพวกเธอเหรอคะ?"

เฉินจิ้งอวิ๋นถามกลับ "แล้วคุณอยากไปไหมล่ะครับ?"

เจียงหนิงเข้าใจความหมายทันที

ที่แท้... เฉินจิ้งอวิ๋นก็หมายความแบบนี้นี่เอง

แม้จะปล่อยมือกันไปแล้ว แต่ใบหน้าของเจียงหนิงกลับยิ่งแดงก่ำกว่าเดิม

เธอก้มหน้าลง เอื้อมมือไปทัดปอยผมทัดหูแก้เขิน ใบหูแดงเถือกขณะพูดว่า "งั้นเรารีบไปกันเถอะค่ะ"

"ครับผม"

ทุกจุดเช็กอินจะมีป้ายสัญลักษณ์ตั้งไว้อย่างชัดเจน มองจากที่ไกลๆ เฉินจิ้งอวิ๋นกับเจียงหนิงก็เห็นทีมงานยืนรออยู่แล้ว

ทั้งสองคนวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา

ทีมงานถือการ์ดภารกิจขึ้นมาอ่าน "ภารกิจของพวกคุณคือ ให้แขกรับเชิญชายอุ้มแขกรับเชิญหญิง แล้วทำสควอต (ลุกนั่ง) ห้าครั้งอยู่กับที่ครับ"

เริ่มด่านแรกก็เล่นแรงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

【นี่ทีมงานรายการจงใจปูทางให้ไอ้หมาเฉินชัดๆ】

【แค่จับมือยังหน้าแดงขนาดนั้น เจียงหนิงจะรับมือกับการสกินชิประดับนี้ไหวเหรอ?】

【รายการจงใจชงให้มีดราม่าชัวร์】

【ดูเหมือนจะเขินกันทั้งคู่นะเนี่ย】

【ไอ้หมาเฉิน แกจะเสแสร้งทำไมวะ?】

【ในใจมันคงโห่ร้องดีใจไปถึงไหนต่อไหนแล้วมั้ง】

เจียงหนิงไม่คิดว่าภารกิจแรกจะ 'ถึงเนื้อถึงตัว' ขนาดนี้ เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าคู่ของเธอไม่ใช่เฉินจิ้งอวิ๋น เธอจะทำยังไง

"พร้อมเมื่อไหร่ก็เริ่มได้เลยครับ"

เฉินจิ้งอวิ๋นถามหยั่งเชิง "คุณ... ไหวไหมครับ?"

【ไหวบ้าอะไรล่ะ ไม่ไหวโว้ย!】

【ไอ้หมาเฉิน ทำไมแกไม่ไปตายซะ?】

【เจียงหนิงลูก ไม่ว่ายังไงก็อย่าให้มันอุ้มเด็ดขาดนะ】

เจียงหนิงพยักหน้าหงึกๆ ใบหน้าเล็กๆ แดงระเรื่อขณะตอบ "ไหวค่ะ"

【อ๊ากกก! ปวดใจโว้ย!】

【ดอกไม้แสนสวยปักลงบนกองขี้หมาจริงๆ ด้วย】

【ฆ่าไอ้หมาเฉิน แย่งชิงเจียงหนิง!】

【ความแค้นแย่งเมียนี้ ชาตินี้อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้!!!】

เฉินจิ้งอวิ๋นไม่ได้ลังเลอะไร ยังไงก็ต้องผ่านด่านนี้ไปให้ได้ เมื่อเจียงหนิงพยักหน้าตกลง เขาก็ดิ่งเข้าไปหา ย่อตัวลงช้อนแขนข้างหนึ่งใต้ข้อพับเข่า และอีกข้างโอบหลังคอของเธอ

เจียงหนิงน้ำหนักเพิ่งจะสี่สิบกว่ากิโลนิดๆ

เฉินจิ้งอวิ๋นออกแรงฮึบเดียวก็อุ้มเธอขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

ด้วยความกลัวตก เจียงหนิงจึงเผลอเอามืออีกข้างโอบไหล่เฉินจิ้งอวิ๋นไว้แน่น

—นี่มันอุ้มท่าเจ้าหญิงของแทร่ชัดๆ

ทีมงานยืนนับจังหวะอยู่ข้างๆ

"หนึ่ง"

"สอง"

"สาม สี่ ห้า เช็กอินสำเร็จครับ ไปด่านต่อไปได้เลย"

เฉินจิ้งอวิ๋นค่อยๆ วางเจียงหนิงลงอย่างทะนุถนอม ทั้งคู่ต่างทำตัวไม่ถูก ดู 'เก้อเขิน' กันไปหมด ขนาดตอนกินข้าวเที่ยงยังมองตากันอย่างรู้ใจ แต่ตอนนี้กลับหลบสายตากันเป็นพัลวัน ไม่มีใครกล้าสบตากันเลย

"จุดเช็กอินที่สองอยู่ไหนครับ?"

เจียงหนิงกางแผนที่ออก ชี้ไปที่จุดวงกลมเล็กๆ แล้วถาม "ตรงนี้หรือเปล่าคะ?"

"อืม ไม่ไกลเท่าไหร่ ไปกันเถอะ"

"ค่ะ"

จุดเช็กอินที่สองอยู่ใต้ต้นมะพร้าว ห่างจากจุดแรกไปประมาณ 300 เมตร แม้ระยะทางจะไม่ได้ไกลมาก แต่ถ้าทำภารกิจพลาด ก็ต้องเดินกลับไปเริ่มใหม่ที่จุดแรก ขืนต้องเดินไปเดินมาหลายๆ รอบ คงได้หมดแรงข้าวต้มแน่ๆ

ทีมงานคงไม่ยอมปล่อยให้ใครผ่านด่านเช็กอินทั้งห้าจุดไปได้ง่ายๆ รวดเดียวจบหรอก เกมนี้คงไม่จบไวเหมือนกีฬาสีเมื่อวานแน่

"ภารกิจของคุณคือ สลับกันตอบคำถามของผมให้ได้ภายในห้าวินาที หากตอบไม่ได้หรือหมดเวลา ถือว่าภารกิจล้มเหลวครับ"

"พร้อมไหมครับ?"

เฉินจิ้งอวิ๋นเหลือบมองเจียงหนิง เจียงหนิงก็ปรายตามองเฉินจิ้งอวิ๋น ก่อนที่ทั้งคู่จะพยักหน้าพร้อมกัน

"ใครจะตอบก่อนครับ?"

เฉินจิ้งอวิ๋นยกมือขึ้น "ผมเริ่มก่อนครับ"

"โอเคครับ กรุณาบอกอวัยวะสามส่วนของแขกรับเชิญหญิงที่ดึงดูดใจคุณมากที่สุดครับ"

แม้จะเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอคำถามนี้เข้าไป เฉินจิ้งอวิ๋นก็ถึงกับสตันต์ไปวิหนึ่ง ก่อนจะรีบตั้งสติแล้วตอบ "ดวงตา ลักยิ้ม แล้วก็มือครับ"

"เก่งมากครับ แขกรับเชิญหญิงเตรียมตัวนะครับ"

"กรุณาบอกข้อดีสามข้อของแขกรับเชิญชายครับ"

รอยแดงบนใบหน้าเจียงหนิงยังไม่ทันจางหาย พอได้ยินคำถามนี้ มันก็ยิ่งแดงเถือกขึ้นไปอีก

แต่โชคดีที่เธอก็ตอบกลับอย่างรวดเร็วเช่นกัน

"สดใส ใส่ใจ แล้วก็ทำอาหารเก่งค่ะ"

"ขอแสดงความยินดีด้วยครับ เช็กอินสำเร็จ เชิญไปด่านต่อไปได้เลยครับ"

แม้ทั้งคู่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ก้อนเนื้อในอกซ้ายกลับยังคงเต้นโครมครามราวกับจังหวะกลองรบ...