บทที่ 33 ที่ปรึกษา

“ท่านกั่วเจีย ท่านเคยพบข้ามาก่อนงั้นหรือ?”

เย่ปิงตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น หลังจากได้สติเขาก็รีบพยุงตัวชายชราลุกขึ้น

[กั่วเจีย: ชายผู้มากด้วยสติปัญญา]

[ตัวตน: ชายชราผู้ซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาระดับสูงในยุคของราชวงศ์ มีความโดดเด่นในเรื่องการใช้สติปัญญา ความรู้ ความสามารถในศาสตร์พิชัยยุทธต่างๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเชิงรุก หรือเชิงรับ]

[อาณาเขต: หอฟ้าเทียนถาน]

[ทักษะพื้นฐาน: ความแข็งแกร่ง: 65, สติปัญญา: 100 (สูงสุด), ทักษะการต่อสู้: 96, พรสวรรค์: 97]

[พรสวรรค์: พ่อมดแห่งโลกสงคราม (ที่ปรึกษาชั้นนำ, กลยุทธ์, ความเป็นอยู่ของผู้คนและการทหาร รวมทั้งหมดไว้ในที่เดียว)

[พรสวรรค์พิเศษ: ชัยชนะสิบครั้งแพ้สิบครั้ง หยั่งรู้ภูมิศาสตร์ ดาราศาสตร์ รู้จักตัวเอง และวิเคราะห์ศัตรู สามารถทำนายทายทักผลสงคราม ทักษะทางการทหารเพิ่ม +20% ขวัญกำลังใจของกองกำลังเพิ่ม +20%]

เขาเป็นที่ปรึกษาที่เย่ปิงต้องการตัวจริงๆ!

"ลุกขึ้นเถิด!"

เย่ปิงพยุงกั่วเจียขึ้น และพูดอย่างตื่นเต้น

“ท่านไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ดูเหมือนท่านจะไม่สบายอยู่ด้วย?”

กั่วเจียยืนขึ้นและยิ้ม:

“ท่านหัวหน้า แม้ว่าการก่อสร้างหมู่บ้านนี้จะใช้เวลาอันสั้น แต่สิ่งก่อสร้างขั้นพื้นฐานในการดำรงชีวิตของผู้คนในหมู่บ้านนั้นครบสมบูรณ์ มีกำแพงเมืองอยู่ด้านนอกเป็นแนวป้องกัน และด้านในมีหอฟ้าเทียนถานช่วยเสริมบารมี และอาคารอื่นๆ อีกทั้งชาวบ้านยังได้ทวงคืนผืนป่าอย่างขยันขันแข็ง กองกำลังทหารก็ออกล่าตระเวรข้างนอกเมืองค้นหาเสบียง สิ่งต่างๆ เหล่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่า ท่านหัวหน้าเป็นผู้มีปัญญาสูงส่ง กั่วเจียผู้นี้ รู้สึกโชคดียิ่งนัก ที่ถูกอัญเชิญมา ณ ที่แห่งนี้”

เย่ปิงเกาศีรษะ และหัวเราะด้วยความเขินอาย แต่เมื่อนึกถึงคำสั่ง [สังเวย] ที่เพิ่งเห็นก่อนหน้านี้ เย่ปิงก็ถามด้วยความสงสัยทันที:

“ท่านกั่วเจีย การสังเวยของหอฟ้าเทียนถานคืออะไร?”

กั่วเจียอธิบายว่า: "ในยุคโบราณ จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ใช้หอฟ้าเทียนถานเป็นสถานที่ถวายเครื่องบูชาแก่สวรรค์ด้วยธัญพืช สัตว์ และเครื่องสังเวยอื่นๆ อีกมากมาย เพื่อแลกกับความสงบสุขของบ้านเมือง และประชาชน”

"ในวันสำคัญเช่นการยกระดับอาณาเขต บ้านเมือง ท่านสามารถไปที่หอฟ้าเทียนถานเพื่อถวายเครื่องบูชา แลกกับพร และการคุ้มครองได้"

เย่ปิงเข้าใจคำสั่ง [สังเวย] มากขึ้น

หอฟ้าเทียนถานไม่ใช่อาคารเสริมธรรมดา แต่ยังมีฟังก์ชั่นพิเศษอีกด้วย

เย่ปิงนำกั่วเจียเดินไปรอบๆ หมู่บ้านด้วยตนเอง

ระหว่างทาง กั่วเจียก็พยักหน้าซ้ำๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเขาเห็นโล่ประกาศเกียรติคุณ เขาก็รู้สึกประทับใจมากยิ่งขึ้น

“นี่คงเป็นแผ่นจารึกที่สวรรค์ และโลกยอมรับ มันเสริมพลังกับหอฟ้าเทียนถาน”

กั่วเจียมองไปที่นักรบทั้งหก เขาก็อดชื่นชมพวกเขาไม่ได้

“ท่านมีเหล่านักรบยอดฝีมือมากมายถึงหกนาย ดังนั้นท่านไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการสู้รบ และในอนาคต พวกเราสามารถฝึกนักรบเพิ่มได้ โดยใช้พวกเขาเป็นแกนหลักในการฝึก”

“พวกข้ากลับมาแล้วท่านหัวหน้า…..ดินแดนของพวกเรานั้นอุดมสมบูรณ์ไปด้วยวัวอ้วน พวกเราสามารถหาสมบัติได้มากมาย เพียงก้าวขาออกข้างนอกกำแพง”

ทันใดนั้น วังเบ็น จงยี่ และคนอื่นๆ กลับมาพร้อมกับเกวียนสมบัติหลายคัน

เย่ปิงยิ้มกริ่ม จากนั้นเขาเริ่มนับจำนวนทรัพยากรทันที:

วัวป่าตัวใหญ่หกตัวมีน้ำหนักรวมกันถึงหนึ่งพันปอนด์

นี่เป็นคำสั่งพิเศษจากเย่ปิง ให้พวกเขาล่าวัวป่าเพื่อนำเอ็นของมันมาทำธนู

พวกเขาได้รวบรวมวัสดุมากมาย ไม้ไผ่ 100 หน่วย, แร่ทองแดง 50 หน่วย, แร่เหล็ก 60 หน่วย และหยก 50 หน่วย

นอกจากนี้ เขายังพบผลไม้จิตวิญญาณระดับทองแดง!

[ผลไม้ไป่หลิงกั่ว: ผลไม้จิตวิญญาณระดับทองแดง มันมีพลังงานจิตวิญญาณที่สูง เมื่อกินเข้าไป สามารถขจัดโรคทั้งหมด และเสริมสร้างร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ "

นักรบทุกคนเก็บเกี่ยวผลงานได้ดีมาก แค่อาหารเพียงอย่างเดียวก็เกือบ 5,000 ปอนด์ หากมีเพียงชาวบ้านอย่างเดียว คงไม่สามารถขนย้ายพวกมันได้

หลังจากออกไปสำรวจได้ไม่นาน พวกเขาก็พบผลไม้จิตวิญญาณ เห็นได้ชัดว่าเป็นพรจากโล่ประกาศเกียรติคุณ!

วังเบ็นมอบผลไม้ไป่หลิงกั่วให้กับเย่ปิง แต่เย่ปิงมอบให้กั่วเจียในทันที

เมื่อเห็นท่าทางงงงวยบนใบหน้าของกั่วเจีย เย่ปิงจึงอธิบาย:

“ข้าเห็นท่านไอสองสามครั้ง ผลไม้นี้จะสามารถเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟวิญญาณของท่านได้ มันสามารถช่วยรักษาท่านได้ อย่าปฏิเสธข้าเลย”

คนอื่นๆ ต่างสงสัยว่า ผู้ที่มาใหม่นี้เป็นใคร? ทันทีที่เขามาถึง หัวหน้าก็เชื่อใจเขาเป็นอย่างมาก

กั่วเจียต้องการที่จะปฏิเสธ แต่เขาไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เนื่องด้วยผู้ที่ขอนั้นคือเย่ปิง

การกระทำของเย่ปิงทำให้กั่วเจียเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างสมบูรณ์ กั่วเจียถอนหายใจเบาๆ:

“นักปราชญ์ยอมตายเพื่อคนที่เขานับถือ! ข้าจะตอบแทนคุณนี้ โดยทำให้ท่านหัวหน้าบรรลุจุดประสงค์อันยิ่งใหญ่!”

เย่ปิงได้อัปเกรดเป็นสิ่งมีชีวิตระดับทองแดงขั้นสูงแล้ว

ผลไม้นี้ไม่สามารถช่วยให้เขาอัพเกรดเป็นระดับเงินได้ ดังนั้นเขาจึงช่วยกั่วเจียไว้ดีกว่า

เขาคุ้นเคยกับสามก๊กมากจนรู้ถึงความสำคัญของที่ปรึกษาทางการทหาร!

หลังจากได้กินผลไม้ ใบหน้าของกั่วเจีย มีดูมีชีวิตชีวาขึ้น ไม่ซีดเซียวเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

โรคต่างๆ ที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเขาหายไปหมด และจิตใจของเขาก็แข็งแรงขึ้น

"ได้เวลากินอาหารแสนอร่อยแล้ว"

ในอีกด้านหนึ่ง เสี่ยวเหมิงเชิญทุกคนมาทานอาหารเย็นพร้อมกัน

มีผู้คนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และงานของเธอในฐานะผู้ดูแลปากท้องของหมู่บ้าน ก็หนักหนามากเช่นกัน

ในบรรดาชาวบ้าน 27 คน คนส่วนใหญ่เป็นคนที่กินเก่ง โดยเฉพาะเหล่านักรบทั้งหลาย

วันนี้เสี่ยวเหมิงจึงปรุงเนื้อหมูป่า 500 ปอนด์ เพื่อตอบสนองความหิวของพวกเขา

มีอาหารหลากหลายอย่างเพิ่มมากขึ้น: ผัดเนื้อใส่หน่อไม้, เนื้อเห็ดตุ๋น, สเต็กเนื้อวัว และสเต็กหมูป่า

มีช่างตีเหล็กที่เชี่ยวชาญเพิ่มอีกหนึ่งคน จึงมีอุปกรณ์ทำอาหารจำนวนมากขึ้น

เนื้อตุ๋นที่ดูเหมือนแสนธรรมดาที่สุด ก็ถูกชาวบ้านกัดกินด้วยความเอร็ดอร่อย ทักษะการทำอาหาร และการปรุงเครื่องเทศของเสี่ยวเหมิงนั้นไม่เป็นสองรองใคร

“รสชาตินี้สุดยอด…..สมแล้วที่ข้ายกให้ท่านเป็นแม่ทัพโรงครัว ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

หยู่เซียนกัดเนื้อไปพร้อมกับหัวเราะอย่างมีความสุข

ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านกำลังมีความสุขกับการกิน!

เย่ปิงได้เรียก กั่วเจีย, เสี่ยวเหมิง, วังเบ็น และจงยี่ มานั่งทานอาหารเย็นด้วยกันใกล้ๆ กับเขา

พวกเขาทั้งหมดเป็นบุคคลสำคัญของเย่ปิง!

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะรับอาหาร มีคำเตือนในช่องแชทมากมายดังขึ้น