บทที่ 76 ทารกยักษ์

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 76 ทารกยักษ์

.

สุดปลายทางเดินมีทารกร่างยักษ์สีเลือดไร้ผิวหนัง นอนหลับตา หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ขวางทางอยู่

ดูเหมือนว่าจะนอนหลับ

“ตึง ตึง~”

หัวใจในหน้าอกของมันที่มองเห็นได้รางๆ เปล่งแสงสีแดง เต้นเป็นจังหวะพร้อมกับเสียงกลอง

นั่นไม่ใช่เสียงกลอง แต่เป็นเสียงเต้นของหัวใจ

ซูฉางซิงตัวแข็งทื่อ หายใจติดขัดกะทันหัน และรู้สึกว่าค่า SANของเขาลดลงจนใกล้บ้า และรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่สามารถอธิบายได้

(ผู้แปล – ค่า SAN คือค่าผู้เล่นของเกมตารางตำนานคธูลู พูดง่ายๆ คือHP ทางจิตวิญญาณ ค่า SAN คือศูนย์ = บ้าคลั่ง = ไม่สามารถช่วยเหลือได้)

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าเถาวัลย์บนผนังมีจุดบรรจบและรวมกันอยู่หนาแน่นที่สุดที่ด้านหลังของทารกยักษ์

เถาวัลย์เหล่านั้นกับทารกยักษ์เชื่อมต่อกัน!

“ถอย”

ซูฉางซิงพูดเบามาก เพราะกลัวสัตว์ประหลาดจะตื่น เขาหันกลับและถอยทันที

หวงเปียวกับจูเหวินหวู่มองไม่เห็นว่าสิ่งนั้นคืออะไร พวกเขามองเห็นเพียงแสงสีแดงที่สั่นไหว และรู้สึกหนาวเย็นตลอดสันหลัง พวกเขารีบถอยตามซูฉางซิงทันที

ทั้งสามคนถอยกลับโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ พวกเขาเดินทางท่ามกลางความเงียบไม่เร็วเท่ากับขามา สิ่งที่แตกต่างก็คือ พวกเขาทั้งหมดอยู่ในสภาพตึงเครียด

ในความเงียบสงบ ความคิดของซูฉางซิงหมุนเร็วจี๋ เขานึกถึงข้อมูลที่ได้รับมาในสองวันที่ผ่านมา ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักถึงปัญหาร้ายแรง นั่นคือสิ่งมีชีวิตไม่ธรรมดาก็ไม่อาจรอดพ้นจากอิทธิพลของรังสีพลังงานในอากาศ

ตรงกันข้ามสิ่งมีชีวิตไม่ธรรมดากลับได้รับผลกระทบได้ง่ายกว่า เพียงแต่ภายใต้อิทธิพลนี้พวกเขาสามารถรักษาระดับความเป็นตัวเองไว้ได้ในระดับหนึ่ง

ผู้รอดชีวิตบนโลกนี้ล้วนมีคุณลักษณะบางอย่างของซอมบี้ โดยเฉพาะชายสวมหน้ากากสองคนที่ซูฉางซิงพบก่อนหน้านี้ พวกเขามีอาการเคราตินผิดปกติบนใบหน้าอย่างรุนแรง จนทำให้เกิดเขาและผิวหนังลอก

(ผู้แปล – เคราติน เป็นชื่อของโปรตีนที่ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างสำคัญของผิวหนัง, เล็บ, ขน, และเส้นผมของมนุษย์)

นี่คือปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงของซอมบี้

ซูฉางซิงคิดว่าการที่ผู้รอดชีวิตเหล่านั้นเลือกที่จะโจมตีกลุ่มของหวงเปียวและคนอื่นๆตอนกลางคืน ไม่เพียงเพราะการเฝ้าระวังในเวลากลางคืนจะผ่อนคลายเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะพวกเขาจะแข็งแกร่งที่สุดในเวลากลางคืนเหมือนซอมบี้

ดังนั้นมนุษย์ไม่ธรรมดาเหล่านั้นคือผู้ติดเชื้อ

และมีลักษณะบางอย่างของซอมบี้

ผู้รอดชีวิตของโลกนี้คือมนุษย์ที่ไม่ธรรมดา และยังเป็นซอมบี้ที่ไม่ธรรมดาด้วย!

หรือไม่พวกเขาก็อยู่ที่ไหนสักแห่งระหว่างสองอย่างนี้

พวกเขามีโอกาสที่จะติดเชื้อได้เร็วกว่าคนทั่วไปและกลายเป็นซอมบี้ที่มี ‘ภูมิปัญญา’

‘ทารกยักษ์’ ตัวนั้นเป็นซอมบี้ที่ ‘ไม่ธรรมดา’ อย่างสมบูรณ์แล้วใช่หรือไม่?

หลังจากเดินห่างออกไปร้อยกว่าเมตร หวงเปียวก็กระซิบขึ้น “มันคืออะไร? แค่เห็นเงานิดเดียว ผมก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว”

ซูฉางซิงพูดอย่างใจเย็น “ดูเหมือนจะเป็นทารกตัวใหญ่ที่ไม่มีผิวหนัง ร่างกายของมันเชื่อมต่อกับพืชเหล่านี้ และเป็นสัตว์ประหลาดที่สมบูรณ์”

รูม่านตาของหวงเปียวสั่น สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แค่ได้ฟังคำอธิบาย เขาก็สยองแล้ว

ซูฉางซิงสังเกตเห็นว่าสีหน้าของจูเหวินหวู่ดูสงบมาก และไม่มีท่าทางหวาดกลัวแม้แต่น้อย แน่นอนว่าวิธีเอาชนะความกลัวที่ดีที่สุดก็คือการเผชิญหน้ากับมัน

จูเหวินหวู่เติบโตขึ้นแล้ว!

จูเหวินหวู่หายใจเข้าลึกๆ และพูดช้าๆ “พวกคุณเดินช้าลงหน่อย ขาผมไม่มีแรง”

“คิดไม่ถึงว่าคุณจะไม่กลัว” ซูฉางซิงที่เดินนำหน้าหยุดเดินและหันกลับมาพูดด้วย

“ตำแหน่งที่เราอยู่ตอนนี้น่าจะใกล้กับบริษัทโล่เทพเจ้ามาก ผมเห็นช่องทางในท่อระบายน้ำ นั่นเป็นช่องทางออกจากท่อระบายน้ำที่นำไปสู่บริษัทโล่เทพเจ้าหรือเปล่า?”

จูเหวินหวู่ก็หยุดคิดเช่นกัน “อืม คำนวณจากระยะทางแล้วน่าจะเป็นเช่นนั้น ปากท่อระบายน้ำบนถนนควรอยู่ด้านหลังของสัตว์ประหลาดตัวนั้น”

ซูฉางซิงเงียบไปชั่วครู่แล้วพูดขึ้นว่า “พวกคุณออกไปก่อน ถ้าสัตว์ประหลาดตื่นขึ้นมา ที่นี่อาจไม่ปลอดภัย”

“คุณจะไปต่อเหรอ?” หวงเปียวกล่าวด้วยความประหลาดใจ “ถ้าคุณเข้าไป คุณจะปลุกเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นให้ตื่นอย่างแน่นอน”

ซูฉางซิงคิดอยู่ชั่วครู่แล้วพูดว่า “ผมควรผ่านไปได้อย่างไม่มีปัญหา พวกคุณกลับไปก่อน พอพวกคุณไป ผมจะกลับไปที่นั่นอีกครั้ง”

เขาคิดอย่างรอบคอบ ตำแหน่งของช่องทางออกอยู่กลางทาง การไปที่นั่นไม่น่าจะปลุก ‘ทารกยักษ์’

ซูฉางซิงคิดว่าต่อให้ ‘ทารกยักษ์’ จะตื่นขึ้นมา เขาควรเข้าไปในช่องทางออกได้แล้ว และ ‘ทารกยักษ์’ ก็ตัวใหญ่เกินกว่าที่จะตามทัน

และเขายังมีที่พึ่งอื่นอีกอย่าง นั่นคือ การต่อต้านทางจิตใจอันทรงพลังของคนช่างฝัน เขาควรต้านทานการโจมตีทางจิตใจแบบปกติได้

นอกเหนือจากการโจมตีทางจิตแล้ว การโจมตีรูปแบบอื่นก็ยากจะทำร้ายเขาได้ตั้งแต่แรก

นี่เป็นการตัดสินใจที่ดุดันมาก เพราะซูฉางซิงไม่ใช่คนหัวโบราณที่มีความคิดแบบอนุรักษ์นิยมที่ต้องทำทุกอย่างแบบค่อยเป็นค่อยไปอย่างระมัดระวัง

นี่เป็นโอกาสที่จะเข้าสู่บริษัทโล่เทพเจ้าในขณะที่สัตว์ประหลาดตัวนี้กำลังหลับ และโอกาสดีเช่นนี้อาจไม่เกิดขึ้นอีกในอนาคต

“ขอให้โชคดี หวังว่าเราจะได้พบกันอีก”

หวงเปียวดึงตัวจูเหวินหวู่ที่เหมือนอยากจะพูดบางอย่าง เดินจากไป

ซูฉางซิงยืนอยู่ตรงนั้น เฝ้าดูคนทั้งสองหายไปในความมืดและนับเวลา

สิบนาทีต่อมา เขาก็หันกลับก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเด็ดขาด เขาไม่ได้ทำให้เกิดเสียงใดๆจนกระทั่งถึงตำแหน่งที่ถอยกลับก่อนหน้านี้ และได้เห็น ‘ทารก’ ที่กำลังหลับอีกครั้ง หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น และรู้สึกถึงแรงกดดัน

ความรู้สึกนี้แตกต่างจากตอนที่เผชิญหน้ากับอมนุษย์พันธุ์สังหารอย่างสิ้นเชิง การเผชิญหน้ากับอมนุษย์พันธุ์สังหารเขารู้สึกเหมือนเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายที่ทรงพลัง แต่สำหรับทารกยักษ์ เขารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับความแตกต่างของลำดับชั้นของชีวิตที่เหนือกว่า

ซูฉางซิงหมอบต่ำค่อยๆก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวๆ การหายใจ การเต้นของหัวใจ และการไหลเวียนของเลือดช้าลง เขาลดการแสดงตัวตนลงให้เหลือน้อยที่สุด ราวกับอยู่ในสภาวะหลับใหลพิเศษ

(ผู้แปล – สภาวะหลับใหลพิเศษ หมายถึงการละเมอเดิน)

นี่เป็นความสามารถเชิงอนุพันธ์ของคนช่างฝัน และถือได้ว่าเป็นการใช้คุณลักษณะเฉพาะของตำแหน่งอย่างชาญฉลาด

เขาก้มหน้ามองดูน้ำใสใต้ฝ่าเท้า และอธิษฐานในใจขอให้สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่ตื่นขึ้นมา

แต่บางครั้งยิ่งกลัวอะไรก็ยิ่งได้สิ่งนั้น

หลังจากเดินมาได้เกินครึ่งทาง จู่ๆอากาศก็เย็นลง ซูฉางซิงเงยหน้าขึ้นมองอย่างครุ่นคิด และ ‘ทารกยักษ์’ ก็จ้องมองกลับมาด้วยดวงตาใหญ่โตเหมือนโคมไฟสีแดง

“ฮะฮ่า อา ว้า~”

ทารกยักษ์ยิ้มและหัวเราะเหมือนเด็กๆ

“หิว~”

“กิน~”

วินาทีต่อมา พื้นที่ทั้งหมดก็เริ่มสั่นสะเทือน เถาวัลย์บนผนังขยับตัว

‘ทารกยักษ์’ คืบคลานเข้ามาหาเขาทีละน้อยด้วยเสียงอันดัง

ซูฉางซิงยืดตัวขึ้นและถีบเท้าซ้ายทันที เขาพุ่งตัวเข้าหาทารกยักษ์ โดยมีเถาวัลย์ที่อยู่รอบๆม้วนตัวมาทางเขา

เสียงหัวเราะของทารกยักษ์ดังขึ้น พร้อมกับอาการมึนศีรษะอย่างรุนแรงและอาการปวดเสียดแทงที่หลังคอของซูฉางซิง

“บ้าชิป”

สัตว์ประหลาดตัวนี้สามารถโจมตีด้วยพลังจิตได้?

ทันใดนั้น ซูฉางซิงที่เกือบล้มหน้าคะมำก็ทรงตัวอย่างมั่นคงและวิ่งไปข้างหน้าต่อไป

เขาอยู่ใกล้กับช่องทางออกจากท่อระบายน้ำมากแล้ว โดยใช้การวิ่งแค่อึดใจเดียว และ ‘ทารกยักษ์’ ก็ยังอยู่ห่างจากเขา

ซูฉางซิงมาถึงช่องทางออกท่อระบายน้ำก่อน ‘ทารกยักษ์’ หนึ่งก้าว ในขณะเดียวกันเขาก็ขว้างมีดเหล็กในมือโดยเล็งไปยังหัวใจที่กำลังเต้นของทารกยักษ์ และมุดเข้าไปในช่องทางออกโดยไม่หันกลับไปมอง

เขาคิดว่าหัวใจควรเป็นจุดอ่อนของทารกยักษ์ มันจะดีที่สุดถ้าเขาสามารถลักไก่แล้วทำให้ทารกยักษ์ได้รับบาดเจ็บได้ แม้ว่าจะทำไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถทดสอบความแข็งแกร่งทางกายภาพของทารกยักษ์ได้

“ตึก ตึก ตึก~”

เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังก้อง

อย่างไรก็ตามเพียงก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว รูม่านตาของซูฉางซิงก็หดตัวลงอย่างฉับพลัน ร่างของเขาล้มลงราวกับว่าวสายป่านขาด ลงมากระทบพื้นอย่างแรง

เสื้อผ้าด้านในที่ยังไม่ฉีกขาดเปียกโชกได้ด้วยเลือดอุ่นๆสีแดงสด