บทที่ 74 ในท่อระบายน้ำ

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 74 ในท่อระบายน้ำ

.

หวงเปียวส่ายศีรษะและพูดว่า “ไม่มี แต่ผมรู้ว่ามีน้ำมันอยู่ที่ไหน ก่อนหน้านี้ผมเห็นว่ามีปั๊มน้ำมันอยู่ไกลๆ เราสามารถไปเอาน้ำมันที่นั่นได้”

ซูฉางซิงโบกมือและพูดว่า “ไม่จำเป็น”

หวงเปียวถามด้วยความสงสัย “คุณมีน้ำมันเหรอ?”

“แน่นอนว่าไม่มี”

ซูฉางซิงหยิบโทรศัพท์ออกมาและพูดว่า “ปั๊มน้ำมันอาจไม่มีน้ำมัน ผมจะซื้อน้ำมันจากฟอรัมโดยตรง ผมเคยเห็นว่ามีคนโพสต์ขายน้ำมันเบนซิน”

หวงเปียวอึ้งไปสักพัก จากนั้นก็ดิ้นรนพูดว่า “คุณมันพวกบ้านหมาใหญ่”

(ผู้แปล – บ้านหมาใหญ่ Dog big family เป็นชื่อตลกๆ ของ gold big family ซึ่งหมายถึง: ผู้ซื้อรายใหญ่ที่มีการเงินดี)

ไม่ใช่ว่าเขาไม่คิดจะซื้อน้ำมันจากฟอรัม แต่เขารู้สึกว่ามันไม่คุ้มค่า ไม่ว่าจะแลกเปลี่ยนกับคะแนนหรืออาหาร มันก็เป็นราคาที่แพงมาก

ซูฉางซิงมองการแสดงออกอย่างเกลียดชังต่อคนรวย และอาการคร่ำครวญถึงความขัดแย้งทางชนชั้นอย่างรุนแรงของหวงเปียว แล้วกล่าวว่า “คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่เมื่อเห็นผมใช้เงิน”

ซูฉางซิงเปิดฟอรัมและค้นหาคำว่า ‘น้ำมันเบนซิน’ และพบว่ามันมีมากกว่าสิบโพสต์ ดังนั้นเขาจึงสุ่มเปิดหนึ่งในนั้น

เม็ดข้าว: ฉันมีน้ำมันมากมายที่นี่ สามารถแลกเป็นอาหารหรือคะแนนได้

น้ำมันเบนซิน 500 มล. ขวดละ 150 คะแนนหรือบิสกิต 1 ถุง

ตอบกลับ 1: น้ำมันเบนซินดื่มไม่ได้ ถ้าคุณขายแพงไป คุณจะอดตาย

ตอบกลับ 2: เจ้าของโพสต์ ขาย 50 คะแนนได้ไหม ถ้าไม่ได้ฉันจะไปหาคนอื่น

……

ซูฉางซิงใช้ 150 คะแนนซื้อน้ำมันเบนซิน 1 ขวด จากนั้นก็เข้าไปในร้านอาหารใกล้เคียง แล้วใช้มีดเหล็กตัดขาเก้าอี้ไม้ออกมา 6 อัน เพื่อทำคบเพลิง

หลังจากมัดเศษผ้าเข้ากับปลายไม้ และแช่ส่วนที่มัดเศษผ้าลงในน้ำมัน จากนั้นก็ทิ้งไว้ให้แห้งเป็นเวลาสิบกว่านาที คบเพลิงก็พร้อมใช้งาน

ในขณะที่รอให้คบเพลิงแห้ง ซูฉางซิงก็ตรวจสอบบันทึกเส้นทาง และพบว่าการวิเคราะห์เสร็จสิ้นแล้ว

[การวิเคราะห์เชิงลึก: ความลึกลับทำให้คุณแข็งแกร่ง

ช่วยเหลือผู้อื่นให้เข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน

คนช่างฝันระดับสูงสามารถปรากฏเป็นรูปร่างอย่างชัดเจนในความฝันของผู้อื่น ซึ่งสามารถดึงดูดความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน และเป็นวิธีสำคัญในการจัดการกับความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล]

ดังนั้นวิธีที่จะเพิ่มความลึกลับก็คือการช่วยให้คนอื่นนอนหลับ?

ทำไมรู้สึกเหมือนการสะกดจิต? มันคล้ายกับความสามารถของสิ่งมีชีวิตไม่ธรรมดาที่พบก่อนหน้านี้มาก เป็นไปได้ไหมว่านี่เป็นทิศทางของก้าวต่อไป?

“ไม่รู้ว่าการให้กินยานอนหลับจะใช้ได้ไหม”

ซูฉางซิงตกอยู่ในห้วงแห่งความคิด และคิดถึงเกณฑ์ในการ ‘ช่วยเหลือผู้อื่นให้เข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน’

เขาเห็นจูเหวินหวู่พิมพ์อะไรบางอย่างบนโทรศัพท์มือถือจึงถามว่า “จูเหวินหวู่ คุณกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?”

จูเหวินหวู่กล่าวอย่างเคร่งขรึม: “คำสั่งเสียบอกน้องสาวของผมว่าเธอควรทำอย่างไรหลังจากที่ผมตาย”

“อย่ามองโลกในแง่ร้ายนักสิ มันแค่การนำทางเท่านั้น”

ซูฉางซิงคิดอยู่ชั่วครู่แล้วพูดว่า “ขอถามหน่อย ตอนนี้คุณต้องการหลับซักหน่อยไหม?”

จูเหวินหวู่มองซูฉางซิงอย่างสงสัย และไม่รู้ว่าซูฉางซิงหมายถึงอะไร: “อืม ผมยังไม่อยากนอน”

ซูฉางซิงพูดอย่างจริงจัง: “คุณอยากหลับเมื่อไหร่ก็บอกผมได้ ผมสามารถช่วยคุณได้”

“ฮะ?”

จูเหวินหวู่สับสนมากขึ้น แม้เขาจะไม่รู้ว่าซูฉางซิงต้องการทำอะไร แต่ก็ยังสงสัยอย่างมากว่าซูฉางซิงจะช่วยให้เขาหลับได้อย่างไร

หวงเปียวนั่งพิงยางรถยนต์ดูโทรศัพท์มือถือ แล้วจู่ๆสีหน้าของเขาก็จริงจังขึ้น “ซูฉางซิง ผมพบว่ามีการโพสต์เรื่องการสังหารหมู่ในหลายกลุ่ม ทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ และหลายแห่งก็อยู่ใกล้กับเรา”

ซูฉางซิงซึ่งเคยส่งคำเตือนบนฟอรัมก่อนหน้านี้ตระหนักถึงปัญหาในทันที: “มีกี่แห่ง? หรือว่ามีผู้รอดชีวิตของโลกนี้อยู่อีกไม่น้อย”

หวงเปียวพยักหน้า “น่าจะเป็นเช่นนั้น หรือพวกเขาอาจมีจุดรวมพลอยู่ใกล้ๆ”

ซูฉางซิงกำมืออย่างอดไม่ได้ ผู้รอดชีวิตเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดา พวกเขาทั้งหมดเป็นสิ่งมีชีวิตไม่ธรรมดา และแสดงความเป็นปรปักษ์ต่อมนุษย์ที่มาจากโลก

“ไปกันเถอะ จะได้รีบไปรีบกลับ”

ซูฉางซิงใส่คบเพลิงลงในกระเป๋าเป้สะพายหลัง โดยถือไว้ในมือหนึ่งอัน

จูเหวินหวู่มองดูคบเพลิงในมือและพูดขึ้นอย่างมึนงง “เราจะไม่เตรียมอะไรอีกเหรอ อย่างเช่นปรับปรุงอาวุธหรืออะไรทำนองนั้น”

หวงเปียวโบกมือและพูดว่า “ไปได้แล้ว ไม่มีอะไรต้องเตรียม และไม่ต้องเตรียมอะไร งานหลักของนายคือเป็นคนนำทางไม่ใช่คนที่ต้องต่อสู้”

ซูฉางซิงเป็นคนแรกที่ปีนลงบันไดเข้าสู่ท่อระบายน้ำที่ทั้งเย็นชื้นและมีเสียงน้ำหยดอีกครั้ง

“พี่ใหญ่ซู ยังอยู่หรือเปล่า? ผมมองไม่เห็นคุณเลย”

เสียงของจูเหวินหวู่ดังมาจากด้านบน

จูเหวินหวู่เป็นคนที่สองที่ตามลงมา แต่ปีนลงมาได้ครึ่งทาง เขาพบว่าด้านล่างมืดสนิท จึงไม่กล้าไปต่อ

ซูฉางซิงเงยหน้าขึ้นตะโกนว่า “ลงมา ผมยังไม่ตาย”

“โอ้ จะลงไปแล้ว”

ซูฉางซิงหยิบไม้ขีดออกมาจุดคบเพลิง

พรึบ~

แสงไฟสว่างไสวไปทั่ว ส่องให้เห็นตะไคร่น้ำมีขนที่ขึ้นปกคลุมผนังโดยรอบของท่อระบายน้ำ

“อืม นี่น่าจะเป็นตะไคร่น้ำ…”

ซูฉางซิงเลิกคิ้ว รู้สึกเหมือนตะไคร่น้ำเหล่านี้กำลังบิดตัวไปมา แต่เมื่อดูดีๆ ก็พบว่าไม่มีอะไร

ในที่สุดจูเหวินหวู่ก็ลงมาถึง “กลิ่นที่นี่ดีกว่าที่คิด แปลกไปหน่อย ท่อระบายน้ำควรมีกลิ่นเหม็นไม่ใช่เหรอ?”

ซูฉางซิงมองอย่างตั้งใจ แล้วดึงมีดเหล็กออกมาและพูดว่า “ดูตะไคร่น้ำพวกนี้สิ”

จูเหวินหวู่มองดูตะไคร่น้ำแต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ “มีอะไรผิดปกติเหรอ?”

ซูฉางซิงใช้คมมีดเฉือนไปที่ผนัง ตะไคร่น้ำบนผนังถอยร่นออกไปราวกับหนอน

“นี่มันอะไรกัน?”

จูเหวินหวู่รู้สึกหนังศีรษะชา อารมณ์ที่ผ่อนคลายกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง แค่ช่วงแรกก็เจอเรื่องแปลกๆแล้ว

ซูฉางซิงมองไปยังเส้นทางมืดมิดข้างหน้าอย่างครุ่นคิด และสงสัยว่าควรไปต่อดีหรือไม่ มันเหมือนการแอบดูเสือดาวผ่านท่อเล็กๆ จึงอาจมีสิ่งแปลกปลอมอื่นๆอยู่ในท่อระบายน้ำนี้ด้วย

(ผู้แปล – แอบดูเสือดาวผ่านท่อเล็กๆ หมายถึงการคาดเดาทั้งหมดด้วยการเห็นแค่บางส่วน)

ในที่สุดหวงเปียวก็ลงมาถึง และเห็นว่าซูฉางซิงกำลังจ้องมองไปด้านหน้าอย่างครุ่นคิด เขาจึงถามขึ้นว่า “มีอะไรเหรอ?”

ซูฉางซิงส่ายศีรษะและพูดว่า “ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ”

ด้วยความสามารถมองเห็นในความมืด ทำให้ซูฉางซิงมองเห็นได้ไกลขึ้น แต่เขาก็ไม่พบสิ่งอื่นใดนอกจากตะไคร่น้ำเหล่านี้

ที่นี่ดูเหมือนท่อระบายน้ำธรรมดา เพียงแค่สะอาดไปหน่อยเท่านั้น

ภายในท่อระบายน้ำเงียบมาก ไม่มีเสียงคำรามของซอมบี้ มีเพียงเสียงย่ำน้ำและเสียงหายใจของทั้งสามคน ซึ่งในบรรดาพวกเขาเสียงหายใจของหวงเปียวหนักหน่วงที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งนี้ยังทำให้ผู้คนรู้สึกกระวนกระวายใจ

หลังจากเดินมานานกว่าสิบนาที หวงเปียวที่ดูหงุดหงิดเล็กน้อยก็พูดขึ้นว่า “ฉันอยากให้ข้างล่างนี้มีซอมบี้เยอะๆ มากกว่าความเงียบและไม่มีอะไรเลยแบบนี้”

ซูฉางซิงเห็นด้วยกับคำพูดนี้ ถ้ามีซอมบี้ อย่างน้อยพวกเขาก็ยังรู้ว่ากำลังเผชิญหน้ากับซอมบี้ แต่สิ่งที่กำลังเผชิญหน้าอยู่ตอนนี้คือสิ่งที่พวกเขาไม่รู้

จูเหวินหวู่หวาดวิตกมากในตอนแรก แต่หลังจากพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาก็ผ่อนคลายลง เขามองไปรอบๆแล้วพูดว่า:

“พวกคุณรู้สึกไหมว่าความเข้มข้นของออกซิเจนที่นี่สูงมาก มันทำให้สมองโล่งขึ้น แต่ข้างล่างนี้ไม่มีพืชพันธุ์อยู่เลย”

หวงเปียวใช้คบเพลิงส่องดูตะไคร่น้ำบนผนังโดยรอบ

“สิ่งนี้อาจคล้ายกับถั่งเช่า ที่เป็นทั้งพืชและเป็นทั้งหนอน พวกมันน่าจะสามารถผลิตออกซิเจนได้”

พอได้ยินสิ่งที่หวงเปียวพูด ซูฉางซิงก็คิดว่าในเมื่อมนุษย์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตไม่ธรรมดาได้ เป็นไปได้ไหมว่าพืชและสัตว์ก็สามารถเป็นสิ่งมีชีวิตไม่ธรรมดาได้เช่นกัน?

ความเป็นไปได้นี้ไม่เล็ก เขาเคยพบกับซอมบี้ลิงมาก่อน แม้แต่ลิงยังสามารถกลายเป็นซอมบี้ได้ อย่างไรก็ตามเขายังไม่เคยเห็นสัตว์สายพันธุ์อื่นที่กลายเป็นซอมบี้เลย

นี่เป็นเพราะลิงมีสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกับมนุษย์ใช่หรือไม่?

แล้วทั้งสามคนก็มาถึงทางแยก โดยรอบมีท่อเหล็กสีแดงขึ้นสนิมหลายท่อ และประตูเหล็กที่ปิดกั้นทางเดินก็ถูกเปิดเข้าไปด้านใน

จูเหวินหวู่ยกคบเพลิงส่องดูท่อส่งน้ำโดยรอบ และพูดว่า “บริษัทโล่เทพเจ้าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ เราควรเข้าช่องทางด้านซ้าย ทิศทางควรจะถูกต้อง”