บทที่ 4 หนึ่งมีดสังหาร

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 4 หนึ่งมีดสังหาร

.

หลังจากดูคุณสมบัติตัวละครของตัวเองแล้ว ซูฉางซิงก็มั่นใจขึ้น ด้วยพละกำลังและความเร็วในปัจจุบัน ถ้าหามุมเหมาะๆได้ เขาควรแยกสมองของซอมบี้ได้ภายในมีดเดียว

เขามีแผนในใจแล้ว แต่ก่อนอื่นต้องหาที่พักที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการพักค้างคืนก่อน

เขาไม่รู้ว่าซอมบี้เหล่านี้สามารถบอกตำแหน่งของศัตรูได้อย่างไร แต่ในตอนกลางคืน การมองเห็นของมนุษย์มีจำกัด ซึ่งเลวร้ายมากสำหรับซูฉางซิง

ซูฉางซิงมุดออกจากประตู เหยียบซากศพซอมบี้ เดินไปตามทางเดิน สิ่งที่เห็นมีเพียงความมืด และกลิ่นฉุนที่อวลอยู่ในอากาศ มีเสียงคำรามเล็กน้อยดังมาเข้าหู

บนชั้นนี้ยังมีซอมบี้อยู่

เพราะร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ประสาทสัมผัสทั้งห้าไวขึ้น ซูฉางซิงจึงได้ยินเสียงคำรามของซอมบี้ดังมาจากระยะไกล

ซูฉางซิงตัดสินใจเข้าไปจัดการกับซอมบี้ทันที แทนที่จะปล่อยให้อันตรายเข้ามาถึงตัว จะเป็นการดีกว่าที่จะเริ่มลงมือแก้ไขอันตรายก่อน

เขาค่อยๆ ย่อง ก้มตัวเดินไปตามเสียง ก้าวตามทางเดินไปทีละก้าวอย่างช้าๆ

รอบข้างเงียบสงัด ซูฉางซิงรู้สึกได้ถึงการเต้นของหัวใจ เสียงคำรามชัดเจนขึ้นเรื่อยๆไปตามการเคลื่อนไหวของเขา

ใกล้มากขึ้น

ซูฉางซิงเดินอยู่ตรงกลางทางเดิน ก้าวไปข้างหน้าอีกเล็กน้อย เสียงคำรามดังขึ้นมาจากทางด้านหน้า ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ

“เร็วมาก”

เงาดำพุ่งออกมาจากประตู พุ่งเข้าหาใบหน้าของซูฉางซิง ความเร็วของมันเกินความคาดหมายของเขา

อย่างไรก็ตาม ซูฉางซิงยังคงสงบ เขาเป็นคนที่เคยประสบกับความสิ้นหวังมาจนไม่มีความตื่นตระหนกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเป็นความตายแล้ว เขาเพียงแค่ทำมันให้ดีที่สุด

เขาคำนวณความเร็วของซอมบี้ ยกมีดเหล็กขึ้น รอเวลาที่เหมาะสม แล้ววาดมีดลง

ฉัวะ~

เลือดสาดกระเซ็น

ราวกับทุกอย่างถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า มีดเหล็กฝังเข้ากลางหัวซอมบี้ การเคลื่อนไหวของซอมบี้หยุดลงทันที

[ฆ่าซอมบี้ 10 คะแนน]

ฆ่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว คล้ายกับที่ซูฉางซิงเคยจินตนาการไว้ก่อนหน้านี้ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันบวกกับมีดเหล็ก เขาสามารถฆ่าซอมบี้ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

แน่นอนว่า เป็นเพราะซอมบี้เหล่านี้ไม่มีสติปัญญา รู้แต่การอาละวาด พวกมันสูญเสียแม้กระทั่งสัญชาตญาณของมนุษย์ในการป้องกันตัวเอง

หากมนุษย์ธรรมดาถูกมีดฟันหัว ถ้าหลบหนีไม่พ้นก็จะยกสองมือขึ้นปิดกั้นโดยสัญชาตญาณ

“ในตอนกลางคืน ความเร็วของซอมบี้ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก มากกว่ามนุษย์ทั่วไป ความเร็วของมันอาจมีถึง 4 ดังนั้นหากมนุษย์ธรรมดาเจอกับซอมบี้ตอนกลางคืนต้องเลือกต่อสู้อย่างเดียวเท่านั้น ถ้าเลือกที่จะหนีย่อมไม่สามารถหลบหนีได้อย่างแน่นอน”

ซูฉางซิงรู้สึกหนักใจเล็กน้อย ซอมบี้เหล่านี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด ถ้าซอมบี้มีความเร็วแบบนี้ในตอนกลางวัน อย่าว่าแต่ 3-4 ตัวเลย แค่สองตัว บางทีเขาก็อาจจะรับมือไม่ไหว

โชคดีที่ซูฉางซิงตั้งใจค้นหาบนชั้นนี้อย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่พบซอมบี้อีก เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง ทัศนวิสัยของซูฉางซิงก็ต่ำลงเรื่อยๆ สิ่งนี้เป็นอันตรายมาก

คงจะดีถ้ามีอะไรมาส่องทาง

จู่ๆ ซูฉางซิงก็นึกถึงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋า โทรศัพท์ควรสามารถส่องสว่างได้ แม้ว่าแสงจะอ่อนมากก็ตาม

แต่โทรศัพท์มือถือนี้ก็ทำให้ซูฉางซิงประหลาดใจ เพราะมันไม่มีแหล่งกำเนิดแสงส่องสว่าง แต่เขาสามารถมองเห็นข้อความและสิ่งต่างๆบนโทรศัพท์ได้

นี่เป็นเทคโนโลยีที่ไม่ได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยมนุษย์ มันเรืองแสง แต่ไม่ใช่แสงที่ส่องสว่าง

ไม่มีทางเลือก ซูฉางซิงได้แต่พึ่งพาแสงจันทร์จางๆ ในการสำรวจบนชั้นนี้เท่านั้น สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้ก็คือ ที่พักที่ปลอดภัยสำหรับคืนนี้

ที่นี่น่าจะเป็นอาคารสำนักงาน ประตูห้องส่วนใหญ่เป็นประตูไม้ ซึ่งไม่สามารถกันซอมบี้ได้เลย การพักที่นี่ในตอนกลางคืนไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยได้

ซูฉางซิงเดินไปตามทางเดินรอบๆชั้นนี้อีกครั้ง แต่ก็ยังไม่พบสถานที่เหมาะสมสำหรับการพัก และรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ในเวลานั้นเอง เขาก็พบประตูเล็กๆสูงประมาณครึ่งตัวคนอยู่ตรงมุมทางเดิน

นี่น่าจะเป็นห้องเก็บของ

เมื่อลองเอามือเคาะดู ประตูเป็นเหล็กที่แข็งแรงพอ

ซูฉางซิงเปิดประตู พบว่าภายในมืดสนิท และไม่มีกลิ่นแปลกๆ สิ่งนี้พิสูจน์ว่าอย่างน้อยภายในนี้ก็ไม่มีซอมบี้ เขาก้มตัวลงและมุดเข้าไปในห้อง พื้นที่ภายในห้องไม่เล็กสามารถรองรับตัวของเขาได้อย่างไม่มีปัญหา

“เคร้ง~”

เขาเอื้อมมือไปด้านหลังปิดประตูเหล็กและล็อคประตู

จากนั้นจิตวิญญาณของซูฉางซิงก็ผ่อนคลายและถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขานั่งอยู่ภายในห้องเก็บของและใช้คะแนน 2 คะแนน ในร้านค้าคะแนนส่วนลดเพื่อแลกกับน้ำและขนมปัง

ซูฉางซิงกัดขนมปัง มันนุ่มมาก อุ่นหอมหวานราวกับเพิ่งออกมาจากเตา

แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ขนมปัง แต่ซูฉางซิงก็รู้สึกพอใจมาก สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว ค่ำคืนนี้เป็นเวลาแห่งความหิวโหย

เมื่อเปิดฟอรั่มดู ดวงตาของเขาก็ถึงกับสั่นไหวโดยไม่ได้ตั้งใจ

[จำนวนผู้รอดชีวิต: 9.5 พันล้านคน]

ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง มีผู้คน 500 ล้านคนเสียชีวิต ความเร็วในการเสียชีวิตนี้ช่างหนาวเหน็บเหลือเกิน มันเกือบเทียบเท่ากับจำนวนผู้เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่เจ็ด

“ยอดผู้เสียชีวิตจะค่อยๆเพิ่มขึ้นในอนาคต จนกว่ามนุษย์จะปรับตัวให้เข้ากับโลกวันโลกาวินาศนี้ได้ แล้วอัตราการเสียชีวิตจะค่อยๆลดลง แต่จะไม่หยุด…”

ซูฉางซิงไม่รู้ว่าหลังจาก 30 วันจะมีคนเหลืออยู่กี่คน เพราะไม่ใช่แค่ภัยคุกคามจากซอมบี้เท่านั้นที่ส่งผลต่ออัตราการรอดชีวิต มันยังมีภัยคุกคามจากการขาดแคลนอาหารและน้ำดื่มด้วย

อย่างไรก็ตาม ซูฉางซิงรู้สึกว่าอาคารภายในเมืองนี้ไม่ได้ถูกทิ้งร้างนานนัก มันน่าจะยังมีเสบียงอาหารหลงเหลืออยู่อีกมาก

คำถามคือโลกนี้เป็นโลกจริงหลังวันสิ้นโลก หรือว่าเป็นโลกโลกาวินาศที่ถูกสร้างขึ้น…

เพียงครู่เดียวก็มีโพสต์ยอดนิยมจำนวนมากปรากฏขึ้นบนฟอรั่ม

แม้ว่าจะเป็นวันโลกาวินาศ แต่ก็ยังมีกลุ่มชนชั้นสูงที่คิดแต่จะกินดีอยู่ดี และก็ยังมีคนจิตใจดีที่คอยดูแลผู้อื่นอยู่ภายในหมู่มนุษย์

ช่วงมรสุมของชีวิต: ข้อมูลฉุกเฉิน ความเร็วของซอมบี้จะเพิ่มขึ้นอย่างมากในตอนกลางคืน ซึ่งอันตรายมาก ดังนั้นในตอนกลางคืนขอให้ทุกคนซ่อนตัวไว้

ตอบกลับ 1: รับทราบ ขอบคุณสำหรับคำเตือน

ตอบกลับ 2: ฉันได้ซ่อนตัวแล้วตั้งแต่ก่อนมืด

……

คำเตือนนี้คล้ายกับสิ่งที่ซูฉางซิงพบ ความเร็วของซอมบี้จะเพิ่มขึ้นอย่างมากในเวลากลางคืน ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น เป็นไปได้ไหมว่าเซลล์ของซอมบี้จะถูกยับยั้งด้วยแสงแดด?

มาจากดวงดาว: โชคดีที่เจอกระป๋องตรงจุดเกิด แต่ไม่มีน้ำ ตอนนี้ได้เปลี่ยนกระป๋องเป็นขวดสำหรับใส่น้ำแล้ว

เซียวตู้ เซียวตู้: มีใครต้องการท่อนไม้บ้าง? ฉันขอแลกมันกับอาหาร

……

ในฟอรั่มมีโพสต์จำนวนมากที่ขอซื้อน้ำหรืออาหาร หลายคนตระหนักว่า หากไม่น้ำหรืออาหาร พรุ่งนี้พวกเขาต้องออกจากที่ซ่อนเพื่อไปค้นหาเสบียง

เมื่อพวกเขาออกไปหาอาหาร พวกเขาก็จะถูกซอมบี้คุกคาม และหลายคนก็ไม่กล้าเผชิญหน้ากับซอมบี้ แม้ว่าพวกเขาจะมีโอกาสเอาชนะได้ก็ตาม

ซูฉางซิงคิดอยู่ชั่วครู่และโพสต์คำแนะนำ

เด็กโชคดี: แม้ว่าพลังของซอมบี้จะแข็งแกร่งมาก แต่ในขณะเดียวกันพวกมันก็มีสติปัญญาต่ำ ดูเหมือนจะไม่สามารถคิดอย่างมีเหตุมีผลได้ คุณสามารถพิจารณาที่จะสร้างสิ่งกีดขวางหรือกับดักอย่างชาญฉลาดเพื่อฆ่ามัน

นี่เป็นประสบการณ์สำคัญที่ซูฉางซิงได้รับในกระบวนการต่อสู้กับซอมบี้ในวันนี้ ซึ่งไม่มีโพสต์ยอดนิยมอื่นๆพูดถึงเรื่องนี้ เขาจึงโพสต์มันออกไปโดยหวังว่าจะช่วยเหลือผู้อื่นได้ตามกำลังความสามารถของตัวเอง

โพสต์ของซูฉางซิงได้รับความนิยมในระดับหนึ่ง เนื่องจากการโพสต์ขายอาวุธก่อนหน้านี้ และมีการตอบกลับจำนวนมากอย่างรวดเร็ว

ชายผู้ไม่เกรงกลัว: ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะครับ เด็กโชคดี เดิมทีผมไม่กล้าเผชิญหน้ากับซอมบี้แบบตัวต่อตัว แต่มาตอนนี้เมื่อลองคิดดูแล้วก็ดูเหมือนจะไม่มีความจำเป็นต้องไปเผชิญหน้ากับพวกมันเลย แค่สร้างกับดักหรืออะไรที่คล้ายกันก็จัดการกับพวกมันได้แล้ว

แมวจอมตะกละ: ได้ยินเถ้าแก่พูดแบบนี้แล้วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก ก่อนหน้านี้ฉันกลัวว่าซอมบี้พวกนี้จะฉลาด คนโง่สามารถรับมือได้ง่ายกว่าคนฉลาดอย่างเห็นได้ชัด

แอนเดอร์เซ็น: +1

……

โพสต์นี้ขึ้นแท่นโพสต์ยอดนิยมอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าฟอรั่มจะมีกลไกการรับส่งข้อมูล คนที่เคยมีโพสต์ยอดนิยมก่อนหน้านี้ จะง่ายขึ้นที่ผู้คนจำนวนมากจะมองเห็นโพสต์ครั้งต่อไป

สิ่งนี้สามารถถือได้ว่าเป็นทรัพยากรที่มองไม่เห็นที่ซูฉางซิงได้รับ

หลังจากซูฉางซิงกินดื่มจนอิ่มหนำ เขาก็รู้สึกเหนื่อยและง่วงมาก เขาปิดโทรศัพท์แล้วใส่ไว้ในกระเป๋า ล้มตัวลงขดตัวนอน ไม่นานก็ผล็อยหลับไป