บทที่ 55 ภาพนี้มีพิรุธ

เจียงหลานมองดูจิงถิง

เอ่ยปากตรงๆ ว่า:

"ข้ายังไม่เคยใช้กับคนอื่นมาก่อน อาจมีผลข้างเคียงบ้างก็เป็นได้"

เขาไม่เคยใช้กับผู้อื่นมาก่อน ดังนั้นจึงจำเป็นต้องลองสักครั้ง พอดีศิษย์พี่ผู้นี้มีความต้องการ

จะได้ไม่ต้องใช้กับตัวเองโดยตรง

การใช้กับผู้อื่นกับการใช้กับตัวเอง อาจไม่เหมือนกัน แต่การใช้กับผู้อื่น บางทีอาจให้ความรู้สึกที่ชัดเจนกว่า

ไข่พืชวิเศษทำให้เขารู้สึกลุ่มหลงในปัญญาธรรมได้จริง แต่ก็แค่นั้น

อีกอย่าง ไข่พืชวิเศษไม่สามารถให้ข้อมูลย้อนกลับได้

"ขอศิษย์น้องลองอย่างเต็มที่เถิด"

จิงถิงไม่มีทางเลือก

มาถึงขั้นนี้แล้ว หากยอมแพ้ ก็เท่ากับพยายามมาเสียเปล่า เขาที่ตั้งใจเสี่ยงอยู่แล้ว ย่อมไม่กลัวที่จะเสี่ยงอีกครั้ง เจียงหลานไม่ลังเล ใช้เจ็ดเมฆามงคลทันที ตอนนี้มีเมฆาสายหนึ่งตกลงมาจากท้องฟ้า

เจียงหลานสามารถรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้เสริมพลังให้จิงถิง

ราวกับว่ามีโชคดีเล็กน้อย

แต่สิ่งที่ทำให้เจียงหลานประหลาดใจก็คือ เมื่อใช้เจ็ดเมฆามงคล ร่างกายของเขาก็ปรากฏเจ็ดเมฆามงคลด้วย

เมื่อร่างของจิงถิงเริ่มถูกปกคลุมด้วยเจ็ดเมฆามงคล เจ็ดเมฆามงคลบนร่างของเขาก็จะหายไป

เมฆามงคลเหล่านี้ไม่เกี่ยวกับตัวเขาเอง ดูเหมือนเป็นการสะสมในช่วงเวลานี้ ที่แท้เป็นเช่นนี้

เจียงหลานเข้าใจในทันใด ตั้งแต่เขาเรียนรู้เจ็ดเมฆามงคล ร่างกายเขาก็เริ่มสะสมสิ่งเหล่านี้

เป้าหมายที่เขาใช้วิชานี้ยิ่งแข็งแกร่ง ก็จะสูญเสียเจ็ดเมฆามงคลมากยิ่งขึ้น

ไข่พืชวิเศษ แทบไม่รู้สึก แต่จิงถิงมีพลังบำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองคำ ย่อมใช้เจ็ดเมฆามงคลไม่น้อย

แต่ดูเหมือนว่าการสะสมเจ็ดเมฆามงคลนี้ จะไม่มีประโยชน์ต่อตัวเอง

และนี่...

ค่อนข้างไร้ประโยชน์ แต่ก็น่าจะลองใช้กับตัวเองดู ว่ามีประโยชน์หรือไม่ คราวหน้าค่อยลอง

อย่างไรก็ตาม ศาสตร์นี้จริงๆ แล้วไม่เหมาะจะใช้กับผู้อื่นตามอำเภอใจ

มีปัญหานิดเดียว ก็อาจจุดไฟเผาตัวได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่มีพลังบำเพ็ญสูง

ไข่พืชวิเศษ ดูเหมือนจะใช้ได้ตามใจชอบ ไข่เพียงฟองเดียวไม่มีผลกระทบใดๆ

แน่นอนว่า เจ็ดเมฆามงคลเป็นเพียงศาสตร์สนับสนุน รากฐานของเจียงหลานไม่ใช่สิ่งนี้ แต่เป็นพลังบำเพ็ญ พลังบำเพ็ญที่แข็งแกร่ง พละกำลังที่ไร้เทียมทาน นี่คือสิ่งที่เขาต้องแสวงหา

ไม่แข็งแกร่งพอ เขาก็ไม่คิดจะไกลจากยอดเขาที่เก้า

แข็งแกร่งพอแล้ว ก็อาจออกไปเที่ยวเล่นได้บ้าง

แต่ยังห่างไกลอีกมาก การบรรลุเป็นเซียนคือขีดขั้นหนึ่ง

"ศิษย์น้องนี่คือ?" จิงถิงเห็นเจ็ดเมฆามงคลบนร่างของเจียงหลานที่กำลังหายไป

เขาเห็นคนใช้เจ็ดเมฆามงคลเป็นครั้งแรก

"ผลข้างเคียง ดูเหมือนจะต้องใช้เวลาฟื้นฟูไม่น้อย"

เจียงหลานตอบอย่างสงบนิ่ง

จิงถิงก้มศีรษะ เขาเข้าใจได้ว่า ศาสตร์ที่คล้ายพลังเทพเช่นนี้ ไม่ได้ใช้ได้ง่ายๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะศิษย์น้องผู้นี้ไม่เคยใช้กับคนมาก่อน เขาคงไม่มีโอกาสได้รับการใช้วิชานี้

เขานับว่าโชคดี

"นี่เป็นของขอบคุณสำหรับศิษย์น้อง"

พูดพลางจิงถิงหยิบบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญเล่มหนึ่ง ศาสตร์หนึ่งวิชา และไข่มุกสีน้ำเงินเม็ดหนึ่งออกมา

"เล่มนี้เป็นบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญที่ข้าได้มาโดยบังเอิญจากการออกไปภายนอก แม้จะไม่ละเอียดมากนัก แต่ก็มีบันทึกเกี่ยวกับทุกขั้นก่อนถึงขั้นเซียน"

พูดพลางส่งบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญให้เจียงหลาน

"อันนี้คือศาสตร์ลิงวิเศษ ท่ามกลางขุนเขาลำธาร ช่วยให้พลังความสามารถของศิษย์น้องเพิ่มขึ้นมาก"

"สุดท้ายนี้ ศิษย์น้องต้องศึกษาเอง สิ่งนี้ทั้งสำนักคุนหลุนมีเพียงชิ้นเดียวในมือข้า เนื้อหาข้าไม่กล้าดูจนถึงทุกวันนี้"

จิงถิงมอบทุกอย่างให้เจียงหลาน

เจียงหลานไม่ได้ปฏิเสธ หลังจากรับของแล้ว จิงถิงก็จากไปอย่างเร่งรีบ

เจียงหลานมองดูจิงถิงจากไป ศิษย์พี่ชายศิษย์พี่หญิงเหล่านี้ ดูเหมือนไม่ชอบเหตุและผล

หรือไม่ชอบทิ้งเหตุและผลไว้ เจียงหลานก็ไม่ชอบเช่นกัน

ดังนั้นเขาจึงไม่เคยปฏิเสธสิ่งของจากคนเหล่านั้น ทุกคนไม่ติดค้างกัน

จากนั้นเขาก็เริ่มไปทำความสะอาดหอใหญ่

ขณะทำความสะอาด ก็เริ่มตรวจสอบบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญและศาสตร์ลิงวิเศษไปด้วย

เจียงหลานอ่านบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญอย่างละเอียด เขาพบว่าบันทึกประสบการณ์เล่มนี้มีประสบการณ์ของทุกขั้นจริงๆ แม้จะน้อย แต่ก็ตรงประเด็น ไม่มีความเพ้อฝัน

‘น่าจะเป็นสำเนา แต่ส่วนสำคัญก็ไม่ได้ถูกตัดออกไป’

เจียงหลานไม่ได้มีบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญเพียงเล่มนี้เท่านั้น

ในที่เก็บตำราของยอดเขาที่เก้าก็มีสิ่งนี้ ดูเหมือนจะเป็นของอาจารย์เขา

การตรวจสอบจากสองแหล่ง จะให้การรับรู้ไม่น้อยกับเขา

หลังจากเก็บบันทึกประสบการณ์การบำเพ็ญไปแล้ว เจียงหลานก็ดูศาสตร์ลิงวิเศษ

ไม่นานเขาก็พบว่านี่เป็นวิชาการเคลื่อนไหวแบบหนึ่ง วิชาการเคลื่อนไหวที่เข้ากับขุนเขาลำธาร

แม้จะเรียนรู้ได้ ก็ไม่อาจเทียบกับเก้าจาริกนภา

มีเวลาก็อาจเรียนเพื่อใช้ในการปลอมตัว ไม่มีเวลาก็ต้องเก็บไว้ก่อน

สุดท้ายแล้ว เก้าจาริกนภาก็เพียงพอสำหรับเขา

หลังจากเก็บศาสตร์ลิงวิเศษไปแล้ว เจียงหลานก็ให้ความสนใจกับไข่มุกสีน้ำเงินเม็ดสุดท้าย

คำแนะนำที่อีกฝ่ายให้กับเขาแปลกมาก

ทั้งสำนักคุนหลุนมีเพียงชิ้นเดียว ยังไม่กล้าดู

‘ไม่เหมือนวัตถุวิเศษ กลับคล้ายเครื่องมือบันทึกมากกว่า’

หลังจากตรวจสอบแล้วไม่พบปัญหา เจียงหลานก็ใช้พลังวิเศษเปิดใช้งานไข่มุกสีน้ำเงิน

ในทันใด เจียงหลานรู้สึกว่ารอบข้างมีหมอกบางปรากฏขึ้น

แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการบันทึก ไม่ใช่หมอกจริงๆ ไม่นานเขาก็เห็นตัวอักษรไม่กี่ตัวในหมอก

เมื่อมองอย่างตั้งใจ เขาก็ขมวดคิ้ว

เพราะตรงหน้าเขา มีตัวอักษรใหญ่เขียนไว้ว่า—ภาพศิษย์พี่หลงอวี่อาบน้ำ

เจียงหลาน: "???"

ความตกใจชั่วขณะ เจียงหลานก็กลับมาสงบนิ่ง

"คงเป็นไปไม่ได้"

แม้เจียงหลานจะไม่เข้าใจศิษย์พี่คนนั้นดีนัก แต่ความสงบและเยือกเย็นของเธอ เขายังจำได้

แม้เธอจะใจดีกับศิษย์น้องชายศิษย์น้องหญิงบางคน แต่ก็คงไม่ให้สิ่งเช่นนี้เผยแพร่ออกไปแน่นอน

แม้จะมี ก็ต้องโกรธและเรียกคืนแน่

ภาพนี้มีพิรุธ

จากนั้นเจียงหลานก็เปิดภาพนี้ทันที ดูว่าปัญหาอยู่ที่ไหน