บทที่ 20 แผงค่าสถานะของเจียงหนาน และเบาะแสแห่งโชคชะตา!

บทที่ 20 แผงค่าสถานะของเจียงหนาน และเบาะแสแห่งโชคชะตา!

ตอนที่เขากลับถึงบ้านก็เป็นเวลาเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว

เจียงหนานก้มลงมองมือตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ

ใหญ่!

มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ!

แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะพอคาดคะเนความใหญ่โตของเจ้าของบ้านเช่าด้วยสายตาได้แล้ว แต่หลังจากที่ได้สัมผัสและวัดขนาดด้วยมือตัวเองจริงๆ เขาก็ยิ่งเข้าใจถึงมาตราส่วนที่แท้จริงของมัน

เจียงหนานกลับเข้าห้อง เปลี่ยนเป็นชุดนอนแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง

ทันใดนั้นเอง

เขานึกบางอย่างออก จึงเอียงคอไปมองโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะพลิกตัวไปเปิดลิ้นชักตู้ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันทันที

เกือบวันหนึ่งแล้วตั้งแต่เขาได้รับระบบมา แต่เขากลับเพิ่งนึกถึงสมุดบันทึกที่เขียนติดต่อกันมาถึงห้าปีได้ในตอนนี้เอง

"หายไปแล้ว"

สมุดบันทึกที่ควรจะอยู่ในลิ้นชักหายไป เจียงหนานฉายแววตาประหลาด

ความทรงจำของเขาย้อนกลับไปเมื่อห้าปีก่อน

ในวันเกิดครบรอบอายุสิบเจ็ดปี เขาเดินผ่านสะพานลอยแห่งหนึ่งและเห็นหญิงชราผมขาวคนหนึ่งนั่งยองๆ วางแผงขายของ เมื่อเห็นสภาพที่น่าเวทนา เจียงหนานจึงอุดหนุนของบางอย่างมา แล้วหญิงชราคนนั้นก็มอบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งให้เขาพร้อมกับบอกว่า ตราบใดที่เขาเขียนคำอธิษฐานติดต่อกันให้ครบห้าปี วันหนึ่งคำอธิษฐานเหล่านั้นจะเป็นจริง!

นับตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้าย แม้เขาจะมองว่ามันเป็นเรื่องตลกและเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆ ลงไป แต่เขาก็ไม่เคยหยุดเขียนเลย

ตอนนี้เมื่อเขาได้รับระบบมา เขาก็เพิ่งตระหนักได้ว่าสมุดบันทึกเล่มนั้นไม่ได้หนาเป็นพิเศษ แต่ตลอดห้าปีที่เขาจดบันทึกมา ดูเหมือนเขาจะไม่เคยเปลี่ยนสมุดเล่มใหม่เลยสักครั้ง

"ฉันนี่มันบื้อจริงๆ เลย!"

เจียงหนานส่ายหัว

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังจำเนื้อหาในสมุดบันทึกตลอดห้าปีที่เขาเขียนไม่เคยซ้ำกันเลยได้:

"ฉันหวังว่าฉันจะเป็นลูกเศรษฐีระดับมหาเศรษฐี ชีวิตที่ลำบากยากจนตลอดยี่สิบสองปีที่ผ่านมา เป็นเพียงแค่แผนการของพ่อที่รวยที่สุดซึ่งแอบซ่อนตัวอยู่ เพื่อฝึกฝนจิตใจให้ฉันกลายเป็นทายาทที่มีคุณสมบัติเหมาะสม!"

"บางที ในแง่หนึ่ง คำอธิษฐานของฉันอาจจะเป็นจริงแล้วก็ได้ พ่อที่รวยที่สุดที่ซ่อนตัวอยู่ของฉัน บางทีก็คือระบบนี้นี่เอง"

เจียงหนานส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม

"โฮสต์ครับ ระบบใช้ชีวิตเป็นเพียงผู้ช่วยตัวน้อยของคุณเท่านั้นครับ"

ในตอนนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้น

"ถ้าอย่างนั้น คำอธิษฐานของฉันเป็นจริงแล้วหรือยัง?"

เจียงหนานเอ่ยถาม

"เป็นจริงแล้วครับ!"

เสียงของระบบดังขึ้นในหัว: "ระบบแนะนำให้โฮสต์ตรวจสอบแผงค่าสถานะตัวละครของตนเองครับ"

"โอ้? ฉันตรวจสอบค่าสถานะของตัวเองได้ด้วยเหรอ?"

แววตาของเจียงหนานไหววูบโดยไม่รู้ตัว จากนั้นเขาจึงเรียกแผงค่าสถานะของตัวเองขึ้นมา:

โฮสต์: เจียงหนาน

อายุ: 21 ปี

ส่วนสูง: 182 ซม.

ทรัพย์สิน: 4 ล้านหยวน

ความสามารถ: เนตรหยั่งรู้, ทักษะการเล่นเปียโนระดับปรมาจารย์

ไอเทม: ปอร์เช่ คาเยนน์

โชคชะตา: ในวันเกิดครบรอบอายุ 22 ปี จะได้รับของขวัญชิ้นใหญ่

...

หืม?!

หลังจากดูแผงค่าสถานะของตัวเอง เจียงหนานก็เผยสีหน้าประหลาดใจ

ไม่เหมือนกับแผงค่าสถานะของเจ้าของบ้านเช่าและคนอื่นๆ ของเขามีส่วน "โชคชะตา" เพิ่มเติมมาที่ด้านล่าง

วันเกิดของเขาคือวันที่ 15 กรกฎาคม ซึ่งหมายความว่าในอีกสองเดือนข้างหน้า คำอธิษฐานของเขาจะเป็นจริงอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจียงหนานมีระบบอยู่กับตัวแล้ว พูดตามตรง เขาจึงไม่ได้ใส่ใจกับตำแหน่งลูกมหาเศรษฐีอะไรนั่นนัก

แต่การมีฐานะเป็นลูกมหาเศรษฐีอาจช่วยทำให้ทุกอย่างที่เขาได้มาดูถูกต้องตามกฎหมาย

ความจริงแล้ว ในฐานะลูกมหาเศรษฐี เขาอาจจะมีเงินทุนเริ่มต้นให้ถลุงเล่นได้มากกว่านี้ด้วยซ้ำ

แน่นอน

นี่เป็นเพียงการคาดเดาของเขา สิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงคงต้องรออีกสองเดือนเพื่อดูว่าสิ่งที่เรียกว่าของขวัญชิ้นใหญ่นั้นจะอยู่ในระดับไหน!

"หาเงินก่อนนอนหน่อยดีกว่า"

เจียงหนานเอนตัวลงนอนแล้วเปิดแอปติ๊กต็อกขึ้นมา จุดประสงค์ของเขาชัดเจนมาก เขาเติมเงินเข้าไปหนึ่งล้านหยวนทันที

เพชรในแอปสิบล้านดวงเข้าสู่บัญชีของเขาทันที

เขาเปย์ให้กับสตรีมเมอร์คนไหนก็ได้ที่หน้าตาดูดี

จะว่าไป ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเขาก็ถลุงเงินสิบล้านเพชรจนเกลี้ยง

และเวลาส่วนใหญ่ในครึ่งชั่วโมงนั้นหมดไปกับการควานหาสตรีมเมอร์ที่ดูแล้วเจริญหูเจริญตา

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการใช้จ่ายสำเร็จ คุณได้รับเงินคืนจากการบริโภคสามเท่าครับ!"

...

หนึ่งล้านกลายเป็นสามล้าน หากหักเงินต้นออกไป เขาทำเงินได้ถึงสองล้านหยวนในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง

จะมีใครหาเงินได้เร็วขนาดนี้อีก?

"ได้เวลานอนแล้ว"

เจียงหนานมีเวลาเหลือเฟือที่จะใช้เงินและรับเงินคืน ไม่จำเป็นต้องอยู่ดึก

เขานอนหลับรวดเดียวจนถึงเช้า

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงหนานตื่นนอนประมาณแปดโมงเช้าตามนาฬิกาชีวิตที่สม่ำเสมอ

สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อลืมตาขึ้นคือเรียก "ระบบ" ในใจ

"ระบบใช้ชีวิตพร้อมให้บริการครับ มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?"

ระบบตอบกลับในทันที

"เปล่าหรอก แค่อยากยืนยันว่าเมื่อวานฉันไม่ได้ฝันไป"

เจียงหนานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กยอดเงินในบัญชี: หกล้าน!

สิ่งนี้ทำให้เขายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจทันที

ในเวลาเพียงวันเดียว เขาเปลี่ยนจากคนโนเนมที่มีเงินเก็บเพียงไม่กี่พันหยวน กลายเป็นเศรษฐีน้อยที่มีเงินเก็บหกล้านหยวน แถมยังได้สัมผัสประสบการณ์มหัศจรรย์หลายอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

"สุดยอด!"

เจียงหนานดีดตัวลุกจากเตียงด้วยท่าลังกาหลัง

"สมรรถภาพทางกายของฉันตอนนี้ดูดีเยี่ยมเลยแฮะ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้แสดงฝีมือตอนที่เมิ่งชิงชิวมาถึงเจียงเฉิงในวันที่ 18 นี้ไหม"

เจียงหนานเปลี่ยนเป็นชุดลำลองของอาร์มานี่ ในเดือนพฤษภาคมพูดตามตรงอากาศไม่หนาวหรือไม่ร้อนจนเกินไป โดยทั่วไปแค่เสื้อแขนสั้นหรือแขนยาวตัวเดียวก็พอสำหรับการออกไปข้างนอกแล้ว

เขายืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้า มองตัวเองในกระจกพลางพึมพำกับตัวเอง

หากแฟนออนไลน์ของเขาคือเมิ่งชิงชิว ดาวมหาลัยตัวท็อปของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จริงๆ เธอก็ถือว่าโดดเด่นมากทั้งในเรื่องหน้าตา รูปร่าง และบุคลิกภาพ

พูดตามตรง เจียงหนานรู้สึกว่าเขาคงเสียมารยาทแย่ถ้าไม่ "จัดการ" เธอ หลังจากที่เธอเดินทางไกลนับพันลี้มาพบเขา!

ในขณะเดียวกัน เจียงหนานก็ค่อนข้างสงสัย: ความประทับใจที่เมิ่งชิงชิวมีต่อเขาจะสูงแค่ไหนหลังจากเดตออนไลน์กันมานานถึงสองปีครึ่ง?

"ตัดสินจากท่าทีปกติของเธอ มันไม่ควรจะต่ำกว่า 40 คะแนนใช่ไหมนะ?"

เจียงหนานคาดเดา

เธอยินดีเดินทางไกลนับพันลี้มาหาเขา แถมเมิ่งชิงชิวเคยแอบมาเจอเขาตั้งแต่ปีที่แล้ว และยังเป็นฝ่ายเริ่มนัดเจออย่างเป็นทางการครั้งที่สองนี้เองด้วย

เอาจริงๆ ถ้าลองคิดดูดีๆ เจียงหนานรู้สึกว่ามันน่าจะเกิน 40 คะแนนไปไกลแล้ว

50 คะแนน หรือแม้แต่ 60 คะแนนก็มีความเป็นไปได้สูงมาก!

"ถ้าเป็นอย่างนั้น ดูเหมือนฉันคงต้องฝากความหวังในการทำภารกิจสวัสดิการขนาดเล็กไว้ที่เมิ่งชิงชิว ซึ่งฉันยังไม่เห็นข้อมูลแผงค่าสถานะที่ชัดเจนของเธอซะแล้ว"

แววตาประหลาดไหววูบในดวงตาของเจียงหนาน

ครืด ครืด ครืด!

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ที่เขาวางไว้บนอ่างล้างหน้าก็สั่นและดังขึ้น

เจียงหนานหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายโทรด้วยเสียงจากเมิ่งชิงชิว

"ที่รัก อรุณสวัสดิ์ค่ะ~"

ทันทีที่รับสาย เสียงที่ร่าเริงของเมิ่งชิงชิวก็ดังขึ้น ทำให้ริมฝีปากของเจียงหนานยกยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ราวกับปืนอาก้าที่ควบคุมไม่ได้