บทที่ 7 เมิ่งชิงชิว ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งแห่งมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อย่างนั้นหรือ

บทที่ 7 เมิ่งชิงชิว ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งแห่งมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อย่างนั้นหรือ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

เมื่อเจียงหนานเดินออกมาจากร้านอาร์มานี่ ในมือของเขาก็เต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้งหลายใบ

ในเวลานี้ เสื้อผ้าราคาถูกบนตัวเขาได้รับการอัปเกรดใหม่จนหมดสิ้น

เสื้อผ้าสองชุดรวมกับรองเท้าลำลองอีกหนึ่งคู่ สนนราคารวมอยู่ที่ประมาณสามหมื่นหยวน

เฉลี่ยแล้วตกชุดละหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน

ราคานี้ถือว่าไม่แพงจนเกินไปแต่สวมใส่สบาย และที่สำคัญคือยอดเงินคืนที่เขาได้รับกลับมานั้นสูงถึงสามแสนหยวน

ไม่เพียงเท่านั้น ระหว่างนี้เขายังแวะซื้อนาฬิกาข้อมือมาอีกหนึ่งเรือน เป็นรุ่นที่ไม่แพงมากนัก คือ โรเล็กซ์ ซับมารีนเนอร์ ราคาหนึ่งแสนสองหมื่นแปดพันหยวน

แม้ว่ายอดเงินคืนจากนาฬิกาเรือนนี้จะไม่มากนัก เพราะได้คืนเพียงแค่สองเท่า แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้เงินเก็บของเขาพุ่งทะลุ 1.4 ล้านหยวนเข้าไปแล้ว

"ไม่เลวเลย"

เจียงหนานเดินทอดน่องกลับไปที่รถของเขาอย่างสบายอารมณ์ หลังจากเก็บข้าวของไว้ที่เบาะหลังเรียบร้อย เขาก็กลับมานั่งประจำที่คนขับ

"สุดหล่อคะ"

ขณะที่เจียงหนานกำลังจะสตาร์ทรถ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

เขาหันไปมอง นอกรถมีหญิงสาวหน้าตาพอใช้ได้แต่ดูออกว่าผ่านมีดหมอมาอย่างโชกโชน เธอกำลังถือโทรศัพท์มือถือพร้อมส่งยิ้มให้ "ขอแอดวีแชทหน่อยได้ไหมคะ"

"ขอบคุณครับ แต่ไม่ดีกว่า"

เจียงหนานส่ายหน้าปฏิเสธอย่างสุภาพ

"ชัวร์?"

เมื่อถูกปฏิเสธ หญิงสาวหน้าพลาสติกก็ขมวดคิ้ว และโพล่งคำภาษาต่างประเทศออกมาด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ

พูดตามตรง แม้ผลการเรียนของเจียงหนานจะไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็ไม่ได้โง่เขลาจนไม่รู้ความหมายของคำคำนั้น เขาจึงตอบกลับไปเบาๆ ว่า "ผมไม่รู้จักคุณครับคนสวย"

"อาร์ ยู ชัวร์?"

เมื่อได้ยินคำตอบของเจียงหนาน น้ำเสียงของหญิงสาวก็หนักแน่นขึ้น เธอเบิกตากว้างจ้องมองเจียงหนานและถามย้ำอีกครั้งด้วยความไม่อยากเชื่อ

"ขอโทษนะครับ ผมมีธุระต้องรีบไป"

เจียงหนานยิ้มให้อย่างมีมารยาท จากนั้นก็กดปุ่มสตาร์ทรถ

"ชัวร์?"

สิ่งที่ตอบกลับมายังคงเป็นคำว่า "ชัวร์" คำเดิม แถมยังออกเสียงด้วยสำเนียงที่แปลกประหลาดจนน่าขัน ทำให้ใบหน้าของเจียงหนานเริ่มมืดครึ้มลงทันที เขาอดรนทนไม่ไหวอีกต่อไปจึงพูดเรียบๆ ว่า "ผมมั่นใจและชัวร์สุดๆ ครับ รบกวนช่วยถอยออกไปหน่อย ระวังอย่าทำรถผมเป็นรอยนะครับ เกรงว่าคุณจะชดใช้ไม่ไหว"

ต่อให้เป็นคนใจเย็นแค่ไหน มาเจอแม่สาว "ชัวร์" คนนี้เข้าไปก็คงต้องประสาทกินกันบ้าง

บรื้น

เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม รถพุ่งตัวออกจากช่องจอดทันที

ภายในรถ

เจียงหนานส่ายหัวไปมา เขาได้เห็นความน่ากลัวของพวกผู้หญิงหิวเงินกับตาตัวเองก็วันนี้

ประเด็นสำคัญคือ แม่สาว "ชัวร์" คนเมื่อกี้ ช่างมีความมั่นใจในตัวเองสูงเหลือเกิน

ครืด ครืด

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ที่เขาโยนไว้ข้างตัวก็สั่นขึ้นมา

"ที่รัก ใกล้เที่ยงแล้วนะ อย่าลืมกินข้าวกลางวันด้วยล่ะ"

เมิ่งชิงชิวโทรมานั่นเอง

"กำลังดูอยู่พอดีว่าจะกินอะไรดี คุณเลิกเรียนแล้วเหรอ"

เจียงหนานขับรถด้วยมือเดียว แม้เขาจะได้ใบขับขี่มาตั้งแต่อายุสิบแปด แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้เขาก็ได้ขับรถอยู่บ้าง จึงไม่ได้รู้สึกไม่คุ้นเคยกับการขับขี่แต่อย่างใด

"อื้ม กำลังจะไปโรงอาหารกับเพื่อนร่วมห้อง คุณทำอะไรอยู่คะ"

เมิ่งชิงชิวถาม

"กำลังขับรถอยู่ครับ"

เจียงหนานตอบกลับ จากนั้นก็เปิดลำโพงและถ่ายรูปรถผ่านวีแชทส่งให้เธอดูทันที พร้อมพูดกลั้วหัวเราะว่า "ให้ผมขับรถคันนี้ไปรับคุณดีไหม"

"รถอะไรเหรอคะ"

เมิ่งชิงชิวเปิดวีแชทดูแล้วก็ต้องอุทานออกมา "คาเยนน์เหรอ"

"ปกติผู้หญิงไม่ค่อยสนใจเรื่องรถไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณดูออกทันทีเลยล่ะ"

เจียงหนานรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

"ก็พอรู้นิดหน่อยค่ะ..."

น้ำเสียงของเมิ่งชิงชิวลากยาวเล็กน้อย ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องคุย "จะว่าไป เราใกล้จะได้เจอกันแล้ว ที่รักไม่รู้สึกตื่นเต้นหรือสงสัยบ้างเหรอคะ"

"ตื่นเต้นนิดหน่อยครับ แต่สงสัยเรื่องอะไรเหรอ"

เจียงหนานถามอย่างแปลกใจ

"ก็... สงสัยว่าหน้าตาฉันเป็นยังไงไงคะ ถ้าเกิดฉันขี้เหร่มากๆ ล่ะ"

เมิ่งชิงชิวถามเสียงเบา "แถมยังอ้วน แล้วก็เตี้ย... พอคุณเห็นตัวจริงแล้วจะวิ่งหนีเหมือนที่เขาพูดกันในเน็ตไหมคะ"

"ไม่หรอกครับ"

เจียงหนานตอบ

เรื่องวิ่งหนีคงไม่เกิดขึ้นแน่นอน แต่หลังจากนั้นจะคบกันต่อไหมก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว โลกใบนี้ก็ยังตัดสินกันที่หน้าตาอยู่ดี

จะหาว่าเขาใจร้ายก็คงไม่ได้ นี่มันเป็นความคิดปกติของปุถุชนทั่วไปไม่ใช่หรือ

"ฮ่าๆ ชิงชิว อย่าขู่แฟนออนไลน์ของเธอสิ ระดับดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของ ม.เซี่ยงไฮ้อย่างเธอ ผู้ชายที่ไหนเห็นแล้วจะไม่ตะลึงจนก้าวขาไม่ออกบ้าง จะวิ่งหนีเหรอ แค่ไม่กระโจนเข้าใส่ก็ดีถมไปแล้ว"

เสียงหัวเราะแทรกเข้ามาในสาย

"เหยาเหยา พูดอะไรของเธอน่ะ"

ทันใดนั้น เสียงดุของเมิ่งชิงชิวก็ดังขึ้น

เมื่อได้ยินบทสนทนานั้น ดวงตาของเจียงหนานก็เป็นประกายวูบหนึ่ง

ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของ ม.เซี่ยงไฮ้ อย่างนั้นเหรอ

"อะแฮ่ม ที่รักคะ อย่าไปฟังเหยาเหยาพูดเพ้อเจ้อนะ โอ๊ย จริงๆ เลยเหยาเหยา ทำฉันขายหน้าหมดแล้ว ที่รักคะ ฉันไปโรงอาหารก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกันใหม่ค่ะ"

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

พูดจบ เมิ่งชิงชิวก็วางสายไป

"ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของเซี่ยงไฮ้..."

เจียงหนานยังไม่วางโทรศัพท์ ขณะที่ขับรถอย่างระมัดระวัง เขาก็เปิดแอปพลิเคชันโต่วอินขึ้นมาและเริ่มค้นหา

สมัยนี้แทบไม่มีข่าวอะไรที่หาไม่เจอในโต่วอิน

เมิ่งชิงชิว

เจียงหนานพิมพ์ชื่อแฟนสาวในโลกออนไลน์ของเขาลงไปในช่องค้นหาทันที

พริบตาเดียว

แถบคำค้นหาก็เด้งคำที่เกี่ยวข้องขึ้นมา

"ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งแห่งมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้"

"มาดูหน้าสดของดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งแห่ง ม.เซี่ยงไฮ้ กันเถอะ"

"เมิ่งชิงชิวใช่ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของ ม.เซี่ยงไฮ้ หรือเปล่า"

...

เขาสุ่มกดเข้าไปดูหัวข้อหนึ่ง

ทันใดนั้นคลิปวิดีโอก็เด้งขึ้นมา

ในวิดีโอ หญิงสาวหน้าตาสะสวยรวบผมหางม้าสูง สวมเสื้อไหมพรมคอเต่าแขนกุดสีน้ำตาล กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนม้านั่งยาว กระโปรงหนังสีดำสั้นจุ๊ดจู๋ บวกกับเรียวขายาวที่สวมถุงน่องสีดำ ช่างดึงดูดสายตาเหลือเกิน

"นี่คือเมิ่งชิงชิวเหรอ"

เจียงหนานกดเข้าไปดูในช่องคอมเมนต์ กวาดสายตาดูคร่าวๆ พบว่ามีแต่คำชื่นชม

"นี่คือรุ่นพี่ชิงชิว สาบานได้เลยว่าตัวจริงสวยกว่าในรูปถ่ายร้อยเท่า ตัวจริงสวยจนแทบลืมหายใจ ฉันว่าเธอควรถูกเรียกว่านางฟ้ามากกว่านะ"

เจียงหนานสังเกตเห็นคอมเมนต์หนึ่งที่มีไอพีระบุว่าอยู่เซี่ยงไฮ้ และมียอดไลก์สูงมาก

"ถ้านี่คือเมิ่งชิงชิวแฟนออนไลน์ของผมจริงๆ หน้าตาแบบนี้ถือว่าสวยทะลุเพดานเลยนะเนี่ย"

ขณะที่เจียงหนานกำลังคิดว่าจะใช้ ทักษะดวงตาหยั่งรู้ ตรวจสอบดูว่าเมิ่งชิงชิวจะได้กี่คะแนนจากระบบ

"โฮสต์ นี่ไม่ใช่การถ่ายทอดสด และไม่ได้เห็นด้วยตาเปล่า จึงไม่สามารถใช้ทักษะดวงตาหยั่งรู้ได้"

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัว

"โอเค"

เจียงหนานพยักหน้า หลังจากมองเมิ่งชิงชิวในวิดีโออีกสองสามครั้ง เขาก็ยิ้มและเตรียมจะโยนโทรศัพท์ไปไว้ข้างๆ

ในตอนนั้นเอง

เสียงแจ้งเตือนข้อความวีแชทก็ดังขึ้น

เจียงหนานกดเข้าไปดู เป็นข้อความจาก หลินม่านม่าน สตรีมเมอร์สาวเจ้าของฉายา เสี่ยวไกวปู้ไกว

"เอ๊ะ พี่เจียงหนาน ฉันเพิ่งสังเกตว่าไอพีในโต่วอินของพี่อยู่ที่เจียงเฉิง บังเอิญจังเลยนะคะเนี่ย"

เมื่อเห็นข้อความนี้ เจียงหนานก็นึกย้อนกลับไป เขาเคยกดติดตามเสี่ยวไกวปู้ไกวคนนี้ตอนที่ดูไลฟ์สดของคนในท้องถิ่นเมื่อปีที่แล้ว และพวกเขาก็อยู่ที่เจียงเฉิงเหมือนกันจริงๆ

"ใช่ครับ"

เจียงหนานถือโทรศัพท์แล้วกดส่งข้อความเสียงตอบกลับไปสั้นๆ