บทที่ 135 หันหลังก็จะพาไปกินเตี้ยนซานเซียนที่ร้านเก่าแก่

บทที่ 135 หันหลังก็จะพาไปกินเตี้ยนซานเซียนที่ร้านเก่าแก่

เฉินลู่หยางทางนี้กำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ

หันหน้ากลับไปก็เห็นจูซิงฮั่วยิ้มแย้มอย่างเมตตากำลังมองมาที่ตน

"เด็กน้อย อากาศแบบนี้ใส่เสื้อไหมพรมไม่ร้อนเหรอ?"

เฉินลู่หยาง: ……

เขาน่าจะฟังแม่ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่ควรใส่ไหมพรมตัวนี้มาเลยวันนี้!

แต่สีหน้าเฉินลู่หยางก็ยังคงยิ้มแย้มแจ่มใส

"ก็โอเคครับ ตอนเช้ากับตอนเย็นอากาศยังเย็นอยู่"

จูซิงฮั่วว่า: "รู้จักร้อนรู้จักหนาว ดีกว่าพ่อแกอีก!"

"ไปเถอะ ฉันจะพาพวกเธอไปดูสายการผลิตของพวกเรา!"

จูซิงฮั่วกับอวี๋อั้นซานพาพวกหวังชิงโจวเข้าไปดูสายการผลิตที่ใหญ่ที่สุดของโรงงานเครื่องยนต์

พอเข้าประตูเหล็กใหญ่ของเวิร์กช็อปไป เสียงโลหะกระทบกันกับเสียงเครื่องจักรอื้ออึงก็กระแทกเข้าหูเฉินลู่หยางทันที

บนผนังด้านข้างประตูมีใบประกาศนียบัตรและรางวัลติดอยู่เรียงรายแน่นขนัด

ในบรรดารางวัลเหล่านี้ นอกจากรางวัลประเภทกลุ่มแล้ว ยังมีใบประกาศนียบัตรส่วนบุคคลของ "สวี่ชิงซง" อยู่ไม่น้อย

เฉินลู่หยางหันไปมองบรรดาใบประกาศนั้นโดยไม่รู้ตัว

มองไปมองมาเขาก็ขำออกมา

ไหนบอกว่าสวี่ชิงซงไง

นี่มันสวี่อันดับสองชัดๆ!

สหายสวี่ชิงซง

ปี 1971 แข่งขันช่างเทคนิคระดับมณฑล ได้ที่สอง

ปี 1972 แข่งขันช่างเทคนิคระดับมณฑล ได้ที่สอง

ปี 1973 แข่งขันช่างเทคนิคระดับมณฑล ได้ที่สอง

ปี 1974 แข่งขันช่างเทคนิคระดับมณฑล ได้ที่สอง

เฉินลู่หยางไล่ดูทีละแผ่น

ยกเว้นปี 1975 ที่สวี่ชิงซงได้ที่หนึ่ง

การแข่งขันช่างเทคนิคระดับมณฑลทั้งหมด เขาได้ที่สองมาตลอด

ในพริบตาเดียว เฉินลู่หยางก็รู้สึกเห็นใจ "พี่ชายอันดับสอง" ผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังรู้สึกอยากเจอตัวจริงขึ้นมาอย่างแรงกล้า!

ขณะนั้นเอง

กลุ่มคนงานในสายการผลิตเดินเข้ามาทางพวกเขา

คนนำเป็นชายสูงใหญ่วัยไล่เลี่ยกับเฉินต้าจื้อ

เสื้อผ้าที่เขาใส่เปื้อนคราบน้ำมันเครื่อง มือใส่ถุงมือช่าง ผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อยัดไว้ที่คอเสื้อ

คงเพิ่งทำงานเสร็จไม่นาน

เหงื่อบนหน้าของเขาไหลลงมาตามแก้มเป็นสาย

เห็นเขาแล้ว เฉินลู่หยางนึกถึงพ่อของตัวเองอีกครั้ง

เวรเอ๊ย น่าสงสาร!

คืนนี้ยังไงก็ต้องซื้อเหล้ากับถั่วลิสงกลับไปให้พ่อสักหน่อย

ชายคนนี้รู้จักกับหวังชิงโจวและอวี๋อั้นซานเป็นอย่างดี

ทันทีที่เจอหน้า

หวังชิงโจวก็ยิ้มทัก: "สวี่ซือฝู่ วันนี้พวกเรามารบกวนการทำงานของพวกคุณแล้ว"

ช่างตัวสูงยิ้มกว้างอย่างซื่อ ๆ: "รบกวนอะไรกัน พวกเราก็อยากไปดูโรงงานของพวกคุณอยู่เหมือนกัน วันนี้ได้โอกาสแล้ว ก็อยากให้ผู้อำนวยการหวังแนะนำอะไรให้หน่อย"

พูดจบ

ช่างตัวสูงก็มองเฉินลู่หยางที่อยู่ด้านหลังหวังชิงโจวอย่างสงสัย

หนุ่มคนนี้ดูยังอายุน้อย แต่ได้ติดตามผู้อำนวยการหวังมาด้วย คงไม่ธรรมดา

แต่ดูเหมือน...สุขภาพจะไม่ค่อยดี??

ทำไมใส่ไหมพรมในสภาพอากาศแบบนี้?

ปกติแม้เฉินลู่หยางจะหน้าตาดี แต่พอใส่ชุดช่างแล้วก็กลบความหล่อไปได้บ้าง ทำให้ดูไม่เด่นเท่าไร

แต่เสื้อไหมพรมสีดำที่แม่ถักให้เขาในวันนี้

กลับกดทับความคึกคะนองสดใสของวัยรุ่นลง และขับให้บุคลิกของเขาดูสุขุมเยือกเย็นขึ้นมาแทน

ยิ่งพื้นเสื้อเรียบ ๆ ไม่มีลวดลายอะไร ยิ่งขับให้ความสง่างามดูมีระดับของเขาเด่นชัด

ช่างตัวสูงเห็นแล้วก็คิดว่าน่าจะเป็นลูกชายของใครสักคนในผู้บริหาร ยิ้มพูดว่า:

"หนุ่มคนนี้ใส่เสื้อหนาจังเลยนะ!"

เฉินลู่หยางยังคงยิ้มอยู่ แต่ในใจเหมือนโดนแทงซ้ำ ๆ อยากย้อนกลับไปฆ่าตัวเองตอนเช้าให้ตายไปซะ!

จูซิงฮั่วหัวเราะ: "สวี่เกอ หนุ่มคนนี้เป็นช่างเทคนิคระดับสูงของโรงงานเครื่องกลนะ"

ช่างตัวสูงได้ยินว่าเป็น "ช่างเทคนิคระดับสูง" ก็มองเขาด้วยสายตาเปลี่ยนไปทันที แววตาจริงจังขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

อายุแค่นี้แต่ได้เป็นช่างเทคนิคระดับสูง ต้องเก่งขนาดไหน!

แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไร

จูซิงฮั่วก็พูดต่อ

"พ่อเขา นายก็รู้จัก"

"ใครล่ะ?"

"เฉินต้าจื้อ"

ชั่วขณะนั้น!

บรรยากาศเงียบสงัด

คนงานร่างสูงเบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่เฉินลู่หยาง ทำเอาเฉินลู่หยางถึงกับใจหวิว!

อะไรกันเนี่ย!

นี่คิดจะกินคนหรือไง? แค่ได้ยินชื่อเฉิน ทำไมหมอนี่ถึงมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้?

ด้วยหลักการของการถอยเพื่อรุก ยื่นมือไม่ตบคนยิ้ม ความอ่อนน้อมเป็นคุณธรรม และการเคารพผู้มีอาวุโส

เฉินลู่หยางจึงรีบยื่นมือออกไป กล่าวทักทายอย่างสุภาพและอบอุ่นว่า:

"สวัสดีครับคุณสวี่ ผมชื่อเฉินลู่หยาง เรียกผมว่าเสี่ยวเฉินก็ได้ครับ"

"ฉันชื่อสวี่ชิงซง"

คนงานร่างสูงกัดฟันพูด

เฉินลู่หยาง: ???

โอ้โห ฮีโร่หมายเลขสอง?

เดิมทีเฉินลู่หยางคิดว่าแค่จับมือแล้วจบกันไป แต่สวี่ชิงซงกลับยิ่งบีบมือแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

โดยพื้นฐานแล้วแรงมือของคนงานในเวิร์กชอปก็แข็งแรงอยู่แล้ว จนสุดท้ายเฉินลู่หยางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังสู้กับคีมเหล็ก

โชคดีที่อีกฝ่ายยังมีเมตตา ถอนมือออกทันเวลา

เฉินลู่หยางซ่อนมือซีดขาวที่ถูกบีบไว้ข้างหลัง แล้วค่อย ๆ นวดเบา ๆ

ในใจบ่นว่า: หาโอกาสเมื่อไหร่ พาไปเลี้ยงถั่วลันเตาตุ๋นที่ร้านเก่าแน่!

หลังจากเหตุการณ์เล็ก ๆ ผ่านไป

เฉินลู่หยางก็ยืนอยู่หลังผู้อำนวยการโรงงานของตนอย่างเรียบร้อย ร่วมชมการเยี่ยมชมเวิร์กชอปของโรงงานเครื่องยนต์

"ช่วงนี้ โรงงานของเรากำลังปฏิรูปเทคโนโลยี โดยมุ่งเป้าไปที่ปัญหาสองประการคือ การเปลี่ยนรูปของรูทรงกระบอกและความแม่นยำของรูเพลาข้อเหวี่ยง ซึ่งเราได้บรรลุความก้าวหน้าในด้านเทคนิค"

"โดยใช้เทคโนโลยีการเจาะรูทรงกระบอกที่มีความกลมสูง ระหว่างการกลึงรูทรงกระบอก เราจะติดตั้งฝาสูบจำลองบนเสื้อสูบ เพื่อให้ได้ภาระยึดของน็อตฝาสูบและแรงกดจากปะเก็นฝาสูบอย่างเท่าเทียมกัน จึงสามารถยับยั้งการเปลี่ยนรูปของรูทรงกระบอกหลังติดตั้งฝาสูบได้อย่างมีประสิทธิภาพ"

"พร้อมทั้งใช้วิธีการกลึงหยาบ กลึงกึ่งละเอียด และกลึงละเอียดร่วมกัน เสริมกระบวนการขัดรูเพลาข้อเหวี่ยงให้ตอบสนองต่อความต้องการด้านความแม่นยำของขนาด"

ในเวิร์กชอป

สวี่ชิงซงพาคณะของหวังชิงโจวเดินชมไปพลาง อธิบายไปพลาง

เฉินลู่หยางก็เดินตามอยู่ด้านหลัง

ด้วยความตั้งใจจะลักจำวิชา ฝ่ายนั้นพูดอะไร เขาก็รีบจดจำไว้ในใจ

อยากจะจำเทคโนโลยีของเขาให้หมด แล้วกลับไปเล่าให้เฉินผู้พ่อฟัง

ขณะกำลังจดจำอยู่นั้น

สวี่ชิงซงก็พาคณะมายืนหน้าเครื่องกลึงเครื่องหนึ่ง

"ก่อนหน้านี้เราไม่มีอุปกรณ์หล่อเสื้อสูบ ทุกอย่างต้องอาศัยการหล่อด้วยแรงดันสูงและแรงดันต่ำด้วยมือทั้งสิ้น"

"แต่ตอนนี้โรงงานเรามีเครื่องคว้านกระบอกสูบแล้ว ปัญหาก็ได้รับการแก้ไขอย่างดี"

เฉินลู่หยางมีความคุ้นเคยกับเครื่องจักรนี้ดี

ก่อนหน้านี้ ในงานแสดงเครื่องจักรกลหนักแห่งชาติ โรงงานเครื่องกลอันดับหนึ่งของเมืองเพียนเฉิงเคยผลิตเครื่องคว้านกระบอกสูบ CNC เครื่องแรกของประเทศ

ตามคำอธิบาย

เครื่องนี้ไม่เพียงแต่สามารถรับภาระงานเจาะ เจาะคว้านได้หลากหลาย ยังสามารถกลึงแบบรีดได้อีกด้วย

ในระหว่างการเจาะสามารถเลือกใช้วิธีระบายเศษโลหะภายในหรือภายนอกได้ ตัวเครื่องมีความแข็งแรงสูง รักษาความแม่นยำได้ดี ช่วงความเร็วของแกนหมุนกว้าง ระบบป้อนอัตโนมัติขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์เซอร์โว AC สามารถรองรับกระบวนการกลึงรูลึกได้ทุกรูปแบบ

ก่อนหน้านี้ยังไม่มีเวลาศึกษาให้ละเอียด

ตอนนี้ได้โอกาสแล้ว ต้องดูให้เต็มที่!

ขณะที่กำลังดูอยู่นั้น

จู่ ๆ สวี่ชิงซงก็หันมามองเฉินลู่หยาง แล้วถามพร้อมรอยยิ้มว่า:

"ปัจจุบัน วิธีการยึดระหว่างปลอกสูบกับเสื้อสูบของเครื่องยนต์ที่ผลิตในโรงงานเรายังคงใช้วิธีทางกล เช่น หมุดยึดและปลอกขยายเป็นหลัก"

"ในแง่ของการปรับปรุงเสถียรภาพในการยึดและความแน่นสนิท คุณเฉินมีเทคนิคหรือแนวคิดดี ๆ อะไรแนะนำพวกเราบ้างไหม?"