บทที่ 21 แสตมป์รูปลิงราคาฟ้าถล่ม

บทที่ 21 แสตมป์รูปลิงราคาฟ้าถล่ม

ซูเถียนรอจนกระทั่งพ่อแม่หลับสนิทจึงเปิดห้องถ่ายทอดสด

เพียงไม่กี่วันที่ผ่านพ้นไปจากการออกอากาศครั้งล่าสุด มีใบหน้าที่คุ้นเคยมากมายปรากฏขึ้นในห้อง พร้อมกับการแจ้งเตือนการเข้าร่วมที่เด้งขึ้นไม่หยุด

หลังผ่านการเป็นผู้ดำเนินรายการมาสามครั้ง ซูเถียนเริ่มไม่ประหม่าเหมือนแต่ก่อน นางอยู่ในสภาวะที่ผ่อนคลายขึ้นมากขณะยิ้มและทักทายผู้คนในห้อง "สวัสดีตอนเย็นค่ะทุกคน ฉันชื่อซูเถียน ผู้ดำเนินรายการห้องถ่ายทอดสดแห่งยุคแปดศูนย์ค่ะ"

ช่องแสดงความคิดเห็นหลั่งไหลไปด้วยคำทักทาย ไม่ต้องพูดถึงของขวัญมากมายที่ถูกส่งมา ทั้งหัวใจดวงน้อย ลูกโป่ง ดอกไม้ ไปจนถึงจรวด รถสปอร์ต บอลลูนลมร้อน และอีกมากมาย

ในการออกอากาศทั้งหมด ครั้งนี้เป็นครั้งที่เหล่าแฟนคลับดูจะกระตือรือร้นที่สุด โชคดีที่คราวนี้นางถ่ายทอดสดเพียงหนึ่งชั่วโมง ไม่อย่างนั้นคงกล่าวขอบคุณได้ไม่ทั่วถึงเป็นแน่

หลังจากขอบคุณผู้คนนับไม่ถ้วน ซูเถียนก็เริ่มรู้สึกคอแห้ง นางจิบน้ำเล็กน้อยก่อนจะกล่าวต่อ "ขอบคุณทุกคนสำหรับของขวัญนะคะ ฉันเชื่อว่าทุกคนคงทราบดีว่าเราจะขายอะไรกันในรายการครั้งนี้ใช่ไหมคะ"

ทันใดนั้น หน้าจอก็เต็มไปด้วยคำว่าแสตมป์รูปลิง "แสตมป์รูปลิง แสตมป์รูปลิง แสตมป์รูปลิง"

"มีแสตมป์รูปลิงจริงๆ หรือเนี่ย ฉันไม่เชื่อหรอก เอาออกมาโชว์ให้ดูหน่อย"

"ฉันซื้อแสตมป์รูปลิงไม่ไหวหรอกค่ะน้องสาวโดนัทหวาน แต่ลูกอมรสนมตรากระต่ายขาวที่ซื้อไปคราวที่แล้วรสชาติมันแตกต่างจริงๆ คุณถ่ายทอดสดจากยุคแปดศูนย์จริงๆ หรือคะ"

"ของที่ฉันซื้อจากรายการคราวที่แล้วก็ของจริงค่ะ บรรจุภัณฑ์มาจากยุคแปดศูนย์ ทานได้ปกติเลย ไม่มีการอาเจียนหรือท้องเสีย ฉันยังอยู่ดีกินดีค่ะ"

"ตะเกียงน้ำมันก๊าดก็เป็นของเก่าของแท้เลยครับ เสียดายที่บ้านไม่มีน้ำมันก๊าด แม่ค้าช่วยลงลิงก์ขายน้ำมันก๊าดหน่อยได้ไหม"

ซูเถียนมองดูผลตอบรับจากผู้ใช้ที่เคยซื้อของไปในรายการครั้งก่อน นางยิ้มและตอบคำถามบางส่วน ก่อนจะดึงหัวข้อกลับมาที่แสตมป์รูปลิง

"ใช่ค่ะ รายการวันนี้เป็นการขายแสตมป์รูปลิง ในช่วงเวลานี้ฉันรวบรวมและรับซื้อมาได้จำนวนหนึ่ง แต่น่าเสียดายที่กำลังของฉันมีจำกัดจึงได้มาไม่มากนัก จะคว้าไว้ได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับความไวของมือพวกคุณแล้วนะคะ"

ผู้ใช้ในห้องถ่ายทอดสดต่างพากันถูไม้ถูมือ เตรียมพร้อมที่จะแย่งชิง

ซูเถียนหยิบแสตมป์รูปลิงที่ซื้อมาออกมาแนะนำ "อย่างแรกที่จะขายคือแสตมป์รูปลิงแบบชุดสี่ดวง ทั้งหมดสามชุด สภาพดีและยังไม่ผ่านการใช้งาน ทุกท่านลองดูกันได้เลยค่ะ"

มีผู้เชี่ยวชาญซุ่มดูอยู่ "ดูท่าจะเป็นของจริงนะ"

บางคนก็ล้อเล่น "ฉันไม่เชื่อหรอก นอกจากคุณจะเอามาให้ฉันตรวจสอบด้วยตัวเอง"

บางคนก็ใจร้อนอยากซื้อ "ฉันจะซื้อ ฉันจะซื้อ รีบลงลิงก์เร็วเข้า"

คนอื่นๆ ก็แอบท้อ "มีแค่สามชุดเองเหรอ คนดวงกุดอย่างฉันจะทำยังไงดี"

ซูเถียนแสดงของอยู่ครู่หนึ่ง แล้วทำตามคำเรียกร้องของทุกคนโดยการลงลิงก์ "สาม สอง หนึ่ง ชุดละ 38,000 หยวน เริ่มแย่งได้เลยค่ะ"

เมื่อได้ยินราคา บางคนถึงกับสูดหายใจลึก

แสตมป์แค่สี่ดวงราคาตั้ง 38,000 หยวนเลยหรือ

นี่มันปล้นกันชัดๆ

คนที่ซื้อไม่ไหวก็ได้แต่ยืนมอง

ในขณะเดียวกัน บรรดาผู้ที่สนใจแสตมป์รูปลิงต่างตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น

เมื่อการชิงชัยเริ่มขึ้น ผู้ใช้ในห้องถ่ายทอดสดแทบจะทำนิ้วเคล็ด แต่ส่วนใหญ่ก็คว้าไว้ไม่ทัน มีเพียงผู้โชคดีสามท่านที่กดได้และรีบจ่ายเงินพร้อมบันทึกภาพหน้าจอทันที เพราะกลัวว่าระบบหลังบ้านจะล่มจนไม่มีหลักฐาน

แสตมป์ทั้งสามชุดขายหมดเกลี้ยงในไม่กี่วินาที

คนที่คว้าไว้ได้ทันคนหนึ่งได้ยินเสียงเปิดประตู เมื่อเปิดออกดูก็พบแสตมป์รูปลิงที่ส่งมาจากห้องถ่ายทอดสดวางอยู่ที่หน้าบ้าน ด้วยหัวใจที่เต้นรัวและมือที่สั่นเทา พวกเขาตรวจสอบจนแน่ใจว่าแสตมป์อยู่ในครอบครองแล้วจึงรีบพิมพ์ข้อความลงในช่องสนทนาด้วยความตื่นเต้น "แสตมป์มาถึงแล้ว ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าเป็นของจริง พี่น้องครับ ผมขอโทษที่นำไปก่อนนะ"

ผู้คนมากมายต่างขบเคี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความอิจฉา และพิมพ์ข้อความประชดประชันผู้ที่กดได้

ซูเถียนเองก็แสดงความยินดีกับลูกค้าผู้โชคดีและปลอบโยนผู้ที่ไม่ได้ของ โดยบอกว่ายังเหลือแสตมป์คู่ติดกันราคา 18,000 หยวนอีกหนึ่งชุด มีเพียงชุดเดียวเท่านั้น ดังนั้นทุกคนควรเตรียมตัวคว้าให้ทันทันทีที่ลิงก์ปรากฏขึ้น

ถึงกระนั้น สำหรับคนส่วนใหญ่ มันก็ยังขึ้นว่าขายหมดแล้วอยู่ดี

ผู้ใช้ที่โชคดีที่คว้าไปได้ถ่ายรูปแสตมป์รูปลิงไว้อย่างมากมาย นอกจากการอวดในหน้ากระแสข่าวสังคมของตนแล้ว ยังไม่ลืมกลับมาโอ้อวดในห้องถ่ายทอดสดอีกด้วย

ทุกคนต่างคิดว่าแสตมป์รูปลิงหมดเกลี้ยงแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าซูเถียนยังคงมีแสตมป์รูปลิงแบบยกแผ่นเต็ม 80 ดวงอยู่อีกหนึ่งแผ่น

ทันทีที่แสตมป์แผ่นนี้ปรากฏขึ้น วงการนักสะสมแสตมป์ก็เกิดความโกลาหล ข่าวแพร่สะพัดไปราวกับไฟลามทุ่ง และผู้คนนับหมื่นก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดแห่งยุคแปดศูนย์ของซูเถียน ความคิดเห็นพุ่งผ่านไปไวมากจนนางไม่อาจอ่านตามได้ทันเลย

นางจึงตัดสินใจเลิกอ่านและดำเนินรายการไปตามจังหวะของตนเอง

"นี่คือแสตมป์รูปลิงแบบยกแผ่นสมบูรณ์ค่ะ เราจะไม่ขายแยกดวง ฉันมีเพียงชุดเดียวนี้เท่านั้น และราคาก็ค่อนข้างสูง ดังนั้นโปรดพิจารณาให้ดีก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ เมื่อสินค้าในห้องถ่ายทอดสดนี้ถูกขายไปแล้ว จะไม่มีการรับคืนหรือคืนเงิน เว้นแต่จะเป็นความผิดพลาดจากทางเราค่ะ"

"เพื่อให้ทุกท่านสบายใจ ฉันจะแสดงของแบบความละเอียดสูงและซูมให้ดูใกล้ๆ เป็นเวลาหนึ่งนาที ลิงก์จะเปิดหลังจากผ่านไปหนึ่งนาทีนะคะ" ซูเถียนไม่ได้รู้เลยว่าในขณะที่นางแสดงของอยู่นั้น ผู้เชี่ยวชาญและนักสะสมแสตมป์จำนวนมากได้เริ่มตรวจสอบด้วยแว่นขยายกันแล้ว

และหากจะกล่าวกันตามตรง ไม่ทราบว่าห้องถ่ายทอดสดนี้ใช้อุปกรณ์ประเภทใด แต่ภาพกลับมีความละเอียดสูงและดูสมจริงกว่าห้องอื่นมาก แม้แต่รายละเอียดเล็กๆ ก็ชัดเจน และการพิมพ์แบบเต็มแผ่นก็ถือว่ายอดเยี่ยมอย่างยิ่ง

สีสันก็สดใส คนที่ดูเป็นย่อมรู้ดี นี่คือแสตมป์คุณภาพสูงของแท้แน่นอน

ทุกคนต่างเลือดสูบฉีดด้วยความตื่นเต้น อยากจะครอบครองมันให้ได้

บางคนถึงกับพยายามส่งข้อความส่วนตัวหาซูเถียนเพื่อขอซื้อนอกรอบด้วยความกลัวว่าจะพลาด แต่ก็น่าเสียดายที่ไม่มีที่ให้ส่งข้อความส่วนตัว ได้แต่เฝ้ามองซูเถียนลงลิงก์ด้วยความจนใจ

แสตมป์รูปลิงยกแผ่น ราคาจำหน่าย 1,770,000 หยวน

ซูเถียนคิดในใจว่า "ฉันมองตัวเลขผิดไปหรือเปล่า 1.77 ล้านหยวนเลยหรือ"

แสตมป์รูปลิงราคาฟ้าถล่มอย่างนั้นหรือ

ระบบถ่ายทอดสดเจ้าแปดตอบว่า "คุณมองไม่ผิดหรอกครับ นี่ไม่ใช่แค่รุ่นที่ดีที่สุดเท่านั้น แต่ยังเป็นการพิมพ์ครั้งแรกด้วย ราคาย่อมต้องแตกต่างแน่นอน"

ความคิดเดียวที่อยู่ในหัวของซูเถียนคือ การกลายเป็นเศรษฐีหมื่นหยวนมันง่ายดายเพียงนี้เชียวหรือ

เมื่อราคาถูกประกาศออกมา อย่าว่าแต่ซูเถียนเลย ทุกคนในห้องถ่ายทอดสดต่างก็อึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

ราคานี้สูงเกินไปจริงๆ หลายคนถึงกับถอดใจและไม่กล้าแม้แต่จะกดดู เพราะซื้อไม่ไหวจริงๆ

อย่างไรก็ตาม ยังมีบรรดาเจ้าสัวที่รู้สึกว่าราคานี้รับได้ พวกเขามีเงินเหลือเฟือ และหากซื้อได้จริงๆ ก็สามารถนำไปโอ้อวดได้ คุณค่าทางอารมณ์ที่ได้รับนั้นมีค่ามากกว่าเงิน 1.77 ล้านหยวนเสียอีก

หลายคนในห้องถ่ายทอดสดอุทานว่ามันแพงเกินไปและพวกเขาซื้อไม่ไหว

ซูเถียนเห็นด้วย เพราะนางเองก็ซื้อไม่ไหวเหมือนกัน

แต่แสตมป์รูปลิงชุดเดียวชิ้นนี้ก็ยังคงขายหมดเกลี้ยงในไม่กี่วินาทีหลังจากเปิดขาย

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างแสดงความคิดเห็นว่า "โลกนี้จะเสียหายตรงไหนถ้าจะมีคนรวยเพิ่มขึ้นมาอีกสักคนแบบฉันบ้าง"

ซูเถียนกล่าวว่า "ขอแสดงความยินดีกับสมาชิกครอบครัวที่คว้าไปได้ด้วยนะคะ โปรดรอรับสินค้าด้วยค่ะ"

ทันทีที่รายการจบลง ซูเถียนก็เอามืออุดปากแล้วกรีดร้องเบาๆ ด้วยความดีใจ นางกลัวว่าจะทำให้พ่อแม่ตื่น จึงต้องพยายามสะกดเสียงสุดชีวิต

"เจ้าแปด เรารวยแล้ว 1.77 ล้านหยวน แม้จะแบ่งกันคนละครึ่ง ฉันก็ยังมีถึง 885,000 หยวน ฮ่าๆๆ ฉันกลายเป็นมหาเศรษฐีหญิงแล้ว" ซูเถียนกลิ้งไปมาบนเตียงด้วยความตื่นเต้น

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา ซูเถียนอยู่ในอารมณ์ที่ดีเยี่ยมอย่างยิ่ง นางยิ้มให้ทุกคนที่พบเจอ

หวงกุ้ยฮวาคิดว่าลูกสาวเริ่มมีความรัก นางจึงเบ้ปากและบอกให้สามีคอยจับตาดูบุตรสาวที่กำลังมีความสุขจนดูเซ่อซ่าคนนี้ให้ดี กลัวว่าจะถูกใครหลอกเอาโดยไม่รู้ตัว

เจียงตากั๋วตอบว่า "..."

ในไม่ช้า วันจันทร์ที่นัดหมายไว้ก็มาถึง

วันนี้ฉินเหยียนดูจะจริงจังเป็นพิเศษ ไม่ใช่เพียงแค่ตื่นแต่เช้ามาสระผมเท่านั้น แต่เขายังหยิบเสื้อเชิ้ตที่นานๆ จะใส่ทีออกมาสวมใส่ เสื้อซับในของเขามีรูหนึ่งรู เขาจึงเปลี่ยนเป็นตัวที่ไม่มีรูแทน

แม่ฉินมองดูลูกชายที่วุ่นอยู่กับการดูแลตัวเองก็นึกว่าวันนี้เขามีนัดดูตัวเสียอีก

พอนึกดูดีๆ ก็ไม่น่าจะมี

แม่ฉินลังเลที่จะพูด เมื่อเห็นเขาเตรียมตัวเสร็จแล้วจึงยกชามโจ๊กถั่วเขียวมาให้ พร้อมกับแตงกวาคลุกน้ำมันงาและไข่ต้มหนึ่งฟอง เป็นไข่จากแม่ไก่ที่บ้านซึ่งออกไข่วันละสองฟอง พอดีสำหรับสองพี่น้องคนละฟอง

ฉินเหยียนแบ่งไข่เป็นสองซีกแล้วส่งอีกครึ่งให้แม่ฉิน

ท่าทางกตัญญูทำให้แม่ฉินหัวเราะเบาๆ พลางถามว่า "วันนี้เจ้าไม่ต้องไปส่งของที่สหกรณ์ในเมืองหรือ เหตุใดถึงเปลี่ยนชุดพวกนี้เล่า ปกติเจ้ามักจะไม่ค่อยยอมใส่เลยนะ"

"ครับ" ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมถึงเปลี่ยนเป็นชุดที่ใหม่ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เขาไม่มีทางบอกแม่หรอกว่านั่นก็เพื่อไปพบซูเถียน

พวกเขากำลังจะพบกัน และเมื่อนึกถึงคำตอบที่นางจะมอบให้ ไข่ในมือของฉินเหยียนก็ดูจะจืดชืดลงไปถนัดตา

แม่ฉินสังเกตเห็นอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของเขาจึงถามว่า "เป็นอะไรไป ไข่มันเสียหรือ"

ฉินเหยียนส่ายหน้า ทานให้หมดในไม่กี่คำ หยิบผ้าเช็ดตัวแล้วมุ่งหน้าออกไป

แม่ฉินกำชับให้เขาขับรถอย่างปลอดภัยและอย่าเร็วนัก หลังจากนางบ่นจบ เขาก็เพียงแค่พยักหน้าและจากไปอย่างรวดเร็ว

ประจวบเหมาะกับที่ในเวลานี้ ซูลี่ลี่ตื่นขึ้นมาทำมื้อเช้าให้ตระกูลกัว นางมองดูร่างที่ก้าวเดินจากไป แผ่นหลังกว้าง ความสูง และช่วงขาที่ยาว เขาดูเป็นลูกผู้ชายมากเมื่อมองแวบแรก

ด้วยความที่เคยผ่านการแต่งงานมาถึงสองชาติภพ ซูลี่ลี่ไม่ใช่เด็กสาวผู้ไร้เดียงสาอีกต่อไป เมื่อมองดูร่างกายที่เยาว์วัยนั้น นางก็รู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาลึกๆ เมื่อนึกถึงการแสดงออกของกัวจื้อเหว่ยเมื่อคืนนี้ นางก็ได้แต่เบ้ปากอยู่ในใจ

ดูดีแต่รูป ทว่าไร้ประโยชน์ในการปฏิบัติจริง