บทที่ 672 ผลเต๋าจ้าวฮว่า

บทที่ 672 ผลเต๋าจ้าวฮว่า

ราชันย์เซียนเผ่ามารบุกรุกซากโบราณสถานโดยพลการ ถูกสัตว์กลไกผู้พิทักษ์ภายในซากโบราณสถานสังหาร และยังถูกแย่งชิงผลเต๋าไป... นี่เป็นเวอร์ชันที่น่าตื่นเต้นและดราม่าที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ากลไกพิทักษ์ซากโบราณสถานจะแย่งชิงผลเต๋าของผู้อื่นได้...

วังเซียน

สำนักระดับราชันย์เซียนแห่งนี้ได้รวบรวมอัจฉริยะมากมายที่บรรลุเซียนและเหินฟ้ามาจากโลกเทียนหยวน

เพื่อความปลอดภัย หลังจากบรรลุเซียนแล้ว อัจฉริยะส่วนใหญ่มักจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ในวังเซียน ไม่ได้ออกไปสู่โลกภายนอก

อย่างไรก็ตาม การไม่ออกไปนอกสำนัก ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวภายนอก เหตุการณ์สำคัญๆ ที่เกิดขึ้นในแดนเซียนมักจะกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลังอาหารของเหล่าศิษย์วังเซียนอยู่เสมอ

“ราชันย์เซียนเผ่ามาร... ถูกเต่ากลไกผู้พิทักษ์ซากโบราณสถานสังหาร...?”

เกาเซิงและโอหยางฮ่าวกำลังดื่มสุราเซียน เมื่อได้รับข่าวกรองนี้ ในแววตาของทั้งสองต่างเต็มไปด้วยความสงสัย ราชันย์เซียนเผ่ามารอ่อนแอขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“ไม่รู้ว่าพี่รื่อเทียนยังจำได้ไหม หลินจิ้งเหมือนจะมีเต่ากลไกอยู่ตัวหนึ่ง” เกาเซิงนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“แน่นอน ตอนนั้นศิษย์น้องหลินเวลาไปไหนมาไหนไม่ชอบพามันไปด้วย ทิ้งมันไว้ที่เทียนหยวน มันรื้อทำลายซากโบราณสถานไปตั้งเยอะแน่ะ...”

“เจ้าคงไม่ได้จะบอกว่า เต่ากลไกตัวนั้น คือตัวของศิษย์น้องหรอกนะ...”

“ฮ่าฮ่า คงเป็นไปไม่ได้หรอก ต่อให้สัตว์เลี้ยงของศิษย์น้องจะไม่อยู่แดนเบื้องล่างแล้ว ทะยานขึ้นมาบนนี้ แต่ผ่านไปนานแค่ไหนกันเชียว พวกเราเพิ่งจะฝึกฝนถึงขั้นเซียนแท้ระยะกลาง แต่สัตว์เลี้ยงของเขากลับเป็นราชันย์เซียนแล้ว? สามารถใช้พลังระดับเซียนจวินสังหารราชันย์เซียนได้แล้ว? ข้าไม่เชื่อหรอก”

“เป็นไปไม่ได้ที่จะทำได้ ข้าเดาว่าคงเป็นเหมือนข่าวลือนั่นแหละ คือสุดยอดสัตว์กลไกที่ราชันย์เซียนจ้าวฮว่าแอบวางไว้ในซากโบราณสถานเพื่อต่อต้านผู้บุกรุก”

โอหยางฮ่าวพยักหน้า “เจ้าว่า เป็นไปได้ไหมที่จะเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิเซียนเจิ้นยู่ ร่างจริงของท่านก็เป็นเผ่าเต่า ตอนนี้สำหรับเต่าตัวนั้น เป็นเพียงการคาดเดาว่าเป็นกลไกพิทักษ์ แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้ ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินว่าจักรพรรดิเซียนเจิ้นยู่มีทายาทหรือศิษย์ ถ้าเกิดว่าเป็นเพราะชะตาสวรรค์... ท่านจึงส่งผู้สืบทอดที่ซ่อนเร้นออกมาสู่โลกภายนอกล่ะ”

“นี่ออกทะเลไปไกลแล้ว จักรพรรดิเซียนเจิ้นยู่ผ่านช่วงเวลาที่ชะตาสวรรค์ปรากฏมากี่ยุคกี่สมัยก็ไม่เคยเคลื่อนไหว ทำไมจู่ๆ ครั้งนี้ถึงส่งผู้สืบทอดออกมา แถมยังวิ่งเข้าไปในซากโบราณสถานราชันย์เซียนจ้าวฮว่าไปงัดข้อกับเผ่ามารอีก... โอกาสน้อยเกินไป”

ตั้งแต่ระดับจักรพรรดิเซียนลงมาจนถึงผู้ฝึกตนระดับปุถุชน ต่างพากันถกเถียงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในซากโบราณสถานราชันย์เซียนจ้าวฮว่า

เต่าน้อยลึกลับ มีสถานะเพิ่มขึ้นมาอีกหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสุดยอดสิ่งประดิษฐ์ของราชันย์เซียนจ้าวฮว่า ผู้สืบทอดของจักรพรรดิเซียนเจิ้นยู่ ทายาทผู้รอดชีวิตของเผ่าศักดิ์สิทธิ์... แต่ยังดีที่ไม่มีใครคิดเชื่อมโยงไปถึงสัตว์เลี้ยงของหลินจิ้ง ผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนเบื้องล่าง

ข้อแรกคือมันดูเหลือเชื่อเกินไป ข้อสองคือ เต่ากลไกในทีมของหลินจิ้ง เนื่องจากมักจะออกไปเร่ร่อนอยู่บ่อยครั้ง จึงถือเป็นตัวตนที่ค่อนข้างจืดจางตัวหนึ่ง

เขตหวงห้ามเสินอู่

จักรพรรดิเซียนเสินอู่ เป็นหนึ่งในจักรพรรดิเซียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในแดนเซียน และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิเซียนสายกายภาพที่มีอยู่เพียงน้อยนิด เขาไม่ใช่ผู้ฝึกตนดั้งเดิมของแดนเซียนแห่งนี้ แต่มาจากแดนเซียนโบราณต่างถิ่น

ในอดีต เพื่อที่จะเข้ามาครอบครองแดนเซียนปัจจุบัน และแบ่งสันปันส่วนพื้นที่ เขาจึงถูกดึงเข้าไปพัวพันในสงครามจักรพรรดิเซียนในยุคนั้นด้วย

แต่ผลสุดท้าย เห็นได้ชัดว่าเขาพ่ายแพ้

หลังจากพ่ายแพ้ จักรพรรดิเซียนเสินอู่ก็เสียชีวิตลงไม่นานหลังจากนั้น สถานที่ที่เขาตายได้กลายเป็นเขตหวงห้ามแห่งชีวิต สิ่งมีชีวิตใดที่เข้าไป ร่างกายจะถูกกัดกร่อนอย่างไร้ความปรานี เขตหวงห้ามแห่งนี้ แม้แต่ผู้ที่เป็นจักรพรรดิเซียนด้วยกัน ก็ยังไม่สามารถชำระล้างได้

เซียนแท้ทั่วไปหากเข้าไป ร่างกายจะแตกสลายทันที

เซียนจวินหากเข้าไป ร่างกายจะทนได้ไม่เกินหนึ่งวัน

มีเพียงราชันย์เซียนเท่านั้นที่เข้าไปแล้วจะพอต้านทานไอสังหารทางกายภาพนี้ได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่ก็ไม่อาจอยู่นานได้

เต่ากลไกหนีหัวซุกหัวซุนมาตลอดทาง จนในที่สุดก็หนีเข้ามาในเขตหวงห้ามเสินอู่ ซึ่งเป็นสุสานของจักรพรรดิเซียน แม้แต่จักรพรรดิเซียนองค์อื่นๆ ก็อย่าหวังว่าจะคำนวณหาที่ซ่อนของมันได้โดยง่าย เพราะที่นี่เกี่ยวข้องกับพลังของจักรพรรดิเซียนอีกองค์หนึ่ง

“ไอสังหารทางกายภาพนี่รุนแรงนัก ต่อให้ข้าเป็นกลไก ก็ยังถูกกัดกร่อนอย่างหนัก!”

หลังจากเข้ามาแล้ว เต่ากลไกก็พบว่า หากคิดจะอยู่นานๆ คงต้องหาวิธีดีๆ สักวิธี แต่ในเมื่อเลือกที่นี่แล้ว มันย่อมคำนวณทางรอดไว้แล้ว

ในซากโบราณสถานราชันย์เซียนจ้าวฮว่า มันต้องใช้ความพยายามอย่างยากลำบาก กว่าจะกลืนกินผลเต๋าของราชันย์ตาเดียวได้

การกลืนกินผลเต๋า ไม่ได้หมายความว่าจะต้องซ้ำรอยวิถีของอีกฝ่าย หรือใช้วิถีของอีกฝ่ายเพื่อเข้าสู่ขั้นราชันย์เซียน

แต่เป็นการ "ลอกเลียนแบบ"

สำหรับผลเต๋า เต่ากลไกคุ้นเคยกับมันดีอยู่แล้ว เพราะจริงๆ แล้วภูตน้ำแข็งก็ครอบครองพลังพิเศษ "ผลเต๋า" อยู่ ทั้งสองมีความคล้ายคลึงกัน คือการช่วงชิงผลเต๋าของผู้อื่น เต่ากลไกวิเคราะห์ได้ว่า เซียนจวินเผ่าอสูรที่ถ่ายทอดพลังพิเศษผลเต๋านี้ลงมา คงทำไปเพื่อหวังว่าสักวันหนึ่ง จะสามารถสังหารราชันย์เซียนข้ามขั้น และช่วงชิงผลเต๋ามาได้ จึงได้ฝึกฝนวิชาผลเต๋านี้อย่างหนัก

เมื่อดูเช่นนี้แล้ว มรดกที่ภูตน้ำแข็งได้รับมา ก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว มาจากเซียนจวินเผ่าอสูรที่ใจกล้าบ้าบิ่นมากผู้หนึ่ง

แม้จะกลืนกินผลเต๋าของราชันย์ตาเดียวไปแล้ว แต่เต่ากลไกก็ยังคงยึดมั่นใน "วิถีแห่งการเร่ร่อน" เพียงแต่วิถีแห่งการเร่ร่อนของมัน ได้เจือปนวิถีของราชันย์ตาเดียวเข้าไปด้วย จะดีหรือร้าย ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ ว่ามันจะส่งผลกระทบต่อวิถีของตนเอง หรือจะช่วยเติมเต็มวิถีของตนเอง ประวัติศาสตร์ให้คำตอบว่า เป็นไปได้ทั้งสองอย่าง

แต่สำหรับตอนนี้ ความรู้ด้านการผนึกและมิติที่ได้จากผลเต๋าของราชันย์ตาเดียว เป็นสิ่งที่เต่ากลไกให้ความสำคัญมาก เพราะนี่คือกุญแจสำคัญในการเอาชีวิตรอดในเขตหวงห้ามเสินอู่แห่งนี้

มันจับสัมผัสได้ว่า แม้ไอสังหารทางกายภาพในเขตหวงห้ามเสินอู่จะมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่มันก็ไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ภายใต้การไหลเวียน ย่อมมีบางจุดที่ความเข้มข้นเปลี่ยนแปลงไป หากสามารถกระโดดข้ามไปยังจุดที่ไอสังหารเบาบางได้บ่อยๆ ก็อาจจะอยู่ที่นี่ได้นานขึ้น

แน่นอนว่าเมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า ไอสังหารย่อมทำลายร่างกายอยู่ดี แต่มันมีพลังผนึกที่แข็งแกร่งขึ้น สามารถลองผนึกไอสังหารที่แทรกซึมเข้ามาในร่างกายไว้ก่อน เพื่อชะลอการออกฤทธิ์ แล้วค่อยหาวิธีแก้ไขในภายหลัง แม้จะเป็นการแก้ที่ปลายเหตุ และหากไอสังหารที่สะสมไว้จนล้นผนึกระเบิดออกมา ก็จะตายทันที แต่อย่างน้อยก็สามารถยืดเวลาในการอยู่ที่นี่ออกไปได้ และยังเป็นการฝึกฝนพลังใหม่ของมันด้วย

“เต่ากลไก”

“เจ้านาย?”

ในที่สุดเมื่อหนีมาถึงสถานที่ปลอดภัยที่อันตรายที่สุดได้ เต่ากลไกก็เริ่มมีแรงเหลือพอที่จะสนใจการเรียกหาของหลินจิ้ง

มันรีบเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในซากโบราณสถานจ้าวฮว่าให้หลินจิ้งฟัง ครู่ต่อมา หลินจิ้งที่ยังอยู่ห่างไกลจากเต่ากลไกมากก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

“เจ้าทำได้ดีมาก เด็กดี ข้ามองออกแต่แรกแล้วว่าเจ้าไม่ธรรมดา”

“เจ้ารอข้าอยู่ที่เขตหวงห้ามเสินอู่นั่นแหละ ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้ ผลเต๋าแห่งจ้าวฮว่า... เก็บไว้ให้ข้าให้ดี!”

ดวงตาของหลินจิ้งเป็นประกาย คราวนี้รวยเละแล้ว สัตว์เลี้ยงระดับราชันย์เซียนหนึ่งตัว... บวกกับตัวเขาเอง ก็มีโอกาสที่จะทะลวงสู่ขั้นราชันย์เซียนแล้ว!

“แต่เจ้านาย ยอดฝีมือในแดนเซียนอาจจะเริ่มตรวจสอบจากซากโบราณสถานของราชันย์เซียนจ้าวฮว่า เพื่อคำนวณหาทิศทางของผลเต๋า หากท่านนำผลเต๋าออกไปตอนนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะถูกจับตามอง”

“นั่นสินะ” หลินจิ้งขมวดคิ้วขณะเหาะไปยังเขตหวงห้ามเสินอู่ แม้จะได้ผลเต๋ามา แต่เรื่องราวครั้งนี้ก็ก่อให้เกิดความโกลาหลไม่น้อย ย่อมต้องดึงดูดความสนใจจากทุกฝ่ายอย่างแน่นอน

ตราบใดที่เขาแตะต้องผลเต๋าแห่งจ้าวฮว่า ย่อมต้องแปดเปื้อนด้วยกรรมสัมพันธ์ และถูกคำนวณหาตัวจนเจอ

“เจ้านาย ถ้าอย่างนั้นช่วงนี้ท่านมาฝึกฝนกับข้าในเขตหวงห้ามเสินอู่ก่อนดีไหม อยู่ที่นี่ น่าจะปลอดภัย...”

“คงต้องเป็นเช่นนั้นแล้ว” หลินจิ้งพยักหน้า แม้เขาจะอยู่เพียงขั้นเซียนจวิน ไม่สามารถเคลื่อนไหวในเขตหวงห้ามเสินอู่ได้นานเหมือนราชันย์เซียน แต่เขาก็เป็นราชันย์เซียนได้เช่นกัน

ไม่ใช่ด้วยผลเต๋าแห่งจ้าวฮว่า แต่เป็น... เคล็ดวิชาบัญชาอสูรลับ

เขากับเต่ากลไก... รวมร่างกัน

นานหลังจากนั้น ณ เขตหวงห้ามเสินอู่ ชายหนุ่มแบกกระดองเต่าผู้หนึ่ง ราวกับนักพรตผู้บำเพ็ญทุกรกิริยา กำลังเคลื่อนที่ไปมาในเขตหวงห้ามเสินอู่อย่างไม่หยุดยั้ง

แม้การรวมร่างกับเต่ากลไกหรือไข่ศักดิ์สิทธิ์จะดูไม่ค่อยน่ามองนัก แต่ที่นี่ไม่มีคน ก็เลยไม่เป็นปัญหาอะไร