บทที่ 603 ดาวตก

บทที่ 603 ดาวตก

ตราบใดที่จักรพรรดิมารเทียนโฉวยังมาไม่ถึง หลินจิ้งก็จะฝึกฝนทำความคุ้นเคยกับสภาพนี้ต่อไป

การประลองของยอดฝีมือ หากมีช่องโหว่เพียงเล็กน้อยในการโจมตี ก็อาจเป็นจุดเริ่มต้นของการชี้ขาดผลแพ้ชนะได้

เขาฝึกฝนพลังของตนเองร่วมกับสัตว์เลี้ยงทีละตัวในห้วงดาราใกล้กับเทียนหยวน...

ภายในโลกเทียนหยวน

ข่าวที่หลินจิ้งนำทัพอสูรวิญญาณไปปราบเทพมารโลหิตอเวจีได้สำเร็จ ได้แพร่สะพัดไปในหมู่ขุมอำนาจระดับสูงสุดต่าง ๆ ภายใต้การอนุญาตของหลินจิ้งแล้ว

ผู้ฝึกตนขั้นเวินเต้ารุ่นเก่าแก่ในโลกเทียนหยวนที่รู้จักจักรพรรดิมารเทียนโฉว เมื่อได้รับข่าวว่าหลินจิ้งสามารถสังหารเทพมารโลหิตอเวจีได้แล้ว ต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

กระบี่ของเทียนโฉว แขวนอยู่เหนือเทียนหยวนมาโดยตลอด เป็นปมในใจของผู้ฝึกตนขั้นเวินเต้าหลายคน ในเมื่อหลินจิ้งสามารถสังหารได้แม้กระทั่งเทพมารโลหิตอเวจี พวกเขาก็เชื่อว่าหลินจิ้งที่กลับมาแล้ว จะต้องสามารถสังหารจักรพรรดิมารเทียนโฉวได้อย่างแน่นอน ทำให้เทียนหยวนหลุดพ้นจากภัยคุกคามได้อย่างสมบูรณ์

“ตำแหน่งจ้าวแห่งโลกเทียนหยวน... คงต้องเป็นเขาเท่านั้น”

จักรพรรดิแห่งอดีตรุ่นที่สองที่สละตำแหน่งไปแล้วนั่งดื่มกับรุ่นแรก ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง มาถึงตอนนี้ เขาก็ต้องปล่อยวางความยึดติดบางอย่างลง และยอมรับความจริงที่ว่ายุคนี้เป็นของหลินจิ้ง

“หากไม่มีเขา เทียนหยวนต้องล่มสลายแน่ แค่ไม่รู้ว่าเขาจะนำพาเทียนหยวนไปได้ไกลแค่ไหน”

เลือดข้นกว่าน้ำ โบราณจักรพรรดิรุ่นแรกไม่ใช่คนไร้หัวใจ มิฉะนั้นคงไม่ให้ความสำคัญกับคนธรรมดาระดับล่างถึงเพียงนี้ ดังนั้นสำหรับบุตรชายคนนี้ที่ในระหว่างครองราชย์ขัดต่อความต้องการของตนเองหลายครั้ง หลังจากดุด่าว่ากล่าวแล้ว ก็กลับคืนสู่สภาพเดิม เพราะอย่างไรเสียก็เป็นคนที่ตนเองเลี้ยงดูมากับมือ

ผู้ฝึกตนขั้นเวินเต้าหลายคนต้องการจะร่วมรบกับหลินจิ้ง

ไม่รวมถึงมารสน

ในสายตาของพวกเขา การต่อสู้ครั้งนี้ชี้เป็นชี้ตายของเทียนหยวน คนมากย่อมมีพลังมากขึ้น แต่หลินจิ้งกลับปฏิเสธ จากมุมมองของเขาในระดับนี้แล้ว นอกจากสัตว์เลี้ยงที่มีพันธสัญญากับตนเอง ผู้ฝึกตนขั้นเวินเต้าที่มากขึ้น จะมีแต่รบกวนสมาธิของเขาเท่านั้น

ถึงตอนนั้น กลับจะส่งผลกระทบต่อการแสดงฝีมือของตนเอง นั่นย่อมไม่คุ้มค่า

หากไข่สัตว์เลี้ยงระดับเซียนจวินฟักออกมาแล้ว ก็ยังพอว่า

น่าเสียดายที่ไม่มีเวลาแล้ว ในตอนนี้หลินจิ้งก็ไม่สามารถเสียโลหิตแก่นแท้ไปฟักมันได้ ต่อให้ฟักออกมาแล้ว มันก็ไม่มีเวลาเติบโต

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด หลินจิ้งที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนอุกกาบาตก้อนหนึ่ง ในที่สุดก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่ใกล้เข้ามา และการสั่นสะเทือนของห้วงมิติ

เขาลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ในดวงตาเผยเจตนากระบี่ที่ดุร้ายราวกับสัตว์ป่า

“มาแล้ว...”

ปัง!

อุกกาบาตใต้ร่างของหลินจิ้งระเบิดออก ร่างของเขาราวกับเปลวเพลิงมังกรพุ่งไปข้างหน้า ทั่วร่างแผ่เงามายามังกรเพลิงออกมา สองกรงเล็บถือกระบี่ แทงออกไป

ตูม ตูม!

ทุกครั้งที่แทงออกไป จะเกิดรอยแยกร้าวราวกับใยแมงมุมในห้วงมิติ เบ่งบานเป็นดอกบัวอัคคีที่ระเบิดออก ในชั่วพริบตาเดียว ด้วยการเร่งเวลา หลินจิ้งก็ไม่รู้ว่าตนเองแทงกระบี่ออกไปกี่ครั้งแล้ว ทำให้เขาราวกับมังกรเพลิงที่คำราม พุ่งไปยังเบื้องหน้าของจักรพรรดิมารเทียนโฉว

ทั้งสองสบตากัน ในชั่วพริบตานั้น จักรพรรดิมารเทียนโฉวถือกระบี่ ป้องกันการแทงของหลินจิ้งไว้ได้

แต่ในแววตาที่ตื่นเต้นและร้อนแรงนั้น กลับมีประกายความตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด

แม้แต่นาง ก็ยังใช้เพียงกระบี่เซียนชั้นกลางที่ถนัดมือ หลังจากได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพมาร ในรางวัลที่เบื้องบนมอบให้ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีกระบี่เซียนชั้นเลิศให้เลือก แต่นางไม่ได้เลือก เพราะจักรพรรดิมารเทียนโฉวรู้ดีว่า สำหรับผู้ฝึกตนสายกระบี่แล้ว กระบี่ที่ไม่สามารถควบคุมได้ ไม่ถนัดมือ จะส่งผลกระทบต่อวิถีกระบี่ของตนเอง

แต่หลินจิ้งที่นี่... กลับใช้กระบี่เซียนชั้นเลิศสองเล่มพร้อมกัน!

“เจ้า...” ไม่ใช่ว่าทักษะวิถีกระบี่ของภูตน้ำแข็งที่สืบทอดวิถีกระบี่ของจักรพรรดิมารเทียนโฉวจะแข็งแกร่งกว่านาง จักรพรรดิมารเทียนโฉวมองเห็นธาตุแท้ของหลินจิ้งได้ในพริบตาเดียว

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ใช้กระบี่

แต่กำลังควบคุมกระบี่ราวกับเป็น “สัตว์เลี้ยง”

ตูม!!!

การปะทะกันครั้งแรก หลินจิ้งก็แสดงพลังที่เหนือกว่าอย่างท่วมท้น เทพญาณวิถีเซียนเพียงอย่างเดียว ก็ทำให้พลังเวทของหลินจิ้งใกล้เคียงกับบุคคลระดับรองหัวหน้าพันธมิตรอย่างโจวป้านเซียนแล้ว ประกอบกับชะตาสวรรค์และร่างเซียนที่เหมือนกับการโกงในโลกเบื้องล่าง หลินจิ้งก็ราวกับจักรพรรดิเซียนหนุ่มจุติลงมา เพียงแค่พลังรบของร่างหลัก ก็เหนือกว่าสัตว์เลี้ยงทุกตัวแล้ว

อาจกล่าวได้ว่า เพียงแค่พึ่งพาตนเอง ไม่ต้องให้สัตว์เลี้ยงช่วย เขาก็มีพลังไม่ด้อยไปกว่าเทพมารโลหิตอเวจีแล้ว

และตอนนี้... หลินจิ้งที่รวบรวมพลังของสัตว์เลี้ยงทุกตัวไว้ในร่างเดียว และยังเผาผลาญแก่นแท้แห่งชีวิต ควบคุมกระบี่เซียนสูงสุดสองเล่ม พลังที่ระเบิดออกมา ต่อให้เซียนแท้จุติลงมา ก็ยังต้องไตร่ตรอง

แกรก

หลังจากเสียงดังสนั่น ก็ได้ยินเสียง “แกรก” หนึ่งครั้ง บนกระบี่เซียนที่จักรพรรดิมารเทียนโฉวใช้ป้องกัน กลับปรากฏรอยแยกร้าวราวกับใยแมงมุมขึ้นมา

จากนั้น

พลังจากการปะทะกันของทั้งสอง ทำให้ห้วงมิติโดยรอบแตกสลาย ร่างของจักรพรรดิมารเทียนโฉวถูกกระแทกจนลอยเข้าไปในห้วงมิติ ราวกับดาวตก ร่วงหล่นไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่งอย่างต่อเนื่อง

“กลับสามารถรับกระบวนท่าของข้าได้”

เมื่อเห็นว่าจักรพรรดิมารเทียนโฉวเผชิญหน้ากับการโจมตีสังเวยชีวิตของตนเอง มีเพียงอาวุธที่เสียหายเล็กน้อย ตัวคนไม่ได้เป็นอะไรมาก หลินจิ้งก็ใจหายวาบ รู้ว่าเรื่องนี้อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิดแล้ว

และในขณะนี้ จักรพรรดิมารเทียนโฉวที่กำลังร่วงหล่นอยู่ในห้วงมิติ ไม่ได้พยายามชะลอแรงกระแทกที่ตนเองได้รับ เพียงแค่ในระหว่างที่พุ่งชนม่านมิติจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ก็ยังคงนึกถึงการแทงเมื่อครู่ของหลินจิ้งอยู่ตลอดเวลา

ไม่น่าแปลกใจที่เทพมารโลหิตอเวจีจะตาย

จักรพรรดิมารเทียนโฉวไม่เคยคิดมาก่อนว่า เพียงแค่พันปี หลินจิ้งจะพัฒนาไปถึงระดับนี้ได้

ช่างน่าเหลือเชื่อ

แม้จะคาดหวังในตัวหลินจิ้งไว้สูง แต่ความคาดหวังในการเติบโตของหลินจิ้งของจักรพรรดิมารเทียนโฉว จริง ๆ แล้วก็แค่ระดับ “โจวป้านเซียน” เท่านั้น

ร่างเซียนแห่งความสับสน หลี่เทียนอี้ หลังจากเติบโตมาพันปี ก็ประสบความสำเร็จในการก้าวสู่ระดับรองหัวหน้าพันธมิตร แม้ว่าเพราะอายุและประสบการณ์ที่สั่งสมมา จะยังมีความแตกต่างจากปีศาจเฒ่าระดับรองหัวหน้าพันธมิตรคนอื่น ๆ อยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วก็นับว่ายืนอยู่ในระดับเดียวกันแล้ว

หลินจิ้งในสายตาของเทียนโฉวไม่ด้อยไปกว่าหลี่เทียนอี้ หากศักยภาพถูกเค้นออกมาจนถึงขีดสุด ได้รับการเติบโตอย่างเต็มที่ในโลกแหล่งกำเนิด ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของโลกแหล่งกำเนิด สร้างเส้นทางสู่เซียนของตนเองขึ้นมา ในสายตาของจักรพรรดิมารเทียนโฉวแล้ว การทัดเทียมกับตาเฒ่าโจวป้านเซียน ก็ยังเป็นไปได้ และคุ้มค่าที่ตนเองจะล่า

แต่ว่า แต่ว่า!

เรื่องราวดูเหมือนจะเกินความคาดหมายของจักรพรรดิมารเทียนโฉวไปบ้าง เพียงพันปี เจ้าหนูนี่ จะเรียกว่าเติบโตถึงระดับรองหัวหน้าพันธมิตรได้อย่างไร เห็นได้ชัดว่าไม่ด้อยไปกว่าผู้เฒ่าตกปลา จักรพรรดิอมตะ นักพรตหญิงว่านหลิง ก้าวสู่ระดับ “แม่ทัพมาร” แล้ว

แม้ว่านี่จะไม่ใช่พลังรบของหลินจิ้งเพียงคนเดียว เป็นของเขากับสัตว์เลี้ยงจำนวนมาก เป็นการยืมพลังจากกระบี่เซียนชั้นเลิศสองเล่ม เป็นการเผาผลาญอายุขัยแลกมา แต่พลังรบนั้นเป็นของจริง จักรพรรดิมารเทียนโฉวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคอแห้งผาก ชั่วครู่ต่อมา นางไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเสียใจ แต่กลับยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก!!!

ปัง

หลังจากชนทะลุม่านมิติไปไม่รู้เท่าไหร่ ร่างของจักรพรรดิมารเทียนโฉวก็ตกลงบนดาวเคราะห์บำเพ็ญเพียรดวงหนึ่ง กระบี่เดียวของหลินจิ้ง กลับซัดจักรพรรดิมารเทียนโฉวลอยไปไกลไม่รู้เท่าไหร่ จากบริเวณใกล้เคียงเทียนหยวน ซัดไปจนถึงมหาสมุทรของดาวเคราะห์บำเพ็ญเพียรอีกดวงหนึ่ง

การสั่นสะเทือนรุนแรงราวกับอุกกาบาตตก ทำให้ผู้แข็งแกร่งของดาวเคราะห์บำเพ็ญเพียรดวงนี้ตกตะลึงจนต้องบินขึ้นไปบนฟ้า

“เกิดอะไรขึ้น เขตแดนแห่งโลก... ถูกซัดจนเปิดออก!”