บทที่ 579 ของถวาย

บทที่ 579 ของถวาย

กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์รีบกระโดดขึ้น ตวัดลิ้นออกไปยืดยาว ม้วนของถวายทั้งห้าชิ้นกลับมา

นี่เป็นวิชาเดียวที่กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์คิดค้นขึ้นเอง สามารถยืดความยาวของลิ้นและเสริมความแข็งแกร่งให้ลิ้น... ใช้สำหรับลอบโจมตียุงอสูร

หลังจากม้วนกลับมาแล้ว กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์ก็พบว่า บรรพบุรุษได้มอบของที่แตกต่างกันห้าชิ้นให้แก่มัน

ของเหล่านี้ มันดูไม่ออกว่าเป็นอะไร ดังนั้นหลังจากก้มศีรษะคำนับบรรพบุรุษอีกสองสามครั้ง มันก็รีบนำสมบัติล้ำค่าวิ่งออกไปหาหลินจิ้งทันที

“กาลเวลาเนิ่นนาน ในสุสานจักรพรรดิ ของถวายส่วนใหญ่ได้สึกกร่อนไปอย่างหนัก นอกจากสมบัติล้ำค่าในดินแดนแกนกลางแล้ว แทบจะไม่มีของที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์เหลืออยู่เลย”

“ของห้าชิ้นนี้ ถือได้ว่าเป็นของถวายในชั้นที่สองที่ยังคงสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ และเป็นสมบัติล้ำค่าที่เหมาะสมกับพวกเจ้า”

“นำของเหล่านี้ไปบำเพ็ญเพียรเถิด รอจนพวกเจ้าบรรลุถึงแดนเซียนแท้ ก็สามารถกลับมายังที่นี่ได้”

“เข้ารับการทดสอบเพื่อเป็นผู้พิทักษ์สุสาน... ปกป้องสุสานจักรพรรดิ จะสามารถได้รับการสืบทอดที่เป็นแกนกลางยิ่งขึ้นไปอีก”

อสูรกบพูดจบ ก็หายไปจากทะเลจิตสำนึกของหลินจิ้ง พร้อมกับทิ้งข้อมูลของสมบัติล้ำค่าห้าชิ้นนี้ไว้

ในขณะเดียวกัน

กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์ก็นำสมบัติล้ำค่าที่บรรพบุรุษมอบให้กลับมาอย่างตื่นเต้น

มันบอกเล่าผลเก็บเกี่ยวให้หลินจิ้งฟังอย่างตื่นเต้น และหลินจิ้ง ก็มองมันด้วยรอยยิ้ม “วางใจเถิด มีของเหล่านี้แล้ว ต่อไปเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นได้อีก”

ของถวายเหล่านี้ ไม่ธรรมดาจริง ๆ

หลินจิ้งสูดหายใจเข้าลึก มองไปยังของห้าชิ้นที่กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์นำออกมา พวกมันมาจากเผ่าพันธุ์ใหญ่ชั้นนำห้าเผ่า แต่ละเผ่าล้วนมีผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์เซียน สมบัติล้ำค่าที่พลังอำนาจเช่นนี้ถวายให้แก่จักรพรรดิสวรรค์ จะเป็นของธรรมดาได้อย่างไร?

ประกอบไปด้วย...

สมบัติลับสองชิ้น

ศาสตราเซียนสามชิ้น ล้วนเป็นชั้นเลิศ

“สมบัติวิเศษชิ้นแรกคือผลึกโลหิตที่บรรพชนแห่งเผ่าโลหิตใช้พลังบำเพ็ญเพียรนับสิบล้านปีหลอมรวมขึ้น”

สมบัติล้ำค่าเป็นหินรูปหยดโลหิต

“เผ่าโลหิตเป็นเผ่าพันธุ์อันดับหนึ่งในการควบคุมวิถีแห่งโลหิต สรรพคุณของผลึกโลหิตนี้ สามารถทำให้สายเลือดหวนคืนสู่บรรพบุรุษได้ บรรพบุรุษของเจ้า คือจักรพรรดิสวรรค์และราชาแห่งเผ่ากบเซียน นั่นก็หมายความว่า...”

สายเลือดจักรพรรดิสวรรค์ที่เจือจางอย่างยิ่งของกบทายาทจักรพรรดิสวรรค์ในตอนนี้ จะได้รับการเสริมความแข็งแกร่งระดับมหากาพย์

แต่ว่าระดับของผลึกโลหิตนี้กลับไม่สูงนัก ระดับพลังวิญญาณเทียบเท่ากับวัตถุวิญญาณระดับหนึ่งเท่านั้น เพียงแต่เต๋าแห่งโลหิตที่อยู่ภายในนั้นลึกลับซับซ้อน จึงสามารถทนทานต่อการเสื่อมถอยของพลังวิญญาณได้ แม้ว่าสรรพคุณของมันจะทรงพลัง แต่จะสามารถแสดงผลได้ถึงระดับใดนั้น จริง ๆ แล้วก็ยังคงขึ้นอยู่กับตัวผู้ใช้เอง

“ก๊าบ?!”

“ใช่แล้ว ชิ้นนี้จะเก็บไว้ให้เจ้า”

“ชิ้นที่สอง มงกุฎขนนกแห่งเผ่าหงส์เพลิง ถักทอขึ้นจากขนนกของราชันย์เซียนแห่งเผ่าหงส์เพลิงทุกรุ่น เป็นสัญลักษณ์ของราชาแห่งวิหค เผ่าพันธุ์วิหคที่สวมใส่ จะสามารถบัญชาอสูรวิหคทั่วหล้าได้ หากผู้สวมใส่ยังไม่ถึงแดนเซียน จะสามารถบัญชาอสูรวิหคได้สูงสุดถึงแดนเซียนแท้ หากผู้สวมใส่มีพลังถึงแดนเซียน จะสามารถบัญชาเผ่าพันธุ์วิหคได้สูงสุดถึงแดนเซียนจวิน”

“ก๊าบ!” กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์ตกใจ ทรงพลังถึงเพียงนี้

หลินจิ้งก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง

เหตุผลที่มงกุฎขนนกนี้ยังคงสภาพสมบูรณ์ท่ามกลางของถวายทั้งหมด ดูเหมือนจะเป็นเพราะศาสตราวิเศษชิ้นนี้มีผลแห่งการฟื้นคืนชีพ

ทุกครั้งที่มงกุฎขนนกผุพัง มันจะถือกำเนิดใหม่ท่ามกลางการแตกดับ ฟื้นฟูตนเองอย่างช้า ๆ

เผ่าหงส์เพลิงนี้... ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ ของที่ส่งมาเป็นสมบัติล้ำค่าของแท้

“ก๊าบ ก๊าบ” กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์กล่าวอย่างระมัดระวัง ของชิ้นนี้ น่าจะไม่มีประโยชน์กับมัน ขอร้องหลินจิ้งว่า จะมอบให้กระเรียนดารายืนยาวได้หรือไม่ ฝ่ายของพวกเขา ดูเหมือนจะมีเพียงกระเรียนดารายืนยาวที่เป็นอสูรวิหค...

มันเข้าใจแล้ว นี่ต้องเป็นเพราะบรรพบุรุษตั้งใจจะจับคู่ให้แน่ ๆ ให้ตนเองส่งของขวัญ!

มันน้ำตาไหลพราก สัมผัสได้ถึงความปรารถนาดีของบรรพบุรุษที่ไม่เคยพบหน้า

“อืม” หลินจิ้งมองต่อไป

“ชิ้นที่สาม ยังคงเป็นศาสตราเซียนชั้นเลิศ เป็น... กระบี่เซียนเล่มหนึ่ง เป็นของถวายของเผ่าดวงดาว”

“แม้ว่าจะเสียหายไปแล้ว แต่เนื่องจากวัสดุเป็นเหล็กดาราพิเศษ มีความสามารถในการซ่อมแซมและเสริมความแข็งแกร่งให้ตนเองโดยอาศัยแสงดาว ดังนั้นจึงยังคงมีพลังเทียบเท่าศาสตราเซียนชั้นล่าง หากได้รับการซ่อมแซมบ่มเพาะเล็กน้อย ก็อาจจะมีโอกาสกลับคืนสู่ระดับศาสตราเซียนชั้นเลิศได้”

“ชื่อกระบี่ ธาราดาราอุกกาบาต ประกายกระบี่สามารถชักนำดวงดาวให้ร่วงหล่น ทำให้ดาวสองดวงพุ่งชนกัน กระบี่เดียวสามารถทำลายล้างได้หนึ่งโลก”

“แต่เมื่อเทียบกับมงกุฎขนนกหงส์เพลิงแล้ว ชิ้นนี้สิ้นเปลืองพลังเซียนของผู้ใช้อย่างมหาศาล อย่างน้อยต้องเป็นระดับราชันย์เซียน จึงจะสามารถใช้งานได้อย่างคล่องแคล่ว เซียนจวินอยากจะใช้ ยังต้องชั่งใจดูให้ดี เซียนธรรมดาตวัดกระบี่เดียว เกรงว่าจะสิ้นแรงตายทันที” หลินจิ้งมองไปยังกบทายาทจักรพรรดิสวรรค์

กบทายาทจักรพรรดิสวรรค์ไม่อยากถูกสูบจนแห้ง และก็ไม่สนใจในวิถีกระบี่ ก็เริ่มกลุ้มใจขึ้นมาทันที

ของชิ้นนี้ มัน...

“ช่างเถอะ ให้ร่างแยกใช้แล้วกัน ศาสตราเซียนอีกชิ้น น่าจะเหมาะกับเจ้าที่สุด”

หลินจิ้งมองไปยังศาสตราเซียนชั้นเลิศชิ้นสุดท้าย

เป็นของที่เหมือนผ้าพันคอสีแดง วัสดุเรียบลื่น

“เหมือนกับลิ้นของเจ้ามาก” หลินจิ้งนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

ของชิ้นนี้ ยังคล้ายกับแพรสวรรค์ของนาจาอีกด้วย

เป็นศาสตราเซียนประเภทควบคุม สามารถมัดศัตรูได้โดยอัตโนมัติ ความเหนียวแน่น หาได้ยากในจักรวาล ศาสตราเซียนนี้ เป็นวัตถุแห่งบรรพกาลที่ถูกหลอมขึ้นอย่างง่าย ๆ ความสามารถส่วนใหญ่มาจากพลังโดยกำเนิด เป็นของที่เผ่าพันธุ์หนึ่งเก็บได้ในกระแสความปั่นป่วนในห้วงมิติ ถูกขนานนามว่าเป็นของที่ไม่ใช่ของโลกนี้ คาดว่ามาจากแดนเซียนอื่น

“ก๊าบ ก๊าบ!” ดวงตาของกบทายาทจักรพรรดิสวรรค์เป็นประกาย ก่อนหน้านี้ก็รู้สึกว่าศาสตราวิเศษชิ้นนี้ดูดีที่สุดแล้ว พอหลินจิ้งพูดเช่นนี้ ก็จริงดังว่า เหมือนกับลิ้นของตนเองเลย ดูเหมือนจะใช้งานง่ายมาก

“วัสดุพิเศษจริง ๆ เป็นศาสตราเซียนเพียงชิ้นเดียวในบรรดาทั้งหมด ที่ไม่มีร่องรอยการสึกกร่อนที่รุนแรงเป็นพิเศษ เป็นวัสดุอะไรกันแน่”

“แต่ว่านะ” หลินจิ้งมองไปยังกบทายาทจักรพรรดิสวรรค์อย่างเสียดาย ของชิ้นนี้ แม้ว่าจะดูไม่สิ้นเปลืองพลังเท่ากระบี่เล่มนั้น แต่ก็ไม่ใช่ของที่กบขั้นหยวนอิงจะสามารถใช้ได้ตามใจชอบ แปดส่วนเลยทีเดียว ในช่วงเวลาอีกยาวนานต่อจากนี้ คงทำได้แค่มอง แต่ใช้ไม่ได้

ต่อให้พลังส่วนใหญ่จะมาจากพลังโดยกำเนิด หากต้องการจะควบคุม อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในการใช้พลังเซียน และมีทักษะการควบคุมสมบัติระดับขั้นเวินเต้าขั้นสูงสุด

หลินจิ้งมองไปยังของถวายชิ้นสุดท้าย... เหลือเพียงโครงกระดูกราชันย์เซียนที่เป็นกระดูกนิ้วเดียว

เผ่าพันธุ์นี้ นำโครงกระดูกของบรรพบุรุษราชันย์เซียนของตนเองออกมาถวายโดยตรง แต่ตามที่ป้ากบกล่าวไว้ บรรพบุรุษราชันย์เซียนผู้นี้ เป็นผู้ติดตามของจักรพรรดิสวรรค์ จักรพรรดิเซียนต่างเผ่าสี่ตนบุกรุก ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จักรพรรดิสวรรค์จะต้านทานเพียงลำพัง ราชันย์เซียนผู้นี้ ก็ได้สละชีพในสงครามครั้งนั้น

“เผ่าพันธุ์นี้ ร่างกายและกระดูกแข็งแกร่ง ดังนั้นโครงกระดูกจึงทนทานต่อการทดสอบของกาลเวลาและยังไม่สลายไปโดยสมบูรณ์ เพื่อต้านทานการกัดกร่อนของกาลเวลา แม้ว่าโครงกระดูกส่วนใหญ่จะหายไปแล้ว แต่อย่างน้อยก็ยังคงเหลือกระดูกนิ้วไว้หนึ่งชิ้นเพื่อสืบทอดพลังศักดิ์สิทธิ์”

สมบัติล้ำค่าห้าชิ้น ล้วนมีประโยชน์ของตนเอง

หลินจิ้งพอใจแล้ว ผู้เฒ่าตกปลามีศาสตราเซียนชั้นเลิศเพียงชิ้นเดียว แต่บัดนี้ เขาเก็บเกี่ยวได้ถึงสามชิ้น!

แม้ว่าชิ้นหนึ่งจะมีข้อจำกัดอย่างมาก ชิ้นหนึ่งสึกกร่อนอย่างรุนแรงและยังไม่อาจใช้งานได้ ชิ้นหนึ่งเป็นเพียงศาสตราเซียนประเภทควบคุม แต่ว่า สามต่อหนึ่ง นับเป็นการเก็บเกี่ยวครั้งยิ่งใหญ่

“แต่ว่า แม้ว่าจะรับปากผู้อาวุโสกบว่าจะมาพิทักษ์สุสานในภายภาคหน้า แต่ครั้งนี้เมื่อจากโลกไปแล้ว ข้าจะยังกลับมาได้อีกหรือไม่”

“ในเมื่อมาได้ครั้งหนึ่ง ย่อมต้องกลับมาได้อีกครั้ง เพียงแต่วิธีการกลับมา ย่อมไม่ง่ายอย่างแน่นอน ข้าต้องขอวิธีการกลับมาจากข้ารับใช้ของจักรพรรดิ อย่างน้อยหลังจากที่ข้าจัดการเรื่องของแดนเทียนมารและทำภารกิจสำเร็จแล้ว จะต้องสามารถเดินทางไปมาระหว่างโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรและแดนเซียนบรรพกาลได้อย่างอิสระ”

หลินจิ้งโค้งคำนับให้สุสานจักรพรรดิครั้งหนึ่ง แล้วก็พากบทายาทจักรพรรดิสวรรค์จากไป

ในวันนั้น หลินจิ้งกลับถึงบ้าน ตั้งใจจะใช้เวลาที่เหลืออยู่กับครอบครัว แล้วจึงกลับไปยังโลกเทียนหยวนเพื่อรับมือกับแดนเทียนมาร แต่ดูเหมือนว่าคนที่บ้านจะไม่อยากให้เขาได้พักผ่อนสักเท่าไหร่

“อะไรนะ พ่อกับแม่จัดหาคู่ให้ข้า? ทายาทของคนรู้จักเก่า เป็นผู้ฝึกตนด้วย?” เมื่อเห็นสายตาที่อยากจะหัวเราะของหลินหลาน หลินจิ้งก็พูดไม่ออกไปบ้าง

“ไม่จำเป็น ถ้าอยากอุ้มหลาน ข้าก็มีลูกเองได้ พวกท่านดูถูกผู้บำเพ็ญเพียรเกินไปแล้ว”

“หา?”