บทที่ 539 ใครสอนให้มันควบคุมอสูรกัน!

บทที่ 539 ใครสอนให้มันควบคุมอสูรกัน!

“ฆ่า!!!”

คำเตือนของหลินจิ้ง ไม่สามารถหยุดยั้งฝีเท้าของกองทัพพันธมิตรหมื่นโลกได้

เมื่อเทียบกับอนาคตของตนเอง เมื่อเทียบกับคำสั่งของผู้ยิ่งใหญ่เช่นโจวป้านเซียน...

แม้ว่าหลินจิ้งจะมีชื่อเสียงดุดัน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้น่ากลัวไปกว่าโจวจอมขูดรีด

ประมุขโจวผู้นี้ ใจแคบเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้กันดี

ผู้ฝึกตนจำนวนมาก ขี่กระบี่บิน ราวกับธารดาราจักร ไหลบ่าเข้าสังหารภายในแดนบรรพกาล

ภูตน้ำแข็งเห็นดังนั้น ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ พวกเจ้ากลุ่มนี้ ช่างหาเรื่องตาย หาเรื่องตายครั้งใหญ่จริงๆ

ในเมื่อคนกลุ่มนี้อยากจะหาที่ตาย ภูตน้ำแข็งก็จนปัญญาแล้ว

มันหยิบใบไม้เหินออกมาหนึ่งใบ ปล่อยให้มันร่วงหล่นจากท้องฟ้าอย่างอิสระ

วินาทีต่อมา กองหนุนของภูตน้ำแข็งก็มาถึง หนูใบสนในชุดนักพรตที่คาบใบไม้เหินตัวหนึ่ง ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับภูตน้ำแข็ง ขวางทางอยู่เบื้องหน้ากองทัพพันธมิตรหมื่นโลก

“จี๊”

เมื่อต้องรับมือกับคนจำนวนมากขนาดนี้ ภูตน้ำแข็งยอมรับว่าในด้านพลังการยิงแล้ว ตนเองยังด้อยกว่าหนูใบสนอยู่มาก

ในฐานะที่เป็นผู้ทะลวงสู่สายเลือดระดับเซียนเป็นตนแรก และสามารถสังเคราะห์ทรัพยากรระดับเจ็ดออกมาเป็นครั้งที่สองได้แล้ว หลายปีมานี้ หนูใบสนก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ แสดงสัญชาตญาณหนูนักสะสมของตนเองออกมาอย่างเต็มที่

เมื่อเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่นที่ขี่กระบี่บินเข้ามา มันเผยสีหน้าเจ็บปวดใจออกมา ก่อนจะร่ายอาคมด้วยมือเดียว เรียกเอาร่างแยกไม้หลายพันร่างที่ตนเองเก็บสะสมไว้ออกมา

เสียง “จี๊” ดังระงมไปทั่ว

“ตัวอะไรกัน”

กองทัพพันธมิตรหมื่นโลกเห็นหนูใบสนขั้นแปรเทพจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ก็พากันตกตะลึง แต่ก็ยังคงไม่หยุดฝีเท้า

จนกระทั่งกองทัพหนูใบสนเหล่านี้ ต่างก็หยิบเอาปืนกลไกที่ถูกหนูใบสนสังเคราะห์ซ้ำจนถึงขีดจำกัดระดับชั้นออกมา กองทัพพันธมิตรเหล่านี้ก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติ...แต่ว่า กองทัพใหญ่ทะเลครามที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด กลับรู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาทันใด หวนนึกถึงฉากที่หนูใบสนหนึ่งตัวหนึ่งกระบอกปืน ขวางทางพวกมันเอาไว้ในตอนนั้น

ตูมๆๆๆๆๆๆ!

ร่างแยกหนูใบสนหลายพันตัว ก็ขี่ใบไม้เหิน พุ่งเข้าใส่กองทัพพันธมิตร พวกมันเดินเครื่องปืนกลไกพร้อมกัน ยาโอสถภายในพ่นออกมา กระสุนภายในปืนไผ่กลไกเหล่านี้ คือโอสถระเบิดที่มังกรปลาคาร์พปรุงขึ้นเป็นพิเศษตามคุณลักษณะของปืนไผ่ พลังเซียนระเบิดวารีอัคคีที่เกิดขึ้นจากทั้งสองอย่าง สามารถระเบิดปราณแท้คุ้มกายของผู้ฝึกตนระดับเดียวกันให้แหลกสลายได้อย่างง่ายดาย!

“นั่นมันศาสตราวุธวิเศษอะไรกัน!”

ต้องบอกว่า เกราะวิเศษที่ผู้ฝึกตนของกองทัพพันธมิตรเหล่านี้สวมใส่อยู่นั้นแข็งแกร่งอย่างแท้จริง เมื่อเผชิญหน้ากับโอสถระเบิดที่สาดเข้ามาเหมือนของฟรี ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ เกราะวิเศษไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย แต่ว่า พลังคุ้มครองที่เกิดจากการสะท้อนของเกราะวิเศษ กลับเริ่มปรากฏร่องรอยความสั่นคลอนภายใต้พลังการยิงอันดุเดือดนี้

ในขณะเดียวกัน พลังการยิงที่โหมกระหน่ำ ก็ได้สกัดกั้นฝีเท้าของกองทัพพันธมิตรเหล่านี้ ทำให้พวกเขายากที่จะรุกคืบต่อไป ต่างก็พากันถอยหลังด้วยสีหน้าตกตะลึง

“นี่มันเผาเงินเล่นชัดๆ!” สถานการณ์รบนี้ ทำให้ผู้ฝึกตนของลัทธิเทียนมารที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดตกตะลึงอย่างยิ่ง แม้แต่กองทัพมารสวรรค์ เวลาที่ต่อสู้กับกองทัพของพันธมิตรผู้ฝึกตน ก็ยังไม่กล้าเผาเงินเช่นนี้เลย

หลินจิ้งคนนี้ ที่บ้านมีโลกผู้ฝึกตนให้สืบทอดเป็นสิบๆ แห่งหรืออย่างไร?

แต่พวกเขาไม่รู้ว่า หลินจิ้งที่สามารถเบิกใช้พลังเซียนชั้นเลิศได้ฟรีๆ นั้น ในด้านพลังงานแล้ว มีความได้เปรียบโดยธรรมชาติ เมื่อประกอบกับดวงตาเซียนหลิวหลี ก็สามารถเปลี่ยนของเสียให้เป็นของวิเศษได้อย่างสมบูรณ์ เปลี่ยนหญ้าป่าหนึ่งกองให้กลายเป็นหญ้าวิญญาณชั้นเลิศได้อย่างง่ายดาย

เงินนี้ มีเพียงหลินจิ้งเท่านั้นที่สามารถเผาได้

แต่ว่า เงินที่เผาไป หลินจิ้งก็ต้องเอาคืนมาเช่นกัน

เมื่อพลังคุ้มครองของเกราะวิเศษเกิดช่องโหว่ พิษของภูตน้ำแข็งก็สามารถส่งผลได้ในที่สุด ในกระบวนทัพของกองทัพพันธมิตร พลันมีผู้ฝึกตนดวงตาเลื่อนลอย ถูกภูตน้ำแข็งล่อลวงในทันที หยิบศาสตราวุธวิเศษขึ้นมา ก็ฟาดเข้าใส่สหายเต๋าที่อยู่ข้างๆ

“เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!” ผู้ฝึกตนที่อยู่ข้างๆ ถูกฟาดจนบาดเจ็บสาหัสกระอักเลือด พยายามต่อสู้อย่างสุดกำลัง และสถานการณ์เช่นนี้ ก็เกิดขึ้นบ่อยครั้งในกระบวนทัพของพันธมิตรผู้ฝึกตน ในชั่วพริบตา กระบวนทัพที่เมื่อครู่ยังดูน่าเกรงขาม ก็กลับกลายเป็นความโกลาหลวุ่นวาย

เวินฉางเกอมีสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นดุดัน มองไปยังหนูใบสนที่กำลังบัญชาการกองทัพร่างแยกไม้ และภูตน้ำแข็งที่กำลังล่อลวงขวัญกำลังใจของกองทัพ แล้วพุ่งเข้าสังหารพวกมัน

ปัง!

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะรุกคืบไปได้ไกล ก็มีเซียนสัตว์อีกตนหนึ่งปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าเขา กรงเล็บอันทรงพลังฟาดออกมา กระแทกเขาจนกระเด็นออกไป

“มังกร?!”

เมื่อมองไปยังมังกรเพลิงที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มีปราณที่ร้อนแรงและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า เวินฉางเกอหน้าดำคล้ำ เป็นสัตว์เลี้ยงของหลินจิ้งอีกแล้ว!

ล้อกันเล่นหรือเปล่า

สัตว์เลี้ยงของเขาเหล่านี้ เหตุใดถึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ สายเลือดระดับเซียน ราวกับเป็นของเกลื่อนกลาด พบเห็นได้ทุกที่

“โฮก!!!” มุมปากของมังกรปลาคาร์พมีเส้นใยเพลิงเคลื่อนไหวอยู่ ดวงตาจ้องมองเวินฉางเกออย่างร้อนแรง อยากจะมองทะลุเข้าไปเห็นกระดูกเซียนของอีกฝ่าย กระดูกนี้ รู้สึกว่าจะเป็นวัตถุดิบชั้นดีในการปรุงโอสถและหลอมอาวุธ

เมื่อเทียบกับหนูใบสนและภูตน้ำแข็งแล้ว หลังจากที่มังกรปลาคาร์พเลื่อนขั้นสู่สายเลือดระดับเซียน ก็ได้ทำความเข้าใจวิถีการปรุงโอสถและหลอมอาวุธของบรรพชนมารเลี่ยนเทียนอย่างลึกซึ้ง และก้าวไปอีกขั้น

ร่างเซียนเลี่ยนเทียน สามารถหลอมได้ทุกสรรพสิ่ง ในบรรดาวิถีการปรุงโอสถและหลอมอาวุธของบรรพชนมารเลี่ยนเทียน มีวิชาหนึ่ง คือการใช้ตนเองเป็นยาโอสถและศาสตราวุธวิเศษในการบ่มเพาะ แต่ว่า คุณภาพของเปลวเพลิงด้อยกว่ามังกรปลาคาร์พมากนัก ในด้านการหลอมตนเอง จึงไม่มีประสิทธิภาพเท่ามังกรปลาคาร์พ ด้วยการใช้เพลิงเซียนต่างๆ ตอนนี้มังกรปลาคาร์พได้หลอมร่างกายของตนเองจนแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อแล้ว

และมังกรปลาคาร์พปรุงโอสถให้หนูใบสน ก็เป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน หนูใบสนจะใช้ดวงตาเซียนหลิวหลี สังเคราะห์วัตถุดิบปรุงโอสถและหลอมอาวุธของมังกรปลาคาร์พเข้ากับเกล็ดและโลหิตของมังกรปลาคาร์พ ทำให้มังกรปลาคาร์พสามารถหลอมตนเองได้ดียิ่งขึ้น ร่างกายที่ผ่านการหลอมนับร้อยครั้งนี้ ทำให้มังกรปลาคาร์พมีความมั่นใจที่จะต้านทานศาสตราเซียนได้อย่างเต็มที่

รอยกรงเล็บขนาดใหญ่บนเกราะเซียนที่เวินฉางเกอสวมใส่อยู่ คือข้อพิสูจน์ความแข็งแกร่งทางกายภาพของมังกรปลาคาร์พในปัจจุบัน

“บัดซบ” แม้ว่าเวินฉางเกอจะมาจากตระกูลใหญ่ มีคุณสมบัติสูงส่ง ก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

ใครมันสอนให้หลินจิ้งคนนี้ควบคุมอสูรกันวะ

กองทัพล้อมแดน ยังไม่ทันได้เห็นหน้าเขา ก็ถูกสัตว์เลี้ยงสามตัวของเขาสกัดไว้ได้ทั้งหมด

สัตว์เลี้ยงเหล่านี้...แต่ละตัวมีพลังแข็งแกร่งผิดธรรมชาติ เหตุใดถึงได้ติดตามร่างอมตะตนนี้ ต้องการอะไรจากเขากันแน่ หรือต้องการเลือดเนื้ออมตะของเขา!

“พันธมิตรผู้ฝึกตนจะต้านไม่ไหวแล้ว”

“พวกเราลงมือเถอะ”

สถานการณ์รบดำเนินมาถึงจุดนี้ เพียงแค่สัตว์เลี้ยงสามตัวของหลินจิ้งปรากฏตัว กองทัพใหญ่ของลัทธิเทียนมารและกองทัพใหญ่ทะเลครามก็รู้สึกว่าไม่ควรนั่งบนภูดูเสือกัดกันอีกต่อไปแล้ว

เดิมทีคิดจะรอให้พันธมิตรผู้ฝึกตนและหลินจิ้งบาดเจ็บล้มตายทั้งสองฝ่ายแล้วค่อยลงมือ แต่ตอนนี้ดูท่าแล้ว กองทัพใหญ่ของพันธมิตรผู้ฝึกตน คงจะถูกตีแตกในไม่ช้า!

จำเป็นต้องให้การสนับสนุน

และในขณะที่กองทัพใหญ่ของลัทธิเทียนมารและกองทัพของเทพทะเลครามเตรียมจะลงมือ นอกห้วงดารา เทพเซียนดาวตกก็ปรากฏกายขึ้น อุกกาบาตนับไม่ถ้วนกลายเป็นลูกไฟ ตกใส่เหล่าภูตผีปีศาจแห่งท้องทะเลที่ปรากฏตัวออกมา

“หลินจิ้ง ข้ามาช่วยเจ้า”

“ทะเลคราม ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวเดียว เจ้าจงอยู่ที่นี่ตลอดไปเถิด”

ในห้วงดารา มีเสียงประกาศิตศักดิ์สิทธิ์ดังขึ้น ทำให้เทพทะเลครามที่ทุบอุกกาบาตจนแหลกไปนับไม่ถ้วนสบถออกมา: “ดาวตก---”

อุกกาบาตตกกระแทกพื้นดิน ทำให้เกิดฝุ่นควันนับไม่ถ้วน ผู้ฝึกตนของลัทธิเทียนมารที่ซ่อนตัวอยู่ในห้วงมิติ ก็ถูกโจมตีอย่างรุนแรงเช่นกัน

จิ้งจอกเก้าหางปีศาจหมอกดำขนาดมหึมา ไม่รู้ปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ หางขนาดใหญ่ทั้งเก้าเส้น ม้วนกระบี่มารที่เปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร ระเบิดพลังต่อสู้ออกมาไม่ด้อยไปกว่าสัตว์เลี้ยงตัวใดของหลินจิ้งเลย

“พวกเจ้า...ไม่ได้มาเพื่อฆ่าข้าหรอกหรือ?” ร่างแยกโม่อวี้ก็ปรากฏกายขึ้นเช่นกัน

วุ่นวาย ความวุ่นวายอย่างที่สุดนอกแดนบรรพกาล ทุกชั่วขณะมีผู้ฝึกตนล้มตายอย่างน่าอนาถ พื้นดินสีดำกลายเป็นสีแดงคล้ำ หลินจิ้งร่างหลักยืนอยู่ข้างๆ แม่ย่านางแห่งดินแดนยมโลก เอ่ยถามขึ้นว่า: “ท่านแม่ย่านางแห่งดินแดนยมโลก ชุบชีวิตคนตายพวกนี้ คงไม่มีปัญหาสินะ?”

“ในเมื่อสงครามครั้งนี้ริเริ่มโดยพันธมิตรผู้ฝึกตน พวกเราก็ต้องรีดไถสมบัติจากพวกเขาให้เพียงพอ เพื่อชดเชยความเสียหายจากการรบ”

“ท่านคิดว่า หนึ่งชีวิตขายเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม?”

“เอ่อ...เอ่อ...” แม่ย่านางแห่งดินแดนยมโลกอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่คิดเลยว่า เด็กคนนี้จะสามารถต้านทานกองทัพพันธมิตรหมื่นโลกนี้ได้จริงๆ!