บทที่ 288 ภัยพิบัติแห่งโอสถ

บทที่ 288 ภัยพิบัติแห่งโอสถ

"เคราะห์สวรรค์?"

เคราะห์สวรรค์ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้น ทำให้ทุกคนตกตะลึง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดในงานประลองโอสถเช่นนี้ ถึงได้มีเคราะห์สวรรค์ปรากฏตัวขึ้น

โดยปกติแล้ว เคราะห์สวรรค์จะเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อนักปรุงโอสถหรือผู้ฝึกตนพยายามทะลวงขีดจำกัดระดับโลก จึงจะดึงดูดเคราะห์สวรรค์ได้...

"แต่พลังไม่ได้รุนแรงมากนัก"

แม้เคราะห์สวรรค์ที่ปรากฏขึ้นทำให้เหล่าผู้ฝึกตนระดับสุญญะตกใจ แต่เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังของมันเพียงระดับจินตันเท่านั้น พวกเขาก็ถอนหายใจโล่งอก

ไม่ได้เป็นเคราะห์ที่มาจากพวกเขาเอง...

เคราะห์สวรรค์ระดับนี้ แม้จะโดนหาง ๆ ก็ยังไม่ถือว่าเป็นอันตรายมากนัก

แต่เพื่อความมั่นใจ พวกผู้ฝึกตนระดับสูงก็ยังถอยห่างออกไปบ้างเล็กน้อย

"ไม่ต้องตกใจ"

หลินจิ้งที่อยู่กลางลานปรุงโอสถ กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบ

"นี่คือเคราะห์แห่งโอสถ"

"เป็นเคราะห์ที่เกิดจากโอสถโดยเฉพาะ"

"วิธีการปรุงโอสถสายฟ้าที่เราพัฒนาขึ้นเองนี้ หลังจากหลอมสำเร็จ จะต้องผ่านเคราะห์แห่งโอสถ จึงจะถือว่าเสร็จสมบูรณ์"

"ดังนั้น ต่อจากนี้คือขั้นตอนสุดท้ายของการปรุงโอสถของพวกเรา..."

"มันจะไม่กระทบต่อผู้ฝึกตน แต่...สำหรับโอสถอื่น ข้าก็ไม่แน่ใจ"

คำพูดของหลินจิ้ง ทำให้ทั่วทั้งลานเงียบสงัด

เคราะห์แห่งโอสถ?

สามมหาปรมาจารย์โอสถนิ่งเงียบ

พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องเคราะห์แห่งโอสถมาก่อน แต่เพียงแค่ได้ยินชื่อวิธีการปรุงโอสถสายฟ้า ก็ทำให้ทั้งสามตกตะลึงเล็กน้อย

แม้ไม่รู้ว่าคือวิชาใด แต่สามารถดึงดูดเคราะห์สวรรค์มาได้ด้วยโอสถเช่นนี้ ร่างอมตะผู้นี้...กำลังหลอมโอสถประเภทไหนกันแน่?

หากเป็นเพียงเปลวฟ้าคำราม ก็ยังไม่พอที่จะดึงดูดเคราะห์สวรรค์ได้ ต้องเป็นโอสถที่มีระดับต้องห้ามระดับหนึ่ง

ก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่ได้คาดหวังมากนักจากโอสถของหลินจิ้ง แต่เมื่อได้เห็นสายฟ้าฟาดลงมา ความคิดนั้นก็เริ่มเปลี่ยนไป

"แม่งเอ๊ย!" เหล่าผู้ฝึกโอสถที่ร่วมแข่งขันต่างถอนหายใจโล่งใจเมื่อรู้ว่าไม่ใช่เคราะห์ที่เกี่ยวกับตน แต่เมื่อได้ยินว่ามันจะกระทบต่อโอสถ พวกเขาก็หน้าซีดทันที

จริงดังที่หลินจิ้งกล่าว เคราะห์แห่งโอสถไม่ทำร้ายผู้คน แต่กลับมุ่งเป้าหมายไปที่โอสถแทน!

สายฟ้าฟาดลงมายังโอสถแปรรูปที่มังกรปลาคาร์ปเพลิงพ่นออกมา แต่กลับไม่สามารถทำอะไรกับโอสถระดับสามนี้ได้แม้แต่น้อย ทว่าพลังจากสายฟ้าที่สลายตัวไปนั้น กลับกระจายไปทั่วลานปรุงโอสถ

รังสีสายฟ้าที่หลงเหลืออยู่ พุ่งไปยังโอสถที่ยังไม่เสร็จของผู้แข่งขันคนอื่น

เคราะห์แห่งโอสถนี้ หลินจิ้งเคยทดลองมาแล้ว ไม่ทำร้ายคน แต่จะมุ่งเป้าไปยังโอสถที่ยังหลอมไม่สำเร็จใกล้ ๆ กับโอสถที่ผ่านเคราะห์มาแล้ว

ทันทีที่โอสถแปรรูปหลอมเสร็จ เสียง "ปัง!" ก็ดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง ลานประลองโอสถเต็มไปด้วยการระเบิดของเตาหลอม!

แม้พวกเขาจะทนพลังของเปลวฟ้าคำรามได้ แต่ไม่อาจทนพลังของเคราะห์แห่งโอสถได้

เหล่านักปรุงโอสถที่ยังไม่เสร็จแทบอยากฆ่าคน!

แม้แต่นักปรุงโอสถจี๋เกิงที่แต่เดิมไม่ได้ถือสาหลินจิ้งนัก ก็ได้แต่มองโอสถที่ระเบิดต่อหน้าตนเองอย่างงุนงง

"สวรรค์ลงโทษจริง ๆ..."

แต่พอเห็นหลินจิ้งได้โอสถแปรรูปมา พวกเขาก็สงบใจลง และอยากรู้ว่า...โอสถนี้คืออะไร?

เหตุใด...ถึงสามารถดึงดูดเคราะห์แห่งโอสถมาได้?

แม้งานประลองจะใช้เวลาหลายวันและสามารถปรุงใหม่ได้ แต่หลินจิ้งกลับปรุงสำเร็จตั้งแต่ต้น จึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่นักสำหรับพวกเขา

"ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว..."

หลินจิ้งที่ถือโอสถแปรรูปไว้ในมือ เผยรอยยิ้มออกมา

เขาหันไปยังสามมหาปรมาจารย์โอสถ กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ปรมาจารย์แห่งนิกายโอสถตะวันจันทรา ข้าสามารถทดสอบโอสถได้เลยหรือไม่?"

"ได้" ปรมาจารย์โอสถตะวันจันทราพยักหน้า "ข้าอยากรู้ว่าเจ้าได้ปรุงโอสถประเภทใดขึ้นมา ถึงได้ดึงดูดเคราะห์แห่งโอสถเช่นนี้ เจ้าและสัตว์อสูรของเจ้า ทำได้ดีมาก ไม่เสียแรงที่มันมีสายเลือดของสัตว์พิเศษสายไฟ"

หลินจิ้งถือโอสถไว้ในมือ กล่าวขึ้นว่า "โอสถนี้มีสองชื่อ หนึ่งในนั้นเกี่ยวกับสรรพคุณ แต่ขออุบไว้ก่อน"

"อีกชื่อหนึ่ง เรียกว่า 'ความตาย' เป็นโอสถที่สามารถนำพาความตายมาได้"

ความตาย?

ทุกคนต่างงุนงง

"สร้างภาพทั้งเพ" เหล่าผู้ฝึกตนที่รอดูผลสุดท้ายของหลินจิ้งต่างส่งเสียงสบประมาท แม้หลินจิ้งจะมีศักยภาพที่ทำให้หอคอยสวรรค์หวั่นไหว แต่ก็ยังไม่เชื่อว่าหอคอยสวรรค์จะตัดสินใจเลือกเขา

โดยเฉพาะเมื่อคิดถึงเรื่องที่ว่านิกายศพและนิกายเทพแมลงก็ดูมีท่าทีสนใจหลินจิ้ง หากสองนิกายมารนี้ต้องการตัวเขา หอคอยสวรรค์ก็คงไม่อยากขัดแย้งด้วย

หลินจิ้งเป็นชาวอาณาจักรโบราณ ซึ่งมีความสัมพันธ์ไม่ดีนักกับหอคอยสวรรค์

ส่วนนิกายศพและนิกายเทพแมลง ยิ่งแล้วใหญ่ ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงคิดว่า หอคอยสวรรค์จะปกป้องแค่สัตว์อสูร ไม่ใช่ตัวหลินจิ้ง

"ข้าต้องการผู้ทดลองโอสถหนึ่งคน"

หลินจิ้งกล่าวจบ ยังไม่ทันจะเอ่ยคุณสมบัติของผู้ทดลอง ก็มีเสียงฟ้าร้อง และเสียงมังกรคำรามดังมาแต่ไกล มังกรสายฟ้าเทพองค์หนึ่ง บินฝ่าสายฟ้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

"ข้าเอง! ข้า!"

"เจ้าหญิงน้อยแห่งเผ่ามังกรสายฟ้า!"

ผู้คนในที่นั้นไม่มีใครไม่รู้จักเจ้าหญิงน้อยแห่งเผ่ามังกรสายฟ้า แต่ทุกคนต่างตกใจ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางถึงมาเป็นผู้ทดลองโอสถให้หลินจิ้ง

ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ข่าวลือหรอกหรือว่า หลินจิ้งเคยสู้และขับไล่นางไปจากอาณาจักรโบราณ?

แล้วเหตุใด นางถึงยอมมาทดลองโอสถให้อย่างเต็มใจเช่นนี้!

ตกอยู่ภายใต้พลังของร่างอมตะแล้วหรือ?

"มังกรสายฟ้า พืชวิญญาณสายฟ้า เคราะห์แห่งโอสถ ดูท่าจะเป็นโอสถธาตุสายฟ้าแน่นอนแล้ว" เหล่านักปรุงโอสถเริ่มคาดเดา

"ดี เช่นนั้นเจ้าก็เป็นผู้ทดสอบเถอะ"

หลินจิ้งโยนโอสถแปรรูปให้เจ้าหญิงน้อยแห่งเผ่ามังกรสายฟ้า ซึ่งนางก็กลืนกินเข้าไปทันที โดยไม่สนใจว่าโอสถนี้จะถูกคายออกมาจากปากของมังกรปลาคาร์ปเพลิงเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้น เมฆเคราะห์ที่เพิ่งสลายไปก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

"อะไรอีกฟะ..." เหล่าผู้เข้าแข่งขันบางคนที่กำลังเริ่มปรุงโอสถใหม่ถึงกับอยากร้องไห้

แต่ครั้งนี้...ไม่ใช่เคราะห์แห่งโอสถ!

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง เคราะห์แปรรูปสายฟ้าฟาดลงมา แต่สำหรับอัจฉริยะเผ่ามังกรสายฟ้าอย่างเจ้าหญิงน้อยแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่อย่างใด

ร่างของนางที่อาบแสงสายฟ้าถึงกับเปล่งเสียงครวญเบา ๆ จากนั้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คน ร่างอันยิ่งใหญ่ของนาง...เริ่มหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว

สุดท้าย...

กลับกลายเป็นหญิงสาวผู้มีเรือนร่างงดงามในรูปมนุษย์