บทที่ 6 การกลายพันธุ์

บทที่ 6 การกลายพันธุ์

ยอดเขาเหลียนฮวา!

ผู้อาวุโสม่ออู๋หยานั่งอยู่ที่โต๊ะหิน ดื่มชาแห่งพลังวิญญาณอย่างผ่อนคลาย

ในขณะนั้น ร่างอสูรหมีดำในชุดเต๋าสีขาวก็ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"นายท่าน ข้ากับเจ้าเด็กโอวหยางฮ่าวพากลับมาคนหนึ่งที่มีฉางเซิงถี ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถฝึกฝนจนสำเร็จขั้นฝึกปราณได้แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของอสูรหมีดำ ผู้อาวุโสม่ออู๋หยาก็พยักหน้าเล็กน้อย

"เร็วกว่าที่ข้าคาดไว้อีก"

"ฉางเซิงถี นั้นฝึกฝนได้ยากจริง ๆ"

"แต่นั่นก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว ผู้ฝึกปราณสามารถมีอายุยืนยาวเกินร้อยปีได้อย่างง่ายดาย และสำหรับเขา ตอนนี้การมีชีวิตอยู่ได้เป็นพันปีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร"

"แม้ว่าความเร็วในการฝึกฝนจะช้าสักหน่อย แต่ด้วยอายุขัยที่ยืนยาวนับพันปี หมื่นปี ถ้าเขาไม่ตกตายเสียก่อน สักวันหนึ่งก็จะสามารถกลายเป็นปฐมาจารย์ระดับสูงได้แน่นอน" ผู้อาวุโสม่ออู๋หยากล่าวด้วยความรู้สึก

แตกต่างจากผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านการฝึกฝนปราณที่แสดงพลังตั้งแต่ขั้นฝึกปราณหรือขั้นสร้างฐาน...

ฉางเซิงถี เป็นร่างที่ต้องใช้เวลายาวนานถึงจะเห็นผลลัพธ์ได้

"แต่ข้าไม่รู้ว่า เขาจะสามารถทำให้หนูใบสนกลายพันธุ์ได้หรือไม่..." อสูรหมีดำเกาศีรษะ

"ใช่ หากทำสำเร็จ ไม่จำเป็นต้องรออีกหลายพันปี เขาก็สามารถทะยานสู่จุดสูงสุดได้ทันที..." ผู้อาวุโสม่ออู๋หยาลดท่าทีจริงจังลง เผยให้เห็นความกังวล "ข้าได้บอกเขาเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างสัตว์วิญญาณ สัตว์อสูร สัตว์พิเศษ และสัตว์เซียนแล้ว"

"แต่ข้ายังไม่ได้บอกเขาว่า ผู้ที่มีร่างพิเศษทุกคน เมื่อทำพันธะโลหิตกับสัตว์เลี้ยงของตน จะมีโอกาสกระตุ้นพลังแฝงในสายเลือดของสัตว์เลี้ยง ทำให้เกิด 'การกลายพันธุ์' เปลี่ยนเป็นสัตว์พิเศษ และตื่นรู้พลังศักดิ์สิทธิ์"

"การทำพันธะโลหิตกับผู้ที่มีร่างพิเศษ นับเป็นโอกาสครั้งที่สองสำหรับสัตว์วิญญาณและสัตว์อสูร ที่จะวิวัฒนาการเป็นสัตว์พิเศษ"

"แต่น่าเสียดาย ยิ่งคาดหวังมาก ยิ่งผิดหวังมาก ตั้งแต่ข้าได้ข้อมูลนี้มา จนถึงตอนที่โอวหยางฮ่าวพาผู้มีร่างพิเศษมากมายกลับมา ยังไม่มีใครประสบความสำเร็จเลยสักคน"

"ข้าไม่รู้ว่าฉางเซิงถีนี้ จะให้ผลลัพธ์เช่นไร" ผู้อาวุโสม่ออู๋หยาดูร้อนรน "ครั้งนี้...ขอให้โชคเข้าข้างเราด้วยเถิด!"

กล่าวจบ เขาก็รีบไปจุดธูปบูชาและอธิษฐานต่อบรรพชน

"เหล่าบรรพชนแห่งสำนัก!"

"ล้มเหลวมาแล้วหกครั้ง ครั้งนี้ต้องสำเร็จเสียที!"

อสูรหมีดำถอนหายใจเฮือกใหญ่

"นายท่าน ข้าว่าท่านโดนพวกหอต้นกำเนิดหลอกแล้ว... ข้อมูลนี้อาจเป็นของปลอม เลิกหวังเถอะ"

ลานฝึกศิษย์นอก!

ในกระท่อมแห่งหนึ่ง หลินจิ้งจับแก้มของหนูใบสนที่ดูเว้าวอนอยู่ในมือ

"จี๊ด!" หนูใบสนดิ้นหนีจากมือของหลินจิ้ง ก่อนจะเช็ดน้ำตาออกอย่างเข้มแข็ง

มันเป็นฝ่ายเลือกนายท่านเอง...

เพียงแค่ฝึกฝนช้ากว่าคนอื่นเท่านั้นเอง...

กินหินวิญญาณไปมากมายขนาดนี้ แม้แต่หมูก็ยังบินได้แล้ว

มันเลือกที่จะเชื่อมั่นในหลินจิ้ง

สะสมกำลังรอวันระเบิดพลังออกมา พลังพิเศษของนายท่านต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

หินวิญญาณเหล่านี้ จะต้องคืนกำไรให้ได้หลายเท่าตัวแน่!

หนูใบสนหลับตาลง เพื่อเสริมความเชื่อมั่นให้ตัวเอง

รอการทำพันธะสัญญา

ขณะที่หลินจิ้งสัมผัสถึงพลังชีวิตมหาศาลที่อยู่ในร่างตน เขาไม่ได้สนใจเลยว่าการฝึกฝนของตนจะช้าหรือไม่

มีได้ ก็ต้องมีเสีย

แต่เขารู้สึกว่า พลังชีวิตอันมหาศาลนี้ ไม่น่าจะมีดีแค่เพียงการมีอายุยืนยาว

หากเลือดเนื้อของเขาเป็นยาบำรุงชั้นยอดสำหรับอสูร

งั้นในทางกลับกัน ถ้าเขายินดี มันก็ต้องเป็นยาบำรุงที่ดีสำหรับสัตว์เลี้ยงของเขาด้วย

แน่นอนว่า การเจาะเลือดหรือเฉือนเนื้อให้อาหารสัตว์เลี้ยงเป็นวิธีที่โหดร้ายเกินไป เขาเป็นคนปกติ ไม่อาจทำเช่นนั้นได้

ดังนั้นเขาจึงคิดว่า จะมีวิธีใดบ้างที่สามารถใช้เลือดของเขาปรุงเป็นยาเสริมพลังให้สัตว์เลี้ยงได้หรือไม่?

การใช้ศาสตร์ปรุงยา เพื่อลดอิทธิพลของเลือดและคงไว้เพียงพลังบำรุง จะช่วยให้สัตว์เลี้ยงของเขาไม่เกิดความรู้สึกผิดปกติต่อเขา...

แต่ฟังดูแล้วก็คล้ายกับศาสตร์มารอยู่ดี อีกทั้งเขายังไม่มีความรู้เกี่ยวกับศาสตร์ปรุงยามากนัก คงต้องรอให้เข้าใจมากกว่านี้ก่อนแล้วค่อยลองศึกษา

ดวงตาของหลินจิ้งเปล่งประกาย เขาเองก็ยังเป็นเพียงผู้ฝึกปราณตัวเล็ก ๆ วิธีนี้อาจยังไม่เหมาะสมสำหรับตอนนี้

"มาเริ่มทำพันธะกันเถอะ" หลินจิ้งยิ้ม

เพราะเจ้าหนูตัวนี้แท้ ๆ ไม่อย่างนั้นแม้ว่าเขาจะมีสิทธิ์ของศิษย์ฝ่ายใน ก็คงต้องใช้เวลายาวนานกว่านี้กว่าจะฝึกฝนถึงขั้นนี้...

ในอนาคต เขาจะต้องตอบแทนมันอย่างแน่นอน

หลินจิ้งทำตามวิธีที่บันทึกไว้ในคัมภีร์ฝึกสัตว์ เริ่มกระตุ้นพลังพิเศษในเลือดของตน

เขากรีดแผลเล็ก ๆ บนปลายนิ้ว...

ใช้พลังลมปราณบีบไล่เลือดพิเศษออกจากร่างกาย

ไม่นาน บริเวณปลายนิ้วของเขาก็ปรากฏหยดเลือดสีทองลาง ๆ

เมื่อหลินจิ้งเริ่มหลั่งเลือด หนูใบสนที่กำลังหลับตารอการทำพันธสัญญาก็ลืมตาขึ้นทันที

จมูกของมันขยับไหวเล็กน้อย

ดวงตากลมโตจ้องมองหลินจิ้ง

"นายท่าน ท่านหอมจัง"

แต่ก่อนที่มันจะได้ลิ้มรสกลิ่นนั้นชัดเจน ปลายนิ้วของหลินจิ้งก็แตะไปที่หน้าผากของมันเสียก่อน

"อย่าดิ้น"

"เจ้าก็คงไม่อยากให้ข้าได้รับผลสะท้อน จนระดับพลังถอยหลังหรอกใช่ไหม"

หนูใบสนสะดุ้ง แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เพราะเกรงว่าพลังของหลินจิ้งจะตกลง

นั่นเป็นพลังที่มันใช้หินวิญญาณกองเป็นภูเขาถึงได้มา!

ฮึ่ม!

เลือดสีทองไหลเข้าสู่ร่างของหนูใบสน

พันธสัญญาทางสายเลือดเริ่มต้นขึ้น

ขณะที่หนูใบสนรู้สึกถึงความเชื่อมโยงระหว่างมันกับหลินจิ้งที่แน่นแฟ้นขึ้นเรื่อย ๆ...

ทันใดนั้น

มันรู้สึกเหมือนตนเองถูกดึงเข้าสู่ห้วงความฝัน ความคิดล่องลอยกลับไปยังช่วงเวลาที่มันยังอยู่ในป่าสน นั่งสมาธิอยู่บนต้นไม้ภายใต้แสงดาว...

ชั่วขณะหนึ่ง แสงดาวนับไม่ถ้วนทะลุผ่านม่านรัตติกาลตกลงสู่พื้นดิน และบางส่วนตกกระทบลงบนร่างของมัน

กาลเวลาผ่านไป แม้รุ่งอรุณจะมาถึง แสงดาวเหล่านั้นกลับไม่จางหายไปเสียทีเดียว คล้ายกับว่ามันได้ซึมซับเข้าสู่สายเลือดของหนูใบสน รอคอยโอกาสที่จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

บึ้ม!

พันธสัญญาเสร็จสิ้น หนูใบสนลืมตาขึ้น พลังวิญญาณในร่างพุ่งสูงขึ้น ดวงตาของมันยิ่งเขียวมรกตยิ่งกว่าเดิม

"จี๊?" แต่มันเองก็มึนงง ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะความรู้ที่ได้รับการสอนในสำนักเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของพันธสัญญา ไม่มีสิ่งใดที่เหมือนกับเหตุการณ์นี้เลย

"อืม?"

ไม่เพียงแค่หนูใบสน หลินจิ้งเองก็เห็นภาพนั้นเช่นกัน

นั่นคืออะไร?

พันธสัญญาเสร็จสิ้น หลินจิ้งตกตะลึง

"ในระหว่างการทำพันธสัญญา ยังมีปรากฏการณ์เช่นนี้อีกหรือ?"

เขารู้สึกสับสน

ตามความรู้ของหลินจิ้ง การทำพันธสัญญากับสัตว์วิญญาณโดยทั่วไปควรเป็นกระบวนการที่สงบเรียบร้อย

แสงดาว...

เดี๋ยวก่อน ท้องฟ้ายามค่ำคืน?

ทันใดนั้น หลินจิ้งก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้

สิ่งที่เกี่ยวข้องกับท้องฟ้ายามค่ำคืน มีเพียงสิ่งเดียวที่ผู้อาวุโสม่ออู๋หยาเคยบอกเขา... สัตว์พิเศษ!

สัตว์พิเศษเกิดจากแสงแห่งดวงดารา แตกต่างจากสัตว์วิญญาณหรือสัตว์อสูรทั่วไป เพราะมันจะมีพรสวรรค์ด้านพลังพิเศษเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง!

แต่ว่า หนูใบสนไม่ได้อาบแสงดาวในตอนนี้เลย อาจเป็นไปได้หรือไม่ว่าครั้งที่มันเคยอาบแสงดาว จะสามารถทำให้เกิดการกลายพันธุ์ล่าช้าได้?!

ดังนั้นตอนนี้...

หนูใบสนถือว่าเปลี่ยนจากสัตว์วิญญาณทั่วไปกลายเป็นสัตว์พิเศษแล้วหรือไม่?

หลินจิ้งจ้องมองหนูใบสน

หากเป็นเช่นนั้นจริง สิ่งที่เขาอยากรู้มากที่สุดก็คือ หนูใบสนได้ปลุกพลังพิเศษใหม่อะไรขึ้นมา?

เผ่าพันธุ์หนูใบสน พลังวิญญาณของมันมีคุณสมบัติธาตุไม้โดยธรรมชาติ สามารถเร่งการเติบโตของพืช

แต่ความสามารถนี้ไม่ใช่สิ่งที่พิเศษอะไรนัก เพราะสัตว์วิญญาณธาตุไม้ส่วนใหญ่ล้วนมีคุณสมบัติเช่นนี้

ด้านพลังโจมตี หนูใบสนก็อ่อนแอมาก มันทำได้เพียงใช้พลังวิญญาณเสริมความคมของใบไม้ แล้วใช้เป็นอาวุธลับโจมตีออกไป เรียกว่า "วิชาปลิดใบ"

ด้วยเหตุนี้ หากเผ่าพันธุ์หนูใบสนต้องการแข็งแกร่งขึ้น ย่อมมีโอกาสเพียงเล็กน้อย จำเป็นต้องฝึกฝนคาถาระดับสูงเพิ่มเติมในภายหลัง

แต่ตอนนี้ โดยที่มันยังไม่ได้เรียนรู้คาถาใด ๆ เพิ่มเติม หากมันสามารถปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้จริง ๆ นี่อาจเป็นโอกาสพลิกชะตาของเผ่าพันธุ์นี้

"รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"

"หรือว่า...เป็นการกลายพันธุ์ของเผ่าพันธุ์? ได้ปลุกพลังพิเศษขึ้นมา?" หลินจิ้งเอ่ยถาม

หนูใบสนหมุนตัวไปรอบ ๆ ด้วยท่าทางงุนงง จากนั้นก็ส่ายหัว ดูเหมือนจะ "ตื่นเต็มตา" แล้ว

"จี๊..."

มันหมายความว่า การฝึกฝนช้า ก็ต้องพยายามให้มากขึ้น อย่าเพ้อฝันถึงโชคลาภ มันไม่รู้สึกถึงอะไรพิเศษเลย